Ieſus perfecta conſulensLiber. iii.Ieſus perfecta conſulens

uitā .ſ. actiuā & cōtēplatiuā in duobus conſiſtit .ſ.cōdeſcēſione ad ꝓximū: & ī ſurſū actiōe mētis ī deum. Cōſiſtit autē ſuperogatio charitatis ad preximū in eo: ꝙ ſecūdū legē iuſtitie & miſericordieamoris ſigna & beneficia non ſolū ad amicos: uerūetiam ad inimicos benignitate largiflua ꝓtendūt.Secundum illud. Mat. v. Diligite inimicos ueſtros& ce. Et ſubiungit. Eſtote ꝑfecti & ce. ¶ Per huncetiam modū ſuꝑerogatiua ſurſū mentis actio in deum in hoc attenditur: ut ſecūdū legē mētalis munditie ac pacis per amorem extaticū in diuinos ſplēdores & ardores mens deuota ſacrum ſentiat & ptiatur ut dictū ē ſupra exceſſū. Qia ſecūdum illudApl̓i. ii. Cor. v. Siue mente excedimus deo: ſiue ſobrii ſimus uobis. Et hic eſt cibus ſolidus ꝑfectorūeoꝝ ꝗ exercitatos habēt ſēſus in orationis ſtudiopro quo dicit ieſus oportet ſemꝑ orare: & nūꝗͣ deficere. Et multum ad orationis ſtudiū efficaciter īducit apoſtolos: dum eis in multis uerbis exhortatiuis & parabolis inductiuis docet in oratione apuopatrem inſtare oportune: oſtendens piiſſimum patris affectum ad affluenter dandum humiliter poſtulata. Licet autem miſericors deus ſit liberaliſſmus & promptior ad dandum: ꝗͣ nos ad recipiendum: uult tamen orari a nobis ut occaſionem habeat largiendi: non ſolum oratione mentali: que ēaſcenſus mentis in deum: uerum etiam uocali queeſt petitio decentium adeo non ſolū propter noſipſos: uerum etiam per ſanctos tanꝗͣ per coadiutoresnobis diuinitus datos. ¶ Horum autem ratio eſt:quia licet humilimus & miſericors ieſus ſit ſūmebonus in ſeipſo: eſt tamē ſiml̓ miſericors & iuſtusin opere propter ſuam miſericordiam libentiſſimecondeſcendens humane miſerie ſuam gratiam infūdendo. Et ſemper primā gratiam dat ſine aliquomerito maxime condigni. Quia uero ſimul cū hoceſt iuſtus: ideo donum perfectum non dat niſi deſideranti de lege cōi. Nec gratiam niſi regratianti.Nec impendit miſericordiam niſi miſeriam ſuā recognoſcenti. ¶ Nihilominus regratiare: deſiderarerecognoſcere ſe miſerum: totum a gratia ſua procedit: que niſi preueuiat: in anima corrupta nullo modo ſunt iſta. ¶ Vult ergo dominus per gratiam ſiam peti: ne uileſcat nobilitas doni. Quoniā ergorantis eſtDiuinum affectare ſuſidiumProprium allegare defectumGratias agere ꝑꝑ beneficiū gratis datumHinc ē ꝙ deus uult his orari ut iuſtius ſua muneralargiatur. ¶ Quia uero ad hoc deſiderium ſurſumtendit ad impetrandum efficaciter dona diuina: neceſſe eſt ꝙ affectio noſtra ſit feruida: & cogitatio īunū collecta: & expectatio noſtra ſit certa & firma.Et quia cor noſtrum frequenter eſt tepidum diſperſum & pauidum: propter peccati remorſū: nec audet per ſeipſum ſepe comparere ante diuinum conſpectum: hinc eſt ꝙ dominus uoluit nos orare: nōtantum mentaliter: uerum etiam uocaliter ad no-

ſtri affectus tepidi excitationem: inflanmationem& recollectionem cogitationum per ſenſum uerborum que uocaliter proferimus. ¶ Voluit etiamnos orare: & ab ipſo petere per ſanctos & ſanctas &ipſoſmet orare pronobis ad dandam fiduciam pauidis: & qui non audent: uel non poſſunr impetrare per ſe: per idoneos impetratores obtineant: acper hoc in orantibus humilitas obſeruatur. In ſanctis intercedenntibus dignitas declaratur. In omnibus chriſti membris charitas & unitas oſtēditur:quia inferiora ad ſuperiora fiducialiter recurrunt: &ſuperiora inferioribus liberaliter condeſcendunt.¶ Rurſus quia deus iuſtus & miſericors exaudirenon debet niſi in his que ſpectant ad ſuum honorem & noſtram ſalutem: que quidem neſcimus niſi doceamur ab ipſo: deo piiſſimus ieſus ne uagaremur incerti: formā nobis poſuit in oratione qudocuit. In qua ſub ſeptenario petitionum uniuerſitas conprehenditur petendorum. Si autem conſideretur quis hanc orationem ſanctiſſima compoſuit: quia ieſus aperte uidebitur: quia nec ſapiētius:nec ordinatius: nec feruētius: nec efficacius: nec ſalubrius pouit ab alio qͣ ab ipſo ea nr̄e or̄oniſ formacomponi. Nam ipſe benedictus & miſericors ieſusſplendor paterne ſapientie clariſſime cognouit quedecebat eum dare: & expediebat nos recipere. lēſus autem amore noſtro tantum ebrius ut mortēꝓnobis liberandis eligeret ex ardentiſſimo amorein hac oratione poſuit quicquid nobis neceſſarium& utile uidit. Et quia tota noſtra uilitas fuit & ēdeum colere perfecte: quem ieſus homo ꝓ nobisperfecte coluit. Id circo hanc orationem illo modocompoſuit quo magis dicendo in ea deus collatura nobis. Et ideo nulli dubium eſſe debet quin iſtaperfectiſſima ſit oratio. & ſuper omnes alias perfectiſſime ruminanda: & eterno patri feruentiſſime& confidentiſſime proponenda in merito & charitate inſtruentis ieſu. ¶ Conſulo tamen omniipſam recitanti ꝙ mentem ſuam colligat & erigaad intellectum & charitatem ieſu inſtituentiſ ip̄amqui tunc perfectiſſime diligens membra ſua actuuidebat omnes eorum defectus & neceſſitates: affectus & deuotiones: & omnibus ſuum applicauitamorem. ¶ Et ideo dicat orans ad chriſtum. Metotum intromitto in alium ſplēdorem intellectus:& in illum ardorem affectuſ quem habuiſti inamorate de nobis ieſu: quando hac orationem compoſuiſti & dixiſti pro nobis membris tuis: & pro memiſero peccatore. ¶ Ad totam autem beatiſſimatrinitatem que in paterno premittitur nomine dicat in corde ſuo ꝙ in merito & charitate redemptoris ieſu & anime ſue accedit ad ſuū aſpectum: hocſolum & nihil aliud intendens petere ꝙ anima ſeſu pro ſe & pro omnibus hanc orationem dicendopetere intendebat. ¶ Attende autem ꝙ due ſunradices diuini cultus in quibus uere colit̉ deus. Etrias in principio orationis ante petitiones ieſus ꝓfundamento locat