Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum xxxii.

eſt mediator inter deū ⁊ hoīem. qꝛ cū deo ꝯuenit tōenature diuine. cū hoīe rōe nature humane Erat aūtq̄dā diſcordia inter deū ⁊ hoīem. ⁊ ideo venit iheſus⁊ ſe on̄dit mediatorem. Tercio vt ip̄m aerē mundaret. ſanctificauerat em̄ terrā triginta annis ſuꝑ eamambulando. ſanctificauerat aquā in ipſa ſe baptiſari faciendo. ſanctificauerat ignem ſpm̄ſanctū in ſpecie ignis mittendo. reſtabat vt ſanctificaret aerē nōſub tecto ſed in aere moriendo. Pluribꝰ etiā decauſis voluit mori morte crucis Una ꝓpter mortisturpitudinem. vt hoīem nec ipſa mortis turpitudoa ꝑfectione iuſticie repellat Item qꝛ hoc genus mortis ꝑ modū exaltatiōis ꝯueniebat fructui cauſe ⁊ figure paſſionis Fructui quidē ꝯueniebat qꝛ ꝑ paſſionē exaltandus erat a patre Cauſe aūt paſſiōis cōueniebat dupliciter .ſ. ex ꝑte hoīꝫ ꝓ quoꝝ ſalute moriebat̉. ip̄i em̄ ꝑierāt qꝛ deiecti ⁊ demerſi erāt ad terrena. ⁊ ideo voluit mori exaltatus. vt nos eleuaretad celeſtia Et ex ꝑte demonum vt .ſ. eos qui in aereprincipatū ⁊ ptātem exercebāt ip̄e eleuatus in aereꝯculcaret Figure ꝟo ꝯueniebat qꝛ dn̄s ſerpentē indeſerto fieri p̄cipiebat qꝛ ſicut ille ſerpēs exaltatusfuit in palo. ita ⁊ dn̄s in cruce Cum aūt dn̄s tanta ⁊tam magna ſigna feciſſet corā eis in miraculis ⁊ indoctrina ⁊ in reuelatōe ſecretoꝝ cordis ⁊ futuroruꝫꝯtīgentiū ꝑ q̄ declarata erat d̓initas eius. nō tn̄ credebāt in eū .ſ. ꝓ maiori ꝑte. ⁊ in hoc ꝯplete ſunt ſcripture ꝓphetaꝝ eoꝝ obſtinatōem ⁊ excecatiōem p̄dicentiū Conſueuerāt em̄ dicere. qd̓ ſignū on̄dis nobis vt credamus tibi ſed ecce cū tanta ſigna feciſſetnō crediderūt ei. Uerūtn̄ multi ex principibꝰ .i. legiſꝑitis ⁊ ſacerdotibꝰ crediderūt tūc in eū ꝓpter miracula ⁊ impletiōem ſcripturaꝝ. ſicut ⁊ nicodemusvnus eoꝝ. qui alias venerat ad iheſum nocte. ⁊ gamaliel. ⁊ ioſeph ab arimathia. ⁊ alij qͣꝫ plures. ſedꝓpter phariſeos nō ꝯfitebant̉ maīfeſte timentes nede ſynagoga eijcerent̉ qꝛ iā ꝯſpirauerāt ꝙ ꝯfitentesip̄m eſſe xp̄m de ſocietate iudeoꝝ expellerent̉ qd̓ apud eos valde ignomimoſum erat Eiectio em̄ de ſynagoga reputabat̉ magna. ſicut apud nos eiectio ꝑexcōicationem de eccīa. Cā vero ⁊ radix huius defectus .ſ. qͣre nō ꝯfitebant̉ erat ſuꝑbia ⁊ inanis gloriadilexerūt em̄ gl̓iam hoīm ⁊ honorē mundanū in dignitatibꝰ ⁊ laudibꝰ humanis magis qͣꝫ dei gl̓iam ⁊meritū ꝓ d̓i gl̓ia ſperandū. cui ſoli debet̉ honor ⁊ gloria Ex hoc em̄ ꝙ publice ꝯfitebant̉ amittebāt gloriāhoīm licet ex hoc ꝯſeq̄rent̉ gl̓iam dei. iſti aūt magiselegerūt priuari gl̓ia dei nolentes publice ꝯfiteri qͣꝫgl̓ia hoīm cupiētes a mūdanis honorari. nō attendētes ad dictū apl̓i. ſi hoībꝰ placerē xp̄i ẜuus nō eſſeꝫIſti hodie multos hn̄t ſequaces .ſ. ꝓ mundi gloriaſe ⁊ ſua ꝓdigaliter exponentes. ⁊ parum aut nihilꝓ dei gloria ꝓmerenda facientes Un̄ eoꝝ fides inſufficiens erat. nō em̄ ſufficit corde credere ad iuſticiam. ſed oꝫ etiam ore ꝯfiteri ad ſalutem. Et in hochumana gloria eſt paruipendenda. ⁊ oīs pena pacienter toleranda. qꝛ oīs pena que ꝓ iuſticia ſuſtinet̉eſt meritoria. vt cū apl̓o quilibet dicat Mihi aūt abſit gloriari niſi in cruce domini noſtri iheſu xp̄i perquem mihi mundus crucifixus eſt ⁊ ego mundo.

Scd̓m aug. dn̄s crucē ſuā in ſrontibꝰ credentiumfixit vbi quodammō ſedes eſt verecūdie vt de nomīeeius fidelis nō erubeſcat ⁊ magis dei gloriā qͣꝫ hoīmdiligat. Unde ille qui euangeliū legit ⁊ etiā illi quiaudiunt ſigno crucis ſe ſignāt. Poſt hec aūt tandēdn̄s ieſus qui ſcrutat̉ corda hoīm cognoſcēs furorēilloꝝ ⁊ maliciā quam iā de eo occidendo ꝯceꝑant. ⁊voles eos p̄uenire nō expectauit vt in opus irent. ſedabijt recedendo a ꝑſecutoribꝰ ſuis. qꝛ iā non recipiebant eius doctrinā. ⁊ abſcondit ſe ab eis mitigansilloꝝ inuidiā ⁊ furorē. qꝛ nondū venerat hora paſſionis ſue. In quo nobis exemplū dedit vt cum de aliquoꝝ malicia nobis ꝯſtat etiā anteqͣꝫ patrare operetemptent fugere debeamus. Abſcondit ſe ab eis faciem̄ cognitionis ſue eis ſubducendo. qd̓ excecationēeoꝝ ⁊ tranſitū fidei a iudeis ad gentes ſignificabat.Et cū veſꝑa facta eſſet egrediebat̉ dn̄s cū diſcipulisduod ecim de ciuitate ⁊ redijt in bethaniā ibi mites⁊ iuſtos de regno dei docens. in die ꝯtra ꝑuerſos ⁊malos aſꝑe loquens eoſqꝫ ꝓ noribꝰ prauis redarguens ⁊ nos eū in hoc imitari erudiens. OratioOmine ieſu xpē. da mihi vt non ſolū folia.hoc eſt ꝟba ⁊ eſtimatōem iuſticie. ſed vt fructus opeꝝ habeā. ne a te vnqͣꝫ maledictiōemincurrā. Da mihi vt tanqͣꝫ verus tuus miniſter ꝓ modulo meo te ſequar. vt vbi tu es ⁊ ego eſſe merear.Trahe me poſt te ieſu bone. nō trahat dulcedo ſeculi. ſed trahat me ſuauitas amoris tui. Sit tecū in celo iugiter intentio mea. ſit mecū in terra ꝯtinue ꝓtectio tua. Adhereā tibi inſeꝑabiliter. ſeruiā tibi ꝑſeueranter. querā te fideliter. inueniā te feliciter. poſſideam te eternaliter rex meus ⁊ deus meus. AmenDe duobus filiis quorumvnus in vineam iuit. alius ire neglexit. Capitulum XXXIIT cum tercio ſabbati. hoc eſt feria terciaiteꝝ mane reuertendo ad ciuitatē hirl̓mtranſiret dn̄s ⁊ diſcipuli eius circa locuꝫvbi ipſe maledixit ficulnee. viderūt diſcipuli arborem aridā factam a radicibꝰ .i. a fundamentis que erant ſacerdotes ⁊ ſcribe amplius qͣꝫ prima die. ⁊ mirati ſunt de ſubita arboris exiccationeNec miꝝ ſi ꝯtinuo aruit. qꝛ ſermo dn̄i maledicētisquaſi flamina ad radices deſcendit. Et cū veniſſet intemplū .i. in atrium templi vbi ꝯueniebant hoīnesad orandū ⁊ verbū dei audiendū. vt doceret. oraret.⁊ exemplū daret. acceſſerunt nō vt docerent̉ cū ppl̓oſed vt docentē caꝑent in verbo. ad eum docentem .i.dū doceret qn̄ precipue impediendus nō erat. principes ſacerdotū quos nō excuſat ignorantia. ⁊ ſeniores ppl̓i a quibꝰ egreſſa eſt iniquitas Scd̓m criẜ. dicebant ſacerdotes apud ſe. nos ſumus colūne tēpli.ecce ſuꝑ illū tota recūbit eccīa. nos ſumus quaſi tacētiū ſcripturaꝝ lingua viſibilis ⁊ ecce ille reſonat inmedio templi. ⁊ nos ꝯtempti quaſi cithara diſſipata tacemus. nos fuimus prēs mō iſte generat filios⁊ nos ſteriles ſumus. qͣſi dicerent. multū vilificam̄.Acceſſerūt inqͣꝫ dicentes Dic nobis. qꝛ ad officiuꝫnoſtꝝ ꝑtinet hoc inquirere ⁊ ſcire. in qua ptāte hec fag. iiij.