leſus plene dotatusLiber IIeſus plene dotatur
it perfectiſſima plenitudo tam omnium habituūqͣ actuum interiorū ſtatim omnia meruit que potuit mereri reſpectu ſui. Ac per hoc de debito unomodo facers potuit alio modo debitum: de indebito autem debitum uel de debito magis debitūſibi facere non potuit quia nullo modo potuit inſanctitate proficere: cum a principio eſſet ſanctiſſimus fecit tamen hoc nobis: & omnibus iſtis modis nobis propriiſſime meruit: quia merito ipſiusIuſtificamur a culpaProficimus in gratiaCoronamur per eternā gloriam in beatitudine ſuaQuia uero eo ipſo quo deus erat & ſāctiſſimus erat plenus omni ſapientia & omni gratia. Que oīetiam habuit abſque merito ex dono ꝑſonans unionis gratuite ſibi: ideo potes uidere: ꝙ ad iſta neceſſario ſequebatur: corpus ſuū debere glorificari& omnem creaturam ſibi ſubdi: tam ad ſue uoluntatis imperium: ꝗͣ ad recipiendum ſententie iudicium. Et ideo potes uidere ꝙ ad iſta neceſſario ſebatur: ꝙ ſtatus merendi in nullo habuit neceſſitatēreſpectu ſui: ſed ſummam neceſſitatem reſpectu noſtri: qui eramusPeccato fedatiSupplicio captiuatiAd malum promptiAd malum difficillimiAb omni regno gratie ⁊ glorie excluſEt dei horribiles inimici.A quibus omnibus impoſſibile fuit per nos liberari: ſtante ordine quem deus pro meliori elegit:niſi per meritum chriſti plene & integre immo ſuperabunde ſatiſfaciens diuine iuſtitie: non ſolumpro toto humano genere in communi: ſed proquolibet homine in ſingulari: & non in quolibethomine ſingulari maliciam uite ſue quaſi ī quodāaceruo emendauit: ſed ꝓ pcō quolibet a ſingularimalitia luit & defluit: penā ſoluit. & ꝑtulit: & abip̄a ip̄m abſoluit: uenia & gr̄am īpetrauit: ipſū ī oīoꝑe ſuo meritorio adiuuit & aſſotiauit īmo ī ipſoexn̄s ſicut radix ī ramo. ipſū ī ſeipſo acceptabilemdeo reddidit: & ab omni temptatione in nobisuincendo nos liberauit: & per cum omne augmētum boni in nobis creuit, & pro omni bono ī ſingulari & ſpirituali ꝙ unquam habebimus ſiue inhac uita ſiue in beatitudine eterna prius ipſe pronobis accepit: & pro ipſo in eternum patri ſeſub
iecit: laudat & benedicit & ſibi in eteruum de oībus bonis noſtris gratus extitit. Quid ergodeficit ad pleniſſimam rationem meriti chriſti innobis: nos enim filii mortis: ex nobis nihil niſieternam mortem meremur: niſi in quantum chriſtus exiſtens in nobis. non ex nobis ſed ex ipſoq̄ ip̄e nobis meruit in ſeipſo. unde ſibi poſſumusdicere & debemus. Omnia opera noſtra in nobisoperatus es domine. ¶Ad iſta autem in nobismerēda nō aſſūpſit humana ſolatia. ſed tātū aſſūpſit de dolore & pena: tam interius in corde: ꝗͣexterius in corpore: quod omnino nobis eſt inexpreſſibile. Sed quia de his dicetur infra in tractatu de paſſione: ideo de his tranſeo. ¶ Hoc unūſolum pono: ꝙ ideo eterna ſapientia uoluit eundem diem eſſe incarnationis & mortis ieſu: ut unofacto intellectuali circulo ab eodem puncto in idēſicut ſenſibiliter in uita chriſti circulariter uoluiturtempus: ut ſimul iungatur dies incarnationis &mortis: ſic intelligatur ut totus decurſus uite chriſti paſſibilis fuit: una ineffabilis mors continuati doloris: tam pro diuina offenſa: ꝗͣ pro redemptione noſtra. & ꝙ mortem quam aſſumpſit inutero uirginis continue portauit in decurſu temporis: in fine in carne expreſit: ¶Ad uidendumautem quomodo ueri dolores fuerint in mente chriſti & carne: attendendum ꝙ quoſdam defectus noſtre nature paſſibilis dilectus emanuelnoſter aſſummere uoluit: & quoſdam tanquaminutiles & inexpedientes reiecit. Aſſumpſit igitur corporales penalitates: ut famem: ſitim. laſſitudinem: & dolores carnis: ac mortem. Aſſumpſit & ſpirituales. triſtitiam: gemitum & timorem. Nec tamen omnes corporales aſſumpſitſicut ſunt defectus egritudinum multiformium:neque omnes ſpirituales: ſicut ſunt ignorantia& rebelliones carnis ad ſpiritum. Nec qualitercunque aſſumpſit: quia non contraxit: immo ſicneceſſitatem patiendi ſuſcepit: ut nihil pati poſſet inuite: nec ſecundum uolunitatem diuinitatis:nec ſecundum uoluntatem rationis: licet paſſiofuerit contra uoluntatem ſenſualitatis & carnis:ſicut exprimit oratio eius que dicit. Non mea uoluntas ſed tua fiat. ¶ Vide igitur ꝗͣ rationalis fuit iſte modus aſſumendi: quia ieſus benedictusqui habebat officium mediatoris debuit habereconuenientiam cum extremis: non ſolum utro