¶ Secunde partis¶ Capitulum xxvi.
ad manendū diuertebāt vbi etiā pecora ſuaa lebantlicet em̄ nō hēbant hereditatē ad excolendū. hēbāttn̄ domos ad nutriendū aīalia. ⁊ ad manendum tꝑequo non vacabant cultui d̓ino in ihrl̓m. In hoc ꝙdn̄s venit in montē oliuēti. ſignificat̉ ꝙ ꝑ ſolā pietatē veniebat ad paſſionē. ⁊ non ꝑ nccītatem Scd̓mhiero. iſte mōs vocat̉ mōs olei criſmatis ⁊ lumīs.in quo ſignificat̉ triplex effectus dn̄ice paſſionis. inoliua venia indulgentie. in criſmate vnctio gr̄e. in lumine ſplendor gl̓ie ¶ Ibi gͦ dn̄s expectās miſit ind̓duos diſcipulos Scd̓m criẜ. ⁊ gloſam. hi fueruntphilippus ⁊ petrus. quoꝝ primus ſamariā qͣſi afināſcd̓us corneliū qͣſi aſine pullū adduxit Tales em̄ debent mitti ad p̄dicandū .ſ. qui hn̄t agnitōeꝫ ꝟitatisſeu ſcīam ad intelligendū ⁊ ſplendoreꝫ honeſtatisſeu grāꝫ ad docendū. petrus em̄ interp̄tat̉ agnoſcēsphilippus os lampadis Miſit āt diſcipulos qͣſi diſciplinatos ꝓpter edificatiōem exēpli. ſꝫ duos ꝓpterfirmitatē ꝟbi qꝛ in ore duoꝝ vel triuꝫ ſtat oē ꝟbū. ⁊pluribꝰ alijs de cauſis deſtinauit hūc numerū. ſicut⁊ binos miſit ad p̄dicandū. Un̄ hiero. Miſit duosꝓpter ſocietatē. ꝓpter duplicē humilitatē cordis ⁊corꝑis. ⁊ ꝓpter duplicē ⁊ geminā caritatē dei ⁊ ꝓximi Et iteꝝ Siue ꝓpter theoricam ⁊ practicā .i. ſcīaꝫ⁊ oꝑa. Un̄ ⁊ beda Recte aūt duo mittūt̉. ſiue ꝓpterſcīam veritatis ⁊ mundiciā oꝑis ſeu ꝓpter geminedilectōis. dei viꝫ ⁊ ꝓximi ſact̄m toto orbe p̄dicandūUn̄ etiā criẜ. Duos aūt miſit apl̓os qꝛ ꝑ duo generalia mandata omne genus hoīm de pctō abſoluit̉.QQualia. diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊ꝓximū tuū ſicut teip̄m In his duobꝰ oē pctm̄ expellit̉ ⁊ oīs iuſticia ꝯſummat̉ Aut certe illa duo. Qd̓tibi nō vis fieri alteri nō feceris. ⁊ qd̓ vultis vt faciant vobis hoīes facietis eis ⁊ vos ſil̓r. Un̄ ⁊ remi.Duos quippe miſit ꝓpter duos ordines p̄dicatorūmiſſos iudeis ⁊ gentibꝰ. ſiue duo ſunt p̄cepta caritatis. ſiue ꝓpter duo teſtamēta. ſiue ꝓpter lrām ⁊ ſpiritum ¶ Et dixit eis Ite in caſtellu .ſ. in ihrl̓m qd̓contra vos .i. corā vobis eſt. ⁊ vobis ex oppoſito poſitum ad radicē alterius mōtis .ſ. ſyon. hoc etiā dt̄ ꝙꝯtradictōem futurā in ihrl̓m ꝯtra apoſtolos p̄uidebat. Et d̓t caſtellū qꝛ vſus ſacre ſcripture ē aliqn̄ caſtellū ꝓ ciuitate ⁊ ciuitatē ꝓ caſtello ponere. Uel d̓rcaſtellū ꝓpter loci ſitū ⁊ fortitudinē. qꝛ triplici muro ac ꝓpugnaculis ⁊ fortalicijs ad modum caſtriclauſa erat ihrl̓m Uel vocat eā ſic deſpectiue. iaꝫ em̄nomē ciuitatis amiſerat qꝛ ex libertate tꝑali in ẜuitutē gentiū redacta ⁊ romanis ſubiecta erat Iteꝫ delibertate ſpūali redacta erat in ſeruitutē pctōꝝ. ⁊ defreqn̄tia ppl̓oꝝ in paucitatē habitatoꝝ. ⁊ ideo d̓r diminute caſtellū Item nō vocat ihrl̓m ciuitatē qꝛ ibinon erat ciuiū vnitas. ſed multiplex diſcordia intereos. ſꝫ vocat eā caſtellū. qꝛ munita erat armis malicie ꝯtra xp̄m ¶ Et ſtatim .ſ. ante portā ⁊ introitū ciuitatis inuenietis afinam ⁊ pullū eius. ſuꝑ quē nullus ſedit. in biuio ⁊ loco publico alligatos. ⁊ ad miniſteria pauperuꝫ deputatos. Mos quippe erat in illis regionibꝰ. vt ſingulis ciuitatibus ⁊ viculis aſinus vel qd̓libet aīal ad opus vel ad ſedendum aptuꝫpreꝑatum haberet̉ ꝓ pauperibꝰ. qui ia iumenta
non hēbant. Et ſi cui nccē eſſet oꝑe vel itinere vniusdiei eo vteret̉. de cuius ſuſtentatōe hītatores vrbiscoīter cogitabāt. ſed cū quis eo vtebat̉ ꝓ tꝑe illo pabulū ei dabat̉. ⁊ poſt vſum ad locū determinatuꝫ reducebat. Mos igit̉ iſte tunc hieroſolimis ſeruabat̉vbi in loco publico ligata erat aſina. ⁊ cū ea pullus.qui ꝑiter ad oꝑa coīa nutriebant̉. nondū eī quiſqͣꝫeū aſcenderat. ⁊ qui aſina vtebat̉. vtriqꝫ de pabuloꝓuidebat. Soluite ⁊ adducite mihi Ubi criẜ. Ecceigit̉ qͣꝫ humile ⁊ ꝯtemptibile aīal xp̄s rex regum elegit ad inſidendū cū hirl̓m ingrederet̉ Et ſi quis vobis aliqͥd dixerit. dicite qꝛ dn̄s .ſ. oīm his opus hꝫ.⁊ ꝯfeſtim ſine ꝯtradictiōe dimittet eos. Dicit enimcriẜ. ꝙ ꝟtus xp̄i mouit ⁊ preꝑauit cor dn̄i .i. cuſtodiſilloꝝ aīaliū vt mox ad ꝟbū eoꝝ daret eis qͣꝫuis ignotis Miſtice caſtellū md̓s. diſcipuli ꝟo predicatores. md̓s vero eſt ꝯͣ predicatores. qꝛ mundus amatd̓itias. honores. ⁊ delicias. Econtra predicatorespredicant pauꝑtatē. abiectōem ⁊ aſperitatē. Aſinappl̓s iudaicus ꝓpter ſtulticiā. pullus ppl̓s gentilis ꝓpter laſciuiā ⁊ peccandi ꝯſuetudinē. Dicit ergo diſcipulis Itē ad predicatōis officiū. ad ſacr̄oꝝ miniſteriū. in caſtellū .i. in mundū qui multipl̓r impugnatdeū .ſ. erroribꝰ in incredulis. fictōnibꝰ in ypocritisvoluptatibꝰ in impudicis. vanitatibꝰ in ſuꝑbis. cupiditatibꝰ in auaris ⁊ ambitioſis. Unde iohānes.Totus md̓s in maligno .i. in malo igne poſitus eſt.Qd̓ ꝯtra vos eſt. diſſimili ꝯuerſatōe. tumida mētisobſtinatōe. pudibunda oris obiurgatōe. ⁊ ſtatim inuenietis qꝛ ſine magna ſolicitudine querendi aſināalligatā ⁊ pullū cū ea. quoꝝ ẜm glo. vnū ad iudeos.ſ. afina. alteꝝ ad gentes .ſ. pullus refert̉ Igit̉ iudeaẜm deū ⁊ in ſpūalibꝰ mr̄ eſt gentiū. qꝛ de ſyon exiuitlex Ecce triplex miſeria ꝯditōis pctōꝝ q̄ nos dꝫ mouere ad querendū. Beſtialis ſil̓itudo. qꝛ de homīe iumentū eſt factus ⁊ iō d̓taſinā ⁊ pullū eius. ſpūalisligatio. qꝛ de libero factus eſt captiuus. ⁊ ideo d̓t alligatā. talis multitudo. qꝛ ſtultoꝝ infinitus eſt numerus. ⁊ iō d̓t. ſtatim inuenietis. vbiqꝫ em̄ occurruntpctōres. Ut aūt d̓t criẜ. ꝓpter quaſdā ſil̓itudines aīmalibꝰ his aſſil̓ati ſunt hoīes deū vel dei filiū nō cognoſcētes Eſt em̄ aīal hoc immundū. rude. ſtultum ⁊infirmū. ſic fuerūt hoīes an̄ xp̄i aduentū. ⁊ alligatipraua ꝯſuetudine pctī. qd̓ vinculū fortius ē ceterisqꝛ liꝫ alia vincula vetuſtate putreſcant ⁊ corrūpant̉vinculū tn̄ pctī ſua vetuſtate fortificat̉ Suꝑ quē nemo ſedit. qꝛ nulli vult obed ire. ſoluite moītis veſtrisab erroribꝰ ⁊ peccatis enodando ⁊ extrahendo ⁊ ſolutos on̄dendo. ⁊ adducite mihi. in fide ⁊ moribus informando. vt ſoluti a vinculis me ſequant̉ imitandoSicut em̄ auis que portat ſecū vinculū non p̄t bn̄ adpredā ſuam volare. nec etiā poſt predā ſuam p̄t currere canis vinculatus. ſic nec pctōr poſt xp̄m vinculopeccati ligatus. Et ſi quis vobis aliquid dixerit impedire vos volens. dicite qꝛ dn̄s oīm cui oīa ſeruiredn̄t his opus habet. ⁊ operā eoꝝ deſiderat non ꝓpterſuam nccītatem. ſed ꝓpter noſtrā vtilitatē. Uult em̄nrām ꝯuerſionē ꝓpter nrām ſalutē. Et ꝯfeſtim .i. fine ꝯtradictōe dimittet eos cognito mandato ſuꝑioris ¶ Moraliter caſtellū dn̄o ⁊ ſuis apl̓is ac ſue gr̄ef. ij.