¶ Secunde partis¶ Capitulum Lxxxii
illos ſue freqn̄tia viſitationis letabundū hoc tꝑs ht̄efecit ac feſtiuū. In quo nō ſolū futuri ſeculi gaudiaq̄ cū illo ſumus hīturi preſignauit. veꝝ ⁊ ineffabileꝫcirca nos ſuc pietatis affectū on̄t. qui depoſita iā infirmitate corꝑis. ⁊ ꝑ reſurrōnis virtutē in celeſtemgl̓am ꝯmutata. dignat̉ tn̄ adhuc diſcipuloꝝ inter eēcōuiuio. vt ſocios eos hr̄e poſſit in celo. ⁊ preceptaquibꝰ ad regnū dei ꝑueniant viuacius ipſa familiaritate ꝯmendet atqꝫ memoria illius tꝑis roboret. dequo eis an̄ paſſionē ſuā ꝓmittendo p̄dixerat. Et egodiſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pr̄ meus regnumvt edatis ⁊ biba. ſuꝑ mēſam meā in reg. meo. Sed⁊ in celū aſcendēs nequaqͣꝫ eis priſce ſue pn̄tie dulcedinē abſtulit. ſed eandē potius ꝓmiſſio ſpūſſcī cariſmate cumulauit. Demqꝫ mox illi regreſſi ſunt inhirl̓m cū gaudio magno ⁊ erāt ſꝑ in tēplo laudātes⁊ bn̄dicētes deū. hoc quoqꝫ nobis gaudio ac laude ⁊bn̄dictōe celeſti qͣ ſpūſſcī preſtolabant̉ aduentū. vſqꝫ ad diē quinqͣgeſimū quē greci penthecoſten appellant ſolēnitatis huius leticiā docuerūt eſſe ꝓtelandāMerito gͦ ſacroſcīs diebꝰ his nos maioribꝰ epulisatqꝫ hymnis celeſtibꝰ vacamus. ob reuerētiā dn̄icereſurrectōis. ob memoriā dn̄ici ꝯuictus cū diſcipulis ſimul ⁊ ob ſpem future nr̄e quietis ac vite īmortalis Sꝫ ⁊ genu in orōe minime flectimus. qꝛ flectiogenuū pm̄e ⁊ luctꝰ ē indiciū Qd̓ etiā oībꝰ diebꝰ dn̄icis obẜuandū ꝓpter eiuſdē reſurrectōis vel dn̄i te velnr̄e ſacr̄a patr es inſtituerunt Recte gͦ quadragenario dieꝝ numero ieiuniū annue celebramus. vt perhoc ſpālius admoneam. qꝛ qͣꝫdiu in mūdo viuimusꝓ celeſtiū p̄mioꝝ adeptione ſꝑ laborare debeamus.Recte etiā quīquagenario dieꝝ nūero ſtatū futurenr̄e btītud ims in imagine veneramur ieiunia viꝫ relaxando. alleluia canedo. ſtantes orādo. q̄ ſunt aꝑtiſſima perpetue quietis reſurrectionis ⁊ laudis preſagia. Hec beda.¶ OratioOmine ihū xp̄e ꝑ glorioſaꝫ reſurrectōemtuā qͣ diſcipulis ⁊ fidelibꝰ tuis viuus ⁊ immortal̓ apꝑuiſti. ꝑ gratiſſimam morā ⁊ colloqͥa dulciſſima que cū eis ꝑ quadraginta dies habuiſti. inquibꝰ multis argum̄tis apparēs eis. ⁊ loq̄ns de regnō dei eoſqꝫ ꝯfortās ⁊ cū eis ꝯueſcēs. vt reſurrectōnē verā in te ꝓbarēt ⁊ crederent. totalē dubitationēde ip̄oꝝ cordibꝰ abſtuliſti. obſecro te ihū bone ⁊ pieda mihi inter teſtes p̄ordinatos a deo teſtē fieri r̄ſurrectōis tue. nō līgua tm̄ ⁊ ꝟbo ſꝫ oꝑe ⁊ ꝟitate Amē.De aſcenſione domini noſtri iheſu chriſti. ¶ Capitulū LXXXII.Irca aſcenſionē dn̄i tevigilē eſſe oportetnā hec ſolennitas valde ſolennis eſt. vt infra patebit. Et ſaltem hoc ad attentōemte animet amplius. ꝙ nunc dn̄s ꝯpletoſue ꝑegrinatiōis curſu eſt pn̄tia corꝑali receſſurusvnde ipſius ꝟba ⁊ facta ſunt attentius ꝯſiderandaQuelibet enim anima fidelis debet ſponſum ſuum dominum deum ſuum in eius diſceſſu diligentiſſime⁊ vigilantiſſime obſeruare. ⁊ que per euꝫ dicunturet fiunt. viſcerioſius mente amplecti ac eidem ſedeuotius et humilius recommendare. ⁊ totaliter
animū ſuū ab alijs abſtrahere. Quadrageſimo autēdie a reſurrectōe voluit dn̄s aſcēdere vt demōſtrareteos qui decalogū legis ꝑ quatuor euāgelia impleuerint poſſe celū ſcādere. Tūc itaqꝫ ſciēs dn̄s ihūs qꝛvenit eius hora vt trāſeat ex hoc mundo ad patrē. cūdilexiſſet ſuos nūc ꝟo vſqꝫ in finē dilexit eos. Acciꝑiens igit̉ de ꝑadiſo terreſtri ſcōs patres. ⁊ om̄es illas ſcās ⁊ bn̄dictas aīas. ac bn̄dicēs helye ⁊ enochibi remanentibꝰ ⁊ adhuc viuētibꝰ. venit ad vndeciꝫdiſcipulos ſuos qui erāt in monte ſyon cū matre ipſius ⁊ alijs. Om̄s ſiquidē tam apl̓i qͣꝫ alij diſcipulinecnō ⁊ mulieres habitabāt in mōte ſyon. ſed in cenaculo in quo dn̄s cenauerat habitabāt tunc maria⁊ vndecim diſcipuli. ceteri ꝟo diſcipuli ⁊ mulierescircūquaqꝫ ꝑ diuerſa hoſpitia erāt diuiſi. ¶ Dū ergo recūberēt ſeu ꝯmederēt vndecim apoſtoli in illocenaculo cū beata ꝟgīe ⁊ forte alij ſꝫ digniores ſunttm̄ expreſſi. apparuit eis dominus ⁊ comedit cū eisbenignus magiſter ante diſceſſum ſuū. in ſignū ⁊ memoriale ſpēalis dilectōnis ⁊ gaudij. Quia em̄ apl̓inon erant eū amplius in carne viſuri. id̓o an̄qͣꝫ recederet māducauit cū eis quēadmodū amici cū ab inuicē ſeꝑari dn̄t ſimul manducant ⁊ bibunt. Om̄ibꝰigit̉ ſimul hora tercia ꝯmedētibus cū magna leticiain hoc vltimo dn̄i ſui ꝯuiuio. vt omēs teſtes eſſent ⁊narrarēt que ꝯmuniter viderūt ⁊ audierūt. ſciēs dn̄ſihūs tꝑus eē vt r̄uerteret̉ ad eū qui miſit ip̄m exprobrauit illis incrudelitatē eorū quā prius habueruntvt ſuccederet credulitas. ⁊ duriciā cordis lapideivt ſuccederet cor carneū charitate plenū. qꝛ his quividerāt eū reſurrexiſſe a mortuis nō crediderāt. niſi ⁊ ipſi eū viderēt. cū vtiqꝫ poſt reſurrectōm ſuā euāgeliū p̄dicantibus gētes crediture erāt eū r̄ſurrexiſſe quē nō viderāt. Crgo inexcuſabilis es ſi teſtimomo vidētis rē de qua teſtat̉ nō credideris Exprobratio eſt obiectio ex probro. qꝛ probrū fuit ꝙ tātis viẜargumēris reſurrectōis ⁊ tantis auditis ſignis ꝑ teſtes ꝓpoſitis nō credider̄t. Quāuis em̄ petrus ⁊ maria magdalena. ⁊ duo illi diſcipuli quibꝰ in via dn̄ſapparuerat certiſſime firmiſſimeqꝫ nūciarēt dn̄m reſurrexiſſe. ſeqꝫ illū vidiſſe. ceteri tn̄ illis non credebant Hāc aūt exprobrationē maxime tūc dn̄s fecitcū ad predicandū ꝑ vniuerſum mundū diſcipuli iredebebāt. quaſi daret eis intelligere ⁊ diceret. Multomagis debebatis vos nūciātibꝰ reſurrectōem meamcredere anteqͣꝫ me videretis qͣꝫ gētes que credent vobis predicantibꝰ euāgeliū ⁊ me nō videbūt ¶ Poſtillā quippe exprobrationē dixit eis vt irēt in mūdūad predicandū. Idcirco etiā tūc eos increpauit cūcorꝑaliter reliquit vt defectū ſuū cognoſcētes remanerēt hūiliores. on̄dens eis in ſuo diſceſſu qͣꝫtuꝫ eihūilitas placet qͣſi eā peculiariter eiſdē recōmēdaret. vt ꝟba q̄ recedēs dicebat. in corde audiētiū artius imp̄ſſa remanerēt. Poſt increpatōm igit̉ admonēdo dixit eis Eūtes ⁊ ꝯtinuis ꝓfectibꝰ in p̄dicādoꝓficiētes. in mūdū vniuerſuꝫ. nō in iudeā tm̄ p̄dicate euāgeliū. qd̓ oēm aliā doctrinā p̄cellit. ſic̄ caputcorꝑi p̄eminet. Quia ẜm inno. euāgeliū eſt ꝟbū ꝟbiqd̓ erat in principio apud deū. ẜmo ẜmonis. qui aregalibꝰ ſedibꝰ venit. ſapīa ſapīe. q̄ attīgit a fine vſꝫ