Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum xxxii. Secunde partis

cis .ſ. an ꝓpria an aliūde tibi ꝯmiſſa. ⁊ qͥs tibi dedithāc ptātem vt iſta facias. quaſi dicerēt Quid eſt qd̓eijcis de tēplo quoſuis. cū nō ſis oſtiarius. ⁊ docesnobis incōſultis. Querūt qͣ auctoritate iſta facit qꝛauctoritatē eijciendi de tēplo habebāt oſtiarij. ⁊ docēdi in templo ſacerdotes ⁊ legis doctores. ad hoca prīcipibꝰ ſacerdotū aſſignati ⁊ nō alij. Xp̄us aūtneutrā auctoritatē videbat̉ hēre ſꝫ magis vſurpate Subintelligunt em̄ eū oꝑari ꝑ diabolū ⁊ diaboli eē qd̓ facit vt ſupra dixerūt. ꝙ in beelzebub demonia eijcerēt Quaſi vellēt dicere ẜm criẜ. Tu de ſacerdotali familia nō es. ſenatus hoc tibi nō donauit neqꝫ ceſar. in qͣ gͦ ptāte hoc facis. nūquid in beel zebubprincipe demonioꝝ Iheſus aūt oppoſitioni reddiditoppoſitionē nō ſolutionē. qͣſi clauū clauo retūdens⁊ qui aꝑta rn̄ſione tēptatoꝝ calumniā ꝯfutare poterat prudenter eos interrogat. vt ip̄i vel ſuo filētio velſua rn̄ſione ⁊ ſm̄a ꝯuincant̉. Calūnians em̄ meliusinterrogatōe qͣꝫ directa rōcinatiōe vel rn̄ſiōe ad inconueniēs ducit̉ Ille nāqꝫ ē optimus modus rn̄ dendi ⁊ ꝯcludendi ꝯtra malignantes. qn̄ ex ſuis ꝓprijsrbis ⁊ rn̄ſis arguunt̉. per hoc quoqꝫ on̄dit xp̄s ꝙmalignantibꝰ quales iſti erant nō ſunt dei ſecreta reuelanda. ſed eoꝝ malicia prudenter eſt declinanda.Interrogauit ergo eos de bap̄o iohannis vnde eratde celo an ex hoībus .i. ex dei p̄cepto ⁊ d̓ina ordinatione. an ex hoīs adinuentōe ⁊ hūana inſtitutōe Atilli ſtupefacti ad interrogatōem cogitabant intra ſeviā rn̄dendi. ſed nō habebant. vidētes ex quacunqꝫrn̄ſione ſuā ꝯfuſionē. Nā ſi dixiſſent baptiſmū iohānis de celo. i. ex celeſti ⁊ d̓ino inſtituto eſſe patenter ꝯuincebant̉ qꝛ nō crediderūt iohān dicenti ip̄mdn̄m de celoveniſſe ⁊ ꝑhibenti ei teſtimoniū de ptāteQui em̄ credit iohanm credit vtiqꝫ ⁊ xp̄o. qꝛ iohēsxp̄o teſtimoniū ꝑhibuit ip̄m p̄dicando ⁊ dei filiū eēnūciando. qͣſi vellet dicere. Ille mihi teſtimoniū perhibuit quē ꝯfitemī habuiſſe ꝓphetiā de celo ⁊ ab illoaudiſtis in qua ptāte hec facio. qꝛ ille hoc demonſtrauit teſtimoniū mihi perhibendo. Si aūt dixiſſent deterra ⁊ inſtitutōe humana. ꝑiculū mortis incurriſſent ad populū vt tanqͣꝫ blaſphemi eſſent lapidandiqꝛ ppl̓s qui pro maiori ꝑte iohānis baptiſmū ſuſceꝑat eū ex vita ⁊ doctrina ac xp̄i teſtimonio ꝓphetamſctūm ⁊ verū a deo miſſuꝫ reputabat. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝟba eꝰ⁊ facta a deo eſſe ſentiebat. Uider̄t ergo vt ait Bed̓.qd̓libet horū rn̄diſſent in laqueū ſe caſuros timēteſ.ſ. plebis lapidationē ſꝫ magis timētes ꝟitatis confeſſionē. Et mēdaciter dicētibus eis ſe neſcire. aitieſus. Neqꝫ ego vobis dico in qua ptāte hec facio.Nō dico vobis quod ſcio qꝛ nō vultis fateri qd̓ ſcitis. Quia ergo dicebāt ſe neſcire qd̓ tn̄ ſciebant noluit eis de ſe aꝑire ꝟitatē de hoc qd̓ q̄rebat. ⁊ iuſtiſſime ꝯfuſi ſunt. Ex ſua em̄ taciturnitate ꝯpulſi ſunt aſua petitōe ceſſare. Nā ẜm criẜ. mendacia ſi nō hn̄tquē decipiāt ipſa ſibi mentiunt̉. Duabus quippe decauſis ẜm Bed̓. occultat̉ ꝟitas. qꝛ auditores minuſcapaces ſunt ad intelligēdū. Unde d̓r. multa habeovobis dicere ſed nō poteſtis portare modo. vel qꝛ exodio ⁊ ꝯtemptu indigni ſunt quibꝰ aꝑiatur. Undedicit̉. Nolite ſanctum dare canibus. neqꝫ mittatis

margaritas an̄ porcos. ⁊ hic vtrūqꝫ ꝯcurrebat. Ettercia cauſa addi p̄t .ſ. aſſiduitas predicādi. aſſiduaem̄ predicatio vileſcit. Uoluit ergo xp̄us on̄dere defacto ⁊ exēplo ꝙ licet vti cautelis ꝯtra cautelas malorū inſidiantiū bonis. Un̄ dicit criẜ. ꝙ interrogātem oꝫ docere. temptantē retundere Qd̓ aūt aꝑienda erat ꝟitas ſiue ptātis ⁊ p̄dicatōis alijs ⁊ nō ipſis. ⁊ quare indicauit ꝑ parabolā duorū filioꝝ. quorū vni pater dixit. vade in vineā meā. qui rn̄dit nolo. poſtea tamē pm̄a motus iuit. dixitqꝫ alij pater vade in vineā meā. qui rn̄dit vado. ſꝫ nō iuit. Hō iſtequi duos filios hūit eſt deus .ſ. pater. qui d̓r hō rōemāſuetudinis quā ad hoīem hūit. qui etiā omēs homīes paterno affectu creauit. ⁊ cū ſit natura dn̄s tn̄magis vult diligi qͣſi pater. qͣꝫ timeri qͣſi dn̄s. Primus filius tꝑe ⁊ origine. nō dignitate ⁊ d̓i cognitōeeſt ppl̓us gentiū. alter ppl̓us iudeoꝝ. qꝛ gentes erātex tꝑe noe. iudei aūt ex abrahā. Oꝑari aūt vineā ēfacere iuſticiā. quā general̓r quidē in natura oīꝫ hominū deus plātauit. ſpecial̓r aūt iudeis eā in librovite dedit. cuius diuerſe vites ſunt diuerſe iuſticiaꝝſpecies. Primo filio primū dixit ꝑ naturalis legisimpreſſionē ⁊ noticiā. vade oꝑare .i. in tꝑe huiusſeculi fac legis naturalis iuſticiā que eſt. hoc faciasalij quod tibi vis fieri. ⁊ qd̓ tibi nō vis fieri ne feceris alteri. oꝑare inqͣꝫ in vineā .i. in eccīam extra quānō eſt locus oꝑandi meritorie Locutus eſt aūt ei nōfacie vt hō ſed in corde vt deus. ingerēs intellectuꝫſenſibꝰ. qꝛ nūqͣꝫ deus deſtitit hoīes incitare ad bonūꝑ occultos inſtinctus. Un̄ cri. Poſuit deus ſpiritūſciētie boni ⁊ mali in hoībꝰ vt quotiēſcūqꝫ peccamꝰille in ſilentio qͣſi factū nr̄m accuſet. in ꝯſtīa tacitead aīam loquit̉ dicēs. Malū eſt hoc ⁊ hoc bonū eſt.Ille aūt .ſ. primus filius in cogitatu ſuꝑbe rn̄dit. nolo. qꝛ bonū relinquēdo ⁊ malū eligendo aꝑte contumax fuit. legi em̄ naturali nō obediuit. ⁊ libero arbitrio abuſus eſt. Un̄ cri. Quō dixit nolo. In cogitatu. qui hn̄s intellectū boni ⁊ mali relinquit bonū ⁊ſequit̉ malū in cogitatōibus ſuis ꝯtra dn̄m rn̄derevidet̉. qꝛ nolo. i. ꝯtra intellectū ſuū creatū ſibi a domino fecit. hec criẜ. Sꝫ poſtea in aduētu ſaluatorisad predicationē xp̄i ⁊ apl̓orū credēs pm̄a ductus oꝑatus eſt in vinea dei. ⁊ ſermonis ꝯtumaciā laborecorrexit. qꝛ ſummo deo colla ſubmiſit. ⁊ nūc cultufidei deo placet. Alteri aūt filio poſtea dixit ꝑ moſayce legis dationē. vade ⁊ oꝑare in vinea mea ⁊ faciuſticie oꝑa. Qui rn̄dit vado. qꝛ primū deo ſeruirevouit. ⁊ ſe ad ſeruiendū deo ꝑ ſuſceptionē legis moſaice obligauit dicēs moyſi. oīa precepta dn̄i faciemus ſꝫ nō iuit. ⁊ qd̓ ore rn̄dit oꝑe nō impleuit. qꝛ īſeruitio dei nō remāſit. ⁊ legē ſuſceptā nō obſeruauit. nec nō ad ydolatriā ⁊ ad infinita mala declinauit. ⁊ nūc xp̄i cultū negat. Induxit aūt hāc ꝑabol āeos interrogādo vt ꝓpria rn̄ſione illos īpietatis miniſtros arguerꝫ ⁊ ꝓprio iudicio ꝯdēnarent̉. Cū ergoqueſiſſet. qͥs ex duobꝰ fecit volūtatē patris. ⁊ illi rn̄diſſent primus. nō intelligētes de ip̄is dictā ꝑabolā. ⁊ neſciētes ꝙ in rn̄ſione exprimerēt ꝯdemnationē ſuā. intulit ⁊ ex rn̄ſione ꝓpria eos ꝯfutauit. cōformās ab ip̄is prolatā ſnīam ⁊ dicēs Amē dico vobis