Ieſus ſpirator natusLiber Ileſus creator inclytus

ijciētes in eū: qm̄ ipſi cura eſt de uobis. Et ieſus aitCapilli capitis ur̄i omnes numerati ſūt Matth. x.¶ Quntus eſt error quorūda gentiliū paganoꝝphiloſophoꝝ dicētiū deū nō eſſe oīpotētē: ſed ſolū ꝙ ea pōt que naturaliter ſunt: & ꝙ neceſſario facit qͣcūqꝫ agit. Contra quos dr̄ ī pſalmo. cxiii. Oīaquecūqꝫ uoluit dominus fecit. ¶ Omnes hi errores uel derogant unitati eſſentie: uel nobilitati diuini eſſe: unde contra oēs ponitur in ſymbolo. Credo in unum deū pr̄em omīpotētē. Et eſt primusarticulus. ¶ Secūdus articulus eſt. ꝙ tres ſunt ꝑſōsdiuine in una eſſentia: ſcd̓m illud. Io. ult. Tres ſūt ꝗteſtimoniū dant in celo: pater uerbū & ſpūs ſcūs:X hi tres unū ſunt. Cōtra quē articulū ſunt plureserrores. Primus eſt ſabellii ponentis unā eſſētiamin deo & negātis ꝑſōaꝝ pluralitatē. d. ꝙ una ꝑſōaqn̄qꝫ dr̄ pr̄: qn̄qꝫ filius: qn̄qꝫ ſpūs ſcūs. I Secunduserror ē Arrii ponētis tres ꝑſonas: ſed negātis eſſentie unitatē. d. filiū eſſe alterius ſubſtantie a pr̄e: & eſſe crcaturā & minorē pr̄e & nō ei equalē: & ꝙ incipit eſſe poſtꝗͣ non fuerat: contra hos duos erroresdicit ieſus. Io. iiii. Ego & pr̄ unū ſumus. Quia utdicit Aug. In eo ꝙ dicit: unū. liberat te ab Arrio: ꝗdicit: ſumus. pluraliter illud te liberat a Sabellio.¶ Tertius error eſt Eunomii ponentis filium diſſimilem pr̄i. Contra quē dr̄ ad Colo. i. Qui eſt imago dei inuiſibilis. ¶ Quartus error eſt Nacedoniiponētis ſpūm ſcm̄ eſſe creaturā. Cōtra quē dr̄. i. acCorin. iii. Dn̄s aūt ſpūs ē. ¶ Quntus error ē grecoꝝ dicētiū ſpūm ſcm̄ ꝓcedere a pr̄e & nō a filio.Cōtra quos dr̄ Io. ix. Paraclytus aūt ſpūs ſcūs qumittet pr̄ in noīe meo. quia eū mittit pr̄ tāꝗͣ ſpūmfilii & a filio ꝓcedētē: iō dr̄ Io. xvi. Ille me clarificabit: quia de meo accipiet. Coꝑtra oēs hos erroresdr̄ in ſymbolo. Credo ī unū deū pr̄em. & ſeꝗt̉: & īfiliū eius dn̄m nr̄m ieſū xp̄m gēitū. n̄ factū: cōſubſtantialē pr̄i: & ultra ſeꝗt̉: & ī ſpm̄ ſcm̄ dn̄m & uiuificantē: qui ex pr̄e filioqꝫ ꝓcedit. ¶ Preter autē predictos duos articulos ſunt alij quattuor articuli diuinitatis ꝗ ꝑtinēt ad effectus diuine ueritatis: quorū pͥmus qui eſt tertius ꝑtinet ad creationē reꝝ ineſſe nature & de hoc ī ſequēti capl̓o uidebit̉: Quartus ꝑtinet ad effcm̄ gr̄e ꝑ quā iuſtificamur a deo: &de hoc uidebit̉ īfra: ieſus ſpirās afflatibus: Quītuseſt de reſurrectione mortuoꝝ de quo īfra libro. v.leſus teſtis ueridicus. Sextus ꝑtinet ad ultīos effectus diuinitatis qui ſūt remuneratio bonoꝝ: & punitio maloꝝ de quo lib. v. leſus uictor magnificusEt ſic habes ſex articulos diuinitatis. Alii uero quiſeptimum circa fidem diuinitatis aſſignant: ſic eoſdiſtingunt: utPrimus ſit de eſſentie unitateSecundus de perſona patrisTertius de perſona filiiQuartus de perſona ſpiritus ſanctiQuintus de effectu creationisSextus de effectu iuſtificationisSeptimus de effectu remunerationis

¶ In quo cōprehēdūt reſurrectionē. & uitā eternāEt ſic de predictis ſex articulis unum diuiduūt intres: quintum uero & ſextum compigunt in unū.Ex quo fiunt ſecundū eos articuli ſeptē. Nec refertquantum ad unitatē ſeu ueritatē fi dei aut erroꝝ uitationē qualiter diſtinguantur. Articulos autē quiꝑtinent ad humanitate chriſti quere in capitulo:ieſus maria natus. ¶ Ieſus creator īclytus. cap. v.Ttēde aīa quantus eſt iſte tuus dilectus ieCſus qui ſicut eſt uere dei filius ita omniicreator eſt totaliter ꝓductiuus: uniuerſitaenim machine mundialis ab ipſo dilecto ieſu dei flio ſimul cum patre & ſpū ſancto ꝓducta eſt ex tēpore in eſſe de nouo: ab his tribus tāꝗ̄ ab uno pͥncipio primo ſolo & ſūmo: cuius potētia licet ſit imenſa: diſponit tamē oīa in certo tumero pondere & menſura. Et hec generaliter intelligenda ſuntcirca eoꝝ ꝓductionē: ex quibus ueritas colitur &error repudiat̉. Per hoc enim ꝙ dr̄: ex tēpore. excluditur error ponentium mundū eternū. Error autēeſt antique ſtoliditatis philoſophoꝝ & noue phiIoſophantiū modernoꝝ: ſiue ponat̉ mundus eternus: ſiue ponat̉ ꝙ potuerit eſſe eternus. Nō enimeſt ponere aliquid factum uel creatū factori ſuoeſſe coeternū. Sicut Augu. expreſſe aſſerit. xii. de ci.dei. Et uide exemplū quod adducit ipſe de pede &ueſtigio in. x. c. ¶ Non eſt rō Aug. ſed quedā fuga platōicoꝝ quā Aug. non approbat: & licet ibinō reprobetur expreſſe: reprobat tn̄ in aſſerēdo contrariū in. xii. li. capi. xvi. ubi licet dicat ſe cognoſccreque ſecula fuerint ante generationis humane iuſt.ficationem: tn̄ dubitat aſſerere non oīno creaturecreatorem eſſe coeternum. Nec ualet ſi exponat̉: ꝙhabeant durationem creaturaꝝ ſine inicio ſine fine: nō tamen habent eſſe ſuū ſimul īuariabiliter ſicut habet creator: ac ꝑ hoc nō erit ei coeterna. quiaſi quis mentē Augu. inſpiciat nullo modo ītenditſic dicere: ſed potius quantūcūqꝫ dicatur ꝙ antiquafuerit creatura ꝙ nullo mō pōt dici: non hēre duratiōis iniciū: eſto etiam ꝙ dicatur fuiſſe ſemper &omni tempore: quia hoc ſolum dicitur ꝙ nunꝗͣfuit tempus uel menſura creata niſi fuerit creaturahoc autem .ſ. non poſſe creaturā fieri ſine duratio.nis inicio non dicit defectū potentie creatoris: ſeddicit exceſſū quia .ſ. tante eſt immenſitatis ꝙ nullomodo poteſt ſibi creatura coequari. Sicut non eſtdefectus potentie creatoris ꝙ non poteſt facere īfinita: unde ſicut nec infinitas poteſt fieri ſic necinfinita duratio. quia nullius rationis nature &nobilitatiſ & īfinitatis creatura capabilis ē: ſicut necdiuinitatis: unde ſolus deus eſt & eſſe poteſt ſineduratiōis inicio: ſicut & ſine creato termino. ¶ Exemplū autem platōicoꝝ non ualet. ſed impoſſibile ꝓponitur ubi faciens agit de materia diuerſama ſe naturā: ubi aūt ꝓducēs & ꝓductū habent eādēnaturam ſimplicem & indiuiſibilem & inuariabilem: impoſſibile eſt eam non eſſe coetetnam: ſicut ſana fides dicit & tenet de diuinis perſonis