¶ Ieſus ſurgens beatusIeſus ſurgens beatusLiber. iiii.
meas ꝙ egeſtas cōtemnenti: nec tentatō preualeatdeſerenti: quia ſtatim xp̄s ſe aſſociat ſic deſideranti:deſiderare enī eſt ire: quia paſſus aīe ſunt affectus.Ipſe inꝗt ieſus appropinquās ibat cū illis. ¶ Adeſenī xp̄s deſiderantibus adiuuandū contra hoſtis īſultus: & ad ſupplendū quātū expedit corporalesdefectus. Nec mireris ſi eum tecū non uides ambulantem: quia oculi eorū tenebant̉ ne eū agnoſcerēt¶ Ignotus eſt enim adhuc cecis: quia poſt deſertōnem pcci uel abiectōem mūdi adhuc tenētur oculi limpiditate praue conſuetudinis & reliquiis tertationum que remanent poſt pccm̄. ¶ Huius exēplum habetur in thobia qui angelum nō uidebaperegrinantē: & ab hoſte & penuria liberantem: ſedeſtimabat eum hoīem. ¶ Sic ſic nimiꝝ ſepe contīgit inexꝑte menti: que illa que diuinitus facit & ꝑinfluxus ſpūs ſancti cognoſcit ſepe ꝓprie induſtriececa attribuit: que reprehendit̉ cum Io. primo dr̄. iudeis. Medius ueſtrū ſtetit quē uos neſcitis. In cuiu:cecutientis ꝑſōa accipit̉ uerbum: Iob. Si uenerit adme non uidebo eū: & ſi abierit nō intelligā: & tam̄pn̄s eſt & ꝑatus bonus ieſus: qui dicit: Matth̓. viii.Si dimitto eos ieiunios in domū ſuam deficient inuia: quidā enim ex eis de longe uenerūt. Non ergotimeat noſtra miſeria: quia Raphael. i. xp̄s ieſus demedicina nr̄e peregrinationis ītinera nouit: & tentatus per oīa noſtre nature penalia pambulauit. Etideo ex cōpaſſione exꝑientie nobis ſocius erit: & ſanos ducet & reducet uſqꝫ ad ſue diuinitatis aſpectū¶ Sed heu quia ſepe remanet bonus ieſus in hieruſalem: & non cognoſcūt parentes: maxīe prelati eccleſie qui ipſū debēt in ſubditoꝝ mentibus etiamꝑturire: ſed eſtimant eū eſſe in cōmitatu multorumequoꝝ & ſeruientiū & ſollicitudine mundanorum& abū̓dantia ferculoꝝ: utinā cognoſcentes ibi eſſeieſum eadē hora inſpiratiōi cōſentirent & cū ſanctixp̄i pentibus reuerterētur in hieruſalem: a qua permalitiā tranſgreſſionis receſſerunt requirētes ieſumSed ceci ſunt multi ex eis nec pn̄t uidere lucernamdn̄i donec extinguat̉ ſocii heli. i. Regū. iiii. qui precioſitatē diuinaꝝ inſpirationū derelinquendo ieſūeſtimare nolūt donec extinguat̉ eis oīno: quia tūcſolū recognoſcūt qn̄ inflicta uexatio intellectui datauditū: qn̄. ſ. cum heli de ſella dignitatis cadētes rotrorſum fractis ceruicibus expirant in infernum.¶ Secūdo ꝓficit noſtra ꝑegrinatio in merore orationū & ſalubriū eloquioꝝ: quia poſt deſideria ſequūtur ſuſpiria & confabulātur & orant deū ſibi dare ſalubria remedia: unde & hi loquebant̉ de his q̄acciderant: ꝑegrini enim loquebantur de uia: paſſioenim xp̄i eſt uia ad patrem: propter quod eis xp̄usetiam materiam locutionis augmentat. d. Qui ſūthi ſermones quos confertis &c. quaſi ipſe ignoraret que tn̄ ꝑtulerat. ſic ſepe ſe intelligere diſſimulatque oramus: que tn̄ intus inſpirat: quia ꝑegrinus ētardis: & ad hoc diſſimulat: ut in nobis augeat ꝗddeſiderat. Tu ſolus inquiūt peregrinus es? O ꝗͣ mꝭta eſſent hic cogitanda aīa mea: quō iſte tuus ieſus
eſt ſolus peregrinus: ſed ꝓſequamur quod incepimus. O ſtulti inquit & tardi corde: quid dubitatisme uobiſcū eſſe: & uos in utilibus fauorabiliter exaudire: Non enim debetis dubitare ꝙ uos uelim relinquere: ꝓ quibus uolui mortem portare: unde &eius longa facta predicatio diſcipulis ad hoc tēditHuius exēplū patet: Gen̄. xliiii. cū loſeph ſuis fratribus peregrinū ſe offert: & quaſi ad alienos duriusloquit̉: quos tn̄ gratis paſcit & eis diuitias egyptitribuit. Sic & ieſus apparuit extraneus magdalenequā ſincere dilexit. ¶ Tertio progreditur nr̄a peregrinatio in uigore uirtuoſoꝝ opeꝝ quia uirtuoſaoperatio ſingulariter cogit xp̄m ut nō deſerat oꝑātem. Coegerūt inquit eū dicētes. Mane nobiſcumdn̄e &c. Adueſpaſcit enim oꝑantibus niſi xp̄s r̄maneat: quia lux boni oꝑis eis per faſtidiū tenebreſcitniſi ſuccurrāt brachia pietatis xp̄i qui oīa opera nr̄aoperatur in nobis. Vnde aīa que ſe ſentit deficereꝰ īoꝑe penitentie cogat recedentē ieſum frequenti p̄ce allegādo audacter: ꝙ niſi xp̄s remaneat: eius adueſꝑaſcet intellectus & recedet de affectu eius: & affectu ſol igneus charitatis. Nec mireris ſi ſe finxitlongins ire: & a te recedere: & in labore deſerere: ꝗafictus eſt tepidis: unde & iſti erant triſtes: quod facit accidia: & ideo finxit ſe uelle r̄cedere: ut ſic te poſſet de triſtitia redarguere: ac ꝑ hoc a tepiditate excitere: hilarem enī datorē diligit deus. Tamē ſcias ꝙꝓpter hoc uenit ut tecū remaneat ſi tn̄ coactus fuitcharitate. Huius exēplū patet ī abrahā: Gen̄. xviii. ꝗimportuna & efficaci p̄ce dn̄m ad prandium retinūit ne tranſiret & ſibi hilariter preparauit. Et nota ꝙibi ſubdit̉ abraham dixiſſe dno: ſiue angelisⁱ ipſiuꝫIdcirco enim declīaſtis ad ſeruum ueſtrū. ¶ Quarto terminatur dieta nr̄e peregrinationis in dulcoreguſtuum diuinoꝝ qn̄ peregrinus perueniēs ad hōſpitium cum gaudio epulatur. Ex quo enim menintrat ad ſecreta dei rimanda ꝑ altas meditationesquaſi ad menſam xp̄i ſedet: ubi & minutati ſibi diuina franguntur: & tūc incipit dulcedinem dei cognoſcere: & quaſi quaſdam micas dei ſuauiſſima:deguſtare: unde & hic ſequitur ꝙ factum eſt dunrecumberent ꝙ ipſe accepit panem benedixit ac fregit: & ipſi cognouerunt eum in fractione panis.¶ Sed nō mireris ſi cognitus ſe abſentat: quia ſublatus ē ſtultiſ. Itulta .n. mens noſtra ſi ſēꝑ reficerer̉a xp̄o: ſepius ſuperbiret: unde ut ardentius queratur quando ſepe mens aſſecurata fuerit ſe abſentatquouſqꝫ ſtulticia noſtra purgetur: ut noſtra igno.minia & malitia cognoſcat̉. Vnde & dicunt. Nōnecor noſtrum ardens erat in nobis: quaſi dicant. Ardemus dum incendit: frigeſcimus dum relinquit.Et per tales ſaltus reducitur anima ut cognoſcat: ꝙin ſe & a ſe eſt omne malum: & a ſola chriſti gratiaprouenit ſibi bonum. ¶ Cuius exemplum patein ſponſa: Canti. v. Iurrexi inquit ut apparerem dilecto meo: at ille declinauerat atqꝫ traſierat. Ideoqdebet queri per uicos & plateas ciuitatis: unde &ibi ſubditur. Anima mea liquefacta eſt ut dilectus