Druckschrift 
Arbor vitae crucifixae Jesu Christi
Einzelbild herunterladen
 

U Ieſus laxans reatusLiber. iii Ieſus laxans reatus

ſi caput nō abradatur: & ſi multū uir ſanctus īpeditur: non tn̄ ab hoſte capit̉. Tūc at caput raditur: cūſe uolūtarie meretrici aperit: & appetitui ambitiōisinhiantis ſeruit. Et tūc miſer ſopore graui in gremio meretricis quieſcit: qn̄ ſibi faſtus p̄lationis dulceſcit. Sed tūc miſero caput radit: cū eū a conſuetacōtemplatōe xp̄i uite excludit: a meretrice ꝓiicitur:ab hoſtibuſ capit̉: exoculatur: & ad mole obſequiūdeputatur: ꝗa miſer ille ꝗ ꝑꝑ ambitionē cōtemplationē reliꝗt: ſepe nō cōſeꝗtur honorē quē appetit& tn̄ ſimulatōibus occupatur & taliū demonū tētationibus exoculat̉ ne cognoſcat bonū quod perdidit: & malū quod agit. Et molā uoluit: dū ſe demalo ī peius ruere ꝑmittit. Hec de capillis magdalene ꝓlixius dcā ſunt. Contra oris laſciuiā habuit ad pedes ieſu oris cōiunctionem hūillimā. Namoſculabat̉ pedes eius. Oſculū eſt ſignū pacis: & pius ieſus ipſam recipiebat ad pacē ſue imitatiōis queē in pnīe pͥncipio inceſſus rectitudo ut imitet̉ ieſūdeſerendo pcc̄m: & ꝓſequendo oē bonū: hic ſtatusſignificabat̉ ꝑ oſculū pedū. Sed aīus creſcenſ nōeſt cōtentus poſt ieſū cōi uia incedere: ſed uult adoꝑa ꝑfectionis aſſurgere: & tūc recipit̉ ad oſculummanus. Ad hoc oſculū fuit recepta magdalena:quando poſt aduentū ſpūs ſcī ꝑfecte ꝓ xp̄o reliꝗtomnia. Sed amor ebulliens non eſt cōtentus quatacūqꝫ ꝑfectione oꝑis: niſi tranſformet̉ ad intimaredemptoris: & iō deſiderat oſculū oris clamās cūſponſa. Oſculetur me oſculo oris ſui. In quo oſculo eſt.Cōmenſuratio facieꝝConiunctio labioꝝMixtio anhelituum.Quia nūꝗͣ quieſcit ſponſa bene amare: donec totacōuerſatione xp̄o ieſu afiguret̉ & lingua ſua ꝑ ieſūſonat intra ſua p̄cordiā & nihil niſi ieſum ſpirat nōſui uiuens ſed amati uita. In cuius figura ieſus īpaſibilis in die reſurrectiōis ſpirās dedit apl̓is ſpiritūin flatu ſuo: ut iā non ſua: ſed uerbi uita uiuerēt: &eius flatu ſpirarent & reſpirarēt. Cōtra offenſamunguentoꝝ portat unguēti alabaſtrū: de quo in ſquēti capitulo dicet̉. Vidiſti ꝓceſſū cōuerſionis: uide effectū defenſiōis. Nam cōtra iudiciū ph̓iſei quieam īpie iudicabat de īmūdicia: & ieſum de neſcīa& ſe nō intelligebat multo peiorē excecatus ſuꝑbiaꝓponit padi gma. In quo cōcludit ꝙ ip̄a ē multiplcata in merito: an̄poſita ph̓iſeo: ac ꝑ hoc īnocētemdefendit: & ſe ꝓphetā oſtēdit: & ph̓iſei ſuꝑbiam cōfūdit: & quātū fuit ex ſe cōuertit. Nam dū ſua ſnīacōuincitur: quaſi freneticus funē portat quo ligat̉. Eſt aūt iſte modus prudētiſſimus dū ꝑadigma.q. legicū ponitur & ex ore reſiſtentis dū nō aduertit cōtra ſe ſnīa extrahit̉: ex qua poſtea error proprius demōſfrat̉. Duo igitur debitores ſūt. Simon &magdalena: h̓ debebat. 5oο. ꝗa laſciuia uita ſuoꝝ ſēſuū erat tranſgreſſione obligata. q. v. centenarioꝝ.Alio mō quia aīe data ſunt ꝗnqꝫ r̄media p̄ceptoꝝ:

ſacramentoꝝ: uirtutū: donoꝝ: btītudinū. Cētenarijaūt cōſumatio deſignat̉. v. ergo centenariis offendit quia oīa in ſe predicta dei dona ꝑ pccm̄ ſuū deſtruxiſſe cognouit. Quinquaginta in quo medius centenarius & eſt nūerus quietis ſignificaturdefectus omiſſiōis: a quo uix eſt liber quicūqꝫ ꝑfectus: quia uix eſt aliꝗs qui multa cōtra deū obſeꝗanō omittat: eſto ꝙ grauia nō cōmittat. Et uix īuenitur tā ſuꝑba preſūptio in ſuꝑcilio lapſe iuſtitie: qnō recognoſcat in ſe hūc defectū culpe. Tales autēſūt cōiter in amore tepidi: in obſeꝗo deſidioſi: in ꝓpria reputatōe ſuꝑbi: ac ꝑ hoc paꝝ deo obnoxii aab ip̄o parū dilecti: hic eſt ergo debitor. l. Conuicto ergo ꝙ mulier ſuꝑabat in amore ex maiorisdebiti dimiſſiōe elegātiſſime cōuincit ꝙ eū ſuꝑatetiā in exteriori oꝑe: ubi on̄dit ieſus ſui ad ph̓iſeūmaiorem dignationē. Intraui inꝗt in domū tuanhec autē ad me acceſſit in domū alienam tali tempor̄ .ſ. cōuiuii: tali loco: ꝗa ad pedes: tali mō ꝗa citot lachrymis. Ex quo cōcludit maiorē affectionē Poſtea ponit tria genera operū: in quibus oſterdit magdalenā feciſſe maxīa: & ph̓iſeum non feciſe minima. Primū fuit opus ꝓfundiſſime hūilitatis: ad pedes ieſu. Secūdum ardentiſſime charitatisad oſculum unionis. Tertium pinguiſſime deuotionis & rectiſſime intentionis. In primo ubi nōdedit phariſeus aquā ſimplicem erat etiam de cōuſu hoſpitii. Magdalēa dedit lachrymarum irrigui& capillorū obſequiū. Ille non dedit aque paululūhec reliquauit cor ſuum. In ſecundo ille neſciuidiligere ſumma dei beneficia que intelliguntur inoſculo oris ſui. Nam illud intelligitur qn̄ ſimplicitoſculum datur: hec continue adminiſtrabat lachrymas & in eis ardebat charitate accenſa: cum tamerhoc ſit paꝝ infinito deo: hoc ſignificatur ī eo ꝙ dicit. Ex quo intrauit non ceſſauit ungere pedes meos: ubi oſtendit ſimul humilitatem charitatē: & cōtinuitatem: & ex his ꝑfectam trāſformatōem: quiaſolū propter diuinū honorem. Primū in pedibus: ſecūdū in oſculo: tertiū in nō ceſſatōe: quartucum dicit meos non propter ſe ſed propter me. Intertio oſtendit ꝙ nō habuit ad eum cōem deuotonem que in oſculo deſignatur & ad eius ſummumquia in capite. Sed iſta hūit ſingularem: que ſignifcatur in unguento: & ad eius infima quādo pedesunxit. Ex his non eſt mirū ſi ſua confunditur ſuperbia: quando concludit deus ex tot rationibuspropter quod dico tibi. Remittuntur ei peccata ml̓ta qm̄ dilexit multū. Et attende charitatem dei.Nam in cōmendatione eam expreſſe nominauit.Quia uero defectum in phariſeo uolebat curiaſiter reprehendere indiffinite propoſuit dicens.Cui autem minus dimittitur minus diligit. Vnde & chriſtus in feruore obſequii & amoris tenerrimi ad peccatricem conuertit ſe ad mulierem: dicens. Dimittuntur tibi peccata tua. Attende autem quod ex premiſſis uidetur