leſus plene dotatusCap. ixleſus plene dotatus

nus de quocunque alio ſimili. Cum enim ip̄e eſſetfons nature humane & dine: & teſtimoniū in quoſit reſolutio ueritatis: non fuit conueniens ꝙ eiusueritas eſſet ab alio ꝗͣ adeo accepta. Licet autem dicatur angelus apparuiſſe cōfortans eum luce. xxii.non tamen illa confortatio fuit ex chriſti neceſſitate: quantum ad ſuam mentem: nec per modum inſtructionis: ſed ad demīrandam proprietatem humane nature: & āgeli dicuntur ei miniſtraſſe: ſed ſicpropter nos confortatur: ut in nobis ſcilicet fidesipſius incarnatiōis firmetur. Quomodo etiam dionyſius dicit capitulo quarto celeſtis hierarchie: utdeo ꝙ ipſe ieſus ſuperceleſtium ſubſtantiarum ſuperſubſtantialis ſubſtantia ad noſtra ueniens ītrāſmutabiliter obedienter ſubiicitur patris & dei peangelos formationibus, non intelligitur ſubiectūfuiſſe chriſtum angeliciſ illuſtrationibus ratiōe ſuipſius: quantum ad potentias mentis ſue: ſed ratione eorum que circa incarnationem agebātur & circa adminiſtrationem ſue infantilis etatis & paſſibilis carnis: unde ibidem ſubdit ꝙ per angelum nunciatur ioſeph ad egyptum recedere: & rurſum deegypto ad iudeam reductio. ¶ Quantum autemad ſcientiam experientie per organa ſēſuum qui eſtquartus modus cognitōis ieſu: debes ſcire: ꝙ quiaſenſus non eſt perceptiuus niſi ad inſtātis preſentiam. Hinc eſt ꝙ ſecundum cognitionem ſenſitiuānon ſimul cognoſcebat omnia: ſed modo hec: &modo illa: iuxta ꝙ oportunum erat ad redemptionem humani generis faciendam: & iuxta ꝙ diueſa diuerſis temporibus ſenſibus ſuis fuerunt preſētia. ¶ De perfectione autem meriti chriſti hoc ſcias ꝙ in chriſto fuit omnis perfectio & plenitudomeriti. Primo quantum ad deum qui merebatur:quia non tantum erat homo. immo deus. Secundo quantum ad tempus in quo merebatur: quiaab inſtanti conceptionis uſqꝫ ad mortem. Tertioquantum ad id per quod merebatur: quia per perfectiſſimum exercitium uirtutis in agendo & patiēdo ſemper quidem hec interius intra ſeipſum: exterius autem quantum decuit. Quarto quantum addeum cui merebatur: quia non tantum ſibi: ſed ꝙͣmaxime nobis & omnibus electis. Quinto quantum ad illud quod merebatur nobis: quia non tantum gloriam: uerum etiam gratiam & ueniam: nōtantum gloriam ſpiritus: ſed eciam ſtolam carnis& apertionem ianue celeſtis. Sexto quantum adid quod merebatur ſibi: quia licet non merereturglorificationem mentis quam iam habebat: merebatur tamen glorificationem ſui corporis & acceferationem reſurrectionis & claritatem ſui nominis & dignitatem iudiciarie poteſtatis. Septimoquantum ad modum quo merebatur. Cum enimdicatur aliquis tripliciter mereri: uel de indebito fa

ciendo debitum: uel de debito maius debitum: uelde debito uno modo faciendo debitum alio modo. Omnibus iſtis modis meruit̉ nobis. Et ita ꝓpriiſſime ſaluat̉ ratio meriti noſtri ieſu. Octauo tātum modo meruit ſibi faciente hoc pleniſſime gratia ſpiritus ſancti per quam chriſtus ſimilis erat beatis: & in ſtatu merendi: ita ꝙ ſuper eius meritū omnia alia merita nature humane habent fundari: &ab ipſo procedunt ſicut pululatiōes a radice. ¶ Adintelligendum autem rationem merēdi in chriſto:debes attendere ꝙ quia fuit in ipſo omnis plenitudo ſapientie & omnis gratie: & iſta ſūt radix & origo recte & ſancte uiuendi ac per conſequens merēdi: neceſſe eſt ꝙ in chriſto fuerit plenitudo perfectionis meriti ſecundum omnem modum pleniusmerendi. ¶ Quia igitur in chriſto fuit plenitudogratie unionis per quam erat deus ab inſtanti conceptionis habens omnem gratiam & motum liberi arbitri. Hinc eſt ꝙ neceſſarium fuit in chriſto eſſeperfectionem meriti: & quantum ad excellentiſſimam dignitatem merendi: & quantum ad celerimam oportunitatem temporis. Et ideo dictum ēꝙ ab inſtanti conceptionis meruit: & quod excellētiſſime omnino meruit. ¶ Rurſus quia in ipſo fuit plenitudo gratie ſingularis perſone: per quā habuit firmam charitatem & omnes uirtutes perfectas: & quantum ad exercitia & quantum ad habitum: ideo dictum eſt ꝙ in eo erat plenitudo meriti ad illud per quod conuenit mereri: uel cuius ē radix charitas & actus multiplicis uirtutis. ¶ Amphus quia in eo fuit plenitudo gratie capitis per quāin eo fuit gratia non ſolum ſicut in quodam homine: ſed ſicut in quodam principio omnis gratie& ſicut in quodam pleniſſimo fonte qui habebatin omnes electos refundere: cui omnes uniunturſicut membra capiti: & ſicut riuuli fonti: ex quibusomnibus conſtituuntur myſtice una perſona: hinceſt ꝙ meriti plenitudinem habuit non tantum reſpectu ſui: uerum etiam reſpectu noſtri quibus meruit. ſicut membris ſuis: & ſicut omnia ſpiritualia q̄habens influit & dat ratione ſumme dignitatis ul̓diuinitatis: ſic omnia nobis ratione aſſumpte humanitatis ſiue ſint bona ſtatus preſentis ſiue eterne felicitatis. ¶ Poſtremo quia tantorum cariſmatum plenitudo neceſſario ponebat in chriſto ſummam & perfectam felicitatem ſecundum ſui partem ſuperiorem licet diſpenſatiue propter nos eſſet in ſtatu uie. Hinc eſt ꝙ nō ſibi meruit gloriam& beatitudinem anime concreatā: nec ipſam unionem perſonalem: quia iſta naturaliter in chriſto oēmeritum precedebant: ſed illa ſibi meruit cumquibus ſtatus uie ſtare non poterat: ſicut ſtolā carnis cum clarificatione ſue excellentiſſime dignitatis. Quia uero in ipſo ab inſtanti conceptionis fu

c iiii