Ieſus emiſſus celitusCap. viijleſus emiſſus celitus

Et ſui excellentiaque ſoli deo ſuberant. Et hoc non poterāt niſi perdeum in forma ſerui: & ideo congruum fuit uerbūincarnari. Excellentiam noſtram recuperare nō poterat niſi reparator eſſet deus: quia fi mera creaturatunc homo ſubiectus eſſet mere creature & ſic nonrecuperaret ſtatum excellentie. Amicitiā dei recuperare non poterat niſi per mediatorem conueniētem: qui manus mittere poſſet in utroſqꝫ: & utriqꝫparti conformis: utriqꝫ parti eſſet amicus: ac ꝑ hocſimul eſſet deus & homo. ¶ Innocentiam recuperare non poterat niſi dimiſſa culpa: quam dimitterenon decebat diuinam iuſtitiam, niſi per ſatiſfactionem condignam. Et quia ſatiſfacere non poteratniſi deus ꝓ toto hūano genere: nec debebat niſi hōqui peccauerat: ideo congruentiſſimum fuit genuſhumanum reparari ꝑ deum hominem natum degenere Ade. ¶ Quoniam ergo excellentiā recuperare non poterat niſi per reparatorem excelſū: Inecamicitia reformari poterat niſi per mediatorē amicabiliſſimum: nec innocentia reacquiri poterat niſi per ſatiſfactorem ſufficientiſſimum. Excellentiſſimus autē reparator non eſt niſi ſolus deus. Amibiliſſimus mediator non eſt niſi ſit homo. Sufficietiſſimus ſatiſfactor non eſt niſi ſit pariter deus &homo. Congruentiſſimum fuit noſtre reparationi incarnatio uerbi: ut ſicut genus humanumin eſſe exierat per uerbum increatum: & culpa ceciderat deſerendo uerbum inſpiratum: ſic a culpa reſurgeret per uerbum decentiſſime & miſericordiſſime incarnatum. ¶ Aduidendum autem quomodo ſeruauit tempus acceptabile: & quomodoaduentus tempus eius dicitur tēporis plenitudodebes ſcire: ꝙ a principio temporis deus potueritincarnari: noluit niſi a prīcipio ſexte etatis precedēte lege nature & lege ſcripture poſt patriarchas & ꝓphetas: quibus & per quos fuerat incarnatio repromiſſa: & per ipſos multiplicit̓ predicta & prefinita:Horū autem ratio eſt: quia incarnatio ē opus deireparantis. ſuxta quod dictū eſt: & cōuenit ſecūdūLibertatem arbitru.Sublimitatem remediiIntegritatem uniuerſi.¶ Nam ſapientiſſimus artifex hec omnia in agendo attendit. Quoniā ergo libertas arbitrii hoc requirit. ut ad nihil trahatur in uita: ſic debuit dominus genus humanum reparare ut ſaltem inueniretqui querere uellet ſaluatorem: & qui nollet querere.in ſua malitia iuſte periret. Nullus autem querit remedium niſi cognoſcat morbū. Nullus querit doctorem: niſi ſe ignorātem cognoſcat. Nullus querit adiutorem niſi ſe cognoſcat īpotentē. ¶ Quiaergo hō ī prims parēte lapſus. adhuc ſuꝑbiebat inſcientia & uirtute: ideo premiſit dominus tempuslegis nature ī quo cōuinceret̉ de ignorātia: & poſtrecognitam ignorātiam: ſed permanente ſuperbia.de uirtute qua dicebat̉: non deeſt qui impleat. Addit deus legem preceptis moralibus erudientē &

cerimonialibus ſimul & iudicialibus aggrauante mEt tunc ut dicit apoſtolus peccatum occaſione accepta per mādatum factum eſt ſupra modum ꝑ eccans peccatum. Quia adueniente lege prohiber teconcupiſcentiā & ſibido creuit trāſgrediendi uitianon legis ſed hominis: propter quod habita ſcientia & cognita īpotentia propria cōpulſus eſt homo ſurgere ad diuinam miſericordiam: & gratiampoſtulandam: que ſolum datur per dominum noſtrum ieſum chriſtum: ideoqꝫ poſt legem nature &ſcripture: & non ante ſubſequi debuit īcarnatio uerbi dei. ¶ Rurſus quia ſubli mitas remedii requirit̉ut credatur fide firmiſſima: & ametur charitate feruentiſſima tanꝗͣ myſterium feruentiſſimum & ſaluberrimum: ideoqꝫ congruentiſſimum fuit ut ante chriſti aduentum preirent multa teſtimonia prophetarum tam explicita in uerbis ꝗͣ īplicita in figūris: & multis firmis teſtimoniis quod erat ſecretu& altum: fieret certum & īdubitabile ad credendū:preirent multiplicia promiſſa & ardentiſſima deſideria ut promiſſum expectaretur: expectatum differetur: dilatum amplius deſideraretur: deſideratutandem gratiſſimum exhibitum feruentius amaretur: gratius ſuſciperetur: & ſolicitius ſeruaretur.Poſtremo quoniam integritas & perfectio uniuerſi requirebat ut uniuerſa eſſent ordinata quantumad loca & tempora: & hoc opus incarnationis perfectiſſimum erat inter omnia opera diuina: & proceſſus debet eſſe ab īperfecto ad perfectum: & noneconuerſo: hinc eſt ꝙ hoc opus debuit fieri in finetemporū. Et ſicut primus homo ꝗ erat totius mūdi ſenſibilis ornamentum: ultimo fuerat conditusſ. ſexta die, ad totius mundi cōplementum: ſic ſecūdus homo ad totius mundi reparationis cōplemētum: in quo primum principium cōiungitur cumultimo .ſ. deus cum noſtro limo fieret in fine tēporū .ſ. in ſexta etate que etas eſt apta ad exercitium ſapientie: quia multa tranſierant experimenta: & adeneruationem concupiſcentie: quia multa apparuerant indicia: & ad tranſitum a ſtatu turbinis ad quietem mentis: quia tunc promittunt celeſtia premiaque omīa conueniunt illi ſexte etati decurſus mūdi tam per experientiam preteritorum tēporum ꝗͣper effuſionem chariſmatum q̄ chriſtus in ſuo aduentu largiſſima pietate portauit. ¶ Quoniam ēgo aduentus chriſti dicitur tempus legis gratie. &exhibitionis gratie repromiſſe: & ē principiū ſexteetatis: & omnia iſta dicūt plenitudinem: quia lexgratie implet legem ſcripture. Nō enim uenit chriſtus ſoluere legem ſed implere: & ſolutio promiſſi implet promiſſionem: ſicut dicit apoſtolus ī actibus. Annunciamus uero eam que ad patres noſtros facta eſt repromiſſio: quoniam hanc adimpleuit deus filiis ueſtris reſuſcitans ieſum. Et ſextaetas ratione perfectionis ſenarij. ſonat plenitudinem: hinc eſt ꝙ in aduentu filij dei dicitur plenitudo tēporis: non ꝑꝑ hoc ꝙ in principio aduētusfiniatur tēpus: ſed ꝗa ſpūalia myſteria impleantur.