Cap 11leſus plene dotatusIeſus plene dotatus

eſt dubiū ꝙ oportet dicere ꝙ ſit quid finitū. Dicūt tn̄ aliqui ꝙ ſi conſideret̉ ſecundum ꝓpriā rationem gratie quia illa gratia illuminat̉ quia .ſ. habetquicquid poteſt ꝑtinere ad rationem gratie: & nōdatur ei ſecundū aliꝗͣ certā menſuram illud qd̓ adrationem gratie pertinet: eo ꝙ ſcd̓m propoſitū deicuius eſt gratiā menſurare: gratia confertur animechriſti. Sic cuidam ul̓ i principio gͣtificationis in humana natura: ſecūdum illiud ad eph. i. Gratificauitnos in dilecto filio ſuo. Sicut ſi dicamus lucem ſol̓eſſe inſinitam: non quidem ſecundū ſuum eſſe: ſedſecūdū rationē lucis qꝛ habet quicquid ad rationēlucis poteſt pertinere: licet bene dicatur ꝙ iſto mōdatur gratia xp̄o: non tamē ſequitur ꝙ ſit ſimplicit̓infinita: qꝛ totum qd̓ eſt de ratione gͣtie ut creata ēfinitum eſt: licet autem gratia xp̄i habeat īfinitumeffectum: qr extendit ſe ſufficienter ad ſalutem humani generis & eciā inſinitorum electorum ſi poſſibille: eſſet eos fore infinitos: nō ꝓpter hoc. ſimpliciter infinitus eſt habitus gͣtie eius: ſed bene infinta eſt gratia unionis: ratione cuius plene poteſt ſaluari. ¶ Quod autem dicitur Ioan. iii. Nō ad menſuram dat deus ſpiritum ſanctum chriſto. non eſtcontra hoc quomodocunqꝫ accipiatur: uno enimmodo exponitur de dono quod deus pat̓ ab eterno dedit filio diuine nature: unde quedā gloſa dicit ibidem. Tantus eſt filius quātus eſt pater: Aliomodo poteſt referri ad donum unionis humanenature: quod ſic dictum eſt infinitum. unde dicit glo. Sicut pater plenum & perfectū genuit uerbum: ſic plenum ac perfectum eſt humane unitūnature: Alio modo poteſt referri ad gratiam habitualem: inquantum gratia chriſti ſe extēdit ad oīaque ſunt gratie: Vnde auguſtinus hoc exponēs dicit. Menſura quedam donorum diuiſio eſt. Alii. n.datur ſermo per ſpiritum ſapiētie: alij ſermo ſcientie: fed chriſto plene dant̉ omnia: quia non ad mēſuram accepit ſupple alicuiuſ doni. ¶ Per hanc aūttam abundantiſimam gratiam chriſto datum eſſecundum ꝙ homo ut ſit caput eccleſie. Eccleſiaenim unum corpus miſticum dicit̉. ſecundum ſimilitudinem ad naturale corpus hominis ſecundum diuerſa membra que habent diuerſos actus.Sicut docet Apoſtolus ad Roma. xii. Et ꝑtimad. Corinth. xii. In hoc quidem corpore chriſtus ēcaput ſecundum ſimilitudinē humani capitis. Inquo triapoſſumus conſiderare .ſ.OrdinemPerfectionemEt uirtutemOrdinem quia caput eſt prima pars hominis in cipiendo aſuperiori: et inde eſt ꝙ omne principiumconſueuit nominari caput: ſecūdum illud Ezechielis. xvi. Ad omne caput poſuiſti me lupanar tibi.Perfecttionem autem: qꝛ in capite uigent omneslenſus interiores & exteriores: cum in ceteriſ membris ſit ſolum tactus: propter quod uiri perfecti uocantur capita in ſcriptura: ſecūdum illud Eſaie. xv.

Senex & honorabilis ipſe eſt caput & ꝓpheta docens mendacium ipſe eſt cauda: uirtutem quoqꝫ:quia uirtus ceterorum membrorum & gubernatio eorum in ſuis actibus eſt a capite propter uimſenſitiuam ibi dominantem & influxiuam in inferiora: unde etiā rector dicitur caput populi: iuxta illud. l. Regū. xiii. Cum eſſes paruulus in oculis tuis: caput in tribubus iſrael factus es. hec autētria plene cōpetunt chriſto ſpiritualiter. Primo .n.ſecundum propinquitatem ad deū gratia eius nōſolū eſt principalior & prior. ſed eſt ſumma & prīcipaliſſima & prima: & ſi non tempore. tamen dignitate & dei intentione: nam omnes alij accepeperunt gratiam: & per ipſum & per reſpectum adgratiam ſuam: immo quod plus eſt: nihil acceperunt niſi quod pro eis chriſtus accepit. & eis liberaliter diſpenſauit: ſecundum illud ad Romanosviii. Quos preſciuit: hos & predeſtinauit conformes fieri imagini filii dei: ut ſit ipſe primogenitus ī multis frībus. Secundo uero perfectionemhabet quātum ad plenitudinem oīum gr̄aꝝ: ſecūdū illud. Vidimus gl̓iam eius &c. Io. i. Tertio uirtutē hūit īfluēdi ꝑꝑ ſue gr̄e exceſſū ī oīa membra.eccleſie. Secundū illud Io. primo. De plenitudineeius & cetera. Et qꝛ humanitas xp̄i tota dei uerboconiuncta cui corpus per animā unitur ut ſupra dictum eſt: ideo tōa xp̄i humanitas ſecūdū animā &ſecundū corpus influit in oēs homines & qͣtū adanimā: &quātū ad corpus uno modo inquatummēbra corporis noſtri per gratiā xp̄i exhibent̉ arma iuſtitie: que iuſtitia: in anima exiſtit ꝑ xp̄m. luxta illud ad. Roma. vi. Iuſtificati gratis ꝑ gratiā ipſius. Alio modo influit ī corpus: inquātū nitor glorie ab anima deriuat̉ ad corpus. Secundum illud adRomanos. ii. Qui ſuſcitauit ieſum a mortuis: uiuificauit corpora noſtra per inhabitantem ſpiritūeius in nobis. Secundum igitur hanc plenitudinēgratie capitis. ipſe eſt caput omnium hominum:Attendendum autem eſt ꝙ differentia ē inter mēbra corporis naturalis: & inter membra corporismiſtici. Membra corporis natutalis ſunt omnia ſimul: fed non corporis miſtici: nec quantum ad eēnature ꝓprie: qꝛ corpus eceleſie conſtituit̉ ex omnibus qui fuerunt apͥncipio mundi uſqꝫ ad finem.nec quantū ad eſſe gratie: qꝛ & eoꝝ qui ſunt ī unotempore. quidā carent gratia poſt modū habituri:alijs autē ia habentibus. Sic ergo membra corporismiſtici non ſolum accipiunt̉ ſecūdū ꝙ ſunt in actuſed ſecūdū ꝙ ſunt in potentia: qꝛ nūꝗͣ reducenturad actū oculto dei iudicio: ꝑꝑ eoꝝ maliciā repugnatem. Quedā autē qn̄qꝫ reducunt̉ ad actū non ex ꝓpriis meritis: ſed ex ſola miſericordia dei: ut hii ſolūhabeant unde gratias agant: pͥmi non habeantqd̓rep̄hendant. ISic igitur accipiendo generaliter ſecudū totū tempus mundi ieſus eſt caput omniumhominū ſecundum diuerſos gradus. Primo &principaliter eſt caput eoꝝ qui fibi uniūtur per deiformitatē glorie. ¶ Secundo eoꝝ qui ſibi uuiunt̉

c ij