leſus uerbis ſenſatusxiii.Ieſus perfecta conſulens
dominus ſuꝑ t̓rā &c. ¶ Secūdo qꝛ ꝑ hoc decebatſēſibilia deber̄ & poſſe ad ſpūalia & diuina refferre.¶ Tertio ꝗꝛ ꝑ hoc ſapiens ih̓s magis illuſtrabat &fortius exercebat hūiles diſcipl̓os & execrabat impios phariſeos: & eis archana ſapīe ſue abſcondebat: ſeruās hūilis ieſus qd̓ ip̄e ſcē precepit. Noliteſcm̄ dare canibus. ¶ Quarto ut mō docēdi utriuſqꝫ nature ueritatē ih̓s incarnatū uerbū on̄deret. Sicut .n. ī ꝑabola carnis & ſpūalis ſēſus corꝑalibus figuris obuoluitur: ſic & ſpūs ꝗ deus ē dei filius &carne neſtitus & dei uerbū et̓nū ligua corꝑali ī aſſumpta carne pr̄ne ſapīe eructat archana. ¶ Multiſaliis rōnibus pōt pacē ieſū decētiſſime fuiſſe locūtū: licet hoc ꝓ ſūma rōne deuote & fideli mēti ſuſficiat ſolū .ſ. ſcire ꝙ ſit de facto ꝓceder̄ & loqui xp̄selegit. Non. n. dubitat mens deuota & illumīata a ieſu ꝙ optimo & decētiſſimo mō cum xp̄s fecit & ex eo quodcūqꝫ ſit illud optimū ē ꝙ illud dicere uel facere ieſus deus & homo elegit. ¶ Circaqͣtū debes ſcire ꝙ nō decuit prudētē ieſum qui oīafacit in ſapīa doctrinā ſuam tradere ſcripto ſed uerbo. ¶ Primo ꝑꝑ dignitatis ſue excellentiā. Cū .n.xp̄s eēt ſummus doctor: ſūmum docendi modūcōpetebat acciꝑe: ut .ſ. uerbo uocali ī diſcipulorumīprimeret cordibus. Propter quod dr̄ Mar. i. ꝙ eradocēs eos: ſicut ptātem hn̄s. Vnde ēt apud gētilesPythagoras & hocrates excellētiſſimi doctores int̓eos nihil ſcribere uoluerūt. Scripta .n. ordināt̉ ad īpreſſionē doctrine ī cordibus auditoꝝ ſicut ad finem. Et maioris efficacie ē doctrinam ſuā impͥmere uerbo ꝗͣ ſcripto: unde teſtimoniū increate ſapīeieſu: ꝙ ipſe ē magiſter magr̄oꝝ īterius īprimens:fuit ꝑmaximū ꝙ ſimplices & idiotas apl̓os tāta &tā alta retiner̄ fecit ſine ſcripto ſed ſolo impreſſiuouerbo de ip̄ius ieſu ſublimitate doctrīe. ¶ Secūdoꝑꝑ excellētia doctrīe ieſu q̄ lr̄is comp̄hēdi nō pōt:ſcd̓m illud Io. ultīo. Sūt & alia multa q̄ fecit ieſusq̄ ſi ſcriberēt̉ ꝑͦ ſingl̓a: nec ip̄m arbitror mūdū capepoſſe eos ꝗ ſcribēdi ſūt libros: ſicut dicit Aug. Rōſpacio locoꝝ credēdū eſt mūdū caꝑe nō poſſe ſedcapacitate legētiū cōprehendi nō poſſe. ¶ Si āt ieſus ſuā doctriam ſcripto mādaſſet ꝑ ſe: nihil ult̓iusde ieſu doctrīa hoīes eſtīarēt: ꝗͣ qd̓ ip̄amet doctrīap̄tēderet. Tertio ut ordīe hierarchico ad oēs ſuadoctrīa ꝓcederet: dū ip̄e diſcipulos ſuos uerbo doeuit: ꝗ poſtmōm alios uerbo & ſcripto docuerūt:un̄ & de ſapīa dr̄ Prouer. ix. ꝙ miſit ancillas ſuas adarcē & ad menia cuitatis. He ancille fuerūt apl̓icemētes dociles & ſubiecte. Si āt ipſemet ieſus ſuamdoctrinā ſcripſiſſet: cū oēs leger̄ potuiſſēt īmediate ꝑueniſſet ad oēs. Sic ergo patet ꝙ ſapīa ieſu prudent̉ elegit nō ſcripto: ſed uerbo docere. Nec obſtat ꝙ lex uetus dicat̉ a deo ſcripta: Exo. xxiiii. Dabo tibi tabulas lapideas & legē atqꝫ mādata q̄ ſcripli. Sicut .n. lex uetus ſēſibilibus figuris dabat popl̓o rudi: ſic cōſeq̄nt̓ ſēſibilibus figuris debuit ſcribi Sed doctrīa chriſti ieſu q̄ dr̄ lex ſpūs uite ſcribinō debuit attramēto: ſed ſpū dei uiui: nō in tabl̓is
lapideis: ſed ī tabl̓is cordis: ut dicit apl̓s ſcd̓e adCoꝝ. iii. ¶ Et ſi dicat̉ ſicut ad hebꝝ. x. dr̄: ꝙ ūbrāhēt lex futuroꝝ bonoꝝ: & iō ſicut moyſes dedit librū legis ſcriptū: ſic ſecūduſ legis ſlator il̓s tradiditſcriptū uerbū. ¶ Dicēdū ē ꝙ nō ē ſimile de ieſu &moyſe. Moyſes .n. fuit hō defectiuus & Ideo uitepotuit eē liber exēplaris nō plene: ſed libꝝ īformatiuū d̓dit libꝝ ſcripture. leſus uero ex toto ſe ītuſ& extra ē liber uite cōtinēs: mittēſ lumīaria uite cōtinēs exēpla: iuxta qd̓ dcm̄ eſt moyſi. Inſpice & facſcd̓m exēplar qd̓ tibi mōſtratū ē: nā & ipſe exultauit ut ipſe uideret il̓m: uidit & gauiſus ē. Scripturaergo legis ī tabl̓is lapideis n̄ fuit ūbra ul̓ figura ꝗieſus ſcriber̄ deberet ī chartis. Sed ꝗꝛ ip̄e uerus lapis abſciſſus de mōte eminētie uirgīalis īſtabili &Idelibili firmitare ſue cōuerſatiōis ſcriberet exēplaxp̄iāe ꝑfcōniſ: q̄ ꝗ legeret imitādo uiueret uita ꝑfecta. ¶ Et tn̄ ſicut lex dr̄ ſcripta māu ul̓ digitodi: ſicdoctrīa euāgl̓ica ſcripta ē ꝑ apl̓os qͣſi māibus xp̄iEt hoc ē ꝙ dicit aug. ī lib. d̓ cōſenſu euangl̓ iſtaꝝOībus diſcipl̓is ſuis tāꝗͣ mēbris corporis ſui xp̄s ēcaput. ¶ Itaqꝫ cū illi ſcripſerit q̄ ipſe on̄dit & dixit.neꝗͣꝗͣ dicēdū ē ꝙ ipſe nō ſcripſerit qn̄ mēbra eiusid oꝑata ſūt qd̓ dictāte capite cognouerūt. Quicꝗd. n. de ſuis fcīs & dcīs nos legere uoluit: hoc ſcribēdū illis taꝗͣ ſuis māibus īꝑauit. ¶ Qui uero ſcripturis apl̓oꝝ credere nolūt: nec ipſi ieſu ſcribenticrederēt: cū ip̄e eis dicat. Qui uos audit me audit:& ꝗ uos ſꝑnit me ſpnit. ¶ Incipit Tractatus de ꝑfectiōel. Ieſus perfecta conſulenscap. xiii.Icut āt ſapīēs ieſus ī oībus uerbis ſuis ſēſatus apꝑuit: ſic & ī oībus diſcipl̓is ſuis magiſt̓ꝑfectiōiſ ieſuſ ꝑfcā cōſulit: & ī uite ſuecurſu: & ī ſe & ī deuotiſſima matre ſua ꝑfectionemtenuit: & ī oībus ꝑfectus exn̄s: ſiue cōdeſcēdendoīfirmis: ſiue alte uolādo ī ſb̓limibus uirtutibus ꝓpriis oībuſ ſaluator oīm uiā ſalutis on̄dit: & ī ſe ſingularit̓ ꝑfcōis uite ſemitā declarauit. Et q̄ īꝑfcōnisalijs uidēt̉ aſſumēs ī ſe maioris ꝑfcōis ex hoc charitarē on̄dēs nō ſolū carne ſed ēt mēte cōdeſcēdit īfirmis: ſicut ī tractatu de paupertate in ſcōrū dictispluribus ſuperius fuit allegatum: dū de paupertatis eius altitudine ageretur. ¶ Aduidēdū autē quōbn̄dictus ieſus perfecta cōſuluit. ¶ Frimo tria preābula ponunt̉. In quoꝝ primo on̄dit̉ ꝙ ſine leſiōeꝑfectiōis in multis condeſcēdit īfirmis. ¶ In ſecūdo: ꝙ non uult ieſus ꝙ ipſū imitentur uiri ꝑfecti īoībus extrīſecis actibus ſuis. ¶ In tertio quō perfectio & īperfectio dr̄nt: nō quō uirtus & uitiū: nōſicut meritū & peccatū. ¶ Poſt hec p̄ambula quarto declarabitur quid ad ꝑfectionē conſiliorū ieſuſubſtātialiter cōtineat: & ī quo īperfectionū ſtatūtrāſcedit: ī qua etiam ꝑte ē expoſitio or̄onis dn̄ice.¶ Quīto multiformitas ſtatus ꝑfecti uiri diſtīguet̉. ¶ Iexto ipſoꝝ ſtatuū adīuicē cōꝑatio on̄det̉.Et ſic ī. vi. partibus capl̓m cōſumabit. ¶ Primumpreambulum ꝙ ſine leſione ꝑfections ieſus condeſcendit infirmis.