Cap. xxxvij Ieſus cruce ditatis
bonum matrimonii. Primū eſt proles ſuſcipiendaꝝ educanda ad dei cultum. Secundum ē fides: quāconiuges debēt ſibi ſeruare alterutrū. Tertrū eſt ſagamentū .i. īdiuiſibilitas mr̄imonialis uniōis: ꝑiquod ſignificat īdiuiſibilē coniūctionē xp̄i ieſu: &eccleſie ſpōſe ſue. ¶ Eſt autē contra hoc ſacramenrū multiplex error. Primus eſt tacianoꝝ nuptias dānātium: quos ſecunt̉ pl̓es patarenoꝝ ſecte. Cōtraquos dr̄ Coꝝ. vii. Mulier ſi nubit non peccat. Secūdus eſt Iouiniani nuptias uirgītati equatis: de quoſupra dictū ē. Tertius eſt nicolaitaꝝ: ꝗ indrn̄ter mutuis utunt̉ uxoribus: de ꝗbus Apoc. 1i. Odiſti factanicolaitaꝝ: que & ego odi. Sunt alij multi hr̄ticiēt moderni: ꝗ dicunt de illo abomīato ſpū liberta.tis turpia q̄dam dicētes: & abomīabil̓ r exercentesCōtra quos dr̄ ad hebꝝ. ultimo. Honorabile cōnubiū in oībus & thorus īmaculatus: fornicatores .n.& adulteros iudicabit deus. Hoꝝ uirtute ſacramētoꝝ ſpirat ſpūs ſanctus ſpūales afflatus: ꝗbus anima quelibet ſancta & tota ſimul eccleſia perfecte ſanata ad eternū ieſu ſpōſaliciū per ſeꝑationē a corpeeuocatur.¶ Ieſus cruce ditatus Cap. xxxvii.Ttende aīa crucifixo deuota ꝙ iſte tuus ieſus cādidus & rubicūdus electus ex milibus creatoꝝ oēs theſauros paterne ſapientie hūane coīcandos nature īcluſit & collocauit incruce. In cuius explicatiōe myſterii ꝑ cōformitatēipſoꝝ redēptoꝝ ad ſuā cruciformē uitā: & ipſi ditātur meritis: & ipſe bn̄dictus ieſus. omniū caput ditatur in ipſis tanꝗͣ in ꝓpͥis mēbris. Quia uero filius dei ip̄m bn̄dictū crucis lignū fecit uitale per cōiunctionē corꝑis ſui & hūectationē ſanguīs effuſiin ipſo Ideo ſpūs ſanctus qui eſt ip̄ius emanatiofilii ſicut & pr̄is: dū perflat corda fideliū ip̄m benedictū crucis myſtertū in eis plātat: format: & ſecundū diuerſos gradus uniōis ad xp̄m tranrformatiua charitate diſpēſat: ꝑꝑ quod poſt effuſionē ſpiritus ſancti merito dixeri: qꝛ tūc ieſus eſt cruce ditatus. ¶ Attēde ꝙ crux ꝓut a xp̄o ſumit̉ & filiis diſpenſat̉ dicit dolorē & gaudiū in ꝓportionata mēſura a ſpūs ſancti amore ꝓcedētia utrūqꝫ equal̓r diſpenſāte. Sicut .n. ī fruitiōe beatoꝝ a ꝗbus excludit̉oē triſtabile & doloroſum deus honorat̉ & in ip̄isbeatis & ab ipſis. Et ſil̓r in inferno ī tormento demonū & dānatoꝝ: quo ip̄i eternal̓r torquent̉ abſqꝫ ullo gaudio deus in ip̄is plene honorat̉ ſed nōab ip̄is: ꝓpter quod & iuſte damnātur. Sic & in iſtauita q̄ inter utranqꝫ eſt media deus laudat̉ & honorat̉ in ſuis electis: & a ſuis electis ī aſſumptiōe crucis dolorē & gaudiū cōmiſcētis per oꝑationē perfecte uirtutis. Et ideo ad intelligendū uirtuales dolotes: tā xp̄i ꝗͣ mēbroꝝ ſuoꝝ nota diſtinctionē tibiIupra deſcriptā in illo capl̓o. Ieſus matri cōpatiēs.Diſtinguamus itaqꝫ ꝗntuplicē crucē uirtutis.
Prima eſt ipſius dn̄i nr̄i ieſu chriſti.Secūda ē ſacratiſſime ſue mr̄is.Tertia ꝑfectoꝝ alio gradu ſub ea.Quarta ꝓficientiū & ſuſpirantiū ad ꝑfectūQuita incipientiū & multū uacantiū circa extrīſecū crucis modū. Et intellige iſtos gradus in illis ꝗuidēt̉ a laxa uita & ſeculari ſeiūcti. In his .n. etiamaliꝗd ē erucis quā nō cēſui ꝓpter ſui modicitatemmodo in his gradibus cōprehēdi: licet infimuſ gradus hic poſitus ipſoꝝ defectibus in magna ſui ꝑteiungat̉. Sicut ergo iā dixi crux cōprehēdit gaudiū& dolorē ī ꝓportionata mēſura. Sicut enim duo ligna ſe īterſecātia faciūt crucē: q̄ ī medio clauo nectunt̉. Sic dolor & gaudiū: ut gaudiū uadat ī altūꝑ honorē diuinū: & dolor ꝑ trāſuerſum ꝑꝑ cōmiſſum flagitiū In amore uero nectunt̉ qͣſi in medioclauo: īmo qd̓ plus eſt ab ipſo oriunt̉ eqͣl̓r: tanqͣ aradicali pͥncipio. Menſura ergo uirtuoſe cruciſ ē mēſura amoris: a quo ꝓcedit. Mēſura uero amoris eſtmēſura ſpūs ſancti īfluxus: ꝗ in illā mentē plus influit cui magis unit̉: & quam magis a ſua malitioſa rebelliōe depurat. Crux ergo xp̄i tāta eſt: qͣntuseſt amor eius ad deū & ꝓximū. Quot ergo hūit reſpectus amoris: quaſi tot habuit numeroſas diſtinctiones crucis: & in illo reſpectu in quo amauit magis: magis crucifixus fuit. Quia ergo ipſe fuit uerbo unitus ꝑſonali uniōe tota capacitas nature ip̄ius que fuit dilatata ex perſonali unione quantū nōpoteſt aliqua creatura cognoſcere tota fuit repletaamore: īmo tota fuit amor in uerbo. Vides autemhic crucis ſue ineſtimabilitatē. Quantū eīm uerbūdilexit: tantū ſuas iniurias doluit: & ꝗͣtum in eo dilectionis fuis tantum delectabatur ſe īiurias uerbidolere. Non enī eēt dolor uirtuoſus: nec deo acceptus. ſi doleret īuitus: īmo ſicut alijs fruebat̉ uirtutibus: ita & iſta fruebat̉ ſuaꝝ ſumma uirtutū. Vnde& ſicut ī rē ſibi placidiſſimā & a ſe īmenſurabil̓ r deſideratā & amatā: toto ferebat̉ mētis conatu: licetenī ſumme odirēt dei īiurias: tanꝗͣ ſumma mala: tn̄ſumme uolebat: & ſumme cōabat̉ ſe illa malla odire. Et attēde ꝙ ī iſto reſpectu nō minus doluit promalis demonū & dānatoꝝ: licet ad ip̄os redēptionō trāſiret: ꝗͣ ꝓ culpis electoꝝ ſuoꝝ: īmo tāto pluſqͣto maior malitia & maior dei īiuria cōtinet̉ ī eis.Sic potes reducere oēs reſpectus quos hūit ad diuerſa obiecta: de ꝗbus dictū eſt ſupra cū ageret̉ dedoloribus cordis ipſius. Cū ergo teneas ꝙ qͣtus ſitamor: tatus fuerit dolor: & amor fuit āpliatus ſecūdū exigentiā gr̄e uniōis: potes aliqual̓r uēire in extimationē ſui doloris īmenſurabil̓. Si imagieris ꝑīpoſſibile ꝙ eēt unus deus uirtuoſi doloris: ꝗ uniret̉ hūanitati ieſu ꝑſonali uniōe: ſicut ſibi ueraciterunit̉ uerus deus: ꝗ eſt deus uirtuoſi amoris. Hocautē dixi ad aliqualē expreſſionem immenſurabiliſcrucis chriſti: licet enim īpoſſibilia ſupponā: ut ueritas expͥmat̉. Ad tantum aūt aſcendit iſta crux ih̓uin mixtura doloris & gaudii: ut ex radice charitatis Chriſti: proceſſerit ſua fruitio glorioſa: & ſua