le ſus perfecta conſulensCap. xiii.leſus perfecta conſulens
poſſidet quantum ad proprietatem quam quiſꝗsad uſum tantū: ꝑfectius ſe deo ſanctificat qui deoſe offert & quo ad uſum operis: & quo ad arbitriūuolūtatis. Ouēadmodum Anſelmus ī libro deſimilitudinibus ꝑ exemplū ſpirituale patēter oſtēdit ī duobus: quoꝝ unus tempore ſuo offert domino arboris fructum: ſed retinet proprietatē. Alter uero largitur utrūqꝫ. Et huius donū ſecundi &oblationem tanꝗͣ liberalius offerētis dicit meritodebet̉ preferri. Ac per hec iuxta huius ſimilitudinēopus uouentis deo acceptabilius eſſe confirmat acpro eo uidelicet ꝙ ſic introductam uoluntatem exmera liberalitate neceſſitas gratioſitatem obſequinon minuit: ſed conſumit. Idem quoqꝫ ſcribensep̄o pariſienſi: & eum redarguens ꝙ quedam clericum de mōaſterio ſancti martini extraxerat ait ſic.Si omnia agenda ſunt cum conſilio: cuius magiscōſilio ꝗͣ eius ꝗ admirabil̓ cōſilariuſ deus fortis dicitur. Ipſe quoqꝫ conſulit ad perfectionem tendentibus ut omnia relinquant & ſequantur: & hoc cōſilio magis in monaſterio: ꝗͣ in alio uite ꝓpoſitoſancti patres ītellexerunt. Hoc ipſum Gregorius in regiſtro ſcribens deſiderio ep̄o pro clerico uolente intrare religionem. Sicut minime ei ſit impedimentum noſtra infirmitas: magis tamen apoſtoſi monitione ſuccedit: ut feruor huius deſiderii ī eonon tepeſcat: ut quia turbatio ſecularium tumultuſegregas quietis deſiderio monaſteri ꝑtiū. Rurſus eccleſiaſticaꝝ curarū nō debeat tumultibus implicari: ſed in dei laudibus ſecure ꝑmittatur liber abhis oībus ut poſtulat remanere. Bernadus quoque in libro de prepto et diſpenſatione. Audire inqua uultis amē nn̄de īter cetera penitentie exercitia moneſticalis diſciplina meruerit hanc prerogat:uam ut ſecundum baptiſma nuncupetur. Arbitorperfectam mundi abrenunciationem: ac iiigulareuite excelentiam ſpiritualis que p̄eminet uniuerſeuite humane generis. Huius conuerſatio que profeſſores & amatores ſuos angeliſ ſimiles & diſſimiles hominibuſ fecit īmo differentia ī homine reformari imaginem configurans dum pro illo ꝙ mortificamus membra noſtra que ſunt ſuper terrā ſurſum xp̄m induimur: complantati ſimilitudini mortis eius. Idem aſtruit glo. leuiti. xxxiiii. Alii dicituouent uitulos: Alii arietes uel domos. Nazareusſemetipſum hoc enim eſt uotum nazarei qd̓ eſt ſuper omne uotum: filius enim uel filia: aut pecunia:aut p̄diū extra nos eſt. Semetipſum deo offerre necalio labore: ſed proprio placare perfectius & eminētius eſt omnibus uotis. Ex his omnibus aperteclareſcit ꝙ religionis uotum in ſtatu perfectioniscollocat & quō obſeruatur religio: plurimum ad iuuat ad perfecte uirtutis exercitium: cuſtodiā & complementum. Quod intelligentes ſancti patresin. iiii. conſilio toletano ſtatuerunt ꝙ liber ſit clericus religionis ingreſſu dicentes. Sicut placuit clericos monaſteriorū propoſitū appetentes qꝛ meliotem ſequi uitam cupiunt libere eſſe debere ab epi
ſcopis ad monaſteriorum ī greſſus. Propter qd̓patet error aliquorum modernorū carnaliū & ignorantium proprium ſtatū excellentiū qui dicunt ꝙſacerdotes & clerici intrantes religionem deſcēdūtſecundum gradū quod utiqꝫ eſt uerum ꝙⁱ deſcendūt ſcd̓m gradū humilitatis perfecte: ſed aſcendūtad culmē perfectionis euangelice: qd̓ patet luce clarius nec eſſe nec ſeruari cōmuniter in ſacerdotibusregularibus quantūcūqꝫ curatis. Hoc autem ꝗdnon ſolum auctoritatibus ſanctoꝝ probari poteſtīnumeris ſanctoꝝ exemplis qui de ſtatu cl̓icali acreligionem tranſierunt adeo certum eſt ꝙ ſi quisuoluerit dicere contrariū non minus uideatur decipere ꝗͣ errare. ¶ Si quis autem errore deceptus maiori ignorantia prefatiſ conetur obſiſtere: aſſerēdoqd̓ perfectius ſit remanere in ſcl̓o & in uoluntarioexercitio perfecte uirtutis: quia circa magis difficileuirtus conſiſtit: & difficilius eſt inter multimodasoccaſiones peccata uitare: & mirabilius eſt hominem īmedio flāmarum non uri inter numeroſiores hoſtium acies: & frequentiores inſultus: & maiora bellorum diſcrimina de hoſtibus triunphare.¶ Reſpondebimus non ideo ſtatum eſſe minorisuirtutis: qꝛ eſt maioris ſecuritatis. Nec ideo ſtatū aliquē perfectioris eſſe iuſtitie qr proximior eſt ruineNec etiam ideo magis eē ꝑfectum quia difficiliuscontingit in ipſo uitare peccatum. ¶ Eſt ergo triplex difficultas: quedam proueniēs ex arduitate &nobilitate generis operatiōis. Sicut ab omui carnali abſtinere cōmertio. Abrenūtiare perfecte ſcl̓o: &propter deum alteri ſe ſubiicere uoto. Hec abſqꝫdubio meritum augent. luxta illud. Mat. Intrate ꝑanguſtam portam: ubi glo. Anguſtum eſt omniapretermittere: unum ſolum diligere: unū querere:ad unum quotidie pulſare: proſpera non ābire aduerſa non timere. Maiorqꝫ affinitatis anguſtia reperitur iu obſeruantia conſiliorum ieſu ꝗͣ in obſeruantia cōmuniū mandatoꝝ. Et hec dicit. Hieronymuſad Ruſticum monacum. Eſt & alia difficultas ꝓueniens ex uicioſitate perſone agentis. Sicut homini auaro difficilius eſt dare minimum ſeu minima& pauca: ꝗͣ largo magna & ml̓ta. Et ſuperbo ſe alteri ſubiicere: & guloſo ieiunare: & carnalibus difficilius continere. Et hec difficultas minuit meritum& auget miſeriam & defectū: unde hieronymus adEuſtochium. Soror tua bleſilla etate maior: ſed propoſito minor poſt acceptum maritū ſeptimo mēſe uiduata eſt. O infelix humana conditio & futurineſcia: nam & uirginitatis coronam: & nuptiarū ꝑdidit uoluptatem ꝗͣꝗͣ ſecundum pudicitie gradumteneat quaſi iam per momenta ſuſtinere eſtimanscruces ſpectantem quotidie in ſorore qd̓ ipſa perdidit & cū difficilius exꝑte cadat uoluptatis minoriscontinentie habere mercedem. Eſt tertia difficultas ex circunſtātiis ānexis extrinſecus originē trahens. Sicut difficilius eſt abſtinere cum apponunt̉delicata cibaria: difficilius temporalia bona contēnere quando offerunt̉ magna & pulcra difficilius
ꝑ xiij