¶ Cap. ii.leſus uir baptizatusIeſus uir baptizatus
ench. ꝙ percutiuntur in eternum a iudice: ſed minus ꝗͣ qui patiuntur ex propria actione. ¶ In legēda enim ſancti hylarii pictauen̄. epiſcopi & doctoris dicitur de quadā muliere cuius nō baptizatumfilium ſuſcitauit: ꝙ plus dolebat eius eternā mortem gehenne ꝗͣ ſubtractionem eius uite. Licetautem in libro ypoſticon Augu. loquatur contrapelagianum. In libro tamen de fide ad petrum intendit dare regulas fidei non exceſſiue nec propͥeloqui: & ideo repetit ad ſingulas regulas: firmiſſime tene & nullarenus dubites. q. d. Hec ē firma &clara ueritas fidei chriſtiane. Inter quas regulas ponit iſtam ſic. d. Firmiſſime tene & nullatenus dubites paruulos qui ſine ſacramento baptiſmatis exhoc ſeculo tranſeunt eterni ignis ſupplitio puniendos. Item ibidem. Quiſquis ita uiuere incipit utante finiat uitā: qͣ ab originali obligatione ſoluatuſi unius diei uel unius hore ſpacio anima uixit ī corpore. INeceſſe eſt tam cum eodem corporeinter mirabilia gehenne ſupplitia ſuſtinere. hecAuguſtinus. Item Apoſt. ad Roma. v. Regnauitmors ab Adā uſqꝫ ad moyſe: etiam in eos qui nonpeccauerunt in ſimilitudine p̄uaricationis ade ubidicit glo. Regnum mortis eſt cum quis ab eternaluce diuiditur: & ad eam que ſecunda eſt nos perducit: hoc regnum mortis regnauit ab adam uſqꝫad moyſē de quo minus uidetur: quia nondum plegem erat peccatum manifeſtū. Hoc regnum ſola gratia chriſti deſtruxit: quod in ſanctis patribusantiꝗnis preter quos in omnes regnauit: & in oēsqui non ſua uoluntate peccauerunt ſicut Adā: ſedoriginali ſolo tenebant̉: ubi expreſſe patet ꝙ utrāqꝫ penam gehenne: & carentiam uiſionis dei tanꝗͣduas diſtinguit & utrāqꝫ paruulus attribuit. Primo loann. apoc. xx. dicit: Et qui non eſt inuentusin libro uite ſcriptus: miſſus eſt in ſtagnum ignisEt ſupra dixit ꝙ illud ſtagnum ignis ardet ſulphure: & ꝙ infernus & mors mittuntur in eum: ubiaperte oſtendir ꝙ qui non ſunt in libro uite ieſuper fidem uel fidei ſacramentum omnes ardent inſtagno ignis. I Primo nunꝗͣ inuenitur aliquisſanctus uel aliquis ſacer textus iſtas duas penas carentiam uiſionis dei in eternum: & penam tormētorum ſenſibilium abinuicem ſeparare .ſ. ut dicatoriginali peccato ſolam penam carentie uiſiōis dedebitam: ſicut dicit magiſter ſententiarum: qui licet multa bona dixerit in hoc & in multis alijs locis non bene dixerit nec teneatur. Auguſtinus tamen. xxi. de ciuitate dei. c. xxiii. expreſſe dicit ꝙ nōeſt medium dare: īmo qui non eſt in regno œlorūſemper erit in eterno ſupplitio: Sed nec alicuius ſācti dictum ego legi: ubi dicatur ꝙ priuatus in eternum a regno celorum non patiatur eternum ſupplitium. Quis enim poteſt dicere ꝙ peccatum originale nō mereatur penam ſenſus: cum uideamusparnulos terribiles penas ſuſtinere & amariſſimāmortem. Nec ualet iuditio meo ſolutio quā faciūt
predicti ad inſtantiam: dicunt enim ꝙ non ē ſimile de pena temporali & eterna: quia pene temporales non tantum ſunt punitiue: ſed promotiue: & īhac uita multis dantur dei amicis. Licet enim iſtepene ſint promotiue bonorum: & quantum eſt deſe omnium habentium uſum liberi arbitrii: paruulorum tamen ſine baptiſmo decedentium peneſunt punitiue. ⁊ Primo ſi deus poteſt temporaliter punire paruulos acerbiſſima pena ſenſus: hocnon eſt niſi propter peccatum originale: quod habent ꝙ talem penam mereantur: aliter deus eſſetiniuſtus innocentem puniuendo iniuſte: & ita eſtīpoſſibile deum iniuſtitiam facere in uno inſtanttēporis: ſicut in infinito eternitatis. Iuſtum ē ergoꝙ deus punit paruulum in tempore: quia culpamhabet punitione dignam: ergo qui eam habebitin perpetuum iuſtum eſt cum penā ſēſus habere¶ Primo predicti magiſtri manifeſtantes quid eſtoriginale: dicunt ꝙ originale eſt concupiſcentia q̄priuat hominem debita iuſtitia: & ponit in eo īodinatum appetitum boni guſtabilis intenſum &inordinatum. Et ratio huius eſt iſta: quia originalepeccatum non tantum dicit boni debiti priuationem: ſed etiam dicit ordinis & iuſtitie ſubuerſionēNec ſunt uerba nnius eorum: que etiam ab omnibus conceduntur. Originale enim infectionem dcit ſubuerſiuam mentis & omni malo in habitu: ad quod poſtea inclinat ad indebitum. Et ſic patet quod dicit denominationem ſui propter ſe: &denominationē omnium aliorum ad ſuum uitioſum amorem: unde diligit ſe ad delectationem carnis: & ad delitias huius uite non tendens in deumnec in amorem inuiſibilium nec diligentes deumniſi ut ſeruum proprie uoluntatis. Et illud in eternum manet in anima niſi propͥe chriſti paſſionem& mortē ſacramento ſue gratie deleatur. Quis ergo dicet iniuſtum ſi tanta malitia puniatur doloribus in eternum. Siue ergo actam ſiue contractamdiuina iuſtitia habet in eternū punire iniquitatemEt ibi eſt duplex iniquitas .ſ. perditio originalis iuſtitie: & infectio cōcupiſcentie: & ideo duplici debent pena puniri .ſ. carentia uiſionis: & pena ignisNec ſufficere oſtenditur quod dicunt: ꝙ propter feditatem concupiſcentie puniuntur loci uilitate: nōſenſu doloris. Concupiſcentia enim dicit malignitatem omnium ſpiritualium peccatorum cum feditate carnalium. Et ideo ſicut debetur uilitati feditas: Sic & anguſtia malignitati. ¶ Primum loci uilitas nulla uidetur eis pena ex quo nō immutant̉dolore uel triſtitia ab aliquo extrinſeco uel letitia:Ex quo ſequitur ꝙ aliquid eſt poſitiuum in originali peccato ſecundū iſtos parum aut nihil puniri¶ Primum cum chriſtus dicatur effectū ſue paſſionis & mortis manifeſtere ī baptiſmo quod datur īremediū peccati original̓ principaliter: licet ēt deleat omnia actualia: quid neceſſe fuit tam doloroſosin carne ſēſus & anguſtias pati: & in mente tot