in omnem generationem pro fructu fecunditatꝭ:diuine ſicut dicit Ber. ¶ Quod autē ſupradixi pleNitudinem ſapientie datam uirgini in conceptu fIii dei ſatis oſtendit huius cantici plenitudo & ſanctorum de hoc expō: unde Ber. hoc uerbum ſupemagnificat exponens dicit. O dilatatum cor marigenitricis dei ꝗͣ perlucidis oculis omnem creaturam in uera beatitudine collocandam ſimul aſpexiſti. Ecce inꝗͣ intuentis eſt uerbum & demonſtrantis. Ecce iam uideo quid futurum ſit de me: ꝗs fructus procedit ex me: quot & quarta bona non mihi ſoli: ſed omnibus generationibus proueniunt ꝑme. Nam & angelicarum ruinarum numerus ꝑ meum genitum reintegrabitur: & hominum generatio in adam maledicta: per benedictum uētris meifructum ad eternam benedictionem regenerabit̉:hec Ber. Et cum tantum benedictionis in omnesgenerationes bonum diffundendum ē: quia fecitmihi magna dominus qui. po. e. n. .ſ. eius: hoc ipſiꝙ me benedicant omnes generationes non mihiattribuo: non meis meritis aſcribo: ſed potius ei ꝗfecit mihi magna. Magnum quippe per ſe eſtuirgo ſum: magnum ꝙ mater ſum. Maius ꝙ ſimutrūqꝫ mater & uirgo: ſed maximum ſi cuius matſum attendatur: quia unigeniti dei & omniū ſaluatoris. Et quia hec omnia ſunt: magna que licet oībus ſint facta: generaliter tamē mihi ſunt facta ſingulariter. Et ad meam ineſtimabilem gloriam inme: & de me per ſpiritum ſanctumᵈ cōpleta potenter. Et ideo magnificat anima mea dominum: ꝗafecit mihi magna que ſentio qualia ſunt non expmo: quia nec plenitudine angelica auris intelligereſufficit. Iſta igitur magna non ſolum creaturis ſuntmaxima: ſed maximum illi & inſuperabile qui potens eſt immo omnipotens eſt & ſanctum nomēeius. Et tamen nec potentiora nec ſanctiora ille facere potuit: ꝗͣ que in me fecit: dum hominem uerbo uniuit: ut idem ſit factor qui factura: filius melis ieſus ſuper omnia benedictus deus qui ad omnium factus eſt ſalutem: ſed eterna diſpoſitione: &īmenſa mea dulcedine factus eſt ad meam gloriāſingularem. ¶ Attende autem ꝙ ſic ſubtiliter loquendo beatiſſima uirgo ſummam humilitatemtenuit. Quod enim ipſa fuerit potens dei filiū generare: & alia magna recipere: non ſue uirtuti attribuit: ſedei qui potens ē: qui ſumma potentiā in humilitate uirginis uoluit honorare. Et ꝙ ipſa ſic fuerit ſanctiſſima: ut ſanctum ſanctorū genuerit: nonſue uirginitati attribuit: dum mulierem que fueratcaput peccati ſic pleniſſime expurgauit ut genitri)fieret ſanctitatis in omnia uaſa gratie diffundendeEt hoc totum īportatur cū dicit: qui potens eſt &ſanctum nomē eius: quaſi dicat. Cum femina ſitomniū creaturarū rationabiliū uiliſſima & tota īfecta īmiunditia: qualis ex me fuiſſem niſi ipſius gratia me preueniſſet: quia nunꝗͣ iſta magis decentermanifeſtare potuit ꝗͣ quando mulierem ſuper oēmcreaturam exaltauit: & ipſam matrē omnis gratie

& munditie per ſuam ſanctitatem effecit. ¶ Ex iſtisergo magnis in me factis: nec ſuꝑba nec auara exiſto: ſed cum iubilo exprimo ꝙ genitrix gratie eamomnibus electis diſpēſo: & propterea ex hoc meobeneficio fit tam copioſa deriuatio: ꝙ miſericordiaeius a progenie in progenies pleniſſime deriuatura Iudea in gentes: & ab initio ſeculi uſꝙ ad terminum eius miſericordia domini magna diffunditurab eterno: & uſqꝫ in eternum: non paſſim quidemſed timentibus eum. Quia ſpiritus ſāctus fugit ſuperbum & requieſcit ſuper humilem & māſuetū:& domini trementē ſermones. ¶Attende autemꝙ benedicta uirgo ſapientia dei plena uidet ꝙ diuina dona ſic electos illuminant: iuſtificant: & in deum tranſformant: & reprobi ex eis maiora iuditiaſibi ex ſua induratione: obſtinatione atqꝫ ingratitudine diuine ſeueritatis accumulant: unde magna dona electorum: ut plurimum ſunt excecatioreproborum: maxime illorum qui de ſua preſumētes iuſtitia in ſuis operibus gloriātur: ꝓpter quodchriſtus dicit Ioan. ix. in iudicium in hunc mundūueni: nt qui non uiderunt uideant: & qui uident ceci fiant. Et Simeon dicit luce. ii. Ecce poſitus eſt hicin ruinam & in reſurrectione multorum. ¶ Huncergo proceſſum ſacra uirgo dei ſapientia plena attēdens poſtꝗͣ ſublimia dona miſericordie dei in electos timentes eum diffūdenda expreſſit: ad dei generalia iuditia ſuper reprobos ſe conuertit: & curſum diuine prouideutie in regimine creature rationalis deſcribens: quid ſuperbi demones uel homines: quidue humiles electi mereantur exponit. Etquia chriſtus per ſtrenuitatē uirtutum ſupra ꝗͣ pōtdici operatus eſt dei honorem: tamen ſanctificando electos qͣ expellendo reprobos: ideo hoc exprimens pro uniuerſalis iuditii fundamento dicitfecit potentia in brachio ſuo. i. in ſuo opere ſtrenuiſſimo non ſolum potenter ſed emphatice potētiāfecit: diſperſit ſuperbos mente cordis ſui: ubi ſuperbiam, reproborum oſtendit preſūptuoſiſſima noīementis qua ſe ceteris excellentiores exiſtimant: &ſe deo per humilitatis reuerentiam non inclinantOſtendit eriam affectuoſiſſimam: ac per hoc malicioſiſſimā: quia ex precordiali affectu honoris proprii ſeipſos contra dei preceptū extollunt cū dicitcordis ſui. In corde enim eſt ſedes ſanguinis & caſoris: per hoc affectualis amoris. Ac per hoc oſtenditur ꝙ ſunt proprii honoris maxime amatoresAd altam autem iuſtitiam celeſtiumſpirituum metem uirgo attollens demonibus ſubdit: depoſuit potentes de ſede. Sed ne crederes uacuas remanſiſſe: ſubiungit. Et exaltauit humiles homines chriſto conformes in illis dicit locandos ſedibus ſpirituum reproborum. Quales autē ſint humiles deſcribit cum ſubdit. Fſurientes īpleuit bonis: humilitas enim que ex charitate cauſatur mentē ſub deoincuruat: & quia ſemper ſeipſam mente euacuat: ſactā dei eſuriē in mente prouocat̉ que ſola diuinisbonis repleri meruit. Econtra autem qualis ſit ſu-