¶ Secunde partis¶ Capitulū Lxxx.
in galileā Angelus quoqꝫ mulieribꝰ ait. qꝛ precedetvos in galileā. Quaꝓpter iuſſioni maiſtri obīa diſcipuloꝝ obſequit̉. Quāuis em̄ ſupradicta apparitioad mare tyberiadis fuerit in galilea vbi eſt idē marenon tn̄ illa principal̓r intendebat̉. cū ibi pauci .ſ. ſeptem tm̄ eſſent diſcipuli. ſed potius iſta in qua oēs fimul erant ꝯgregati. Et ſciendū ꝙ ꝓpe montē oliueti ex ꝑte boreali ad vnū miliare eſt mons qui appellat̉ galilea. ⁊ dicūt quidā ꝙ ille eſt mons predictusad quē diſcipuli vndecim abierunt. non qꝛ mons ſitin galilea cū ſit in iudea. ſed qꝛ mons iſte appellaturgalilea. Alij qd̓ magis videt̉ dicunt hoc fuiſſe in mōte thabor in quo dn̄s tranſfiguratus fuit. qui vere ingalilea ꝯſiſtit. Ibi em̄ paucis .ſ. tribꝰ diſcipulis on̄derat gl̓am ſue future reſurrōnis. ⁊ ideo ibi reſurrectōem ſuam ꝯpletam manifeſtauit oībus diſcipulisUnde ꝓbabiliter credit̉ ꝙ ibi etiā fuerūt quingentifrēs preter predictos vndecim diſcipulos. ⁊ ꝙ illafuit manifeſtatio de qua ad Corinth. ſcribit apl̓s dicens. Deinde viſus eſt plus qͣꝫ quingentis fratribꝰſimul. tn̄ hic nō exprimūt̉ niſi vndecim apl̓i. qꝛ erātprīcipales diſcipuli xp̄i Un̄ euzebius. Duo eī euāgeliſte .ſ. lucas ⁊ iohannes ſolis vndecim hūc ſcribūt apparuiſſe in ihrl̓m. ceteri ꝟo in galileā ꝓperaſſenō ſolū vndecim ſꝫ vniuerſos diſcipulos ⁊ frēs qui⁊ dixerūt angelū ⁊ ſaluatorē vidiſſe. de quibꝰ ⁊ paulus meminit dicēs. dein̄ apparuit pluſqͣꝫ quīgentisfrībꝰ ſimul. hec euzebius Quō aūt tot fratres erantibi cum aꝑte dicat̉ in actibꝰ ꝙ oēs diſcipuli erāt inihrl̓m in cenaculo ꝯgregati. ⁊ nō erant niſi centumviginti. Poteſt dici ꝙ omnes credētes de ihr̓m cūapl̓is non erant niſi centū viginti. multi erant tn̄ credentes de alijs ciuitatibꝰ ⁊ locis quibꝰ ſimul apparere voluit ad ip̄oꝝ ꝯſolationeꝫ ſicut ⁊ alijs. Et ibi .ſ.in mōte apparuit eis dn̄s. qꝛ illi eū qn̄qꝫ videre merebunt̉ in altitudine celorum qui nunc ceſſitudineꝫꝑfectionis aſcendentes in ima calcant deſideria terrenorum. Unde rabanus. In monte quidem apparuit eis dn̄s. vt ſignificaret qm̄ corpus quod de cōigeneris humaniterra naſcendo ſuſcepit. iam ſuperomnia terrena reſurgendo ſubleuaret. ⁊ vt admoneret fideles ſi illic celſitudinē reſurrectionis eius cupiunt videre. hic ab infimis voluptatibus ad ſuperna ſtudeant deſideria tranſire. hec Rabanus. Diſcipuli aūt dn̄m videntes viuū adorauerūt in aduentuſuo adoratione latrie. ⁊ ante eum humiliauerunt ſecredentes dn̄m deum ⁊ hominē īmortalē reſurrexiſſe. Quidā aūt dubitauerūt propter rei nouitatem.quorū dubitatio noſtrā auget fidem. Ex quo patetꝙ ibi erant alij qͣꝫ apoſtoli. qui omēs erant certificati. etiā thomas qui inter eos fuit magis incredulusDubitatio quidē diſcipulorū noſtre fidei fuit cōfirmatio. quia quo amplius dubitauerūt eo ſolicitiusinquifierūt. ⁊ quo verius probauerūt eo firmius crediderūt. ⁊ nō ſolum fidem noſtrā corroboraueruntſed etiā hereticorū veſaniam deſtruxerūt. Pius autē⁊ clemēs dn̄s credentes in fide ꝯfortat ⁊ fidem eorūroborat. ac dubios ad fidem reducit. ⁊ dubietatemeorum excludit. intimans eis ad quantā gloriā ꝑuenerit. Unde vt omnē dubitationē a cordibꝰ eoꝝ au
ferret accedēs locutus eſt eis ad certificandū eos deſua reſurrectōe dubios dicēs. ¶ Data eſt mihi oīsptās in celo ⁊ in terra. Quia licet xp̄us quātū ad diuinitatē ab eterno hēret hanc ptātem. ⁊ inqͣꝫtū hōab inſtanti ꝯceptōis hēret ptātem in celo ⁊ in terra.autoritatē tn̄ executiue nō habuit an̄ ſuā reſurrectōnē. ſed voluit paſſibilitati eſſe ſubiectus ꝓpter nr̄aꝫredemptionē. Hoc ergo loquit̉ a ꝑte hūamitatis. inqua minoratus eſt paulominus ab āgelis. nō a ꝑted̓initatis in qua patri eſt ꝯſors ⁊ coequalis. Nā ẜmdiuinitatē tantus eſt pater aut filius aut ſpirituſſanctus. quātus eſt pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus Un̄augu. Tanta eſt tota trinitas in ſolo patre vel in ſolofilio vel in ſolo ſpūſ. quāta eſt ſiml̓ in pr̄e ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto. hec aug. Igit̉ ẜm diuinitatē ſemꝑ ſimulcū patre ⁊ s .s. omp̄s ſuꝑ omnia. ẜm humanitatemomniū rerū ⁊ inter om̄ia ptātem accepit. ⁊ om̄ia inmanu eius ſunt tradita. vt hō ille qui nuꝑ factus eſtde celo dn̄etur ⁊ in terra. Habet em̄ ptāteꝫ in celo cōronādi quos vult ⁊ in terra eligendi quoſcūqꝫ vultqꝛ ⁊ hic ⁊ ibi facit quod vult. Nō ſolum ergo in terra. ſed etiā in celo ptāteꝫ accepit. qꝛ in hūanitate exaltatus ad dextrā patris eſt collocatus. ⁊ ſuꝑ om̄esangelos eleuatus. nomēqꝫ ſibi datū eſt qd̓ eſt ſupeomne nomē. vt in noīe ihu oē genuflectat̉ celeſtiuꝫterreſtriū ⁊ infernoꝝ. Non ſolū eſt ſuꝑ omniū hoīmnomē. ſed etiā ſuꝑ oīm angelorū ſanctiſſimū. Nulli enim hominum. vel angelorū ꝯceſſum eſt vt natura filius dei dici poſſit. niſi illi ſoli cui a patre dictūeſt. hic eſt filius meus dilectus in quo mihi ꝯplacurNulli quoqꝫ ſanctoꝝ vel angeloꝝ datū eſt vt in noīeeius daret̉ ſalus mundo. niſi ſoli deo. de quo petrusait. Non eſt in aliquo alio ſalus. neqꝫ em̄ aliud nomen datum eſt ſub celo homībus in quo oꝑteat nosſaluos fieri In natura quippe homīs a patre accepitquod in natura deitatis etiā ip̄e donauit. Un̄ ſeuerianus. Filius quippe dei ꝟginis filio. deus homī. diuinitas carni contulit. quod ſemꝑ ip̄e cū patre poſſedit. Hec aūt ptās ſibi data peccatores nō ſpernit. ſꝫomnes ſine ꝑſonarū acceptōe colligit. Unde ꝯſeq̄nter inſtituēs baptiſmū ſubiūgit. Euntes ꝑ mūdumvniuerſum. docete fidem om̄es gentes .i. om̄ia genera gentiū ſine diſtinctōe ꝑſonarū. Ex hoc ptꝫ ꝙ predicatores euāgelij dn̄t om̄ibꝰ ⁊ magnis ⁊ ꝑuis fineacceptōe predicare. Eūtes ergo qd̓ eſt ꝯͣ negligētesqui ire nolūt. docete. qd̓ eſt ꝯͣ ignorantes qui docereneſciūt ⁊ officiū aſſumūt. om̄es gentes qd̓ eſt ꝯtra ꝑſonarū acceptores. qui tm̄ ad aliquos vadūt. baptizantes eos. qꝛ niſi quis renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpūſctō nō pōt intrare in regnū dei. in nomīe ꝓpter vnitatē ſubſtātie. patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti ꝓpter diſtinctionē ꝑſonarū vt quorū eſt vna d̓initas vna ſit largitio. Non ait. in nomībus patris ⁊ filij ⁊ s. s. ſedin nomīe. vt indiuiduā trinitatē vnū deū eſſe infinuet. Iſta ergo eſt forma baptiſmi a chriſto inſtituta.ſed familiari ꝯſilio ſpūſſancti quodāmodo mutatafuit in primitiua eccīa quādo apl̓i baptiſabāt in nomīe xp̄i. vt nomē xp̄i qd̓ tūc odioſum erat publicaret̉ ⁊ magnificaret̉ ꝑ ambitū mundi. Et addit docētes eos ẜuare oꝑe ⁊ ꝑſeuerātia oīa q̄cūqꝫ mandaui ⁊