¶ Secunde partis¶ Capitulum xxvi.
murat inuidens penitēti. murmurat iudas de effuſion vnguēti. ſꝫ iudex accuſatōꝫ nō recipit. accuſatāabſoluit. Sinite inqͥt illā. bonū em̄ opus oꝑata eſtin me. laboret martha. paret hoſpitiū ꝑegrino. eſurienti cibū. fitienti potū. veſtē algenti. ego ſolus marie ⁊ illa mihi totū preſtat qd̓ hꝫ. a me quicqͥd optatexpectet. hec anſel. Conſpice igit̉ dn̄m ieſum cenantem in domo ſymonis cū illis aīcis ſuis. qꝛ forte cōſanguinei vel multū domeſtici erant eiuſdē ſimonis⁊ ꝯuerſantē cū eis paucis diebꝰ .ſ. vſqꝫ ad tꝑs paſſionis ſue. ſed ampliꝰ in domo marthe. hec em̄ domuserat ſuū refugiū ſpeciale. ibi cū diſcipulis ſuis comedebat ⁊ dormiebat. ibi ⁊ mr̄ eius cū ſororibꝰ qui eſcebat. quā oēs multū honorabant ⁊ maxime magdalena q̄ eā ſꝑ aſſociabat. nec ab ea vllatenus recedebatLazarus qͥppe ⁊ maria magdalena ⁊ martha ex pr̄e⁊ mr̄e genti inſignes ⁊ diuites fuerūt. ⁊ lazaro ꝑseoꝝ que in hirl̓m ꝑentes hūerant .ſ. quidā vicus. ⁊marie magdalū caſtellū ſeu oppidū galilee ad duasſeucas de bethſayda ꝯtra meridiē. ⁊ ſcd̓o miliario aſtagno genezareth. ⁊ marthe bethſaida in ꝑtē de hereditate ꝑentū ceſſit ⁊ euenit. ſed tn̄ ꝓpter hoſpitalitatis grām ſimul cū martha manebant. qꝛ ip̄a prudētior ad diſpenſandū erat. ⁊ ideo etiā in receptionedn̄i ſola aliqn̄ martha legit̉ noīata Conſpice etiamip̄am dn̄am. qꝛ de dilectiſſimo filio ſuo timore ꝑterrita erat. nec ſe ab illo tꝑe ſeꝑabat Et cū dn̄s defendens magdalenā a murmure ꝓditoris dicēs Mittens hec vnguentū hoc in corpus meū ad ſepiliendūme fecit. an nō credis ꝙ huius ꝟbi gladius matrisaīam ꝑ trāſiret Quid em̄ de morte ſua expreſſius dicere poterat. Sil̓r ⁊ oēs alij erant ꝑterriti. ⁊ anxijscogitationibꝰ pleni colloqn̄tes ad inuicē vnus cū altero hincinde. more illoꝝ qͥ hn̄t dura ⁊ aduerſa tractare Cōpatere ip̄is. ⁊ tūc libenter cū eis ꝯuerſerisCognouit gͦ ꝑ formā publicā turba multa ex iud̓isqui ex tota terra venerāt ad diē feſtū. qꝛ illic .ſ. in bethama eſſet iheſus. bethania em̄ ꝓpe ihrl̓m quaſi adduo miliaria erat ⁊ ideo de facili hoc cognoſcere poterant. ⁊ venerūt illuc nō ꝓpter iheſum tm̄. ſꝫ etiā vtviderēt lazarū ſuſcitatū. In hoc innuit̉ duplex cā.vna ꝓpter ieſum reuerēter viſitādū. alia vt viderentlazarū ſuſcitatū. ⁊ hoc propter duo Primo qꝛ illudqd̓ factū circa ip̄m audierāt valde mirabile erat. ⁊hoc hoīes videre deſiderāt. Scd̓o qꝛ ſperabant lazaro referente aliqͥd de alia vita ꝑciꝑe ⁊ audire. cuiuscognitōis deſideriū hoī eſt innatū Curioſitas tn̄ magis eos adduxit qͣꝫ caritas nectm̄ amore ducebant̉qͣꝫtum āmiratiōe. qꝛ ſicut ſe cupiditas hoīꝫ hꝫ nouavidere ⁊ audire cupiebāt. Sed illa curioſitas malanō erat ex qͣ ad fide induci poterāt. Nos ecōtra ſi cognoſcimus ieſuꝫ obediētis aīe domū in qͣ inhabitetinueniſſe. veniamus illuc ꝯtēplatōe. nō ꝓpter hoīemtm̄ quē in aīa ſuſcitatū videmus ſꝫ vt vitā bonā imitemur. ⁊ ꝑ hoc ad viſionē dei ꝑueniamus. ¶ Cogitauerūt aūt principes ſacerdotū dolentes de manifeſtatōe gl̓e xp̄i vt lazaꝝ interficerēt ad occultādū miraculū. qꝛ multi ex iudeis ꝓpter illū abibāt ⁊ credebāt in ieſū ꝯuicti ſigno maxīo. ⁊ īducti ad credēdūin quo videbāt̉ manifeſte deo obuiare. ip̄e em̄ viuifi
cauerat lazarū. ⁊ iſti volebant occidere eū. ex quo ⁊maxima patet malignitas eorū Stulti ⁊ maligni iudei eū occidere volebāt quē nuꝑ dn̄s ſuſcitauerat acſi iterū eū reſuſcitare nō poſſet. Unde aug. O ſtultacogitatio ⁊ ceca ſeuitia. Dn̄s xp̄us qui ſuſcitare poterat mortuū nō poſſet ſuſcitare occiſum. Ecce vtrūqꝫ fecit dn̄s ⁊ lazarū mortuū ⁊ ſeip̄m ſuſcitauit occiſum. Ubi ⁊ criẜ. Nullū aūt miraculū xp̄i eos ita furere fecit. hoc em̄ mirabilius erat. ⁊ corā multis factū eſt ⁊ erat inopinabile mortuū quatriduanū videre ambulantē ⁊ loquentē.Or̄oOmine ieſu xp̄e qui pro omni mūdo paſſurus venire ⁊ morari ī bethania .i. ī domo obedientie ⁊ ibidē cenare voluiſti. ac caput ⁊ pedes tibi vngi ꝑmiſiſti. da mihi vt in ꝟa obedientia ꝑſeuerādo ꝑ hāc tibi refectionē facere merear ſpūalē. qꝛ tu in nr̄a delectaris ⁊ quodāmō paſceris obediētia. Fac etiā me ibidē caput tuū ⁊ pedes vngerecaput quidē diuine ꝟtutis tue potentiā digna reuerentia ⁊ laude cōfitendo. pedes ꝟo aſſumpte hūanitatis miſteria ſil̓r digne ſuſcipiēdo. vel caput te criſtū venerādo. ⁊ pedes tuis fidelibꝰ obſequedo. vt tuam gratiā ꝯſequar ſic agēdo Amen.De ſeſſione domini ſuper pullū ⁊ aꝫ inā. ¶ Capitulum XXVI.Requentabant̉ miſteria. implebant ſcripture ꝑ dominū iheſum inſtante tꝑe quovolebat ꝑ proprij ſanguinis effuſionemmūdo cōferre remediū. Igit̉ in craſtinū.i. in die ſequenti .ſ. dn̄ica ſummo mane ꝑauit ſe adeundū in hirl̓m nouo ⁊ incōſueto modo. ſed ſicut fuerat prophetatū. Imminente itaqꝫ paſchali temꝑequo immolabat̉ agnus ip̄e tanqͣꝫ verus agnus ad locū paſſionis acceſſit pro ſalute mūdi voluntarie immolandus. facto on̄dens ꝙ erat ꝑatiſſimus ſe hūiliare ⁊ obedire vſqꝫ ad morte ꝯtēptibiliſſimā ⁊ acerbiſſimā ꝓ oībꝰ. ẜm bedā. preceptū legis erat vt decīaluna primi menſis agnus ſiue hedus ī domo recluderet̉ vſqꝫ ad. xiiij. lunam eiuſdē menſis quando ad veſꝑam immolabat̉. vnde ⁊ verus agnus ex omni grege ſine macula electus pro populi ſanctificatiōe immolandus. ante quīqꝫ dies .i. decima luna hirl̓imāaſcendit vt ſic ꝟitas figure rn̄deret. ¶ Cūqꝫ dn̄s ihiſus ꝑgere vellet mater vt credit̉ pro affectu eū retinebat. Sil̓r ⁊ diſcipl̓is ⁊ alijs intolerabile videbat̉ ꝙilluc iret. ⁊ vt poterant eū retrahebant. O deus qūodiligebant eū ⁊ qūo erat eis amarū quicquid lederꝫipſum. Ipſe ꝟo aliter diſpoſuerat qui vniuerſorū ſalutem fitiebat. Cepit igit̉ ire ⁊ illa ꝑua ſed fidelisdiſcipulorū comitiua poſt ipſum intercedere. Et venit bethphage ī medio itineris que erat viculus ſeuvilla ꝑua ſacerdotuꝫ in latere ⁊ d̓ſcenſu ſeu decliuiomontis oliueti ꝟſus hieruſalē diſtās vno miliario abethania que eſt in alio latere montis eiuſdē. ⁊ vnoa hieruſalē. vnd̓ bethphage locus ſacerdotū bene domus bucce ſeu maxillarū interpretat̉. quia maxillaꝓpria erat ꝑs ſacerdotū in lege quoꝝ erat p̄dicare ⁊ꝟbū dei proponere. ſacerdotes em̄ qui ꝑ ebdomadāin templo deſeruiebāt ꝯpleto officio vicis ſue illuc