Ieſus perfecta conſulensLiber. iii.Ieſus perfecta conſulens

D declarationem pͥmi ponuntur prīo dcāſcōs: poſtea diſtinguet̉ bonū & malū: ꝑfectum & ip̄fectū: ut ꝑ hec uideat̉ quō ih̓scū perfectionis rectitudine cōdeſcendit īfirmis. Dicit enī Ambro. ſuper illud: Luce. xxii. Tranſfer calicē hūc a me. Erant inꝗt hoc loco qui triſtitiā ſaluatoris ad argumētū inolite potius a pͥncipio ꝗͣ ſuſcepte ad tp̄s infirmitatis inclināt: & naturali cupiuntdetorquere ſnīe. Nunꝗͣ enī magis pietatē maieſtatēqꝫ dn̄i admirator. Minus enī mihi detulerat niſimeū ſuſcepiſſet affectū. Vbi ſacer Ambro. on̄dit ꝙꝑfectio mentis ieſu condeſcēdit infirmis ſpālē metis horrorē aſſumens ad imꝑfectoꝝ ſe actui cōformandū: p̄ter illam generalē carnis infirmitatē quāab origine ſūpſerat. Cui concordat Aug. ſuꝑ ps.ciii. Habuit inꝗt dn̄s loculos: ſicut dem̄ eſt de ꝗbuſdam religioſis femīs q̄ miniſtrabāt ei de ſub̓a ſua.Futurus erat paulus nihil tale aln̄ querens: & oīa ꝓuintialibus donās: ſed quia multi infirmi iſta q̄ſituri erant magis infirmoꝝ ꝑſonas ſuſcepit xp̄s. Sublimius paulus nūꝗͣ & xp̄o; immo ſublimius xp̄us:quia miſericordius. ¶ Cum enī uideret paulū iſtanon eſſe q̄ſituꝝ ꝓuidit ne dānaret q̄ſituꝝ: & p̄buitexēplū infirmo: quo cū uideret & gaudentes & feruentes ad martyriū paſſionis exaltaturos ī ipſa paſſione fortes centenarios maturos ad horreū tamenquorūdā infirmoꝝ quos uidebat poſſe turbari uertura paſſione ne deficerēt: ſed potius uoluntatē humanā uoluntati creatoris coniungerent: eoꝝ ꝑſonam uoluit in paſſiōe ſuſcipere xp̄s dicēdo. Triſtiseſt aīa mea uſqꝫ ad mortē. 7 Hic aug. claris uerbison̄dit ꝙ ſublimis ꝑfectionis fuit in xp̄o talia oꝑa īperfectionis aſſumere. In ꝗbus non tm̄ carne infirmis condeſcendit ſed benigniſſima mente. ¶ Vtautē clareſcat in ꝗbus magr̄ uite nr̄e ieſus uiam perfectionis edocuit: & in cuius ſūma perfeſtione interius retēta imperfectiōis oꝑa egit exterius. Notaꝙ ſicut bonū & malū tripliciter dr̄. In genere: ex cuicuſtantia: & ſcd̓m ſe: ſic p̄ſectū & imperfectū. Bonūnāqꝫ in genere eſt actus tranſiens ſupra naturā debitam ut ire ad eccl̓iam: dare elemoſynā. Bonū excircūſtantia eſt actus circūſtantiis laudabilibus informatus. Sicut dare elemoſynam debitis circunſtātiis ſeruatis circa dantem & recipientē circa loca tempora: & ꝑſonas. Hec duo bona deprauari pn̄t ꝑ alicuius circunſtantie defectū: & maxime ꝑꝑ inordinationē intentionis: ut pote ſi quis dādo elemoſynāuel ieiunādo querat gloriam humanā pͥncipalit̓: &intendat. ¶ Tertium bonū eſt bonū ſecundum ſe:quod nullo mō pōt male fieri. Sicut eſt opus uirtutis a charitatis radice procedens: & hec ſūt operadei in nobis. Sicut eſt de habitu unde procedunt.Aug. dicitqꝫ uirtus eſt bona qualitas mentis qͣrecte uiuit̉: quā deus nobis & ſine nobis oꝑatur.7 Per hunc eriam modū: tripliciter dicitur malumMalū in genere: qui ē actus tranſiens ſuper materiam indebitam: ut occidere hominem. Malū ex circūſtantia eſt actus informatuſ circūſtantia indebita

ut comedere ante horā. Malū ex ſe ſunt illa q̄ mornoīata cōmixta ſunt malo ut mētiri: fornicari: odire ueritatem: & approbare errorē. Sil̓i etiam mōp̄ſcm̄ tripliciter dr̄: perfectū in genere eſt actus difficilis & excellēs ut pote oīa relinquere: uirtutē ſeruare: religionē intrare: ꝑfectum ex circunſtantia dcitur actus predictus debitis circūſtantus adornatus: ut relinquere diuitias gaudenter & humiliter ꝑpter honore dei & edificatōnē ꝓximi: p̄fectū ſcd̓mſe eſt actus difficilis a uirtutis ſublimitate ꝓcedens& eſt motus feruide & extatice ꝑfectiōis: īmo dilectōis in deū: uel pure & plene dilcōis ad inimicū.¶ luxta hūc modū tripl̓t dr̄ imperfectū. ſ. in genere: ut actus fragilis ad quē humana fragilitas inclinat̉: ſicut mortē fugere: ieiunia ſoluere: uel pecuniapoſſidere: imꝑfectū ex circūſtantia ē actus informatus circunſtātia inclinante ad īfimū iuſtitie ſtatū utuim faciēti & iniurianti: dimittere ueſtē ꝑꝑ fugammaioris iniurie. Imꝑfectū ſcdm ſe eſt actus qui nōſtat cū euāgelica ꝑfectiōe: ſicut in matrimoniū cōſentire: uxorē ducere: uel fugere pauꝑtatē. ¶ Cumigitur tā ml̓tiplicit̓ dicat̉ imꝑfectus ꝗͣ pſcūs actusclaꝝ eſt ꝙ ſicut malū in gener pōt fieri bonum excircūſtantia: ut occidere hoīem auctoritate iudicis:ꝗa maleficus ē: & quia lex iubet: & quia rei publiceconfert. Et econtrario bonū in genere pōt fieri malū ex circūſtantia: ut dare elemoſynā ꝑꝑ inanē gl̓iaſic & ꝑfectū in genere pōt fieri īꝑfectum ex circunſtantia: ut relinqͣre ſua modica bona ut recipiat maiora bona eccleſiaſtica: uel religionē intrare ut penuria fugiat̉: uel ab oī carnali libidine abſtinere ꝑꝑuitam carnis ꝓlōgandam. Ecōtrario iꝑfectum ingenere poteſt fieri ꝑfectū ex circūſtantia: ut fugeremortem ut quis gl̓ioſius & fructuoſiuſ & ī opportunius patiat̉ ꝓ honore dei & ſalute proximi quōfugit xp̄s & apl̓us paulus. Sic & in conſimilibus ēdicendum ac intelligendum. ¶ Ex his patere pōtquid de ꝑfectione operum ieſu ueraciter ſentiēdūē. Nam cū loquimur de operibus xp̄i: poteſt fieriſermo de opere interiori uel exteriori. Interius dicimus opus oꝑans: uel illud quod in ſua efficit mēte. Exterius dicimus operatum opus quod patet īoculis hominum uel in animo ſenſitiuo. Omneaūt opus xp̄i oꝑans uel interius in mente eſt perfectiſſimum quia ex charitate perfectiſſima procedit & ē actus ꝑfectiſſme uirtutis. Opus uero exterius in ſe conſideratum aliqn̄ fuit ꝑſectum de gnere actus: ut morti ſe offerre: animam pro ouibuſdare. Aliquando imperfectū: ut a facie perſequentium fugere: & ſeipſum abſcondere & triſtem eſſe: &mortem timere: & pro amotione calicis exorare.¶ Veruntamen hoc opus relatum ad incendiumcharitatis ieſu: & rationem & cauſam quare hec faciebat: & ad diuinam perſonam ieſu xp̄i cuius eratopus: non ſolum non erat imperfectum: ſed erat ꝑfectiſſime ꝑfectum. Vnde Bernardus in ſermōe debeato Andrea tractans illud. Si fieri poteſt tranſeata me calix iſte. Agnoſco in duce belli puſiſſ