Ieſus laxans reatusCap. xxiii.Ieſus unguentis redolens

non offendet: & manſuetudinē ſeruādo miſericordiā īpendet. Ita ꝙ erit iuſtitia rectus: ueritate clarus& māſuetudine pius. ¶ In ieſu aūt fuerūt duo oſtēſa: matura diſcuſſio: & iuſta diffinitio: ex quibus ſꝫcuta eſt: nō illoꝝ ſed xp̄i intentio .ſ. mulieris abſolutio. ¶ Primo pōit̉ diſcuſſio matura ſimul & exēplaris in eo ꝙ ſe īclinauit & digito in terra ſcripſitꝑ hoc informās iudices ꝙ qn̄ audiūt accuſatores.non ſtatī fulminēt ſnīam: ſed digito diſcretōis prius examinēt cām. Informat etiam quoſcūqꝫ: ut qn̄audit̉ uel uidet̉ ꝓximi culpa inclinet ſe ad ſuā infirmitatem cōſiderandā: & diligenter ſcribat malitiam ꝓpͥam. Scribebat aūt ad ſignificandū ꝙ ipſeeſt ille ꝗ primo legē ſcripſerat. Inclinatus autē ſcribebat in terra ad oſtendendū ꝙ inclinatio ſua ad aſſūptionem carnis fecit eū ſcribere ī terra carnis ſuepaſſibilis ſcripturā nr̄e īformatōis. Et quia hoc fuitopus ſūmi amoris: ideo dr̄ ſcribere digito. i. de ſpūſancto. ¶ Quid aūt ſcripſerit licet multi multa dicāt: ego tn̄ litteraliter credo ꝙ illud ſcripſerit quodpoſtea expreſſit .ſ. qui ſine peccato eſt &c. Et hec eſtſententia Auguſtini. Et illud uerbū cū uirtute ieſuſufficienter poterat unicuiqꝫ ſua peccata īgercre: &inſpectorem ieſum demōſtrare: ut pre uerecundiaquam habuerunt unus poſt unum exiit: īcipiētesa ſenioribus ꝗ magis debuerūt erubeſcere: qꝛ etasſenectutis debet eē īmaculata. ¶ Dum aūt in terraqꝛ peccata eoꝝ dr ſcribere: on̄dit ſe eis miſericordiam attuſiſſe nō peccatū. Inde olim dicebat̉ ſcriptūī ungue adamatino ꝑꝑ iucuſſionem timoris: ī cuius ſignum moyſi lex ſcripta fuit ī lapide: qꝛ nō poterat peccatū delere. ¶ Sed bn̄dictus ieſus ſcripiit īpuluere: quia dat tantā ſpem uenie: ut modico cōtritiōis motu: & ſatiſfactōis manu unuſꝗſqꝫ poſſitculpā ſuam delere in uirtute illius ꝗ in puluere ſuecarnis ſcripſit lr̄as nr̄e abſolutiōis plenarie. ¶ Tūcaūt uere īclinauit ſe ieſus deorſū: nō ſolū qꝛ factusē homo: ſed ꝗr pauꝑrimus & hūilimus hō deſpectiſſimus & opprobriatus: & nō ſolū mulieri ſubiectus uirtualit̓: ſed ipſis linguis blaſphemātium:detrahētiū: diffamātiū: & ſnantium uoluit cōfuſibiter eē ſubiectus: & qd̓ plus eſt ieſus creator omnium ſe ſubiecerat manibus capientiū: uulnerātiū:trahētium: decapillātiū: & palmis & collaphis eūꝑcutiētiū. ¶ Sed & creaturis ſe ī ſenſibilibus ſubiccerat & crudeliſſimā penā: ut uīcula poſſent eū dure ſtrigere: flagella penalit̓ cruētare: ſpine atrociterpūgere: claui dilacerādo ꝑforare: crux crucifixū tenere. Arūdo percutere: uela obūbrare: ſputa turpit̉adherere: lācea lateris intima penetrare. Et qd̓ omnium ē t̓ribilius mors aīam dinam eiicere. ¶ Hisoībus uolūtarie ſe ſubiecit: q̄ nihil in eū potuiſſentagere: niſi ꝓ ſalute noſtra pius ieſus ſe eis uolūtarie ſubieciſſet. Et tm̄ ſe deorſū īdlīauit ꝙ ſub lapidemortuus iacuit: nō potuiſſet plus deſcēder̄: nec ſeplus īclīar̄ cui oēs electoꝝ pene īcarnate dicuntur.¶ Fuit igit̉ in il̓iu diſcretio matura fuit ī xp̄o diffinitio iuſta. Qui ſine pcō &c. Qui. n. ſe īclīabat. hu

milit̓ expectans eoꝝ erubeſcēciā & conuerſionē aſuis ſceleribus: dū uideret eos ꝑſeuerātes in qōnisfraudibus ſn̄tiā protulit legis cōſeruatiuā: ſcelerisrepercuſſiuā: mulieris liberatiuā. ¶ Nā ſicut dicitAug. nō dicit. Nō lapidet̉: ne cōtra legē dicere uideret. Abſit aūt ꝙ diceret: lapidet̉. Venit .n. non ꝑdet̉ qd̓ īuenerat: ſed q̄rere quod ꝑierat. Quid ergotn̄dit. Qui ſine pcō eſt &c. Hec ē uox iuſtitie: lapidem mittat: q. d. Impleat̉ lex: ſed nō a p̄ua ricatoribus legis. Ondit aūt eos eē tales ꝙ magis ꝗͣ mulier digni erāt lapidari. Et ideo ſi debuit lex obſeruri: debuerūt ſimul cū muliere occidi. ¶ Hūerūt ergo fugere mortis filii: qꝛ nec fontē cognoſcebantgr̄e & uenie ih̓m: nec uolebāt legis ſubire ſuppliciū: nec īſpectoris ſuoꝝ ſceleꝝ il̓m pot̓ant ſuſtinere uultū: & ideo petūt fuge preſidiū. ¶ Sed piusieſus iteꝝ ſe īclinās ſcribebat ī terra ad lr̄am: ut eisliberā exeūdi facultatē tribueret: uultū declinās abeis. ſic igit̉ ſcd̓m Aug. Illi uoce iuſtitie tāꝗͣ tello ꝑcuſſi ſeſe reſpitiētes: & ſe reos īueniētes: unus poſtaliū oēs receſſerūt. Vn̄ glo. ſuꝑ illud: Incipiētes a ſenioribus ꝗ forte magis erāt rei: & remaſit ſolus ieſus & mulier ī medio ſtās. Au. Credo t̓rita ēⁱ illamulier: ab illo ſe pūiendā timebat: ī quo pcm̄ īueniri nō poterat. Sed ꝗ aduerſarios repleuerat līguaiuſtitie: ī illā leuat oculos miſericordie. Erexit ergoſe ad ſoluēdā miſerā ꝗ ſe īdlinauerat ad ſuſtinēdūꝓ ip̄a penā. Mulieri ait. Vbi ſūt ꝗ te accuſabāt? Adhec nō rn̄dit mulier tremefacta ſibi maxīe conſcia:ſed eā cōfortauit. Nemo te cōdēnauit. Ad hec reſpondit leta. Iemo dn̄e. Nec ego te condēnabo.Qui ſolus uerus iudex& a me fortedānari timuiſti: qꝛ ī me pcm̄ nō inueniſti. O dulciſimū uerbū: Nec ego te cōdēnabo. Quiſ ergo mecōdēnabit dn̄e ieſu: cū tibi pr̄ omne iudiciū dederit. Si deus ꝓ nobis: ꝗs cōtra nos? Si ieſus abſoluit.ꝗs ē qui cōdēnet? Ieſus mihi adiutor ſit: nō timebo ꝗd faciat mihi hō. ¶ Dn̄e ih̓u: data eſt tibi oītptās in celo & ī terra. Dic ergo miſero pcōri iugit̉ī oculis tuis adult̓o. Nec ego te cōdēnabo. Relictiſūt duo ſoli: miſeria & miſericordia: & ego tibi ſolipeccaui: & malū corā te feci. Tu ſolus īſpicis meaſcelera: cui ſit ſoli occulte īiuria: dicit ergo. Nec egote cōdēnabo. Et bn̄ dn̄e ieſu cōdēnatio ē ſcd̓m nomen tuū: ut ꝗd noīaris ſaluator. Sed neqꝫ laues criminibus ꝗ odis iniquitatē: un̄ & abſolute int̓dicispeccare: & ip̄ois bn̄ agere. d. Vade: & amplius nolipeccare. ¶ Simil̓r duo fuerūt ī muliere: pcī. flagicium: & remiſſiōis bn̄ficiū: que ex deīs patēt. Videsergo ꝙ bn̄dictus ihs delectat̉ dimittere pcā penitētibus: merito ergo dcm̄ ē. leſus laxans reatus.Ieſus unguentis redolēs Cap. xxiii.Via tāta ſollicitudīe curauit alioꝝ pcā delere puiſſimus ieſus tot ūguētis miſericordie redolebat. Nec miꝝ ꝗr hūc ūxerat deſus pr̄ ſpū ſcō & uirtute ī aſſūpta natura: qd̓ fuit ſibipͥuil̓ m īcōicabile cuicūqꝫ alt̓i creature. ꝓpt̓ea inꝗtp̄s. xliiii. Vnxit te deus deus tuus. ¶ Licet autem