Ieſus maria natusLiber. l.Ieſus maria natus

das ad lapidem pedem tuum ¶ Septimo ad pueꝝcibandum ſe due offerunt: una eum paſcit: hęc eſtmiſericordia que membra eius reficit̉. Cui etiā dicit dominus. Eſuriui: & dediſti mihi manducare:hoc tamen non de furfure, qui eſt cibus porcorumīmitatrix caym: ſed de ſimila delicatiſſima imitatrix abel ꝑat polentam: deinde in manu pueri ponit pomum: cantans omnia poma noua & ueteradilecte mi ſeruaui tibi. Altera eum lactat & potat.Hec eſt manſuetudo que de cordis uberibus dulces ſermones eliquāt. Nonne inquit eccleſiaſticusardorem refrigerabit ros? Sic & uerbum dulce liubilat ſponſo. d. dabo tibi de uino condito. Et iōpuer ieſus ſponſus huic loquitur. d. Fauus diſtillā:labia tua mel & lac ſub lingua tua. Iſtis officiū dulciter explentibus & nunc reclinantibus: nunc exotantibus: nunc paſcentibus: nunc deducentibus 8cetera: in ſpirituali tripudio perficiūtur iſta omniaEt puer ieſus creſcit etate ſapientia & gratia coramdeo & hominibus. ¶ Circa quartum .ſ. natiuitatisſuppoſitum: debes ſcire ꝙ natiuitas poteſt attribuidupliciter alicui. Vno modo ſicut ſubiecto. Aliomodo ſicut termino: ſicut ſubiecto attribuit̉ ei ꝗdnaſcitur: hoc autem proprie eſt ipoſtaſis non natura. Cum enim naſci ſit quoddam generari: ſicut gneratur aliquid ad hoc ꝙ ſit: ita naſcitur aliquid achoc ꝙ ſit. Eſſe autem proprie rei ſubſiſtentis eſt: nāforma que non ſubſiſtit dicitur eſſe ſolum: quia eoaliquid eſt. Et ideo natiuitas tanꝗͣ ſubiecto naſcendi attribuitur perſone: uel īpoſtaſi: ſed ſicut termīoattribuitur natiuitas nature. Terminus enim generationis cuiuſlibet & natiuitatis eſt forma: & ideopropter idemptitatem que eſt in dinis inter naturam & perſonam: quandoqꝫ natura ponitur pro ꝑſona: quia diuina natura eſt ſubſiſtens. Et proptehoc Aug. dicit diuinam naturam eſſe conceptam& natam de uirgine: quia .ſ. perſona filii eſt concepta & nata ſecundum humanam naturam. Et quiamotus ſiue mutatio denominatur a termino motus: & non a ſubiecto: & humana natura eſt terminus natiuitatis temporalis: ideo ſecundum iſtamtemporalem natiuitatem de uirgine: rationabilit̓dicitur temporaliter natus in carne. Et quia eademeſt perſona in humana & diuina natura uerbum:& in diuina natura eſt de patre eternaliter genitus & natus: ideo neceſſe eſt ſibi duas natiuitates attribuere: temporalem .ſ. & eternam. Et idcirco ſicut dicitur deus pater uerus filii ꝑ eternam natiuitatem: ſic & beata uirgo que de puriſſimis ſanguinibus ſuis ipſum concepit & genuit & peperitdebet uere dici mater non tantum xp̄i ſecūdum ꝙhomo: ſed ipſius perſone filii dei ſimpliciter: quiauere concepit & peperit perſonam genite nature:hic autem eſt dei filius. Nunꝗͣ enim iſte homo fuit homo niſi in diuino ſuppoſito. Et ideo quia ſicut ſupradictum eſt: ſuppoſitū eſt proprie id quodgeneratur & concipitur ſecundum aliquam naturam que eſt generationis terminus: & in illo ho-

mine nō eſt ſuppoſitum niſi filii dei: propriiſſimedici debet ſecundum hec beatiſſima uirgo mariamater dei. Et tunc hic terminus dei ſupponit properſona filii: ratione adiuncti. Et ſic patet ꝙ in xp̄oſunt due natiuitates: ſecus autem de filiatione. Nōenim oportet duas filiationes in xp̄o poni. Quidam autem attendentes ad filiationis cauſam queeſt natiuitas: ponunt in xp̄o filiationes duas. Aliiuero magis catholice & ſubtilius attendentes ad filiationis ſubiectum quod eſt perſona uel īpoſtaſisuel ſuppoſitum ponunt ī xp̄o filiationem unam:ſicut & unam ipoſtaſim uel perſonam: unitas enīrationalis uel eius pluralitas non attenditur ſecundum terminos: ſed ſecundum cauſam uel ſubiectūSecundum terminos quidem non attēditur: quiaquilibet homo in ſe duas filiationes haberet. unāad patrem aliam ad matrem. Sed recte conſideranti apparet eadem relatione unumquēqꝫ ad patremmatremqꝫ referri propter unitatem eſſentie: eademenim natiuitate ex utraqꝫ naſcitur: & eſt eadem rōde magr̄o: qui eadem doctrina multos docet diſcipulos: & de domino: qui eadem poteſtate gubernat multos ſubiectos. Si uero ſint diuerſe cauſe differentes ſpē: ex conſequenti uiderentur relationesſpē dr̄ie. Et ideo nihil prohibet plures tales relationes eidem ī eſſe: ſicut aliquis quoſdam docet ī grāmatica: quoſdam in logica: & ſic de alijs: tamē aliaeſt ratio magiſterii utriuſqꝫ: & ideo diuerſis relationibus ad utroſqꝫ refertur. Manifeſtum autem ē ꝗnon eſt una & eadem natiuitas in xp̄o que eternaliter naſcitur de patre: & temporaliter de matre: unde ſi quis ad hoc reſpiceret: diceret duas filiationeseſſe in xp̄o ſecundum diuerſos natiuitatum terminos: diuinitatis & humāitatis: ſed quia ſubiectumfiliationis non eſt natura: ſed ſolum perſona & inxp̄o non eſt niſi perſona: idcirco non poteſt eſſe inxp̄o aliqua filiatio perſonalis: que non ſit in perſona: omnis autem relatio que ex deo dicitur ī tēpore: non ponit aliꝗd in deo ſecundū rem ſed ſecundum rationē tm̄. Et ideo filiatio qua xp̄s refert̉ acad matrē non poteſt eſſe realis in perſona filii: ſedſolum ſecundum rationē. Et ſic quantum ad aliꝗdutraqꝫ opinio ueꝝ dicit. Sed propter uitandos errores ꝓprius loquit̉ illa: que unā tm̄ filiationē ponit in xp̄o propter unitatē ſuppoſiti. Licet autem īperſona filii dei non ſit realis relatio ad matrē ſedſecundum tationem tm̄: dicitur tamen realiter filius uirginis matris ex relatōe reali maternitatis ipIius uirginis ad xp̓m: & relatione dicitur filius admatrem ꝗͣ cointelligitur relatiuum matris ad ipſūſicut deus dicitur dominus relatione qua cointelIigitur realis relatio qua creatura deo ſubiicitur. Eꝗͣuis relatio domini non ſit realis in deo: tamen realiter ē dominus ex reali ſubiectione creatute ad ipſum. Et ideo ſicut deus eſt dominus uere creature:ſic uere dei filius ē filius ſue matris uirgīs. Sic ergopatet ꝙ iſtius benedicte natiuitatis ſuppoſitum ēuerbum eternum: uideamus ergo cum iocūditate