.¶ Capitulum. L.xxiii.¶ Secunde partis
ſufficere poſſe cognouerunt ⁊ ideo pauca de pluribꝰelegerunt vt facilius intelligant̉. dilgentius q̄rant̉fide credant̉. ⁊ memorie tradant̉. Unde aug. Cummulta feciſſet dn̄s ieſus non oīa ſcripta ſunt. electaſunt aūt que ſcriberent̉ que ſaluti credentiū ſufficerevidebant̉. hec aug. Materia quidē euangelij ⁊ oīmeuangeliſtaꝝ eſt eadē .ſ. ſcē trinitatis miſteriū. xp̄usẜm diuinam ⁊ humanā naturam. dicta ⁊ facta eiusaliorūqꝫ dicta ⁊ facta ad ip̄m. oēs em̄ agunt de iſtis⁊ materia iſtoꝝ. Intentio ꝟo ⁊ finis oīm eſt ꝑ xp̄i geta ⁊ doctrinā fidē de eo aſtruere. qd̓ ex fine libri Iohanms perpendit vbi d̓r. Hec aūt ſcripta ſunt vt credatis .ſ. fide formata caritate. qꝛ ieſus eſt chriſtus filius dei ſcꝫ naturalis. in potentia ſibi equalis. ⁊ perꝯſequens idem in deitate. qꝛ natura diuina eſt indiuiſibilis. Credatis inqͣꝫ corde ad iuſticiā. ⁊ ore ꝯfiteamim ad ſalutē. oꝑe on̄dentes ad fructū vite. qꝛ fides ſine operibꝰ mortua eſt. Ecce ſcripture vtilitas.ſ. effectus fidei. Ad hoc enim ordinat̉ tota ſcripturanoui ⁊ veteris teſtamenti. Quā aūt vtilitateꝫ ex haccredulitate ꝯſequam manifeſtat̉ cū ſubiungit̉. Et vtcredentes. vitaꝫ .ſ. eternā in qua clare videbitis qd̓nūc credit̉. hēatis nūc in ſpe ⁊ in futuro in re. vel vtcredētes vitā hēatis hic vitā iuſticie q̄ habet̉ ꝑ fideꝫiuſtus em̄ ex fide viuit ⁊ in futuro vitā ſpēi q̄ habet̉ ꝑgl̓iam. ⁊ hoc in noīe eius .i. ꝑ fidem noīs xp̄i. qꝛ noeſt aliud nomē ſub celo datū hoībꝰ in quo oporteatnos ſaluos fieri. v̓tute ergo noīs xp̄i ⁊ ſaluatoris habet̉ vita eterna. Un̄ iohannes. Hec eſt vita eterna.vt ꝯgnoſcant te ſolum veꝝ deū ⁊ queꝫ miſiſti iheſumxp̄m. Finis itaqꝫ .i. finalis cā euangelij eſt ſane credere. ꝑfecte diligere. ſacr̄is infigniri. ⁊ hoꝝ triū finalis cā eſt vita eterna Ad hec quippe adipiſcenda fuitintentio ſcribere ⁊ p̄dicare euangelia Ueteris qd̓ teſtamēti intentio eſt. nouū figuris ⁊ enigmatibꝰ demōſtrare euāgelij aūt ad eterne btītudims gl̓iaꝫ mētes hūanas accēdere Fides gͦ catholica .i. vniueſaliſomnibꝰ eſt neceſſaria ad vitam ⁊ ſalutem eternam.Fidei ſuccedit ſpes. ⁊ ſpei ſuccedit beatitudo. caritas autem etiam fide ⁊ ſpe decedentibus permanet ⁊augebit̉ ⁊ ideo maior his eſſe d̓r. Que ꝟo credendaſumt ex ſimbolo hr̄i pn̄t. Eſt em̄ ſimbolū ꝯpendioſacollectio oīm ad ſalutē ſpectantiū. Sunt auteꝫ triaſimbola. primū apl̓orū. ſcd̓m mcem cōcilij. terctumathanaſij. Primū factū eſt ad fidei inſtructionē. ſecundū ad fidei explanationē. terciū ad fidei defenſionē. De primo ergo in quo eſt fidei fundamentumhic videamus ſolum. qꝛ hoc magis eſt ad ꝓpoſitum.Ubi ſciendū ꝙ ſi reſpectus habeat̉ ad eos qui ediderūt hoc ſimbolū. tunc articuli ſunt duodecim ẜm numerū .xij. apl̓oꝝ. Si aūt ꝯſid̓remus que radicaliterſunt credenda. tūc articuli ſunt quatordecim. quoꝝſeptē ſpectāt ad diuinitatē. ⁊ ſeptē ad humanitate.⁊ hec ſignata ſunt in vij. ſtellis ⁊ ī ſeptē cādelabrisaureis. in quorū medio ambulabat filius hoīs Sūtigit̉ ſeptē articuli fidei qui ꝑtinēt ad d̓initatē. Primus eſt vnū deū eſſe. qui notat̉ ibi. credo in vnū deūCredere deū eſt credere deū eſſe .ſ. qꝛ eſt. credere d̓oeſt credere ꝟbis eꝰ ⁊ ſacre ſcripture. credere in deū eſtcredēdo deū fide ⁊ affectōe ſeu fide ꝑ dilectōeꝫ oꝑan
te in ip̄m tendere ⁊ ire. ac mēbris eius incorporari.¶ Scd̓us eſt patrē eſſe deū. qui notat̉ ibi. patrē. qd̓hic ꝑſonaliter tenet̉. pater ꝟo eſſentialiter teneturvbi agit̉ de paternitate adoptōnis. qua paternitateip̄a trinitas pater eſt bonorū. vel creatōis. qͣ patermtate tota trinitas pater eſt tam bonoꝝ qͣꝫ maloꝝ. omnipotentē appropriate. qͣꝫuis ⁊ filius ſit omnipotens⁊ ſpūſſanctus. qꝛ potentia appropriate attribuit̉ patri ſicut ſapiētia filio. ⁊ bonitas ſpūiſctō. Creatorēceli ⁊ terre. vbi ꝑ celū ⁊ terrā intelligit̉ tam ſpūalisqͣꝫ corꝑalis creatura Creare quippe ſeu creatorē eſſepotius ſonat potentiā qͣꝫ ſapīaꝫ vel bonitatē. qꝛ oꝑatio egredit̉ a potentia. ⁊ iō appropriate attribuit̉ creare hic patri ſicut potentia. cū tn̄ creet om̄ia pater ꝑfiliū cooꝑante ſpirituſcō. qꝛ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. ⁊ tote tres ꝑſone vnus ſunt creator. ¶ Terciꝰeſt filiū eſſe deum qui notat̉ ibi. ⁊ in ihm̄ xp̄m. queduo noīa freq̄ntet ꝯiūgunt̉ in nouo teſtamēto. quiavnū .ſ. ihūs. qd̓ interpretator ſaluator exprimit eiꝰd̓initatem. nā inqͣꝫtum deus ſaluator eſt. reliquū .ſ.xp̄s qd̓ interpretat̉ vnctus exprimit eius humanitatē. qꝛ inqͣꝫtū hō vnctus eſt preꝯſortibꝰ ſuis. filiū eiꝰvnicū .i. naturalē nō adoptiuū. vel vnicū dic̄ qꝛ noneſt filius vnus inqͣꝫtū deus ⁊ alius inquantū hō. ſedvnus xp̄s in duabꝰ naturis .ſ. deitate ⁊ hūanitate. ⁊tribꝰ ſubſtantijs .ſ. deitate aīa ⁊ carne vnicus eſt filius. dn̄m nr̄ꝫ. ſic̄ em̄ pater dn̄s eſt oīm ⁊ omp̄s. ita ⁊filius. qd̓ ītelligat̉ ẜm deitatē. qꝛ qͣꝫuis hūanitati criſti collata ſit oīa ſcīa. nō tn̄ om̄ipotētia ¶ Quartuseſt ſpm̄ſcm̄ eſſe deū. qui notat̉ ibi. credo in ſpm̄ſcm̄⁊ circūloquit̉ hec vox ſpūſſctūs qn̄ tenet̉ dictionaliter terciā ꝑſonā intrinitate. qn̄ aūt in vi oratōnis tenet̉ eſſentialiter ſumit̉. ⁊ ꝯuenit trinitati. Sic ergopatet ꝙ predicti quatuor articl̓i ſunt de diuine eſſentie vnitate ⁊ ꝑſonarū trinitate ¶ Quintus eſt credere remiſſionē pctōrū his qui ſunt in eccīa. qui notatur ibi. Sanctā eccīam catholicā ſctōrū ꝯmunionē.i. credo ſctām eccīam catholicā ſiue militantē ſiuetriūphantē eſſe ꝯmunionē .i. ꝯgregationē vel ſocietatē ſanctorū. Uel ſic. credo ſanctā eccīaꝫ adhuc interris militantē. ⁊ credo ſcōrū. ꝯmunionē .i. aſſociationē in celo .ſ. eſſe eccīam triuphantē quaſi dicerꝫcredo vtrāqꝫ eccīam. Eſt aūt ſancta eccīa in tres diuiſa vna eſt in mūdo. que eſt adhuc in timore ⁊ expectatōe. alia eſt in celo que eſt ſine timore ⁊ expectatōne. tercia eſt in purgatorio. q̄ medio mō ſe habet. qꝛeſt in expectationē cū adhuc gloriā pn̄tem nō habeant. ⁊ tamē fine timore. qꝛ habent liberū arbitriū inbono ꝯfirmatū Catholicon grece latine ſonat vniuerſale. Et d̓r vniuerſalis duabꝰ de cauſis .ſ. qꝛ vniuerſaliter predicata ꝑ qͣtuor ꝑtes terre. ⁊ qꝛ articulos habet ꝟos vniuerſal̓r. quibꝰ nullū falſū p̄t ſubeſſe. Remiſſionē pctōꝝ .i. credo remiſſionē pctōrū fieri. ſcꝫꝑ deū in baptiſmo triplici .ſ. flumīs ⁊ flamīs ⁊ ſanguinis. ſiue baptiſmū in pm̄a ¶ Sextus eſt crederereſurrectionē mortuorū. qui notat̉ ibi. carnis reſurrectōeꝫ. In qua reſurrectōe credēdū eſt idē corpusqd̓ ꝑ mortē cecidit ad eundū ſpm̄ i. ad eandē aīamredituꝝ ¶ Septimꝰ ē bonorū remuneratō ſub quoꝯprehendit̉ ⁊ maloꝝ punitio. qui notat̉ ibi vitā eter