Ieſus tranſfiguratusLiber. iii.Ieſus tranſfiguratus

dotes: & hoc ipſe fecit qͣtū ad claritatē ī trāſfiguratiōe. ¶ Aliter tn̄ quātū ad modū ꝗ ē in corꝑe glorificato. Nā ad corpus glorificatū redūdabat clari.tas aīe: ſicut q̄dā qualitas ꝑmanēs corpus efficien:& ipſum ſtabiliēs ī eternū: un̄ fulgere corꝑaliter nōē miracl̓oſū ī corpore glorioſo In rrāſfiguratōe uero ieſu deriuata ē claritas a deitate & ab aīa eius accorpus ꝑ modū paſſiōis trāſeūtis & claritatē & btitudinē ſue aīe on̄dētis: & futurā gloriā corꝑis p̄libātis. ¶ Vn̄ ille fulgor tūc ī corpore xp̄i apparensmiraculoſus fuit. Sicut & hoc ipſum ꝙ ſuꝑ undasmaris ambulauit. Propter quod melius dicit̉ ꝙ miraculoſe aſſumpſit actus ꝗͣ aſſumpſerit ipſas dotes:quia dos noīat quandā claritatem ſtabiliter immanentē corpori glorioſo. Et ſimile eſt quantum adaīam de uiſione qua paulus uidit deum in raptu. Siuerum ē ꝙ uiderit uiſione nuda que pertinet ad beatos. ¶ Quod autem ſancti dicunt ꝙ claritas hecfuit̉ imaginaria nolunt dicere: quin fuerit uera glorie claritas: ſed ꝙ non fuit modo ſtabili & manſiuonec per hoc corpus xp̄i eſt factum glorioſum quātum ad omnes dotes: quia corpus xp̄i non eſt factum impaſſibile: tamen paſſibilitatem ſue glorieoſtendit quantum ad ſtatum & actum ſue claritatiſqui ſicut apparuit cum uoluit: ſic diſceſſit & in preſtino ſtatū corpus remanſit. ¶ Per claritatem autēueſtiū deſignatur claritas alioꝝ ſcōꝝ membrorumxp̄i in corporibus ſuis que ſuperabit̉ a claritate xp̄iſicut candor niuis a candore ſoliſ: unde Greg. xxximoꝝ dicit ꝙ ueſtimenta xp̄i facta ſunt ſplenden.tia: quia in ſuperne claritatis culmine ſcī oēs ei lucfidei fulgentes adherebunt. ¶ Veſtium enī nomine iuſtos quos ſibi adiunget ſignificat. Secundumillud Fſa. xlix. His omnibus uelut ornamento ueſtieris. Nubes autem lucida obumbrans apoſtolo:ſigͣt gloriā ſpūs ſancti: uel uirtutem pr̄nam. VndeOrig. dicit ꝑ quam ſancti in futura gloria protegetur: quis etiam conuenienter ſignificare poſſet claritatem totius mundi tunc renouati quererit ſcōrūtunc tabernaculum glorioſum: unde petro diſponente tunc tabernacula facere lucida nubes diſcipulos obumbrauit. ¶ Si autem querat̉ quomō apoſtoloꝝ oculi tantā potuerunt ſuſtinere claritatem:breuis eſt reſponſio: quia ieſus cū miraculoſe ſuamclaritatē oſtendit: potuit ipſorum oculos confortare ut uoluit. Poteſt etiam aliter dici: ꝙ licet claritasſolis propter influentiam caloris conſumendo humidum oculi affligat in cunctis aſpectum: claritastn̄ glorioſi corporis hoc non facit: ſed confortat &demulcet aſpectum: quod tamē eſt temerarie nō aſſerendū: quia illius claritatis adhuc ignoramus naturam. ¶ Quod autem lucas dicit ꝙ facta eſt ſpēsuultus eius altera: non uult dicere ꝙ figuram mutauerit: ſed ꝙ per claritatem faciem alterauit: un̄ Hiero. ſuper hunc locum. Vbi ſplendor faciei oſtendit̉& candor ſcribitur ueſtiū: non ſubſtantia tollitur:ſed gloria cōmutatur. Certe rranſformatus eſt ieſusin eam gloriam qua uenturus eſt poſtea in regno

ſuo. Tranſformatio ſplendorem addidit: faciē nonſubtraxit: ubi & remigius. Si facies domini reſplenduit ſicut ſol: & ſācti ſicut ſol fulgebūt: nūꝗd equalis erit claritas domini & ſeruoꝝ. Nequaꝗͣ. Sed qꝫnihil inuenit̉ lucidius ſole. Ideo ad māifeſtandumexemplū future reſurrectionis: facies domini reſpledere & iuſti fulgere dicuntur ſicut ſol. ¶ Dictumtamen eſt ſupra ad huius diſtinctionem oſtendendam ꝙ facies eius reſplēduit ſicut ſol̓: ueſtimentaeius facta ſūt alba ſicut nix: ubi Mar. ait. Qualia fullo non poteſt facere ſuꝑ terrā. Quare ſecundū glo.candidi erunt ſancti uirtutibus: & oīs uitioꝝ eſtuserit ab eis amotus. ¶ Circa tertiū nota ꝙ congruētiſſime adducit̉ teſtium multitudo ad uidendumgl̓iam tranſformati: que ꝗdē teſtificatio eſt oī exceptione maior: facit enim de celo: de terra: de ꝑadiſo& de ī ferno: a deo & hoībus: uiuis & mortuis.¶ Teſtis de celo fuit deus pr̄: de terra diſcipuli: deꝑadiſo helias eximius ꝓphetaꝝ in zelo feruentide inferno moyſes legis lator. Et hanc uoluit ſicmanifeſte teſtari: ut ſupra dictū ē ut homīes nō timerēt ꝑ caminū tribulatiōis & mortis trāſire ad tātā gloriam cōſequendam. Et quia hoc cōueniebatin utroqꝫ teſtamēto electiſ: idcirco de antiquo teſtamento adduxit moyſen & heliā. De nouo apoſtolos tres: ut in ore duoꝝ uel triū ſtet oē uerbū. in cuius ſignū ipſo ad paſſionem ꝓperante in qua ſolaeſt uia ad hanc ꝑueniendi claritatē glorie: dr̄ Mat.xxi. ꝙ turbe que ſequebant̉ & que precedebāt clamabat oſāna filio dauid. ¶ Non aūt hic angeli interfuiſſe dicūt̉: ſed ſoli hoīes: quia nō illos ſed iſtosintendebat ꝑ deſideriū monſtrate glorie: ad paſſionis tolerantia aīare. Quod aūt quedā glo. dicit ſuillud: Luce. Ix. Erant autē moyſes & helias uiſi ī maieſtate: & dicebant exceſſū eius quē cōpleturus eratin hierl̓ m &c. Sciēdū ē nō corpora uel aīas moyſ& helie ibi apparuiſſe: & in ſubiecta creatura illa corpora fuiſſe formata. Et poſtea dicit poteſt etiamcredi quod angelico miniſterio hoc factum eſſetut angeſi eorum perſonas aſſumerent. ¶ Hoc inquam quod dicit gloſa non eſt uerum. Quia abalijs ſanctis & auctenticis inuenitur contrarium.Et illa gloſa dicitur ſumpta de libro qui intitulaturde mirabilibus ſacre ſcripture qui non eſt plene auctēticus: ſed falſe attribuitur Auguſtino: licet multa bona contineat: unde ſi hic liber aliquādo quaſiAuguſtini allegetur: hoc per in aduertentiam accidit ex communi uſu loquendi. ¶ Hieronymus .n.expreſſe aſſerit contrarium dicens ſuper MattheūConſiderādum eſt ꝙ ſcribis & phariſeis de celo ſigna petentibus dare noluit: hic uero ut apoſtolorum augeat fidē dat ſignum de celo Helia īde deſcendente quo aſcenderat: & Moyſe ab īferis reſuigente. Et ꝙ Achaz per Eſaiam precipitur ut petatſignum de īferno: uel de excelſo. Nō autē intelligendū ē ꝙ anīa moyſi corpus ſuum reſūpſerit immortale: quia in hoc ſecūdum apoſtolum chriſtuseſt primogenitus ex mortuis. Sed anima eius ap-