ſeſus flos immoratusiam loquere: licentiam habes loquendi a patre: ꝗͣdiu dei uirtus & dei ſapientia quaſi infirmus aliꝗinſipiens lates in populo? ꝗͣdiu nobilis rex & dnsceli fabri filium te pateris appellari pariter & putari? Et inde lucas euangeliſta: quoniam adhuc filiusioſeph putabatur. Q uirtus xp̄i humilitatis ꝗͣ plene confundis ſapientiam mee uanitatis? parum aliquid ſcio: uel magna ſcire mihi uideor & iam ſilere non poſſum: impudēter & imprudēter ingerēsme & offerens promptus ad loquēdum: uelox acdocendum: tardus ad audiendum: & chriſtus cumtanto tempore ſilebat cum ſeipſum abſcondebatnunꝗͣ inanem gloriam ītuebat: nobis timebat abilla quibus nouerat eſſe timēdum: tacebat ore: ſedinſtruebat opere: & quod poſtea docuit uerbo inſtruebat exemplo. Diſcite a me quia mitis ſum &humilis corde. Nam de infantia domini parum aliquid audio: & iam uſqꝫ adhunc. xiii. annum nihil īuenio. Nunc uero latere non poteſt qui tam manifeſte demonſtratur a patre: hec Ber. Sic ergo potes uidere duplicem inſtructionem uite actiue: primo in aſſumptione laboris & paupertatis penuria:in quibus oſtenditur obſequioſitas & laborioſitas& tamē hec ſunt in delicata natura tenelli ieſu. Secundo in contemptu fame & honoris mūdi & alſconſione ſapientie ſue: in quibus datur profundhumilitatis exemplum. Et hoc debet facere ueruschriſtianus actiuus ſemper habitans in nazareth. .ſ.florida conſcientia uite munde & humili ſubiectione cunctorum. Non igitur fuit ocioſus faber noſter ieſus: ſed efficaciſſime fabricauit humilitatis exemplum quo tanꝗͣ electiſſimo gladio & ſingulariieſus uſus eſt ad luciferi ſuperbiam iugulanda: hi.eſt gladius apollonii in quo noſter machabeus pugnat omnibus diebus uite ſue. i. Mach̓. iii. Apollonius uero miraculum uel mirabilis interpretatur.Summum eloquium miraculorum eſt. xxxii. ānisſummus deus in noſtris uilibus conuerſari elegiut nos uermes uiliſſimos poſſet ad humilitatis exemplum inducere. Et ī hoc mirabilis ſimul & amabilis apparet omni menti deuote: hunc gladiumapportaſſe de celis propheta oſtēdit cum dicit. Accingere gladio tuo ſuper femur tuum potentiſſime. p̄s. xliiii. Super femur enim humāitatis aſſumꝑte potentiſſimus deus ſe gladio patientie & humilitatis accinxit ad hoſtiles nequitias deſtruēdas.Nam gladio potentie uti noluit: quin potius lamētatur ipſe dauid hunc in paſſione ieſu auerſum abeo fuiſſe. d. Auertiſti adiutorium gladii eius: & nōes auxiliatus ei in bello. p̄s. lxxxviii. Humilitatisergo gladio ad ſimilitudinem dilecti ieſu accingere tu ſuper femur multitudinis tui defectus: quenad exacuendum hunc gladiū debes reuoluere iugter ante oculos mentis tue: & exercere te in operibus uilitatis. Oportet enim humiliationem precedere in tali exercitio: ſi uirtutum cuſtos humilitasdeſideratur haberi. Vnde Ser. in quadā epiſtola. Siuirtutem appetis humilitatis: uiam non refugias

leſus aporiatushumiliationis: nam ſi non poteris humiliari: nonpoteris ad humilitatem prouehi. Item ſuper canticis. Niſi humilitatis merito maxime minime nonobtinetur. Tu ergo cum te humiliari uideris habeto illud ſignum in bono animo: argumentum eſtgratie propinquitatis. 7 Eſt autem duplex humilitas: una quam parit ueritas: alia quam format charitas. Omnes enim ſi ſine ſimulatione uelimus diſcutere: uiliſſimos & defectu plenos nos inuenimus in corde. Et ex hac uera noſtri cognitione ueſimus nolimus nos uiles ſentimus: ſed tales exterus reputari non patimur. Sumus humiles ſed ueritatis cognitione: non uirtutis amore. Nam ſi radius qui interius illuſtrauit ad cognitionē noſtri noinflam maſſet ad amorem uera & ſummi boni: tales nos uideri uellemus exterius proximis: qualesnobis ipſis ueritas deſcripſit in animo. Alioquinnobis timendum eſt: quoniam doloſe egimus inconſpectu dei: ne noſtra iniquitas inueniat̉ ad odium. Pondus īquit ſcriptura & pondus utrūqꝫ abominatio eſt apud deum. Quid ergo exterius temagnipendis ſuperbie pondere: cum tibi ipſi interius uileſcas? Eſto igitur deo ſubiectus & omni humane creature propter deum: humilitas enim ueritatem inchoat: quia humilibus deus dat gr̄am: inchoatam augmentat & conſeruat: quia ſpūs domini ſuꝑ humilē requieſcit: reſeruatā conſūmat: quiauirtus in īfirmitate perficit̉. Hoc eſt in humilitateinimica omnis gr̄e: oīſqꝫ pctī initiū debellat ſuperbiā & ab utroqꝫ homine illius ꝓpulſat tyrannidēQue quidem cū ex aliis bonis uiriū ſuaꝝ incremitum aſſumat: huic ſcē humilitati confuſa ſuccūbit.Et idcirco multa alia uitia dimittit prudens ieſus:ut uere humilitatis poſſit uirtutē nutrire: un Ber. ſuper Miſſus eſt Nimirū conſeruāde humilitatis graſolet electos ſuos diuina pietas exercere: ut quantoquis plus ꝓficit eo minus ſe reputat profeciſſe. Nāuſqꝫ ad ſummi exercitii ſpūalis gradū ſi quis ꝓfecerit: aliꝗd ei de primo gradū īꝑfectionis relinquiturut uix ſibi pͥma uideat̉ adeptus. Hec Ber. Hec inīfimo exemplaritatis ieſu ꝑfectionis actiue & contemplatiue uite tibi de humilitate ſcripſi: ut aꝑtenoueris hūilitatē ꝑfectiōis utriuſqꝫ uite fore initiūcrementū mediū & finē. Nec enim deū plene oratquia magna gloria dei ſolius & ab humilibus honorat̉: Eccle. iIi. Et ideo qui ſe humiliat exaltabit̉.¶ Attende autē extatice contemplationis exemplū in longo tempore occultatiōis ieſu. Tria enimIntegrant contemplationē.Puritas interioꝝ: quia in maliuolā animam non ītroibit ſapientia.Clauſura omniū ſenſuum: quia mors intrat per feneſtras apertas.Obedientia internaꝝ inſpirationū: quia hec ſolumodo gr̄a plene poſſidet animū: unde & xp̄s obdiuit ductus in deſertum a ſpiritu. VNoꝝ autemtriū in magiſtro cōtemplatōis ieſu claret exemplūPrimū quia habitauit in nazareth que interp̄tatur