Druckschrift 
Arbor vitae crucifixae Jesu Christi
Einzelbild herunterladen
 

Ieſus ex parte genitusLiber IIeſus ſpirator natus

dictas quattuor relationes .ſ. innaſcibilitas: que licet ſit notio quia notificat ipſam perſonam patris modū negatiōis: quia ab alio: tn̄ ex cōſequēti māifeſtat modū poſitiōis: quia pōit in eotalē plenitudinē. Eo .n. ip̄o quo illa ꝑſōa ab alioē hēt fontalē plenitudinē: ut ſit attedere pͥncipiumutriuſqꝫ mōdi emanandi p̄dcī: licet inꝗͣ iſto ſitnotio: tn̄ dr̄ relatio eo quo p̄dcē quattuorquia directe refert ꝑſonā pr̄is ad filiū & ſpm̄ ſanctū. Iſta igit̉ ꝑſona pr̄is ꝓpriiſſime dr̄ pr̄: quiapͥma emanādi ſit modū nature: cōuēiētiſſimedenoīat̉ ab illa ꝓpͥetate dicit actū cōpletiſſimumgeneratiōis filii. Et ꝓpetas ꝑſonalis pr̄is ē pr̄nitas: un̄ bn̄ ī cognitiōe dinitatis ieſu dr̄: leſus ex pr̄egenitus. Quia uero emanatio modū nature ēplena aſſimulatiōis geniti ad generantē: ꝑſōaemanās iſtu modū dr̄ imago: uerbum & filiusImago noīat illā ꝑſonā filii ut ſil̓ itudinē exp̄ſſam:uerbū ut ſil̓ itudinē exp̄ſſiuā & ſpūaliſſimā. Filiusut ſil̓ itudinē hypoſtaticā ſiue ꝑſonalē. Rurſus imago noīat filiū ut ſil̓ itudinē oīa pr̄i cōformē & coequalē: Verbū ut ſil̓ itudinē intellectualē & ſapīalēFilius ut ſil̓ itudinem coequalē cōſubālē & conſequētialē. Et ſic potes uidere iſta tria ſūt ꝓpͥa ſedeꝑſōe .ſ. imago: uerbū & filius. Sūt aūt alia appropriata: ſicut ſplēdor: lumē: radius: ſapīa: & ml̓ta aliahuiuſmodi. Cōtēplare ergo ieſū dilectum tuū qab eterna illa luce fecūdiſſima ſil̓ īmenſa ac ſimplciſſima: fulgētiſſima & ſūme arcana natura coeternus & coequal̓ & cōſubālis ſplēdor exorit̉: qui eſtueritas & ſapientia generantis.Vius igit̉ ſupſūme ueritatis ī ſe ē ſumeoīum ueritatū certitudo euidēter claret exFpura acceptōe termīoꝝ eo quo catholica fides pōit ī deo generationē & ꝓceſſionē: achoc ꝑſōaꝝ ſuꝑbtīſſimā trinitatē ī dine ſubſtantiunitate. oīa ſophiſtica apꝑētiū rōnū hūanacecitas cōtra hāc uer ꝯtē et̓na ſemetipſa ꝑalogizādo cōfingit: ꝓcedūt ex cōditōibus defectiuis quasī generatōibus & ꝓceſſiōibus creatis cōtinue exꝑitur: a ꝗbus ſe neſcit excutere ꝓpͥis fātaſmatibus inuoluta: ad dīnā uirtutē nitit̉ cōtēplatōe, rōnisaſſurgere: a ꝗbus oībus īmaculata fides ſpm̄ ieſuī fideliū corde diffuſa: plene ē libera. Et clare uidet licet poſſit app̄hēdere īacceſſibile lumē ueritatis dīne: illud tn̄ qd̓ de īcōprehēſibili ſibi īmittit̉: fugat ꝑfecte totū nubilū rōnis cōtrarie. Queduo mēs deuota a fidei luīe clare ſpeculat̉ ī claritate dina: ut .ſ. creato ītellcū ex ſeip̄o īattingibilecernat & tn̄ cōfictū aꝑto ītellectu ſophiſma: ipſamcōtīger̄ poſſe clare cognoſcat. Et hoc ē ſcdm doctri pͥncipis apl̓oꝝ ꝑatū r̄ddere rōnē de ea ī nobis ē fide & ſpe. .ſ. rōe hūana ī multis ē cecauelle oīa fidei documēta ꝓbare: ſed mere fidei ueritate de deo ſūmo ē ex īfirmitate īfimi ītellcūs uires excecare & eius aciē obūbrare: & eo ip̄o magit unā quo magis hoc facit. Et ne ſibi ip̄i ſapiēſuideat̉ cōtra ſūmū lumē hūana ſtoliditas falſasnes adducēs ip̄aſ ex pura & debita acceptōe termi

noꝝ quos ſpūs ſcūs ī ipſis articulis explanādispoſuit: tāꝗͣ ex plēitudīs lumīe effugare. Et hoc ēſtr̄diger̄ altitudinē ſathāe ſub pedibus ieſu xp̄i &doctū fidi nr̄e magr̄m. leſus ſpirator natus. ca. iii.Taūt ītelligas quomodo ieſus tuus dei fiu Ilius a pr̄e uirtutē ſpiratiuā accepit ut ſiml̓ pr̄e ſpiratōe cōi ſpiret ſpm̄ ſcm̄: intelligas dīna natura fecūdiſſima ī ſe ī qualibet pſōa ēplēiſſime & cōplete tota. Sed ſcd̓m illū modū emanādi ſcd̓m quē ꝑſōa ē ꝓducta nullo pōt ꝑſonāꝓducere: ꝗa ul̓ ꝓduceret ſeip̄am: qd̓ nullo ē ītelligibile: ul̓ ſeq̄ret̉ ipſa ꝑſōa eēt ī ſe īꝑfecta: ꝗaſ. totū ꝑſōale qd̓ pōt illā emanationē hērieēt ī ſe: qd̓ ē īpoſſibile ī dinis: un ex ꝑfectōe ꝑſoneꝓducte ē eūdē modū emanādi quē illa ꝑſōaꝓcedit: nulla alia poſſit ꝑſona ꝓduci. Ex ꝑfectōe. .n.filii ē poſſint pl̓es filii ī trinitate: ꝗa ꝗcꝗdpōt ibi generationē ꝓduci totū ī ꝑſona filii generatione ē gēitū: ita ſi dicerēt̉ duo filii in dinisul̓ ut̓qꝫ eēt īꝑfcūs: uel idē eēt bis genitus: quod ē īcōueniēs dicere. Qia ergo ꝑſona pr̄is a nullo ē dīna natura ī pr̄e ē plēiſſima fecūditate r̄ſpcūutriuſqꝫ mōi emanādi: pr̄ ſil̓ ē ſpirās & generās.ꝗa uero ſcd̓m rōnē ītelligēdi emanatio ſcdm̄ mo nature: p̄cedit emanationē ſcd̓m modū uolūtatis: ī filio ꝓcedit modū nature ē ip̄a dina natura illa eadē fecūditate ad ſpirādū ſpm̄ ſcm̄: ꝗͣē ī pr̄e. Et ſicut filius dinā natura accipit ī īdēptitate: ita ip̄am accipit fecūdā reſpectu ſpiratiōis ſp̄sſci. Et ſic accipit uirtutē ſpiratiuā a pr̄e natuſ de pr̄eEt licet pr̄ & filius rōnabiliter & ꝓpe unū ſint pͥncpiū ſpiratiuū ſpūſ ſci: tn̄ dici pn̄t unus ſpirator: ꝗapncipiū ſpiratiuū dicit fecūditatē nature rſpcū moſpirādi & unā & eādē ī pr̄e & filio: licet ī pre a nll̓oſit: & ī filio generationē cōicet̉: unus uero ſpirator dice̓t unitatē ꝑſōe: qd̓ falſū ē. ꝗa licet pr̄ & filiuſī cōi ſpiratōe ſint unū pͥncipiū: tn̄ ſc una ꝑſōa: qd̓tn̄ īportaret̉ ſi maſculine dicerentur unus ſpirator Qia uero ī ſpū ſcō ē cōpletiſſime dina natura ꝓceſſionē ſuppōit generationē facta: hīc eſt ſpūs ſcūs generat nec ſpirat. Et ſi ītelligat̉ inueritatis luīe: apꝑet ſicut ꝑfectōis ī pr̄e ē generar̄& ſpirare: ita ī filio ꝑfectōis ē generare poſſe: tn̄eēt ꝑfectōis ī eo poſſe ſpirare. īmo magis defectus: quia emanatio filii ſupponat emanationē ſpūs ſcī ut factā: īꝑfecta eēt dīna natura ineo niſi eēt fecūditate ſpiratiua. Et ꝗa dina nat̉ ain nullo pōt eſſe imperfecta. ſequitur ſi ē ibi.ſ. filio fecūditate ſpiratiua: nullo ē ibi. Propter qd̓ apꝑet īpia blaſphemia ī deū filiū eſt dicere ſpm̄ ſcm̄ ab eo ꝓcedere ſicut a pr̄e: quia idēeſt dicere ac ſi diceret: ipſū filiū deū eſſe. Et licetgreci intendant tātū malū dicere: potes tn̄ uidere quō & quātū hoc dictū eſt īpiiſſimū: ex eo expreſſe dicūt ſpm̄ ſcm̄ ꝓcedere a filio: un̄ ꝑiculoſiſſimum eſt in iſta btīſſima trinitate errare: quia idquod ī ſuꝑficie uidet̉ modicū diligenter exaīatūapparet errorē eſſe maximū impiū & blaſphemū. Potes etiā uidere eſt imꝑfectionis in ſpū