Ieſus plene dotatusLibe I.Ieſus plene dotatus

ordīe tꝑris ſimul ſunt: pōt patere ex tribus. Primoquidē ſecūdū ordinē pͥncipiorū utriuſqꝫ: pͥncipiumenim unionis eſt ꝑſona filii aſſumēs humanā naturam: que ſecūdū hec dicit̉ miſſa in mūdū: qꝛ naturam humanā aſunpſit: pͥncipiū autē gratie hītualisq̄ cū caritate datur eſt ſpiritus ſcūs: ꝗ ſecūdū hoc dicitur mitti: ꝗꝛ ꝑ caritate mētem in hītat. Miſſio autem filii ſecūdū ordinē nature pͥor eſt miſſione ſpiritus ſancti ſicut generatio filii preintelligit ſpiratoni ſpiritus ſancti: qui a pate filioqꝫ ꝓcedit: undeunio ꝑſonalis ſecūdū quā ītelligit̉ miſſio filii ē prior ordīe nature gratia hītuali ſecūdū quā ītelligit̉gratia ſpiritus ſancti: in natura autē humana corupta nūꝗͣ fuit facta miſſio ſpiritus ſancti ꝑ in hītantēgratiā in ꝗbuſcūqꝫ patribus: precedētibus xp̄m: niſi preſuppoſita & preintellecta diuino cōcepto miſſione filii dei in carnē: unde omnes iuſtificati pͥusfide īplicite ul̓ explicite uniti xp̄o: qꝛ in eis fuit ſpiritus ſancti adoptio. ¶ Secūda cā accipit̉ huius ordinis ex hītudine hitualis gratie ad ſua cām: gratiaenim creat̉ in homine ex pn̄cia diuinitatis: ſicut lumen in aere ex pn̄cia ſolis: unde dicit̉. Ezechiels capitulo xxxxiii. Gloria domini iſrael ingrediebat̉ ꝑuiā oriētalē: & terra ſplēdebat a maieſtate eius: p̄ſētia aūt dei ī xp̄o ītelligit̉: fecūdū unionē hūane nature ad diuina ꝑſonā. Hec autem ſingulari unioneſolū pn̄s ē deus xp̄i hūanitati: gratia hītualis ergointelligit̉ ut conſequēs hāc unionē: ſicut ſplendorſolē ¶ Tertia huius ordinis ratio aſſumi pōt ex fine gratie. Oritur enī gratia ad reddēdū ſubiectumgratū: & ad expediēdū ad bene agēdū per ſui ramificationē ī hītus uirtutū & donoꝝ. Gratificatio autem & actio ē ſuppoſiti ut iā entis: unde p̄ſuppōihipoſtaſim oꝑantē & gratā: ypoſtaſis autē p̄ſupponit in hūana natura xp̄i unione. Et ideo gratia unonis ſecūdū intellectu precedit gratiā hītualē: unde licet gratia hitualis ſiue unionis nō poſſit dicixp̄o homini naturalis. q. fit cāta ex principis hūane nature: dici tamē poteſt naturalis tāqͣ ꝓueniensin humanā naturā cauſante diuina natura ipſius &eius ꝑſona: ꝗꝛ etiā uno modo naturale dr̄ hoī illudquod ab ip̄a natiuitate hēt ſecūdum illud. Eph̓. xx.Eramus natura filii ire. Et. Sap̄. xii. Neꝗͣ ē narratiotillorum & naturalis eoꝝ malitia. Idcirco ꝗr utraꝗꝫgratia in xp̄o eſt ab inſtāti in cōceptionis & natiuitatis: pōt dici iſto modo xp̄o naturalis: un̄ Auguſtinus dicit in enchiridiō. In nature hūane ſuſceptiōeſit quodā mō ip̄a gratia illi homini naturaliſ: quaſinullū poſſit peccatū admittere. ¶ Attēde autē ꝙneceſſe fuit ponere gratiā hītualē ī xp̄o ꝓpter tria.Primo ꝓpter unionē aīe illius ad uerbū dei. Quanto enī aliquid receptiuū ꝓpinꝗus ē cauſe influēti:tāto magis participat influētiā eius. Influxus autēgratie eſt a deo: ſecundū illud. Gratiā & gloriam debit dominus. Et ideo magis fuit conueniēs ut aīailla nō ſolū reciꝑet influxū diuine gratie coīt r ſecſūme ex tā ineffabili unione. ¶ Secūdo ꝓpter nobilitatē illius aīe cuius oꝑationes oportebat ꝓpin

ꝗſſime attingere ad deū ꝑ cognitionē & amorē. Etqꝛ licet hūana natura aſſumeret̉ ad eſſe ꝑſonale filiidei: ꝗ filius dei cognoſcit & fruit̉ ſe actu eſſentialicum patre & ſpiritu ſancto. Cuius aīa capax non fuit ꝑꝑ differētia nature ideo oportuit ꝙ ſuā cognitionē & fruictionē hrēt hītū gratie qui hūanā naturam eleuaret quā recepit ſecūdū ꝙ decebat ī ſūmaplenitudīe: hr̄e natura aſſūptā. Et ex iſta gratia hituali ꝓceſſit ī potētiis aīe xp̄i oīs ꝑfectio uirtualistam uirtutū ꝗͣ donoꝝ: tā ꝑfectionis gratie gratumfaciētis: ꝗͣ gratie gratis date. Tertio etiā fuit cōueniēſ ponere hitū gratie in xp̄o ꝓpter hītudinemipſius xp̄i ad genus humanū: xp̄s enim inqn̄tū hōmediator eſt dei & hominū: ut dicit̉. I. thy. ſecūdo:& ideo oꝑtebat ꝙ hrēt gratiā in alios redundātemſecūdū illud. Ioānis pͥmo de plenitudine eius oēsaccepimus gratiā ꝓ gratia. ¶ Attēde autē ꝙ ī xp̄opōt attēdi duplex gre plenitudo: uno modo:Ex parte i p̄ſius gratie:Alio modo ex parte hen̄tis grāmEx parte quidē ip̄ius gratie dicit̉ eſſe gratie plenitudo ex eo ꝙ aliquid attingit adſūmū gratie & ꝗntūad eſſētiā: & ꝗͣtū ad uirtutē qꝛ .ſ. hēt gratia in oī excellētia qua pōt hēri: & in maxima extēſiōe ad oēsgrē effectus: talis plenitudo eſt ſolius xp̄i. Secundapleītudo ex ꝑte hēntis gratiā & tūc dicit̉ ſubiectūhēre plenitudinē grē qn̄ hēt gratiā ſecūdū ꝙ cōpetit ſtatui ſuo & officio: ꝓut in eo eſt intēſa gr̄a: uſqꝫad terminū ei p̄fixū a diuīa boītate ī merito xp̄i hominis. Secūdum illud eph̓: qͣto. Vnicuiqꝫ ueſtꝝ donata eſt gratia ſecūdū mēſura & cetera. Secūdū hocetiā apoſtolus dicebat: ut inpleamini ī oēm plenitudinē dei. ¶ Talis ergo gratie plēitudo fuit ī chrīſto pleniſſime: ſicut decuit hoīēm talē ſic ſublatumut eſſet deus. Et talis gr̄e plenitudo ſecūdū gradūſibi debitū conuenit omnibus electis. ita ꝙ beatauirgo eſt plena gr̄a: ſicut decet excellentiſſimā matrem xp̄. Stēphanus infieriori gradu ſicut decet ſtrenuiſſimū pugilē. Et ſecūdū iſtu modū pleītudinislicet ſint oēs electi plēi: qꝛ oēs ꝑueniūt ad illud qd̓eſt ſibi diſpoſitū a deo in xp̄i merito: tn̄ aliter plenus ē modius: aliter plena: ē celi capacitas dilatata.Sic aūt xp̄us eſt ꝑfectiſſimus in pleuitudine gratieoī modo: ſic beatiſſima uirgo hēt pleniſſimā grāmſcd̓m ꝙ decet matris dignitatē. Et ꝗͣtū pōt cape ſecundū ordinē quē fecit deus capacitas creature nōunite. Et ſic omnes alij ſecundum illum ſtatum &gradū ad quē p̄deſtīati ſūt. ī chriſto ieſu: ī quo ſolūgratificati ſunt ab eterno. Sicut dicitur eph̓. primoEt electi fieri conformes imagini filii benedicti ieſu habent gratie plenitudinem ſecundum mēſuradonatiōis chriſti: quam eiſ in ſemetipſo liberaliterdonauit & in eorum iuſtificatione temporaliter tribuit. ¶ Potes igit̉ uidere quante īmenſitatis fueritiſta gratia que ꝓprie dicit̉ gratia unionis: nā ſic eſtinfinita. Sicut ipſa perſoua uerbi. Si autem conſideretur gratia chriſti prout ē quidā habitus cauſatuset receptus ī chriſti anima ſicut ī ſubiecto: & ſic nō