Ieſus emiſſus celitusLibet Iſeſus emiſſus celitus

honorari. ¶ Potes ergo uidere ꝗͣ eleganter benedictus gabriel ſuam ābaſiatam cōpleuit. Et ideo nūccum reuerentia audias uocem turturis noſtre: & ſibi dicas. Que habitas in hortis tue excellentiſſime puritatis & plenitudinis uirtualis. amici aſcultant te tam angeli reſtaurandi ꝗͣ ſancti patres de īferno liberandi: ꝗͣ exules filii Adam per te redimerdi: ꝗͣ etiam ones ſtatus creature in te conſumandifac ergo nos audire uocem tuam: ſonet uox tua inauribus noſtris: uox tua dulcis & facies tua decoraReſponde uerbum benedicta uirgoQuod optant ſuperi. ſ. angeli:Quod expectant inferi. ſ. patres incluſi:Quod deſiderant poſteri .ſ. per filiū tuū redimēdi:Quod appetunt exteri .ſ. appetitus creature in teconſūmandi. ¶ Da ergo benedicta uerbū digniſſimi: & uirtuoſiſſimi conſenſus, & ſuſcipe uerbumpaternum tui diuiniſſimi & uirginalis conceptus.Ecce inquit uirgo glorioſa ancilla domini: fac mihi ſecundum uerbum tuum: ubi experimur.Munus uirginalis conſenſus in pronomine demōſtratiuo. Ecce ſinus uirtualis apparatus in nominehumiliatiuo: ancilla domini. Zelus precordialis appetitus in uerbo optatiuo. Fiat pignus celeſtis promiſſionis & angelici affatus: uerbum tuum. Adexprimendum autem perfectionem uirginis ī iſtoconſenſu puto ꝙ deficit omnis lingua: ſed ne hācperfectionem preterire uideamur: ad aliqualem cōmendationem ipſius. magis balbuciando ꝗͣ exprmendo aliquid uel tenuiter ponam. Attendendūat ꝙ iſte conſenſus apparet mirabil̓ ſi cōſideretur.NIeſus emiſſus celitus. cap. viiEc miſſio fuit per incarnarionis benigniſimam condeſcenſionem: qua deus patepropter nimiā charitatem qua dilexit noscum uenit plenitudo tēporis ſecundum diuine diſpoſitionis archanum filiū ſuum miſit in uterumuirginis per aſſumptionem noſtre humanitatis.Ad cuius explicationem uidendum eſt ꝗͣ conuenens fuit & neceſſariū: quomodo chriſtus ſeruauittempus acceptabile & gratum: quomodo in aſſūptione fuit diuine uirtutis opus perfectum: & quōin aſſumendo ſeruauit congruentiſſimum modū.¶ Quomodo autem fuit conueniens: & neceſſarium chriſtū carnē aſſumere ſatis patet: ſi quis uelſet attendere ꝙ per iſtam incarnationem facta eſt reparatio generis humani. Non ſicut dicit Auguſtinis. xiii. de trinitate: ut oſtendamus alium modum deo poſſibilem defuiſſe: cui poteſtati omniaequaliter ſubiacent: ſed ſanande noſtre miſerie conſequentiorē alium modū non fuiſſe. Et hoc idemapparet tam ex parte reparantis dei: ꝗͣ ex parte reꝑarati hominis: ꝗͣ etiam ex parte ipſius reparationi:ſiue modi. Quorum omnium ratio eſt: quia nonminus eſt res conditas reꝑarare ꝗͣ in eſſe producere& ideo ſicut effectus rerum. principiumⁱ non potuit eſſe niſi deus: ut ſicut omnia creauerat per uerbūincreatum: ſic omnia crearet & recrearet per uerbū

incarnatum. Quoniam ergo deus omnia fecit potenter. ſapienter. & optime: decuit ut ſic repararet ꝙiſta tria oſtenderet: & ſimul cum ipſis ſuam iuſtitiādeclararet. Quid ergo potentius ꝗͣ coniungere extrema ſumme diſtantia in unam perſonā? Quid ſapiētius? quid congruentius?: ꝗͣ ꝙ ad perfectionemtotius uniuerſi cōiunctio fieret primi & ultimi uerbi. ſ. dei: quod eſt omnium principium: & humane nature que ultima eſt creaturarum. Quid beniuolentius ꝗ ꝙ dominus propter ſerui ſalutem accipiat formam ſerui? Et hic modus tante benignitatis eſt: ut nihil clementius: nihil benignius. nihilamicabilius cogitari poſſit. ¶ Multum igitur conueniens eſt ipſi dei nature: cuius natura eſt bonitas.ut ſic in ſūmo ſe diffunderet: ſeqꝫ manifeſtaret noſtram aſſumendo naturam. Iuſtitia uero in hoc plene patuit: quia in ea natura in qua diabolus uiceratprimum hominem: in eadem deus in ſecūdo hoīeipſum iuſte deiecit. Et hoc eſt quod dicit Damaſcenus in principio. iii. libri. Per incarnationis myſter.um monſtratur ſimul bonitas ſapientia: & iuſtitia:& potentia dei uel uirtus. Bonitas quidem quia nōdeſpexit proprii plaſmatoris infirmitatē. Sapientia.quoniam īuenit difficillimam & decentiſſimam ſolutionē. Iuſtitia uero: quoniam merito non aliud facit uincere tyrānum: neqꝫ ui eripi a morte cōmunihominum ꝗͣ ꝙ homo pro hominibus morereturpotentia uero ſiue uirtus infinita: quia nihil eſt maius ꝗͣ deum hominem fieri. Conuenientiſſimus ergo erat hic modus ex parte dei. Rurſus quia homocadens in culpam auerterat ſe. & receſſerat a primoprincipio potentiſſimo: ſapientiſſimo: & benigniſſimo: & ideo corruerat in infirmitatem: ignorantiā& malitiam: ac per hoc factus eſt carnalis: animalisſenſualis: & ideo ineptus ad diuinam uirtutē imitādam: ad lucem cognoſcendam: ad bonitatem diligendā. Ad hoc ergo ꝙ homo ab iſto ſtatu repararetur: congruentiſſimū fuit ut ei condeſcenderet benignus deus reddendo ſe illi noſcibilem: amabilē:& imu tabilem. Et quia homo carnalis: ſēſualis: animalis. non nouerat: nec amabat: nec ſequebatur nſi ſibi proportionabilia & conſimilia: ideo ad eripendū ipſū hominē de illo ſtatu peſſimo uerbū caro factū ē: ut ab hoīe ꝗ caro erat: & cognoſci poſſet& delectabiliter amari: ac per hoc ipſe homo obligaretur ipſū dulciter imitari. Propter hoc dicit Auguſtinus ī ſermone de natiuitate. Homo ſequendus nō erat ꝗ uideri poterat: deus ſequendus erat:qui uideri nō poterat: ut ex hoc exhiberetur homini. & ꝗ ab hoīe uideret̉ & quē hō ſequeret̉: deusfactus ē hō. Et in libro de cathetizandis rudibus.Que maior eſt cauſa de aduentu domini noſtri niſi ut oſtenderet deus dilectionem ſuam in nobis.Et poſtea ſubdit. Si amare piget: ſaltem reamare n̄pigeat. Poſtremo quia homo reparari non poteratniſi reparareturMentis innocentiaDei amiqtia