leſus maria natusCa. xj.leſus maria natus

noſtre benedicte ſolennitatis ſuppoſitum quodeſt deus eternus: & dicamus cum ſanctis paſtoribus: uideamus hoc uerbum quod factum eſt: ubiad exemplum paſtorum proponitur natiuitas ſaluatoris.Vt attente excolēda: quod probat affectuoſitas uidendiVt digne reuerenda: quod probat dignitas uerbiVt deuore amplectenda: quod probat utilitasfactiVideamus igitur uerbum cum ſanctis paſtoribusin ueſtigium creaturę: quia quelibet creatura refertur ad uerbum. Sicut ueſtigium repn̄tans unumueꝝ & bonum. Sapiētie. xiii. A magnitudine enimſpēi & creature poterit eorum creator cognoſci &uideri. Videamus ſecundo quod eſt iocundius inobiecto aſſumpte nature debentes cum ioanne. pͥme lo. i. ꝙ fuit ab initō: quod audiuimus: quod uidimus oculis noſtris: quod perſpeximus: & manuſnoſtre cōtrectauerunt de uerbo uite. O ꝗͣ iocūdū& delectabile uidere uerbum infantulum & ꝑuulum de uirgine natum. Multi reges & ꝓphete deſiderarunt uidere & non uiderunt. Noſtri autē btīoculi qui uident uerbum infantulum laudantes &glorificantes deum in omnibus que audierant &uiderant cum ſanctis paſtoribus. Sic enim annunciauerūt angeli & nob̓ promiſerūt ꝓphete uerbū.Tertio uidetur in ſpeculo lucis eterne: quod eſt iocundiſſimum: huiuſmodi enim uiſio eſt tota merces uita btā: btītudo ſūma Gen̄. xxxii. Vidi dn̄m facie ad faciem: & ſalua facta eſt anima mea. Tunc .n.uidebimus eum ſicuti eſt amabimus & laudabimus in fine & ſine fine. ¶ Sed uis uidere: ꝗͣ dignaeſt iſta natiuitas ex dignitate uerbi: conſidera eiusdiuinitatem & uidebis hoc uerbum ut generatumeternaliter: ideo genitum non factum. Etenim. Inprincipio erat uerbum: uidebis ꝙ per ipſum ſubſiſtit cauſaliter quicquid eſt factum. Nam omnia ꝑipſum facta ſunt &c. uidebis ꝙ in ipſo uiuit ſubſiſtit exemplariter omne creatum: immo etiā & crebile: ꝙ quodcūqꝫ factum eſt in ipſo uita erat. Et ſichoc uerbum eſt.Eternaliter manansTemporaliter creansExemplariter repn̄tans.¶ Sed quia hoc uerbum ſub iſtis conditionibusnoſtrum obtundit & reuerberat oculum immenſitate luminis: uideamus ipſū iocūde ſub factionecarnis: uideamus hoc uerbum: licet enī multa ſintuerba particularia: ſed hoc eſt uniuerſale ſummum& perfectum: uideamus igitur ipſum diſcretiue &ſignanter.Eternaliter increatumPerſonaliter incarnatumCorporaliter immolatumMentaliter inſpiratum.Speculanter reuelatum.Et ſic hoc benedictū uerbum erit nobis omīa: ꝗa

Ex primo eſt principium productionis. Ex ſecundo eſt medium reꝑationis. Ex tertio eſt preciumredemptionis. Ex quarto eſt ferculum refectionisEx quinto eſt ſpeculum fruitionis. Attende igiturcirca uerbū increatū quod eſt.Naſcibiliter manansLiberaliter ſpiransExemplariter creans.¶ De primo. In principio erat uerbū gl̓ia. In pr̄efilius a quo naſcibiliter gignitur: ex fecunditate nature ut ſplendor a luce: noticia a mente: uerbum adicente. De ſecundo: Eccleſiaſtici primo. Fonsſapientie dei uerbum in excelſis: uerbum diciturfons ſapientie intranſitiue. i. fons qui eſt ſapīa. Eſtenim ſecūdum Aug. uerbum cum amore noticia:dicitur autem fons ratione fecunditatis ſpiratiue.Sed in excelſis. i. in equalitate pr̄is in unitate notionis: ī fecunditate numinis: quia hi duo ſūt unumprincipium ſpiratiuum ꝓceſſibilis amoris. ¶ Detertio ad Hebre. xi. fide ītelligimus aptata eſſe ſecula uerbo dei: ut ex inuiſibilibus uiſibilia fierent: ubiuerbum dicitur: ratō diſpoſitiua: idea ſimulatiua &cā productiua: fide ergo intelligimus ap. &c. quatum ad rationē diſpoſitiuā: ut ex īuiſibilibus quantum ad ideam: ſimulatiuam fierent: quantū ad cauſam productiuam. Hec ergo de uerbo increato factiuo non facto tantillo dicta ſunt. ¶ Sed circa uerbum perſonaliter īcarnatum uide: quia ſit deus hōunitur primū poſtremo: ſupremū inſimo: uerbumhōi: unde & merito dictum eſt. Io. j. Verbū caro factum eſt &c. i. hō: ſynodoche pars ꝓ toto: & propi̓expreſſionē maiorem & humiliore dignationē diuerbum factū caro: non conuerſiua mutatione alteratione: mixtione: uel cōpoſitione: ſed mutua aſſumptione Inſertione: ſubſtantificatione in ſuppoſito diuine perſone. Tanta enim fuit illa unio ſecundū Aug. ut deum faceret hoīem & hominemdeū. ¶ Vt autem intelligas quō ratio uerbi ad diuina tranſfert̉: audi Aug. xv. de trinitate ſic dicentē.Quis autem poteſt intelligere uerbū: non ſoluman̄ꝗͣ ſonet: ſed etiam anteꝗͣ ſonoꝝ eius imagīes cōgitatione uoluant̉. lam poteſt uidere per hoc ſpeculum atqꝫ in hoc enigmate aliquā illius uerbi ſil̓itudinē: de quo dictū eſt. In principio erat uerbum& uerbū erat apud deū: & deus erat uerbū. Neceſſeeſt enim: cū unum loquimur: idquod ſcimus loꝗmur: ut ex ip̄a quā memoria tenemus naſcat quodeius mōi ſit or̄o: cuius modi eſt illa ſcīa de qua naſcitur. Formata quippe cogitatio ab ea re quā ſcimus uerbū ē quod in corde dicimuſ: quod nec grecum eſt: nec latinuū: nec alicuius lingue alt̓ius. Sedcū id opus ē in eoꝝ ꝗbus loꝗmur proferre noticiaaliquod ſignū quo ſignificet̉ aſſumit̉ ꝓinde uerbiquod foris ſonat ſignū ē uerbi quod intus lucet:cui magis uerbi cōpetit nomē. Nā illud quod ꝓfertur carnis ore: uox uerbi eſt: uerbūqꝫ & ipſum dicit̉ꝓpter illud a quo ut foris apꝑet aſſumptū ē. Et itetum dicit: ſicut enī ſcīa noſtra illi ſcīe dei. Sic & nr̄m

e iii