¶ Capitulū. Lxiii.¶ Secunde partis
deſcendit. vel in ꝑadiſo .i. in fruitionis gaudio ⁊ fruitōe beata quā habuerunt ſcī patres in limbo cuꝫ adeos deſcendit xp̄i aīa. ⁊ eadē die deſcendit illuc aīahuius latronis facta ꝑticeps beate fruitōnis. Uel inꝑadiſo .i. in requie qd̓ eſt eſſe cuꝫ xp̄o. vel hod ie erismecū qd̓ eſt eſſe in ꝑadiſo. qꝛ vbi eſt xp̄us qui eſt ꝑadiſus ibi eſt ꝑadiſus. ſicut vbicunqꝫ eſt papa ibi d̓reſſe romana curia. Unde anſel. Credo dn̄e credo certe ꝙ vbi tu vis ⁊ vbi tu ēs ibi eſt ꝑadiſus. ⁊ eſſe tecūhoc eſt eſſe in paradiſo. qm̄ venerabilis ille ꝯfeſſor ⁊glorioſus martir tecū fuit ꝑtotū illud hod ie ⁊ poſteaoī tꝑe. O qͣꝫ beatū eſt eſſe tecū. o qͣꝫ beati ſunt qui tecū ſunt. Illi vero ſunt in ꝑadiſo vere ſunt in requie.qui tecū ſunt fide ⁊ dilectōe. hec anſel. Hoc etiaꝫ dicens magnā ꝯſolatōem dedit penitentibꝰ ⁊ pctā ſuaꝯfitentibꝰ. nā reuera hodie ⁊ quotidie ita accidit. qꝛqui deuote ⁊ pure ꝯfitet̉ pctā ſua. ſtatim cū dn̄o eſt inꝑadiſo per grām ⁊ poſtea exit per gloriā. vel eſt in ꝑadiſo .i. in quadā requie ⁊ ſecuritate ſue ꝯſcīe. qꝛ ſecura mens quaſi iuge ꝯuiuiū. Ecce qͣꝫ liberalis imo qͣꝫꝓdigus hodie factus eſt xp̄s. qꝛ latroni regnū. crucifixo celū. damnato ꝑadiſum ꝓ breui petitōe eſt largitus. Miſcd̓ia obtulit qd̓ miſeria diſtulit. Hoc verbūẜm magni amoris ⁊ gr̄e ac conſolatōnis fuit. in quoxp̄s nobis exemplū ꝑfecte ſpei ⁊ fiducie reliquit. vtnullus de venia pctōꝝ quantūcunqꝫ enormiū. necdūin vita imo nec in mortis articulo deſꝑare debeat. cūiſte latro qui nihil boni fecerat ſed ſuo teſtīomo mortis ſupplicio dignus erat veniam ꝯſecutus fuerit. Ethoc rationabil̓r. nam ipē ſolū de corde ⁊ lingua ſe iuuare potuit. quoꝝ vtrumqꝫ deo perfectiſſime obtulitCorquidem in ꝑfecta ꝯtritōne. linguā in pura ⁊ vera ꝯfeſſione. ⁊ ideo non miꝝ ſipeniā impetrauit Sꝫexemplo iſtius latronis nullus debet ſuam pm̄aꝫ differre vſqꝫ ad mortē. qꝛ priuilegia paucoꝝ non faciunt legem cōem. ⁊ pauci ſunt qui in mortevere peniteant. Iā ſicut monſtruoſum eſſet ꝙ lupus caudaꝫouis hrēt. ita monſtruoſum videt̉ ꝙ vita mala bonofine claudat̉. Euolauit iſte latro ꝓpter fidei meritū ⁊crucis quodammō martiriū. ac nobis ꝯuerſionis ⁊pm̄e reliquit exemplū. Unde hiero. xp̄s de cruce latronē in ꝑadiſum intulit ⁊ ne quis aliqn̄ ꝯuerſionēſerā putaret fecit homicidij penā martiriū. Unde ⁊amb. Pulcerrimū aūt dat̉ affectande ꝯuerſionis exemplū ꝙ tam cito latroni venia relaxat̉ ⁊ vberior eſtgr̄a qͣꝫ precatio. Sꝑ em̄ plus dn̄s tribuit qͣꝫ rogaturIlle em̄ rogabat vt memor ſui eſſet dn̄s cuꝫ veniſſetin regnū ſuū. dn̄s aūt ait. amen dico tibi. hodie ⁊cͣ.Uita eſt em̄ eſſe cum xp̄o. qꝛ vbi xp̄s ibi regnū. Citoigit̉ ignoſcit dn̄s. qꝛ ille cito ꝯuertit̉. Unde etiā augu. Dixiſti latroni. hodie mecū eris in ꝑadiſo. vt deſit locus deſperatōis qui ꝑcis latroni vt on̄das ſrcm̄pm̄e. fontē mīe. celeritatē indulgentie. Tu enim ſaluas latronē ſeip̄m accuſantē. teip̄m excuſantē. miſericordiā inuocātē ⁊ blaſphemātē ſociū īcreꝑantēUn̄ ⁊ criẜ. O res mirāda. nō abrahe data eſt ꝓmiſſio ꝑadiſi. nō patribꝰ. nō ꝓphetis. ſed primo latronid̓r. hodie mecū ⁊cͣ. Credidit abrahā deo nō ſub taliꝯditiōe poſito ſed de celo loqn̄ti. Credidit yſaias ſꝫſedenti ſuꝑ ſoliū excelſum ⁊ eleuatū. Credidit eze-
chiel ſed ei ſuꝑ quem cherubin ꝯtemplatus eſt. Credidit moyſes ſed de medio ignis loqn̄ti. Sed iſte vꝰdit ſaluatorē non in regali throno ſed in pena ſociatum latronibꝰ. videt in cruce pendentē. ⁊ orat qͣſi incelis ſedentē. videt ꝯdemnatū ⁊ inuocat regem. Oadmiranda latronis ꝯuerſio. Iudei crucifigunt quinouerunt legē ⁊ ꝓphetas ⁊ tu latro vnde talia philoſopharis. hec criẜ. Sed clemens ocl̓s tuus o dn̄e ieſu reſpexit ſuꝑ eū. ⁊ vocaſti ip̄m interna vocatiōe adpm̄am. Quis nō dꝫ in te ſꝑare. te laudare ⁊ benedicere ⁊ amare. cū ita de facili peperciſti ei qui tā malecōſumpſerat vitā ſuā. Reſpira gͦ nunc in ſpem veniequecūqꝫ peccatrix aīa ſi tn̄ patientis ꝓ te dn̄i nō horres ſequi veſtigia. Sed ne ꝓcraſtines vſqꝫ ad horammortis exēplo huius latronis penitere ⁊ inuenire locū dn̄o. Et ſi em̄ optimū ſit ⁊ ſalubre ꝯſilium de mīadei q̄rere refugiū. totum tn̄ hoīem ex ea pendere ſtultiſſimū eſt ſolaciū. qꝛ mīa ⁊ veritas in eo obuiāt ſibiO pt̄ clementiſſime rogo te ego miſer dignus infernali ſupplicio vt ſis memor mei in regno tuo. ego eīdn̄e latro ſum peſſimus qͥ me ⁊ multos in aīa occidiſed tu dn̄e miſcd̓iſſime memento mei in bonū Ecceadoro te quem latro adorabat. ⁊ oro ſicut ille orabatMemento mei dn̄e dū veneris in regnū tuū. Recognoſce in me dn̄e hanc orōem. ſicut recognouiſti eāin latrone. ſuſcipe hāc a ſeruo ſicut ſuſcepiſti eā a famulo tuo. memento mei de regno ſic̄ fuiſti memor illius de ligno. Dic igit̉ dic q̄ſo dn̄e. dic ẜuo tuo. loq̄re ad cor meū. dic aīe mee. hodie mecū eris in ꝑadiſo. ⁊ ego ꝯfortatus deſiderabili tua ꝓmiſſione fidel̓rꝑmaneā in tua fide ⁊ dilectiōe. In ſplendore fidei ⁊ꝯfeſſionis tue tecū ſim ꝑ tuā grāꝫ ſpūs vnus ⁊ ſic tecū ero in ꝑadiſo ſi viꝫ in terra amoris tui delicias guſtē quibꝰ in ꝑadiſo reficis ſpūs beatoꝝ. vere eī guſtare de tuo amore eſt tecū eē. ⁊ fac me ita viuere vt aliqn̄ cū tue pietati placuerit dicas aīe mee. hodie mecū eris in celo Terciū verbū fuit vt cū mrēm ⁊ diſcipulū inter anguſtias poſitos aliqͣliter ꝯſolaret̉ ꝯmēdauit mrēm ſolacio deſtitutā ac meſtā ⁊ qͣſi moriētēdiſcipulo ⁊ diſcipulū matri dicens mr̄i. mulier eccefilius tuus hoc eſt qͥ loco filij tui tibi dꝫ obſequi ⁊ affectōe ꝯiungi. q. d. ei. vſqꝫ modo fui obſequiū tibi ⁊tui curā habui. ſꝫ decetero iſtū derelinquo tibi q̄ eritloco mei. ⁊ diſcipulo. ecce mt̄ tua. hoc eſt cui reuerētiā ⁊ ſeruitiū debes vt filius matri. q. d. ei. deputo tead eius obſequiū ⁊ curā loco mei. Hoc terciū verbūxp̄i fuit maxīe ſolicitudīs ⁊ pietatis. eo ꝙ in tātisdoloribꝰ ꝯſtitutus mr̄is meſtiſſime curā geſſit ⁊ ei demīſtro ꝓuidit. In quo docuit nos ꝯꝑati ꝑentibꝰ noſtris afflictis ⁊ in neceſſitatibꝰ ſubuenire. ac eis qn̄indigent curā ⁊ debitū obſequiū impendere ⁊ ī quocunqꝫ ſtatu ſimus ꝑntes qͣꝫtum bono mō fieri pōt honorare. Qd̓ prius mādauit di. honora prēm ⁊ mrēꝫhoc nūc ſuo exēplo docuit ⁊ fecit qd̓ facienduꝫ āmonuit. Pro ſe em̄ matri quā moriens relinq̄bat alteꝝquodammō filiū ad eius curā ⁊ obſequiū ꝓuidebat.In hoc aūt ꝙ iohanni mrēm ꝯmendauit magna on̄dit̉ dignitas iohīs ⁊ qͣnto eū honore honorauit. Etvt d̓t hiero. Pudicicia ꝟginis nulli diſcipuloꝝ rectius qͣꝫ ꝟgini ꝯmendata eſt vt eēt ad inuice grata ſo