¶ Ieſus cruce ditatusLiber. iiii.M Ieſus cruce ditatus

peregrinatio doloroſa. ¶ Secundus gradus cruciseſt gradus mr̄ne dilectiōis: quā ſic ſpūs ſanctus expurgauit a corruptiōis fomite: ut ſine aliqua rebelſione defectus uel negligētie ſpūs ſanctus oꝑaret̉in ipſa: tantū eā repleuit abundātia gr̄e: ut ipſa fuerit in oībus conſummata ꝗͣtū pōt creatura ꝑfici ſine uniōe ꝑſonali. Mēſura ergo ſui amoris fecit ī eaieſtimabilitatē illius uirtual̓ cruciſ: quam ipſa ex toto ſe plene dolebat ī illis reſpectibus: ꝗbus doluitfilius: licet gradu īferiori & filio ī ꝓportionali: & inillis doloribus ſimul ſe dolere gaudebat. Vnde potes uidere ꝙ licet iſta crux matris ſit īmenſurabilisyſpectu nr̄i: eſt tn̄ modica reſpectu mēſure filii. Sedqꝛ de cruce mr̄is & filii in pl̓ibus capl̓is dictū eſt ſupra. Ideo ad crucē quā facit ſpūs ſanctus ī aliis xp̄imēbris accedamus. Sed ꝗd iſtud? an iſtud me p̄ſumo̓ ſcire ꝗd ſit? minime mihi tāte rei arrogo exꝑiētiam: nec glorior ī p̄rogatiua illoꝝ ꝗbus dictū eſt.Vobis datū ē noſſe myſteriū regni dei: potius caute uolo mēſurare meip̄m: nt ſcia ꝗd deſit mihi. Tn̄& ſi nihil oīo ſcirem: nihil dicerē: qͥd̓ ſcio tibi nō inuideo: nec ſubtraho quod neſcio. Doceat me ille: qdocet hoīem ſciam: & ſi ꝗd recte non dico: emēdeiille & pcat: qui oēs nr̄os ſupportauit defectus. Iſtetertius modus crucis quē ſol̓ ꝑfectis attribui: eſt cōmixtio doloꝝ & gaudioꝝ ꝗbus ferunt̉ & replent̓& agitant̉ aīe ꝑfectoꝝ. Ipſe aūt ſpūs ſanctus ipſasagitat: replet: & eleuat ad iugiter hn̄dum pre oculisunū dolorē duplicis reſpectus: & unū gaudiū ſimiliter duplicatū: dolor ē tranſformatio cordis ipſorin dolēdo īmenſitatē īiuriaꝝ: quas beata recepit trinitas: tā ab electoꝝ culpis. ꝗͣ etiā a ſceleribus mpiitotius reprobe creature. ¶ Alius reſpectus dolorisē in dolēdo & cōpatiēdo doloribus: quos ex hoc& alijs obiectis humana natura portauit ī xp̄o.¶ Iſtud eſt ergo trāſuerſum iſtius crucis in xp̄o ꝑfecte: & licet altū ſuū eſſet ꝓpͥe gaudiū uirtuale: qd̓mēs eoꝝ cōcipit: dū gaudet ſe ſic uirtuoſe dolere:tam ut tota ꝑfectio mētis ipſoꝝ cōprehēdat̉ ī hacuirtuoſa cruce: poſſumus dicere ꝙ altū iſtius cruciseſt fruitio & cōtēplatio gaudioſa: qua ſpūs ſanctusin xp̄o eos eleuat: ut fruant̉ & gaudeāt de illo gardio quo credūt: contēplant̉: & intelligūt illud gaudiū: quo in beata trinirate ꝑſone diuine ſeip̄is gardēt: & īfinities infinite fruunt̉. ¶ Secundū gaudiūeſt ferri in illud gaudiū: quod xp̄ſhūanitas cōprehēdit fruēdo illo gaudio: quo ipſe tres ꝑſone fruūtur: & a quo ipſa ꝑſonalis unio filii dei ſuā capacitatē dilatat: licet n poſſit abyſſū diuinitatis cōprehendere qͣtū ē: ī quo ēt gaudet & fruit̉: qꝛ gaudet deū īfinite īfinities ſuā capacitatē ſuꝑare: unde & ſentitſibi bonū eſſe ꝙ uniat̉. Ad iſtius aūt ſtatus altitudinē mēs hūana uidere nō pōt niſi ꝑfecte deo uniatur: ¶ Ad uidendum autem quādo deo perfecteunitur recurre ad fundamētum unionis. In chriſtoenim eſt omnis unionis cōpletio. Vide ergo quomodo fuit facta unio ꝑſonalis: & uidebis quomō

in te debeat fieri unio amoris. Ad hoc enim ut p.ſonaliter uniat̉ filio dei humanitatis ieſu opportuit ipſam hūanitatē in ſe nō eſſe ꝑ ſe ens: nec ſuppoſitu: nec ꝑſona: ac pro hoc ſecutū eſt ꝙ diuina natuta ē ſola in ieſu per ſe exiis: & perſona filii dei ipſiuſhumanitatis facta ē ſuppoſitū & ꝑſona. Sic ſic nimiꝝ opportet in te fieri aīa que uis ad iſtius crucisꝑfectionē attingere: ut ꝗr uniri debes deo unioneamoris: & uolūtatis: & per abnegationē ꝑfectā tuideficiat amor ꝓpͥus & reciprocus tui: & omnis cōplacentia & appetitus uolūtatis tue: ut ſicut hūanitas xp̄i nō eſt ſuppoſitū nec ꝑſona: ſed radicatur &inſerit̉ perſone filii dei: ita ut ſit ſua ꝑ̄ſoua: ſic uolūtas tua & amor tuus abſorbeatur per influxū ſpūsſancti ab amore dei & uolūtate ipſius: ꝙ ipſe ſpūsſanctus quaſi uideatur eſſe tua uolūtas & amor: uinihil ꝑꝑ te uelis: ſed ſolū ꝑꝑ ieſum: īmo nihil uelisniſi ip̄m: & quod ipſe. Et ut de ceteris ſileam etiamin gloriā paradiſi: tal̓ anime deſideriū nō fertur pͥncipaliter ꝓpter aliam cām: niſi qꝛ deus uult: & quiaxp̄s ſibi meruit: & uult ipſam ſibi ſicut mēbrum inſerere. Vnde nec ipſam gloriā reciproce diligit ꝑꝑſe: ſed propter honorē diuinum: ac per hoc ſequit̉:ꝙ talis anima oīa diligit ſicut deus: ut deū ſuꝑ oīa:& hūanitatē ieſu ſuper oīa: & dignitatem maternāſuper omnia alia: & oēs gradus ſanctoꝝ ſecundū refulgentiā ī eis boni diuini. Semetip̄am autē ſemꝑlocat in ſponſi nuptiis in nouiſſimo loco: ſed cumſpōſus uenerit: qui eā inuitauit: dicet ſibi. Amiceſcēde ſuperius ad meos cordiales amplexus. In tali autē aīa fiūt mirabiles adū̓atōes diuinorum ſplēdoꝝ ipſam illuminātes ad omnia: & inflāmantesardētiſſime: ipſam trāſportātes ī omnia mō diuioEt qꝛ iſta in abyſſum cordis ieſu ītroducit ur: ideoplene illuīat̉ reſpectu ſui: reſpectu dei: & reſpectuproximi. Reſpectu ſui cognoſcit abyſſales malitiasinfectionis ſue. Vnde uidet malitias ſuas ſufficientem cauſam immo deficientem ad omnia mala: q̄unquam fuerunt facta per aliquem peccatorem: &non ſolum ad facta: ſed etiam ad noua mala īuenienda: & horribilia ſcelera: & uidet ſeipſam ſolameſſe operatricem ſuorum malorum. Vnde nec carnem: nec mundum: nec diabolum inculpat de ſceleribus ſuis īmo cognoſcit ꝙ ex magno amore deus ſibi iſtos temptatores dederat: ut ipſos uincendo deū honoraret: & ipſa eēt maiori digna corōa:& ip̄a ex ſua malitia eis ſuccūbendo uolūtarie & deum uituꝑauit: & ſeip̄am īfecit. Videt ēt ꝙ ſufficiēseſt ſua malitia totū mundū corrumꝑe: & ad omniamala que fiūt inducere: & ad plura alia noua adiueniēda: & hoc .ſ. ſi ſua malitia nō minueret̉ a bōitate diuina: que ipſam artauit ad paꝝ uiuendū: & eareduxit ad unū locū: & regionē unam: & unā famliā ſpecialē. Sed ſi deus ꝑmitteret eam ſemper uiuere ſine īfuſiōe aliqͣ ſue gr̄e: & ꝑmitteret eā oīa locacircuir: & cū oībus cōuerſari: & alos n̄ defenderet:ſuis malitiis: ne īficerēt̉ ꝑ eā. Videt & cognoſcit ꝙoēs īficeret: & oīs creature uſus ꝑuerteret: & alioſ fa