Ieſus ex parte genitusLiber IIeſus ſpirator natus
dictas quattuor relationes .ſ. innaſcibilitas: que licet ſit notio quia notificat ipſam perſonam patrisꝑ modū negatiōis: quia nō ab alio: tn̄ ex cōſequētieū māifeſtat ꝑ modū poſitiōis: quia pōit in eo fōtalē plenitudinē. Eo .n. ip̄o quo illa ꝑſōa ab alio nōē hēt fontalē plenitudinē: ut ſit attedere pͥncipiumutriuſqꝫ mōdi emanandi p̄dcī: licet inꝗͣ iſto mō ſitnotio: nō tn̄ dr̄ relatio eo mō quo p̄dcē quattuorquia directe nō refert ꝑſonā pr̄is ad filiū & ſpm̄ ſanctū. ¶ Iſta igit̉ ꝑſona pr̄is ꝓpriiſſime dr̄ pr̄: quia cūpͥma rō emanādi ſit ꝑ modū nature: cōuēiētiſſimedenoīat̉ ab illa ꝓpͥetate q̄ dicit actū cōpletiſſimumgeneratiōis filii. Et iō ꝓpetas ꝑſonalis pr̄is ē pr̄nitas: un̄ bn̄ ī cognitiōe dinitatis ieſu dr̄: leſus ex pr̄egenitus. ¶ Quia uero emanatio ꝑ modū nature ēplena rō aſſimulatiōis geniti ad generantē: iō ꝑſōaemanās ꝑ iſtu modū dr̄ imago: uerbum & filiusImago noīat illā ꝑſonā filii ut ſil̓ itudinē exp̄ſſam:uerbū ut ſil̓ itudinē exp̄ſſiuā & ſpūaliſſimā. Filiusut ſil̓ itudinē hypoſtaticā ſiue ꝑſonalē. Rurſus imago noīat filiū ut ſil̓ itudinē ꝑ oīa pr̄i cōformē & coequalē: Verbū ut ſil̓ itudinē intellectualē & ſapīalēFilius ut ſil̓ itudinem coequalē cōſubālē & conſequētialē. Et ſic potes uidere ꝙ iſta tria ſūt ꝓpͥa ſedeꝑſōe .ſ. imago: uerbū & filius. Sūt aūt alia appropriata: ſicut ſplēdor: lumē: radius: ſapīa: & ml̓ta aliahuiuſmodi. ¶ Cōtēplare ergo ieſū dilectum tuū qab eterna illa luce fecūdiſſima ſil̓ īmenſa ac ſimplciſſima: fulgētiſſima & ſūme arcana natura coeternus & coequal̓ & cōſubālis ſplēdor exorit̉: qui eſtueritas & ſapientia generantis.Vius igit̉ ſupſūme ueritatis q̄ ī ſe ē ſumeoīum ueritatū certitudo euidēter claret exFpura acceptōe termīoꝝ eo mō quo catholica fides pōit ī deo generationē & ꝓceſſionē: achoc ꝑſōaꝝ ſuꝑbtīſſimā trinitatē ī dine ſubſtantiunitate. Nā oīa ſophiſtica apꝑētiū rōnū q̄ hūanacecitas cōtra hāc uer ꝯtē et̓na ſemetipſa ꝑalogizādo cōfingit: ꝓcedūt ex cōditōibus defectiuis quasī generatōibus & ꝓceſſiōibus creatis cōtinue exꝑitur: a ꝗbus ſe neſcit excutere ꝓpͥis fātaſmatibus inuoluta: dū ad dīnā uirtutē nitit̉ cōtēplatōe, rōnisaſſurgere: a ꝗbus oībus īmaculata fides ꝑ ſpm̄ ieſuī fideliū corde diffuſa: plene ē libera. Et clare uidetꝙ licet nō poſſit app̄hēdere īacceſſibile lumē ueritatis dīne: ꝑ illud tn̄ qd̓ de īcōprehēſibili ſibi īmittit̉: fugat ꝑfecte totū nubilū rōnis cōtrarie. Queduo mēs deuota a fidei luīe clare ſpeculat̉ ī oī claritate dina: ut .ſ. eā creato ītellcū ex ſeip̄o īattingibilecernat & tn̄ cōfictū aꝑto ītellectu ſophiſma: ipſamcōtīger̄ poſſe clare cognoſcat. Et hoc ē ſcdm doctrinā pͥncipis apl̓oꝝ ꝑatū eē r̄ddere rōnē de ea q̄ ī nobis ē fide & ſpe. Nō .ſ. rōe hūana q̄ ī multis ē cecauelle oīa fidei documēta ꝓbare: ſed mere fidei ueritate q̄ de deo ſūmo ē ex īfirmitate īfimi ītellcūs uires excecare & eius aciē obūbrare: & eo ip̄o magiteē unā quo magis hoc facit. Et ne ſibi ip̄i ſapiēſ eēuideat̉ cōtra ſūmū lumē hūana ſtoliditas falſas rōnes adducēs ip̄aſ ex pura & debita acceptōe termi
noꝝ quos ſpūs ſcūs ī ipſis articulis explanādis cōpoſuit: tāꝗͣ ex plēitudīs lumīe effugare. Et hoc ēſtr̄diger̄ altitudinē ſathāe ſub pedibus ieſu xp̄i & eēdoctū fidi nr̄e magr̄m. leſus ſpirator natus. ca. iii.Taūt ītelligas quomodo ieſus tuus dei fiu Ilius a pr̄e uirtutē ſpiratiuā accepit ut ſiml̓cū pr̄e ſpiratōe cōi ſpiret ſpm̄ ſcm̄: intelligas ꝙ dīna natura fecūdiſſima ī ſe ī qualibet pſōa ēplēiſſime & cōplete tota. Sed ſcd̓m illū modū emanādi ſcd̓m quē ꝑſōa ē ꝓducta nullo mō pōt ꝑſonāꝓducere: ꝗa ul̓ ꝓduceret ſeip̄am: qd̓ nullo mō ē ītelligibile: ul̓ ſeq̄ret̉ ꝙ ipſa ꝑſōa eēt ī ſe īꝑfecta: ꝗaſ. totū eē ꝑſōale qd̓ pōt ꝑ illā emanationē hēri nōeēt ī ſe: qd̓ ē īpoſſibile ī dinis: un ex ꝑfectōe ꝑſoneꝓducte ē ꝙ ꝑ eūdē modū emanādi ꝑ quē illa ꝑſōaꝓcedit: nulla alia poſſit ꝑſona ꝓduci. Ex ꝑfectōe. .n.filii ē ꝙ nō poſſint eē pl̓es filii ī trinitate: ꝗa ꝗcꝗdpōt ibi ꝑ generationē ꝓduci totū ī ꝑſona filii ꝑ generatione ē gēitū: ita ꝙ ſi dicerēt̉ duo filii in dinisul̓ ut̓qꝫ eēt īꝑfcūs: uel idē eēt bis genitus: quod ē īcōueniēs dicere. ¶ Qia ergo ꝑſona pr̄is a nullo ēiō dīna natura ī pr̄e ē cū plēiſſima fecūditate r̄ſpcūutriuſqꝫ mōi emanādi: iō pr̄ ſil̓ ē ſpirās & generās.ꝗa uero ſcd̓m rōnē ītelligēdi emanatio ſcdm̄ modū nature: p̄cedit emanationē ſcd̓m modū uolūtatis: iō ī filio ꝗ ꝓcedit ꝑ modū nature ē ip̄a dina natura cū illa eadē fecūditate ad ſpirādū ſpm̄ ſcm̄: cū ꝗͣē ī pr̄e. Et iō ſicut filius dinā natura accipit ī īdēptitate: ita ip̄am accipit fecūdā reſpectu ſpiratiōis ſp̄sſci. Et ſic accipit uirtutē ſpiratiuā a pr̄e natuſ de pr̄eEt licet pr̄ & filius rōnabiliter & ꝓpe unū ſint pͥncpiū ſpiratiuū ſpūſ ſci: n̄ tn̄ dici pn̄t unus ſpirator: ꝗapncipiū ſpiratiuū dicit fecūditatē nature rſpcū moſpirādi & unā & eādē ī pr̄e & filio: licet ī pre a nll̓oſit: & ī filio ꝑ generationē cōicet̉: unus uero ſpirator dice̓t unitatē ꝑſōe: qd̓ falſū ē. ꝗa licet pr̄ & filiuſī cōi ſpiratōe ſint unū pͥncipiū: n̄ tn̄ ſc una ꝑſōa: qd̓tn̄ īportaret̉ ſi maſculine dicerentur unus ſpirator¶ Qia uero ī ſpū ſcō ē cōpletiſſime dina naturaꝑ ꝓceſſionē q̄ ſuppōit generationē iā facta: hīc eſtꝙ ſpūs ſcūs n̄ generat nec ſpirat. Et ſi ītelligat̉ inueritatis luīe: apꝑet ꝙ ſicut ꝑfectōis ī pr̄e ē generar̄& ſpirare: ita ī filio ꝑfectōis ē generare n̄ poſſe: tn̄ n̄eēt ꝑfectōis ī eo nō poſſe ſpirare. īmo magis defectus: quia cū emanatio filii nō ſupponat emanationē ſpūs ſcī ut iā factā: īꝑfecta eēt dīna natura ineo niſi eēt cū fecūditate ſpiratiua. Et ꝗa dina nat̉ ain nullo pōt eſſe imperfecta. iō ſequitur ꝙ ſi n̄ ē ibi.ſ. filio cū fecūditate ſpiratiua: nullo mō ē ibi. ¶ Propter qd̓ apꝑet ꝙ īpia blaſphemia ī deū filiū eſt dicere ſpm̄ ſcm̄ ab eo nō ꝓcedere ſicut a pr̄e: quia idēeſt dicere ac ſi diceret: ipſū filiū deū nō eſſe. Et licetgreci nō intendant tātū malū dicere: potes tn̄ uidere quō & quātū hoc dictū eſt īpiiſſimū: ex eo ꝙ expreſſe dicūt ſpm̄ ſcm̄ nō ꝓcedere a filio: un̄ ꝑiculoſiſſimum eſt in iſta btīſſima trinitate errare: quia idquod ī ſuꝑficie uidet̉ modicū diligenter exaīatūapparet errorē eſſe maximū impiū & blaſphemū.¶ Potes etiā uidere ꝙ nō eſt imꝑfectionis in ſpū