¶ Secunde partis¶ Capitulum Lxiii.
que dixit in cruce poſitus breuiter tibi nota. ⁊ ea frequenter cū deuotōe pertracta ¶ Per hec aūt ſeptemverba poſſumus facere exclamatōes noſtras. mō tenendo ꝑtem dn̄i noſtri ⁊ cauſando ꝯtra iudeos. modo ꝯpatiendo dn̄o noſtro. mō matri eius. mō nobismiſeris ⁊ in fine cuiuſlibet verboꝝ facere oratōnemQuidā tn̄ verba octo diſtinguunt. ⁊ verbū terciū induo diuidūt. ita vt dixerit duo ꝓ pctōribus .ſ. paterignoſce illis. ⁊ hodie mecū eris in ꝑadiſo. duo ꝓ bonis .ſ. mulier ecce filius tuus. ⁊ ecce mater tua. duoꝓvniuerſo mundo .ſ. ſitio. ⁊ ꝯſummatū eſt. duo ꝓ ſeipſo .ſ. deus meus vt quid me dereliquiſti. ⁊ pater īmanus tuas ꝯmendo ſpūm meū. ¶ Primū verbumfuit in ipſo actu crucifixionis. cū ꝓ ſuis crucifixoribus inimicis crudeliſſimis ipſum ad crucē fabricātibꝰ orauit di. Pater ignoſce illis qꝛ neſciunt quidfaciunt .ſ. bonū mihi ⁊ malū ſibi. Reuera ita eſt. qꝛqui alteri malū facit neſcit quantā penā ⁊ culpā ſibiinferat. quantāqꝫ grām ⁊ coronā alteri acquirat. velneſciunt qͥd faciunt. ignorant em̄ ꝙ filius tuus ſumquē crucifigunt. Un̄ cri. Quia dn̄s dixerat. orate ꝓꝑſeqn̄tibꝰ vos. hoc etiā in crucē aſcendens fecit dipt̄ dimitte illis. nō qꝛ non poſſet ipſe relaxare. ſꝫ vtnos ꝓ perſeqn̄tibꝰ orare doceret. non ſolū verbo ſedoꝑe. Dicit aūt. dimitte eis ſi penituerūt. fauet em̄ penitentibꝰ ſi vellēt poſt tantā nequiciā reatus per fideꝫdiluere. hec criẜ. Cū ergo dixerit qꝛ neſciunt quid faciunt. pꝫ ẜm bed̓. ꝙ non ꝓ eis orauit qui per inuidiā⁊ ſuperbiā eū quē filiū dei intellexerūt negātes crucifixerunt. ſed ꝓ eis qui zelū dei hn̄tes ſed non ſcd̓mſcīam neſcierūt quid fecerunt Erant em̄ ibi aliq̄ ſimplices ⁊ illr̄ati a ſacerdotibꝰ iudeoꝝ decepti qui ꝑſequebant̉ xp̄m zelo legis ⁊ ꝓ iſtis orauit xp̄s. Alij āterant lr̄ati qui ip̄m eſſe xp̄m ꝓbabiliter nouerāt ſeucognoſcere debuerāt. ſed ex odio ⁊ inuidia excecatifuerunt ⁊ xp̄m vſqꝫ ad mortē ꝑſecuti ſunt ⁊ ꝓ illis n̄orauit. Scd̓m bed. nō fruſtra orauit. ſed eis qui poſteius paſſionē crediderūt impetrauit. Un̄ d̓r in actibus ꝙ ꝯuerſi ſunt vna die tria milia ⁊ alia die quīqꝫmilia. nec dubiū quin hoc ꝓuenerit ex ꝟtute huiusorōnis xp̄i. Ad quā etiam vocē multi de turba iudeorum aſtantiū ꝯpuncti ſunt corde ⁊ penituerunt vt d̓rin euangelio nazareoꝝ. ⁊ ponit̉ in glo. yſai. ſuꝑ illoverbo. ⁊ ꝓ tranſgreſſoribꝰ exorauit. O qͣꝫ dulcis inorōne xp̄i ad crucifixoꝝ malleatōem erat melodia.de cuius ꝯſonantia ꝯuerſi ſunt tot milia. Nec miruꝫqꝛ ipſe tantā manſuetudinē ſeruans in ꝯtumelijs tātam patīam on̄dens in tormētis. ſic mirā benignitatem exhibens crucifixoribꝰ euidētius declarauit ſe filiū eſſe patris quē orabat. Quid em̄ maius miraculū hac benigna pietate. hoc quippeverbū magne patientie ⁊ māſuetudīs. magmi amoris ⁊ indicibilis bonitatis. magni dulcoris ⁊ venie fuit. In quo triplexactus maxīe caritatis apparuit. Primo qꝛ ꝓ crucifixoribꝰ affectuoſiſſime orauit. ſcd̓o qꝛ orōni lacrīasadiunxit. tercio qꝛ cū valido clamore ⁊ lacrimaꝝ effuſionē ꝓ ipſis p̄ces obtulit. Un̄ ber. Xp̄s flagellisceſus. ſpinis coronatus. clauis ꝯfoſſus. crucifixusopprobrijs ſaturatus oīm doloꝝ immemor ait. pr̄ ignoſce illis Hinc multe miſerie corꝑis. hinc multe
mīe cordis O qͣꝫ firmata eſt ſuꝑ ipſos mīa tua. ⁊ qͣꝫmagna ml̓titudo dulcedīs mīe tue. qm̄ potabis dn̄edefiderātes te torrēte voluptatis tue. hec ber. Non gͦdeſꝑet amodo quiſqͣꝫ penitens ꝓ pctīs penſando cōpiam gr̄e ſaluatoris. Unde aug. Quid aūt cōuerſonō ignoſcit̉ ſi fuſus xp̄i ſanguis cognoſcit̉ Quis homicida deſꝑet ſi in ſpem redditus eſt a quo etiā xp̄socciſus eſt. Per hoc verbū primū docemur petentesnos cito exaudire. iniuriaſqꝫ remittere. ⁊ vindictasnō expetere. ac etiam ꝓ inimicis intercedere ⁊ orareeoſqꝫ diligere. Ad verbū igit̉ tāte pietatis emolliat̉cor noſtꝝ. ſicut d̓r in pͣs. Hodie ſi vocē dn̄i audieritis nolite obdurare corda vr̄a. vt dimittamus offenſas debitoribꝰ ⁊ iniuriatoribꝰ nr̄is. ⁊ nō ſolū dimittamus offenſas ſed etiā ꝓ ipſis oremus intuitu eiusqui prēm exorauit ꝓ perſecutoribꝰ ſuis ⁊ crucifixoribus Un̄ aug. Uide caritatis affluentiā ⁊ mirabileꝫpatīam. ꝓ inimicis facit orōem. remittit ⁊ nō expetit vltōem Cur igit̉ formica. feſtuca. cinis. puluis ⁊fauilla vindicta expetis. remiſſionē ꝓtrahis. cū videas regē gl̓ie dn̄m virtutū remittentē minas. ꝯtūelias ⁊ blaſphemias. ⁊ ꝯdonantē crucis moleſtias ⁊reales iniurias Un̄ ⁊ anſel. Ad locū deductus ſupplicij mirra potat̉ ⁊ felle. Ita in cruce leuat̉ ⁊ d̓t. paterdimitte illis. qꝛ neſciūt quid faciūt. Qualis eſt hicqui in oībꝰ preſſuris ſuis nec ſel̓ os ſuū aꝑuit. vt autquerele aut excuſatōis aut ꝯminatōis aut maledictionis verbū aduerſus maledictos canes illos ꝓferrꝫſed nouiſſime verbū bn̄dictionis qͣle a ſcl̓o nō eſt auditū ſuꝑ inimicos ſuos effudit. Quid hoc viro manſuetius. qͥd benignius aīa mea vidiſti. Et iteꝝ In oībus his ꝯſidera illud dulciſſimū pectus quā trāquillitatē ſeruauit pietatis. Nō ſuā attendit iniuriā. nōpenā reputat. nō ſentit ꝯtūelias. ſꝫ ipſis potius a qͦbus patit̉ ille ꝯꝑatit̉. a quibꝰ vulnerat̉ ille medet̉ vitam ꝓcurat a quibꝰ occidit̉ Cū quā mentis dulcedine. cū qua ſpūs deuotōne. in qͣ caritatis plenitudineclamat pr̄ ignoſce illis Ecce ego dn̄e tue maieſtatisadorator. nō tui corꝑis interfector. tue mortis venerator. nō tue paſſionis deriſor. tue mīe ꝯtemplator.nō infirmitatis ꝯtemptor. interpellat ꝓ me tua dulcis hūanitas. ꝯmendet me pr̄i tuo tua ineffabilis pietas. Dic igit̉ dulcis dn̄e. pt̄ ignoſce illi. hec anſel.O clementiſſime dn̄e quanta eſt patīa tua. ſꝑ inſidiati ſunt tibi ⁊ ꝑſecuti ſunt te ⁊ tuos. proditioſe te ceperūt ⁊ malicioſe te crucifixerūt. ⁊ mō petis vt ignoſcat̉ illis Dn̄e ieſu pr̄ miſcd̓iaꝝ oro te. vt ſicut tu peꝑciſti tuis crucifixoribꝰ ⁊ rogaſti ꝓ eis. ſacvt amoretui ꝑcam ego cūctis mihi mala facientibꝰ. ⁊ tu dn̄eꝑcere digneris oībus inīquitatibꝰ meis. ⁊ pr̄i tuoin ꝯſpectu gl̓ie tue me miſeꝝ ꝯmendare. ſepe em̄ dn̄ete offendo ⁊ quātū in me eſt pctīs meis crucifigo. tn̄dn̄e tu ſcis qꝛ in te credo ⁊ te dn̄m meum ⁊ deū veruꝫꝯfiteor. a quo veniā pctōꝝ poſtulo imꝑtiri mihi miſero ⁊ indigno. ¶ Secundū verbū fuit ad latronempenitentē ⁊ ꝯfitentē cū dixit. hodie mecū eris in ꝑadiſo Nō intellige de terreno ꝑadiſo vel orto voluptatis vnde adā eſt expulſus. nec de ꝑadiſo āgelico velcelo empirreo. qꝛ ad illū an̄ xp̄m nemo aſcendit. ſꝫde ſimbo ſcōꝝ ⁊ ſinu abrahe ad quē aīa xp̄i ⁊ latroīs