Ieſus ctuee d̓itatusCaꝑ. xxxvij¶ Ieſus cruce ditatus

ceret eis abuti ī cōtumeliā creatoris: a ꝗbus oībusſola dei gr̄a retrahit̉ ml̓tis mōis. Vnde potes uidete ꝙ nulla aīa ꝙtuncūqꝫ peccatrix & pagana uiuit ſine multis gratiis dei: licet nō hēat illā ꝗ̄ ē gratū faciēs: ꝗꝛ ſiue abbreuiādo eis uitā ſiue alia īpedimētap̄bēdo eas retrahit ab īnumeris malis q̄ faceret: acꝑ hoc a multis pēis quas incurreret. Vnde & ꝗcūqꝫdānati multa bōa īmeriti recipiūt a deo: ꝗ omībuspptimus ē: & ſolū a ſeip̄is hēnt malū dānatōis ſueꝗd̓ īdubitabili fide credit: ꝗſqꝫ in ih̓m recte credit.In cuius merito etiā oēs danati hoīes aliꝗd gr̄e ꝓtāto pn̄t dici reciꝑe: qꝛ oībus ēt merito xp̄i ut credo aufert̉ mōis p̄dictis: & pl̓ibus alijs peccādi facultas: ac ꝑ hoc minuit̉ pene acerbitas. Quia etiāꝑꝑ moderamē tētatōis electoꝝ īpediunt̉ reprobine tantū poſſint ꝗͣtū uellēt: & ſepe ne tantū ueliniqͣtū poſſent. Ex quo ēt ipſiſmet minuit̉ ītēſio etene pene: & ēt ꝗꝛ ut credo per meritū xp̄i reſtrictusē curſus infectiōis nature: ne tantū ꝓcedat ad ſubuerſionē potētiaꝝ mētis nr̄e & aīe ſenſibilitatē qͣtūpͥma merebat̉ trāſgreſſio. Vnde tā ī pagāis ꝗͣ ī xp̄ianis ml̓te uident̉ bōe cōditōes: quas īgrati uocatnaturales rectitudīes: quas credo eſſe bn̄ficia gr̄e ieſu. In cuius merito ut puto actū ē: ut naturalis infectio original̓ peccati nō ſic corrūꝑet ꝗcꝗͥd erat gr̄e& nature: ꝗn relinq̄rent̉ hec bōa diſpōitoria ad receptionē fidei & gratie redēptoris: q̄ tn̄ nō pn̄t adaliqd̓ bonū meritoriū: niſi iteꝝ in gratiā ihu donūgr̄e gratū facientis ſine aliquo ipſoꝝ merito īfundat̉ eiſdē. O qͣ miris mōis tenet̉ oīs caro gr̄e ſaluatoris ieſu ꝗ nobis ſunt occulti: licet nō ſit dubiū ꝙaliꝗ xp̄iani & īfideles ꝑſequētes & īcreduli ſibi occaſional̓r ex xp̄i gr̄a auxerit eternā mortem a ꝓpͥmalitia ꝓcedente & reſiſtentē. In ꝗbus tn̄ & aliqn̄gr̄a ieſu fulget ad minus: qꝛ eis abbreniauit uitā: &a multis malis eos īpediuit. Vnde non credo ꝙ ſitꝗ ſe abſcondat a calore eius: licet in aliquo reſpectureprobi faciāt ſibi malū de oībus dōis dei. Et hocip̄m cognoſcit aīa: qd̓ facerēt oēs electi: niſi eis exſolo xp̄i ih̓u merito gr̄a ſubuēiſſet: & multi ex eismulto peiora. ¶ Ad intelligendum autem propriam malitiā etiam in his que nobis a gratia prohibentur ualet exemplum uaſis pleni ueneno mortifero: de quo licet minus recipiat nihilominus eſt īcluſa in uaſe tā ſufficiens mortis omnium uiuentium: ut uocetur merito uas mortis & cibus mortificationis omnem animam uiuentem. Sic eſt aliqualiter de anima ex ſua malitia licet non permittaturin omnes actus exire. Cognoſcit etiā & uidet anima ꝙ ſolus ſpiritus ſanctus eam tenet: ne delectet̉in ſuis uitiis & peccatis: & ne ipſa multiplicet: ſibioccaſiones aufert: & quod peius eſt uidet ſe dolereſepe ꝙ eam ſpiritus ſanctus impedit ne delecteturin propriis malitiis: & ne ip̄as opere compleat: &ſe uidet ſic impiiſſimā diſſipatricem ſui & profundatricem in omni malo ꝙ incōperabiliter plus orportet laborar̄ ſpiritum ſanctum ad deffendendūvam a ſeipſa: ꝗͣ a diabolo: carne: uel mundo. Fide

etiam ꝙ omēs uirtutes quas ſpiritus ſanctus ī ip̄auult facere: ipſa ſibi eas falſificat: inuoluit: diminuit& queſtionando & cauillando cōmaculat: & cōtraſpiritus ſancti lumen ſibi falſitates & errores fodit& inquirit: & ipſas diligit & defendit: ita ꝙ in ſuisueritatibus ipſum ſpiritum ſanctum contumelioſequaſi continue demētitur: ipſum reputans falſumin luminibus ſuis. Et ꝙ iſta non faciat: hoc ſolumuenit ex ſuperabundanti lumine ſpiritus ſancti: unde iſta anima uidet ꝙ tanta lumina ſpiritus ſanctiideo ſibi dantur: quia cōmunia uel modica nō ſufficerent abyſſum ſue inuoluptuoſe tenebre effugare. Videt etiam ꝙ nō permittit ſpiritum ſanctumin ſe ex ſua malitia reſiſtentie & rebellione carnalioperari puritatem: quia omnes ſuauitates quas ſpritus ſanctus dat ſibi: cōmaculat: nec permittit ſe eleuari ad guſtus ſpiritualis amoris carnalibus delectata. Et ſi quando eleuatur nō ꝑmittit ſe tm̄ eleuari quantum uellet ille fluxus: & poſtꝗͣ ibi eſt: nonpermitrit ſe teneri: ſed ſemper ex ſuo pondere adīma relabitur. Et quantuncunqꝫ iſta bona deſtruatſpirituſ ſancti: ipſa tamen non uult reputare ſe uilē:īmo ſe reputat alijs meliorem: & bona ſua accumulat: & aliorum anihilat: & ſuol ſibi defectus occultat: & que deus facit in ea ex mera pietate & gratiadicit proceſſiſſe de ſua induſtria: & uidet ꝙ ipſa eſtdeo ingrata de preteritis beneficiis: & de deo conq̄rit̉ ꝙ ſibi maiora nō fecit: & ſua peccata anihilat.diabolo: carni: & mūdo īpie tribuēdo: īmo ꝙ blaſphemum eſt ipſi deo dicens ꝙ ipſa uitare non poteſt: quia deus non uult eam adiuuare: cum tamenipſa continue ipſum & eius adiutorium collaphizarido reiiciat. Videt etiam anima ſe horrere omēsauſteritates & omnes penales afflictiones actuumpenitentie: & inclinari auide ad delectamenta contraria. Videt etiam ſe fugere omnem perſecutionēomnem tribulationem: & omnem anguſtiam: &uerecundiam: uel minorationem ſui honoris prodefenſione ueritatis & honoris chriſti: īmo ſic ſeimpiam uidet ꝙ ut poſſit habere honores & delicias huius uite: ueritatem cognitam in ſeruis dei inſequitur & impugnat. Videt etiam ſe tantum efferri: & ſic impie ſe ipſam amare: ut ſola uellet uideri ſapiens: bona: & uirtutibus plena: propter quodproximo detrahit: & inuidet bonis ſuis: niſi ꝑ blādicias & uanas laudes ſue ambitioni deſeruiat: immo nec ipſum deum diligir: niſi faciat ſibi bona:& illam exaltet ſuper omnem creaturam. Et uideꝙ de ſemetipſa unum facit iniꝗtatis deum: ad cuius delectandam malitiam more luciferi omīa ordinare uidetur: & ꝙ iſta impia mala non ſint in ſeipſa: uidet ꝙ ſolum eſt ex mera dei gratia: propterquod talis horret ſemetipſam ſicut abyſſalem īfernum: & armatur pleniſſimo odio ſui: in quo eſt ꝑfeſtio & conſumatio omnis boni. Vnde a tali aīanullius appetitur uindicta niſi ſue malitie: propterquod ſequit̉ ꝙ delectat̉ ī ſuis opprobiis & tribulationibus: ſicut in uindicta ſui horribilis hoſtis. Et