leſus Ioanni intimusCap. xi.Ieſus Ioanni intimus

cōciperet: & benedicto ieſu in eiuſdē ſacratiſſimeuirginis ut̓o in charitate diſceſſit angelus ab ea: ſecorporaliter ſubtrahendo: non omittendo debitifamulatum: ipſaqꝫ uirgo celeſtia petit: & quaſi angelum ad celeſtia regna reuertentem ſequitur: dūin montana conſcendit: nec incredula poterat eſſede oraculo: nec incerta de nuntio: nec dubitans deexemplo: que tam mente ꝗͣ carne filio dei replebatur. Feſtinanter itaque abiit: Tacharie domūintrauit: ut eliſabeth urſitaret: ac pregnanti grauida ſeni iuuēcula miniſtraret. Sed pͥncipaliſſima cāfuit ut dicit Origenes: qꝛ icſus ꝗ ī ut̓o ſuo erat: ioānē adhuc ī ut̓o mr̄is poſitū ſcificar̄ feſtiabat. Sed& ipſa uirgo etiam ipſum Ioānem tāꝗͣ inter adoptiuos primogenitum poſt ſuū cōceptum naturalem filiū feſtinabat ſpūaliter gener are. Vnde cūprior ſalutaſſet uirgo eliſabet ſimul cum humilitatis ſigno: beneficiū dedit cū uerbo: & qui priusuerbi dei īfluētiā recepit: prius uirtutē ſalutationisagnouit. Vnde & paruulus ioānes ſtatim ī matrisutero ſaltādo exultauit. Et quia lingua nō poteratreſpōdere: de utero matris ī occurſum illius geſtiebat erūpere. ¶ Attēde quāta fuerit plenitudo gratie data ioāni ad pn̄tiam uerbi diuini ꝑ os affatusuirginei. Nā & meritis eius. mater ſpū ſācto repletur: & datur ſibi myſferiū incarnatiōis agnoſcere:fidē matris cōmēdare: & eius dignitatē intelligere& eā beatā predicare: & ſe indignā tali uiſitationereputare. Quā enim ſpūs ſcūs repleuit. humilitate uacuā non reliquit. Tūc autē ut ſcōꝝ auctoritates uident̉ dicere: pͥmo ſanctificatus ē ioannes: &repletus ſpiritu ſācto: accepit ꝓphetie donū: quouicinius lucerna dei fieret & uox ut uerbū dei ꝗdſe occultauerat carnē aſſumēdo per iſtū tanꝗͣ ꝑ lucernā ſuā: & uocē ſonoram īnoteſceret mūdo: urde & quod in ꝓpria uoce nō potuit: per ſuam matrē impleuit: dū meritis eius ſic exclamādo. uirginem cōmendauit: & uerbi īcarnati pn̄tiam predicauit: unde iā tunc ī utero ſuum īchoauit officiumfelix uox manifeſtādo magnifice uerbū dei. ¶ Licet autē quedā beneficia dei quidā artātes dicāt ꝙioānes tunc accepit gr̄am in habitu ſolū: & nō aliquo actu mētis interne: ꝗa nec uſum rōnis hūit:uolūtatis: & illa exultatio nō ītelligit̉ actualis mētis iocunditas: ſed qͥdā corporis ꝓteſio & motus:ex quo mater ꝑcepit immutationē factam in filio.Ego uero hoc dictum ualde irrationabile fore arbitrans: & diminutiuū doni ſpūs ſācti: quod ſacertextus euāgelii: ſi nō peruertat̉: dicit copioſius datum fore Ioāni cum dicit. Ex quo fcā eſt uox ſalutatiōis tue in auribus meis: exultauit īfans in utero meo. Credo tn̄ dictis ſcōrum exponētium iſtūtextum ꝙ ioānes in ſua mēte exultauit: & ꝙ iſtudfuit gaudiū rōnis: & ꝙ actu Ioanes ſaluatorem cognouit: ac plenitudīe gr̄e & meriti ī ioāne actual̓rexiſtētis: nūc mr̄ & poſtmōm pr̄ accepit. Intelligeſane: ſicut unus ſcūs meret̉ alteri: & ꝙ tūc miraculoſe ſibi datus fuerit uſus liberi arbitrii. Si .n. iſtud

gaudiū dicatur aliꝗs motus fcūs ī corpore ioānisaliquā ꝓtēſionē faciēs ī utero matris: ac ꝑ hoc impulſum magis debuit exclamare elifabet dolorequaſſata ī utero ꝗͣ gaudio repleta ex filio: unde nōintendo falſificare dicta ſanctoꝝ ꝑꝑ iniuriam precurſoris. ¶ Dicit enim maximus ī ſermone de ioāne baptiſta: In tātū āt ī eo p̄fulſit ſpiritualis electio: ut ante mereret̉ ānunciare deum: ꝗͣ naſcendiſumeret initium: uel linguā qua ānunciare poſſetacciperet. Quid eſt hoc mirabile fratres? Que tantorum nouitas gaudiorum: ut eliſabeth illa uetusmulier: & noua mater: uenienti ad ſe beate marieteſtaretur īfantem in utero ſe habere: qui necdumſentiens ſemetipſum: dominicum ſentiret aduentum. Nullus ignorat cariſſimi paruulū omnem abutero materno prodeuntem inter ipſa lucis exordia meſtis cōcrepare uagitibus. Solus baptiſta domini ultra legem naſcētium: natiuitatē ſuā letitia& exultatiōe preuenit: ipſumqꝫ mūdi ſaluatorem:quia nec dū ſermone poterat: prophetico gaudioreuelauit: & quem decuit ut de matre ſterili naſceretur: qui fecunditatem uirginis reuelaret: quatenus mirabilem partum mirabiliter natus oſtenderet. Quid hac reuelatione glorioſius? Quid hac fide dignius? Iterilis cōcipit: uirgo parturit. Mutusloquitur: & in ſecreto maternorum uiſcerum, paruuli totius mundi gaudia preludūt. Ecœ Maxiuſin auctoritate prefaga tria de Ioāne dicit. Primumꝙ nondū ſentiēs ſemetipſum: dominicum iā ſētiebat aduētum: ſed ſeipſum bene ſentiebat actuergo uult dicere ꝙ ultra hoc dominum ſentiebatnunc actu: & iſtud non potuit tunc eſſe niſi rationis: & per conſequens illud gaudium fuit uoluntatis. Secundum dicit: ꝙ ipſum mūdi ſaluatoremtali gaudio reuelauit: quod quidem fuit: quia mater meruit hāc reuelationem: ꝑꝑ hoc ꝑ ipſam dicitur filium dei reuelaſſe. Dicit etiam tertio: ꝙ paruuli in uteris maternis .ſ. leſus & Ioannes: totiusmundi gaudia preludunt. Ex quo uidetur dicereꝙ ille due benedicte anime uirtuoſe cognoſcebāt& de ſe inuicem gaudebant: & de totiuſ mundi flute ieſus gaudium influendo: Ioannes receptando: In hoc enim ꝙ Ioannes aſſociatur chriſto ingaudio: uidetur dicere ꝙ ſimili modo: licet impari gradu Ioannes & leſus gauiſi fuerunt. Sed noneſt dubium ꝙ leſus gauiſus eſt gaudio mentis: ergo & loānes. Auguſt. ēt ī quadā omelia loquēſ deIoāne dicit. Suſtine perſonā uetuſtatis: per quamde ſenibus naſcitur: & preconium nouitatis ꝓpterquod in uiſceribus matris nōdum natus propheta declaratur: fuerat quidem diuina diſpoſitio: uthoc tante gratie teſtimonium chriſto ꝑhiberet: ꝙetiam chriſtus putari poſſet. Nam inter natos mulierum non ſurrexit ut ipſe ait maior ioanne baptiſta. Itaqꝫ ſi nullus eo maior erat: ideo qui maioreſt illo: plus eſt ꝗͣ homo. Ambrofius etiam ſuper lucam dicit expreſſe ꝙ tempus ſiletur īfantie:ꝙ prefētia domini matris in utero roboratur qui