Ieſus die occupatusLiber. iii.Ieſus panes multiplicans

uenit nox. ī. deformitas a xp̄i uita qn̄ nemo poterit operari. ¶ Imperfectio autem huius diei ſoli trinitati beatiſſime: & ipſi hōi ih̓u eſt ꝑfecte nota: heceſt dies de qua dicitur in Zacha. xiiii. Eſt dies unaque nota eſt dn̄o. Non dies: neqꝫ nox ſupple decurſus naturalis tꝑis: ſed decurſus eterni & incarnati ſolis: & in ueſꝑe erit lux: qꝛ tūc nox magis illuīata fuit: qn̄ magis radiis ſue infirmitatis adueſpaſcēdo ꝓ nobis noſtras infirmitates aſſumpſit: & mēbris infirmātibus condeſcēdit. Et ꝗꝛ de iſto decurſu ē totus liber: iō de oībus lr̄al̓r ꝓſeꝗ omitto.Ied huiuſōi diei claritatē ad clarificādā aīam ꝑ ih̓utadiū cōuertamur. Nā in aīa facit p̄dictoſ quattuorcurſus ſpūalis ſol ieſus. NamIn ortū ip̄am rorificat per gratificationemIn aſcenſu ipſam clarificat ꝑ utriuſqꝫ uite ꝑfectōnēIn reflexu ip̄am ſimplificat per ſui exinanitionemIn occaſu ip̄am deificat ꝑ tot alē trāſfigurationē.T Primo ergo inortu &c. Yius ih̓s aīam refrigerasab eſtu peccoꝝ. Ad Hebreos pͥmo. dr̄ ꝙ ilis ē ſplēdor gl̓ie & figura ſubſtatie eius purgationē peccatoꝝ faciēs. Et hēt tres horas ieſus bn̄dictus ſecundum tres purgatōes ꝑfectas omniū maloꝝ in plena obſeruantia xp̄i cōſilioꝝ/ Et hāc diē nō pōt cōgitare uel aſſumere mēs carnalis. ¶ Hoc enim eſttm̄ ꝑfectoꝝ qui oīa mala & occaſiones maloꝝ uoſūt uitare ad plenū. Huic congruit qd̓ dicit̉ Mala.iii. Ecce uēit Et quis poterit cogitare diē aduentuseius? & quis ſtabit ad uidendū eū? Ipſe enim quaſiignis conflās: & qͣſi herba fullonū. Nullum pilumomittit ſubtegimis: ſicut ꝑfectio ortus ih̓ū ī aīa nhil dimittit pillulationis male radicis. ¶ Secundoſuo aſcēſu mentē clarificat: dū in actiua ſuo exēploeam dirigit: & in contēplatiua ſibi radioſe interiusſplendeſcit: & etiā utriuſqꝫ uite alternata occupatōne & prudēti alterurriuſqꝫ intermiſſione eā inſtruēdo perficit. Et in iſta ꝑfectōis ſumma ut ſciat aīaradiū ſciētis ihu in ea ſecundū congruentiā tꝑis &operis: nūc contēplatiue: nūc actiue: nūc in utroꝗſalubriter occupari. ¶ Et de hoc in pluribus locisſentiēs il̓m ſue contēplatōis & actionis pͥncipiū īfluxiuū: mediū reductiuū: terminū ꝗetatiuū: dicitcū p̄s ih̓u xp̄i Iecum pͥncipium in die uirtutis &¶ Tertio ſuo reflexu benedictus ih̓s mentē ſimplificat: dū ꝑ exinanitionē ſui ſub maieſtate dei eā īcnerat. Et ip̄e ſe ad ſenſum ualde ꝓprie: qꝛ quantomēs plus eleuatur in contēplatione dei: tāto fortius & intimius reflectit̉ in cognitōe ſui. ¶ Et hicſunt tres hore: qꝛ ſentit ſe ex originali corruptiōimꝑfectam: & ex ꝓpͥa malicia ad oēm malū ꝓmptiſſimā: & qd̓ peius eſt oīſ diuini īfluxus & dōi ꝑomnia deſtructiuā. Et hec eſt ualde uitalis cōdicioque facit aīam fecūdari oī bono dū ſentit ſe in ſe& a malo originis exire: & ad malū tēdere proprieactionis. Huic diei cōuenit illud Zacha. xiiii. Indie illa exibūt aque uiue de hierl̓m: mediū eaꝝ acmare orientale: & mediū ad mar̄ nouiſſimū: & eritdn̄s rex ſuper omnē terrā: & erit dn̄s unus: & nom̄

eius unū. Aque uiue ſunt p̄dicta cognitio aīam uiuificās: q̄ de hierl̓ m medio xp̄o ihu exeunt ī aīaminfinita amaritudinē originalis infectōis & cōcupiſcentia inſatiabilē amariſſime nr̄e actiōis: ī cuiusplena cognitōe ſit dn̄s rex ſuper terrā talis aīe: dumtotal̓r ſe ſibi ſubiicit: & a ſeip̄a deficit: & tūc ſit dn̄sunus: & nomē eius unū: qn̄ ꝗcꝗd bōi aīa in ſe ſentit: totū deo attribuit: & nō ꝑtim deo & ꝑtim ſibi.Ad talis ſolis reflexū iſte ſeꝗt̉ occaſſus: in quoqͣrto mentē deificat ſol il̓is per totalē trāſformatōnem: ut iā ī ſeip̄a deficiēs nihil ī ſe de ſe ſentiat tal̓aīa: ſed dicat. Mihi uiuer̄ xp̄s ē. Et h ſunt tres horeAmor trāſformās ut in deum tranſeatDulcor ſatians: ut nihil utilius querat.Vigor fortificans: ut inde non diſcedat.Vere hic cōmendat deus charitatē ſuā in nobisdū ſic pius ih̓s nos facit ſeip̄m. De hac die dr̄ Ioel̓ultīo. In die illa ſtillabūt mōtes dulcedinē: & colleſfluēt lacte: & per oēs riuos iuda ibūr aque. Montesſunt eminētes p̄fectōes diuinitatis & hūanitatis ieſua que tūc ſtillāt ī aīam: dū illā in ſe trāſformant:ſed multo melius in eis recognoſcat: qꝛ ſunt ih̓uꝗͣ ſi ſue ꝓpͥe eſſent: qꝛ in ſe non eſt: ſed ī ih̓u: & hecſpectāt ad pͥmā horā amoris. ¶ Itatim ſequit̉ ſecūda dulcoris: in qua etiā colles fluūt lac & mel: ꝑcolles accipiunt̉ hūiles condeſcēdentes quos guſtat aīa pietatiſ ih̓ū electis facere: ī qͣ miriſ mōis duicorat̉: & extatice ſoporat̉. Tūc aūt ꝑ oēs uicos inda aq̄ uadūt. qn̄ ī tertia hora ſic uigorat̉: ꝙ ſic ī iſtisꝑſeuerat: ꝙ ꝗcꝗd ē in ea turpis oꝑatio cōis cordis& oris trāſeat & maneat fixe in p̄dictis ꝑfectōibusdei hōis ieſu xp̄i. Hec eſt ſalubris occupatio inqua ſemetip̄m ad horas diei eructat uerbū il̓s luxaīe illuīate eructat: & māifeſtat: & īcorporat ſemetip̄m. ¶ Ad hoꝝ aūt intelligentia multum faciūtque in aliis capitulis dicta ſunt: ubi contēplationisrami amplius dilatantur.Ieſus panes multiplicans. Cap. xvii.Criptum eſt. Qui non laborat non manducet. Et ideo xp̄s cuius oēs uie ſunt miſericordie & ueritas nō niſi laborantibusin uia iuſtitie .ſ. imitatōis ſui ſue ſpālis refectionisalimoniam dignatur miſericorditer miniſtrare. Etquia ſaporoſior cibus quē poſſit habere anima inimitatione ieſu occupata eſt ipſemet paniſ uite quide celo deſcendit: & qui ſolū confortar cor hominis. Ideo primo de ipſo ſumamus. & ipſum ſuuiter comedamus multiplicatum & fractum quinque panibus ordeacis & duobus piſcibus. Et in ſeptē triticeis & paucis piſciculiſ figuratū. Sed nō poterit comedi: immo recognoſci talis panis: niſi ub& de predictis panibus ſaciaſſe turbas legitur .ſ. inloco deſerto: nō cuiuſcūqꝫ patrie ſed galilee. Namrlar. vI. &. viii. ubi de utroqꝫ miraculo legitur. EtiāIn gali ſea dicitur laſſatis turbis miniſtraſſe. Hūc cibū qui nō in traſportatōe ꝑfecta mentis in deū: &derelictis oībus ſollicitudibus diſtractatiuis: & ī ſola imitatōe ieſu nobis occupatis: nō ē uer̄ & ſpūa-