quem nūc elegit pro meliori. Et ideo ita debemusdicere ꝙ deus facit ſemper quod eſt meliuſ: & quātum poteſt ſecundū ordinem iſtū dū: tamen ītelligamus ꝙ ſi aliter uellet facere uel uoluiſſet ꝙ ſēper eſt melius quicquid deus facere eligeret: ita ꝙſemper eum ītelligamus omni ſuo effectui creatoquo ad omnia libere ſuperferri. Et ideo ſic ītelligasde potentia dei quo nihilcūqꝫ aliter diceretur in totius huius libri decurſu: ꝓ quato autem aſſumptiohumane nature ieſus in unione diuine perſone terminatur: & dicit reſpectū ad aliquid increatū nihilhoc poteſt intelligi melius. Sicut deo nihil eſt maius nec utilius. Et ſingulariter intellige de excellentia uirginis marie matris ꝓ ut fecūditas ſibi data aſpiritu ſancto terminatur ad generationē diuine ꝑſone in ſua humana natura. Et iſto modo nihil ieſu uel eius matre eſt aliquid factibile uel factū melius nec eque bonū: nec omnia creata alia ſimul ſūpta. ¶ Ad uidēdū autē quomodo deus optime facit omnia & tamē aliter poſſet facere: cōſidera aīa īdeo duplicē modū omnipotētie eius. Primus ē cōſiderare omnipotētiā dei ſub abſoluta ratiōe ſue īfirmitatis: non habito reſpectu ad ordinē quē ſibiſtatuit in iſto mundo creato ſecūdū exigentiā miſericordie: ſapiētie: & iuſtitie. Et licet uideat ꝙ ſecūdum iſtum reſpectū potentie ipſe poſſet damnareelectos & ſaluare reprobos: uidet tamen ꝙ ille quinon pōt errare non elegit ſecundū illū modū potētie dei operantis ſecundū regulas miſericordie ſapientie & iuſtitie ſaluis naturis: quas in complemētūuniueſi creauit. Et licet potuerit alium mūdū facer̄:& alio modo: nō tamē debet anima dubitare ꝙ ip̄edeus benedictus optimus ſtatim enim arguit nihiloptimū modū elegit & hoc ſufficit anime deuotepro ratione ſcire: quia deus ſic fecit plus querēdo:ergo optime fecit: ꝓpter quod uidet ꝙ uec demobus nec dānatis ſue dānationis uel minimā occaſionē dedit: īmo qd̓ plus eſt quantū requiſiuit ordotriū predictoꝝ miſericordie ſapientie & iuſtitie eisſalutis ad iuctoriā tribuit. In electis uero īdet ꝙ exmera gratia nulla ratione ex parte ipſoꝝ ſue ſalutisreperta ſue p̄deſtinationis gratiam imꝑtit̉. Quareuero iſtis & non alijs ſufficit aīe fideli & quieſcentiin deo ſentire ꝙ ex ſua mera & libera uoluntate &gratuita miſericodia ſue infiuite bonitatiſ ꝓcedit:que quia nō poteſt niſi rationabiliſſime ager̄: ratiobiliſſiuiū fore non dubitat. Super creatura uero rōnalē reprobā ſuper quam uidet ſtare īmobilem animaduerſionē ſententie iuſti iuditii dei non cogitatex diuina crudelitate: qꝛ in deo nulla ē uel ex odioad eos: cū nihil odiat eoꝝ: q̄ fecerit: ſed eas nobiliſſimas creaturas condiderūt & ſibi ml̓tos effectusmiſericordie magne tribuerit talē īmobilē ſentētiāꝓceſſiſſe: īmo quanto plus humana infirmitas mnus poteſt dei iudicia cōprehēdere: tāto debet rationabilius cogitare ꝙ hoc ꝑꝑ abyſſum illius iuſtitie& clare rationis refulgentis in ipſa non ſuffit intueri: que tanto magis eſt iuſta quanto magis in eter

leſur eruee ditatusnitate firma. ¶ Attende autē ꝙ qꝛ omnes uie dn̄miſericordie & ueritas: ideo tam in reprobis ꝗͣ inelectis miſericordie & iuſtitie miſcet effectus: ſedetiā reprobis illis ex ſua malitia effectus miſericordie corrūpentibus & iuſtitie actus incitantibus ſubiuſtitie punitione eoꝝ doloſe termiantur euētus:ꝑꝑ qd̓ m eis effectus iuſtitie magis refulgere uidetIn electis uero per gratiam redēptiōis ieſu xp̄i īfluxus ſpūs ſancti licet in eis multas faciat iuſtitias punitiuas: ī ſinum tn̄ miſericordie eoꝝ uite decurſusin fine dilabitur ꝑꝑ qd̓ in eis miſericordia ſupexaltat iudiciū. ¶ Attende etiā ꝙ totus decurſus uiteelectoꝝ a diuina ſapientia ꝑ miſerrcodiā & iuſtitiātemperat̉ īfluēte gratia xp̄i in eos ſecundum illammenſuram qua predeſtinatix gratia illos elegit inxp̄o: & quam ſibi xp̄us meruit in ſeipſo: & ubi eoschriſtus poſuit in merito ſue crucis: ibi ſunt & ibifinaliter terminatur. Et ideo ſecundū maiores infectiōes uiciorū & reſiſtentiaꝝ malitie ꝓprie ī electisretardatur effectuſ gratie ꝑ ipſoꝝ rebellionē: donecſapiētia & iuſtitia contemꝑantes cum miſericordiaeos in xp̄i menſurā eis in xp̄o mēſuratā adducant.Et ꝗꝛ multi ſunt īefecti reputatione ſui: & ad ſe diligendū ſuꝑbe diſpoſiti: qd̓ quidē iuſtitia portare nōpoteſt: īmo niſi iſta excluderētur ab eis: eoī neceſſario haberet dānare. Vide amoroſū curſū diuine miſericordie in talium procuranda ſalute. Sepe enī p̄deſtinatrix gratia tales ſic infectos ad maxima cariſmata elegit ī xp̄o: quos niſi ſepe relinqueret ruerein infectionibus carnis ſue: deꝗbus ruinis eos pōtſecūdū taxatū ordinem miſericordie reuelare: & demanu diuine iuſtitie educere peius ruerent in ſui pͥſumptuoſa reputatione & ſuperbia ſue mētis que ēīpuritas & magis deo odibilis & īportabilis ꝗͣ anima habere poſſit. Et qꝛ ſicut dictū ē recognitio ſueꝓfunde iniquitatis & ex hoc odiū ſui eſt fundamētū omnis ſtatus ꝑfecti. Ad hoc odiū & ad hanc ſuicognitionē tales uenire nō poſſēt: īmo ſi deus eosduceret ꝑ uiā puritatiſ & īnocētie: & eis illā puritatēdaret: etiā quā poſtea dat poſt crebrā ruina ꝑꝑ diſpoſitiones quas habent ſue preſūptuoſe reputationis. Sic ꝑ ſuꝑbiā īpie ruerent ꝙ ſaluo ordine diuineſapiētie & tēperamēto iuſtitie & miſericordie iuſtitia punitiua eos etenaliter abſorberet ꝑꝑ quod qn̄diuina ſapientia & gratia uidet ꝙ nō poteſt nos ducere ꝑ uiā ſibi placita puritatis & inocentie uite adſtatu gratie quem nobis menſurauit in xp̄o miſericorditer ſimul & iuſte nos permittit dure tentari &aliquādo diſpenſatiue ī multa ſcelera ruere: ut ſic innobis ſepe cōfuſi ſaltem ſero cognoſcamus ꝙ nonhabitat in nobis: hoc eſt in carne noſtra bonum: &multo minus in noſtra mente ſuperba. ¶ Attendeautem ꝙ quia tales electi permittuntur tentari propter: cordiſ eorum ſuperbias edomandas: non ſolūdebent ſe reputare infirmos propter porcinas tentationes quas habent: ſed ſuperbiſſimos demonespropter ocultas & radicatas in eis ſuperbias: propt̓quas dei gratia ſaluo ſuo ordine non potuit in eis

B