ſeſus tranquillans flatusCap. xviiiIeſus tranquillans flatus
dum nō ſolū bona: ſed etiam mala electorum facitſubſeruire ſaluti: ac per hoc ipſi electi cautius humilius & electius aſſurgunt ad dilectum ieſumamandum in cuius merito & ſolo adiutorio reſurgunt a malo: & proficiunt in bono: ac per hoc ſibinihil de ſe relinquentes totaliter in ieſū tranſeuntQuinto ut ſatiſfaciat diuine iuſtitie q̄ requirit talium electorū uitā in tribulatione ꝑuigari: & ꝑ hūcmodū gratiā in eis augeri: ubi & uides maximā aſſociationē miſericordie ſaluatoris ieſu cū ſue rigore iuſtitie: dū oīa per que iuſtitia punit ad eterni pͥmii ſuperexcellentiā ſubſeruire facit. ¶ Sexto pōidici ꝙ etiam hoc facit ut poſt tribulatiōis experiētiam ſue abſentie: iocūdius teneatur. Idem. .n. bonūperditū & poſtea reinuentum habet nouā gaudiirationem: quod maxime fieret ſi in reinuentionehaberet augmētū: quod cōmuniter fit electis.Nullus deſperet ſi tribulatiōibus ipſū ieſus exponit: ꝗa per tribulationes ipſum probat: nō reprobat: gratiam auget nō aufert: & letitiam eternā cumulat dū tēporaliter cōtriſtat: unde apl̓s ad hebreSi extra diſciplinā eſtis: iā nō filii: ſed adulteri. Dehoc dicit Ser. in ſermone. xvi. ſuper Qui habitat.Vtilis ē tribulatio que probationem operatur & ducit ad gloriam: & infra. Res ut dixi neceſſaria ē tribulatio que in gloriam uertitur: triſtitia que mutaturgaudium. Sane lōgum quod nemo tollet a nobis& multa ibi de hoc pulchra: Idē ſermone. vi. ibidē.Si magnū ibid eccleſie corpus cōſiderare libet: facile ſatis aduertimus lōge acrius īpugnari ſpūaliseccleſie: ꝗͣ carnales agit hoc ſane ſemper ſuperbia& inuidioſa malitia perfectiores quoſqꝫ uehementus pulſat. luxta illud. Eſca eius electa. Agit inꝗͣ &nō ſine certa diuini diſpenſatiōe cōſilii qui ꝗdemnec imperfectiores ſupra id quod ferre poſſunt tētari permittit: faciēs cō tētatione prouentū: & perfectioribus nō modo glorioſiores: ſed numeroſiores parat ex hoſte triūphos: h̓ Ber. ¶ Noli ergo timere ꝙ dominus electos ſuos magnis & multistribulationibus exponit: ſed finaliter non relinꝗt.unde & pluries ꝑmiſit diſcipulos tēpeſtari: ſed nuqͣ ſubmergi: ꝗn potius ſecūdū multitudinē doloꝝſuoꝝ in corde ſuo ſubite & īſperate cōſolationes benedicti ieſu letificāt animas electorum. ¶ Vnde& contra quatuor ꝑicula ſupraſcripta quatuor remedia adueniens apportat. Nā cōtra tediū noctis &ignorantie aduenit cū diluculo lucis radio ſe. Cōtradefeſtum amaritudinis interne uenit cum dulcedine allocutionis: ſuauiſſime mēti ingerens infinitūpelagū ſue eēntie in qua eſt mare īmenſe cōſolationis: & hoc cū dicit. Confidite ego ſū: nolite timereunde talis anima reliquatur dulcore. d. illud Cant.Anima mea liquefacta ē: ut dilectus locutus ē. Cōtra hoſtis tēpeſtatē aduerſantis apportat remediūſolide deabulationis: unde dicitur ꝙ uenit ad eosambulans ſupra mare. ¶ Suum ambulare ſupramare eſt nos ambulare facere ad ſimilitudinemgreſſuum ſuorum quibus calcat per patientiam
omnes fluctus tribulatiōis illate: facit nos hillariter per tribulationes incedere: & in medio ipſarum in ueritate ambulare. EEt hoc eſt maximumſignum utilis adiutorii quando tribulationes notauferuntur: ſed in medio ipſarum greſſus ſolidi cōferuntur: & hoc eſt quando uirtus patientie datuque habet opus perfectū: in qua plene anima poſſidetur. Hoc debent petere qui ad perfectionē aſpirant: ꝙ per tribulationes uirtuoſe procedant: nō ꝙtribulationes recedāt. Hi āt ſūt qui cātāt in uiis dniquoniam magna eſt gloria domini. Hoc fortis athleta petrus petit cū dicit. Domine ſi tu es iube meuenire ad te ſuper aquas &c. Mat. xiiii. uide totum¶ Quartum remedium quod datur contra quartum defectum .ſ. noſtre uirtutis & roboris tribulationibus ſubcūbentis: contra quē imperialis acceſſus poteſtatis ieſu omnia increpantis in mari factaē tranquillitas magna. ¶ Sed contra uniuerſalemradicem predictorum periculorum que fuit chriſtiabſentia introducitur uniuerſalis radix omniū predictoꝝ remedioꝝ que ē chriſti ſocialis & unitiua p̄ſentia: cū dicitur ꝙ aſcēdit ad illos in naui. In cuiusnnione eſt ceſſatio oīs mali: & dulcoratio oīs afflictui. ¶ Ipſe elegerat mētem ad ſublimia. Et iſte eſtunus modus quo dulcoratur aqua amara per eleuationem uaporoſā in aera a uirtute ſolis. Ipſe ēt oē:tribulationes mentis oſtendit pertranſiſſe per oēsueuas cordis ſui: & ideo inde exire debuit dulcoroſitas: & amore paterno nobis ꝓpinquitas. Et hicē ſecundus modus quo dulcoratur aqua amara ꝗn̄tranſit per occultos terre meatus in quibus purificationē accipit & dulcorē. Octenditur etiam in nobis: quia ipſe eſt qui portat & non nos: unde ſicutnos non ſumus qui loquimur: ſed ſpiritus patrisnoſtri: ſic nec nos ſumus ꝗ portamus: ſed uirtusnobis habitātis piiſſimi & uictorioſiſſimi ieſu xp̄Ipſe eſt enim illud lignū forte & īputribile quodartifex ſapiens elegit ad faciendū pontē & nauēnobis infirmis: ut illeſi per aquas tribulationis/ traſeamus: & ipſas dulcoratas leti bibamus. ¶ Et iſteeſt tertius modus quo leguntur aque dulcorateexo. cum dicitur: ꝙ ex p̄cepto domini poſuit moyſes lignū in aquis amaris ꝗ in dulcedine ſunt cōuerſe: huic ligno modico humili & deſpecto: quod dominus exaltat homines prebent animas ſuas. Ipſeetiam ieſus ē eterna ſapientia que omnibus dat ſaporem debitum ſecundum congruentiam temporis & cauſaꝝ. Et ideo nobis īmittit: ꝙ dum habitamus in peregrinatione paſſibilis carnis nihil nobis debet eē dulcius ꝗͣ ſimilitudo chriſti uite paſſibilis: & ideo īmittit menti ꝙ nihil debet ſibi dulceſcere niſi cū chriſto crucifixo ſimul crucifigi & cordis ſui continue deglutire anguſtias. ¶ Et hic eſtquartus modus quo legūtur aque dulcorate & abamaritudīs morte ſaluate. iiii. Re. ii. dū helyſeus fecit uas nouū & miſit ī eo ſal. & de illo miſit ī fōtesaquaꝝ: & dixit: h̓ dicit dominus deus. Sanaui aqͣshas: & non erit in eis ultra mors neqꝫ ſterilitas.