Ieſus plene dotatusLiber Iſeſus plene dotatur

ne ineſtimabiliter omnem cognitionem cuiuſcūque beati tranſcendit. Licet autem ipſum uerbūſe pleniſſime cognoſcendum oſtendat ipſi animebeate chriſti ieſu: eſt tamen īpoſſibile ꝙ ipſum cōprehendat: licet autem dicant aliqui ꝙ cognoſcantinfinita: nullo tamen modo poteſt intelligi ꝙ aliquid creatum quatumcunque beatum cognoſcatinfinitum ſimpliciter propt̓ limitationem nature.Illam autem infinitatem que dicit eſſe in potētiacreature: non eſt dubium ꝙ anima chriſti cognoſcit: quia talis infinitas nunquam eſt actu: nec cōgnoſcitur per modum infiniti. Sed ſicut mirabili apoſſunt accipi ab intellectu immaterialiter: ita infinita accipi poſſunt ab intellectu: non per NoduNinfiniti ſed quaſi finite: ut ſic illa que ſunt ſeipſis infinita ſint intellectui cognoſcentis finita. Et hocmodo & alio ineffabili nobis, non eſt conueniensdicere ꝙ anima chriſti cognitione beata infinita cōgnoſcat in uerbo. ¶ Breuiter concludo ꝙ quantūcunqꝫ poteſt intelligi a quocumque intellectu poſſe dari anime chriſti ex unione uerbi: tantum eſt ſbi datum de cognitione beata & fruictiōe: ut extēdatur intellectus quantum poteſt extendi: dū modo non trāſeat limitem creature: que gratia uniōisꝑfecit hūanā naturam in chriſto quātū ꝑfectibiliseſt ¶ Quia eciam res duplicit̓ in mente habent cognoſci preter cognitionem acquiſitam exercitio ītellectus: quam non credo chriſto cōpetere propter imperfectionem ſuam ſcilicet uel ſecūdum lumen gratie nature integre: uel ſecundum habituminfuſum reuelationis diuine: hinc eſt ꝙ neceſſariūfuit ad perfectam plenitudinē ſapientie chriſti hosduos modoſ eſſe in chriſti mēte uel ratione. Primūſcilicet per habitum innatum: ſicut cognoueruntadam & angeli. Quia enim ratio chriſti & intellectus eius perfici debuit cognitione naturali & natura hominis bene inſtituta nata erat omnibus creaturis preeſſe & ipſas noſcere tāꝗͣ eas que ſibi deberent ſeruire: ſicut patuit in primi hominis condtione: hinc eſt ꝙ quantum ad iſtum primum modum cognoſcendi cognouit omnia plene que ſūde conſtitutione mundi excellentius longe ꝗͣ ad¶ Rurſus quia gratia magis reſpicit opus reparat.onis: ideo ſecundum iſtum modum cognoſcendquem dicimus eſſe per gratiam in chriſto & in qutum erat uiator cognouit omnia perfectiſſime queſpectant ad perfectam reparationem noſtram. Etquia ipſe fuit excellentiſſimus excellentiſſime primo modo cognouit. Hoc eſt ſupra omnem cognitionem chriſti inquantum uiator. ¶ Attende autēquantam immenſitatem habuit iſta ſapientia: quiaī quātum reddemptor habuit omnia peccata expare. & magna & parua habuit omnia cognoſcere &omnes modos quibus peccatur: uel quibus fit inductio ad peccandum. Non ſolum illa ad que redēptio ſua applicata eſt efficaciter: aut illa que dele-

uit: ſed etiam illa ad que applicari potuit efficacit̉Cognouit enim totam uirtutem ſue gratiē. Quodcunque bonum fit in humana natura acceptaturadeo īdeo oīa huūit cognoſcere: Et ſi bene deduxeris cum per ipſum inſfaurata ſint omnia & que incelo & interra: per hanc ſcientiam habuit omnia cōgnoſcere que poſſunt quōcunque fieri in humananatura: ſiue in malis culpe: ſiue in beneficiis gratietam in operibus actiue: ꝗͣ in guſtibus contemplatiue: & omne quod mouere poteſt humanam mentem bene uel male. ¶ Attendendū autem ꝙ ī hacſcientia & in aliis conditionibuſ mentis ſue animachriſti fuit eleuata ſublimiſſime ſupra modum &ſtatu ꝗ poſſit cognoſci & determinari aqͣcunque alia mente: Et ideo multum friuole ſunt rationesad cōcludendum in iſta parte que trahuntur ex prīcipiis paganorum: ſecundum experimenta que trxerunt de ſentimentis defectibilitatis ſue: Ac ſi totus ſtatus excellentie humane nature fuiſſet conp̄henſus a ſtoliditate deteriationis paganice: undeſtupeo de deductiōibus rationum quas aliqui magiſtri qui dicuūtur theologi ad perfectiones mentis chriſti probandas & ad eius excellētias diminuendas adducunt: quas propter deteſtationē & hortorem nec nominare intendo. Caueat autem ſibimens deuota: ut ſicut dicit apoſtolus ad col̓. ſecundo. Ne quiſ eam decipiat per prophetiam & inanēfallatiam ſecundumº elementa huius mundi ideſtſecundum principia proprū experimenti: & non ſecundum chriſtum ideſt non ſecundum altitudinēbeneficiorum factorum chriſto & humane natureultra cōmunem apprehenſionem hominum. Verum in tali materia optime apoſtolus illorum prophetiam uocat inanem fallatiam: ideſt nullam habentem apparentiam. ¶ Cum enim principia nōſtre fidei ab inuiſibilibus ueniant iuxta apoſtolumſecunde ad. Corinthios quarto. Contenplantibusnobis non que uidentur: ſed que non uidentur &principia huius terrene philoſophie ortum habeant ab experientia cecitatis noſtre: manifeſta eſt falacia a regulis paganicis ſepe a tali cecitate formatis uelle arguere contra excellentias ſtatus ieſu tamin ſe ꝗͣ in ſuis membris: tam in gratiis in ipſo contentis: ꝗͣ in his que per ipſum continue infra corpus eccleſie diffunduntur: Hoc ſit dictum pro deſpectu argumentationis paganice in toto decurſuiſtius ſcripture modice. In qͣ loquimur de benedicti ieſu ortu: decurſu: exitu: ſtatu: fructu. ¶ In hacauten ſcientia ſic fuit chriſtus perfectus & ſic īmediate ab ipſa diuinitate edoctus ꝙ non fuit neceſſe ipſum aliqua adiſcere: nec ab angelo nec ab homine: propter quod dicitur. Ioannis primo ꝙ nonerat nęceſſe ꝙ aliquis perhiberet ei teſtimoniumde homine: ipſe enim ſciebat quid erat in hominenon ſolum ut deus ſed etiam ut homo in duino lumine. Et ſic de hoc non fuit neceſſatiū: multo mi-