¶ Ieſus laxans reatus¶ Ieſus laxans reatusLiber. iij

ſed utinā cū ceruo reciꝑent antidotum. Nam dr̄ ocomedit herbas medicinales: ex quibus cor cōfortatur: & os ſuū cartilogo in eius corde generat̉: exquo cor medicinale efficit̉. ¶ He herbe ſunt oꝑationes xp̄i uite maxīe dolores & paſſiōes crucis ſuequaꝝ cōmeſtio confortat cor ad aggrediendū ardua. Os. i. robur in corde generat̉ ad ſufferēdū duerſa aduerſa: & ex tūc cor illud ē medicinale: tā inſe ꝗͣ ī aliis ad purgandum pccā. ¶ Cauſe paralyſisſunt tres.Aliqn̄ nimia frigiditas: hec eſt auariciaAliquando hūoꝝ ſuꝑfluitas: hec eſt luxuriaAliquando neruoꝝ inciſio: hec eſt ſuperbia et preſūptio: quia proprii ſentimenti neruū uulnerat. Ecce ꝗͣ malus eſt lectus palytici: uere uniuerſū ſtratumeius uerſatū eſt in īfirmitate eius. ¶ Circa deuotionem offerentium attende ſex que eſſent neceſſariain prelatis.Primū ē manifeſta uirtutū ꝑfectio: quod notat̉ cūdicitur: ecce inquit uiri &c.Secundū eſt quadratura oīum uirtutū cōſuetudinariū: ut ſint quattuorTertium ē ſupportatio ꝓxīoꝝ īfirmoꝝ: ut portētin lecto īfirmū .ſ. palyticū.Quartū ē ut ſollicitudo circa ꝓximū curatōis: & q̄rant inferre eū ante ieſū.Quintū ē ut hēant ad eū: nō carnalē: ſed ſpūalē affectū: ut ſolū ꝓpter deū & celeſte premiū: ideo diꝙ aſcenderūt ſuꝑ tectū.Sextū eſt ꝙ pn̄tent eū ad ieſum ꝑ cōpaſſionis affectū: & deuote or̄oniſ actū: unde Exo. xxviii. de aarōdr̄: ꝙ portabat noīa filioꝝ iſrael ſuꝑ utrūqꝫ hūerū:ob recordationē. Multa ergo fuit deuotio offerētiūhūc palyticū. ¶ Circa cōpaſſionē ieſu piiſſimi attēde ꝙ magne pietatis fuit reſpicere fidē alienā undepͥmo ipſum cōfortat: ut qui fidē alienā reſpexeratlibi ꝓpriam īfundat: cū dicit. Cōfide fili. Querbūdulciſſimū: deſpectū & debilē totis mēbroꝝ cōpaginibus diſſolutū filiū uocat: quē phiſei nō dignarent̉ aſpicere. Nā ſceleſtiſſimos pccōreſ ieſus gl̓iaſibi adoptare ꝑ gr̄am: ut in eoꝝ infirmitate ſe oſtēdat oīpotente: un iſtis uidetur dicere uerbū potētieCōfidite: ego ſū nolite timere Mar. vi. Et illud ioānis. xvi. Cōfidite ego uici mūdū. Et uerbū ſapīe eorū intima ſcrutātis. Sicut dixit Mat. ix. Cōfide filiafides tua te ſaluā fecit. ¶ Sed & dicit eis uerbū pietatis & clemētie: ut eis dicatur. Bn̄dictus uir qui cōfidit in dn̄o: & erit dominus fiducia eius. Nā pccāliberaliter donat cū dicit. Dimittuntur tibi peccatatua: ubi ſic dicit Hiero. Remouet̉ pͥmo infirmitatiſcā: ut ſequat̉ ſanitas ꝑfecta. ¶ Vide. iiii. detrahētiūimpugnationē. Nā ceperūt quidā de ſcribiſ dicere īfra ſe: hic blaſphemat. Quis pōt peccata dimittere:niſi ſolus deus. O īpii ph̓iſei quis pōt intueri cordis ſecreta: niſi ſolus deuſ. Ergo ꝗa corda ur̄a uideoego ſū ꝗ pccā dimitto. Et ego ſū qui dico unicuiqꝫſaluatico iuxta illud Eſa. xliii. Ego ſū qui deleo īiꝗtates tuas propter me. ¶Q ueriſſimū uerbū. Ego

ſū qui deleo: ꝗa ego ſolus pcca dimitto: ſed ꝑꝑ mequia ī merito meo: unicuiqꝫ enī ꝑ meā hūilitatē inme ipſo merui quicꝗd ipſis ex diui na pietate cōceſſi. Intellexerūt ergo & bene: licet maligne nō crediderit: ꝗa ieſus ſe dicebat deū. Et ideo hāc opinionēcōfirmat: nō excludit cū manifeſte & ex nomīe ſuehūanitatis dicit. Vt ſciatis quia filius hoīs hēt poteſtatē in terra dimittēdi pccā. In terra dicit nō ſuperterrā: hoc ē ī celo: quia nō ſūt ibi pccā. Subtus terrāin īferno pccā ſūt eterna. In terra uero .ſ. ī hac uita ſt̓remiſſibilia. Quō autē ſequit̉ iſta cōſequentia dcm̄eſt ſupra: cū de xp̄i miſericordia ageret. ¶ Attendeꝙ hoſtilitaſ detrahentiū occaſionaliter iuuat: ut maius largiret̉ bn̄ficium: un̄ dedit īfirmo robur ꝑfectūcōtra triplicē eius defectū. Nā uix poterat caput leuare: cōtra ꝙ dicit. Surge deficiebat ī oī robore. Cōtra quod dicit: tolle lectū tuū. Nō poterat ambulare: contra quod dicit: uade. Sed tūc peccator ſurgitqn̄ pccm̄ deſerit: portat lectū in quo iacuit: qn̄ peccatū in quo delectationē recepit: ī cruciatū oīs pnīcōuertit. Et tūc domū ſuā uadit: qn̄ cōſcīam ſuā diligenter diſcutit. ¶ Sic ergo apparuit quō pietas ieſu accepit dimittēdi pcc̄a ꝑ actionē īterceſſiōis aliene. ¶ Tertio attēde ſūma pietatē ieſu cōdonantis& miſerētis pccā ſūpta occaſione a conatu accuſationis fraudulēte. Vide ꝗͣ propriū ē bn̄dicti ieſu uellemiſereri & pccā dimittere: nō ex detractiōe & murmuratiōe: nec īſidiis malignantiū potuit ab īpendenda miſericordia peccatoribus reuocari. ¶ Interroga mattheū publicanū: & zacheū puſillū: & frardulentū. Interroga peccatricē ml̓ ierē: interroga paIyticū: interroga hāc de qua ē ſermo in adulterio dep̄henſā. Et oēs una uoce clamabūt. Ecce agnus dei&c. In hiſtoria autē deprehenſe in adulterio mulieris conſidera conditiones.Cetus accuſātisChriſti miſerentisMulieris in medio ſtantisPrimo in cetu phariſeoꝝ fuerūt duo: ſubdola adulatio: & fallax īterrogatio. Adulatio ꝗa ſibi bladiūtnō magiſterii: cuius nolūt eē diſcipl̓i: ut ſecurius &in ſuſpecte procedāt. ¶ Secūdo fallax interrogatō:un oſtēdūt publicū flagitiū: hec mulier mō dep̄hēſa ē in adulterio. Allegat legis edictū. In lege autēmoyſes mādauit huiuſmōi lapidari: & ꝓuocat adp̄cipitiū. Tu aūt ꝗd dicis: & īproꝑant ſibi ſcandalūdū adultera aſtat & turba. ¶ Attende autē ꝙ ſiculdicit Aug. miraculis fama māſuetudīs diuulgabat̉in ppl̓o: un̄ hēbat famā: ꝙ nullū emittebat a ſe deſolatū & iō hͥ pauerūt ſibi laqueū. Cogitauerūt eniꝙ nō poſſet rep̄henſionē euadere: ꝗa ſi dicet dimittat̉: perdet famam manſuetudinis. S dicet lapidetur: perdet iuſtitiam legis. Si tacebit non ſe oſten.det doctorem ueritatis: unde merito dr̄. Hoc autēdicebant tentantes eum ut poſſent accuſare eum.¶ Sed mentita eſt iniꝗtas ſibi: quia ſemper cantabit cum propheta: propter ueritatem & manſuetūdinem & iuſtitiā. Nō & ueritatē ꝓfert: & iuſtitiam