¶ Capitulum xx.¶ Secunde partis
que ẜm deuꝫ oꝑari deſideras aliquos tibi obſiſtere.ſeu te impedire videas noli ꝯtentionibꝰ deſeruire.ſed teipſum in teipſo reſtringe. ⁊ te cū deo tuo recollige ſibiqꝫ dicas. Dn̄e vim patior rn̄de ꝓ me Necde hoc ꝯtriſteris. qꝛ nihil poſſunt niſi qd̓ deus ſcit finaliter ꝓ bono tuo eſſe expediens. imo qͣꝫqͣꝫ ad pn̄snon videas videbis finaliter ſi tn̄ patienter portaueris. ꝙ illud in quo tibi eos īpedimentū p̄ſtare credebas erit tibi iuuamē ad tuū ꝓpoſitū exequendū ſicutde ioſeph ⁊ multis alijs ē factū. qꝛ ẜm criẜ. Si legēxp̄i cuſtodire volueris nccītatem qͥdem nullā q̄ te abobſeruatōe eius impediat aliqn̄ patieris Si etiā inhis q̄ ẜm deū deſideras te videas quodāmō d̓initusimpediri. vel ꝑ infirmitatē vel quocūqꝫ alio mō ꝯtīgente. de hoc nullatenus ꝯturberis ſꝫ totū equammīter feras ⁊ te ex toto illi ꝯmittas qui melius nouitqͣꝫ tuip̄e quid tibi expediat. qui te ad ſe ꝯtinue ſubleuat. dūmodo teip̄m ex toto illi ꝯmittas. qͣꝫuis fortehoc ip̄e nō videas Ad hoc gͦ ſit totum tuum ſtud iumvt teipſum in pace ⁊ cordis trāquillitate poſſideas⁊ pro quocūqꝫ euentu nō doleas niſi de ſolo pctō ꝓprio vel alieno ſeu etiā de his que te inducerent adpctm̄. ⁊ q̄ poſſent alienare ſeu elōgare a deo vl̓ medium facere inter te ⁊ ip̄m deū. q̄uis em̄ tibi occurrēsaduerſitas eius nutu ⁊ ꝓuidētia gerit̉ cuiꝰ ꝟtute rescreate ſunt ⁊ in ſuo eſſe ꝯſeruant̉ Cū igit̉ tribulatioaduenerit exi obuiā tāto hoſpitī benigne eū recipiēdo. ⁊ dic corde iocūdo. Bn̄ venerit amica mea tribulatio. Qui em̄ aduerſa libēter ꝓ deo patit̉ xp̄o paſſoaſſil̓at̉. ⁊ iō ab eo tanqͣꝫ a ꝯſil̓i nexu dilectōis precipuo ꝯſtringit̉. Porro de īuolūtarijs tribulatōibꝰ ſcire debes ꝙ licꝫ inuolūtariū inqͣꝫtū hmōi nō ſit meritoriū. veꝝ tn̄ ſi prudēs aīus hoc qd̓ īuolūtarie illatūeſt volūtarie pati voluerit ⁊ volūtatē ſuā hactenus rebellē ad virgā d̓i inclinauerit ꝟtutē faciēs ex neceſſitate. haud dubiū quin ſalubre ⁊ meritoriū fiet. ⁊ adſpūale ꝟtutū incrementū ꝓficiet hoc qd̓ an̄ peſtiferūvidebat̉. Patiamur ergo libenter ⁊ volūtarie. qꝛ vera ſalus noſtra eſt in cruce. nec extra eā aliqua ſaluſinuenit̉. In quacūqꝫ em̄ aīa crux .i. tribulatio nō eſtnulla patientia eſt ⁊ vbi patientia non eſt vera ſalusnon eſt. Cor aūt patiens eſt cui gaudiū eſt ꝙ deſpicitur. ⁊ qd̓ in penis ⁊ quibuſqꝫ aduerſitatibꝰ letat̉ exultans ꝓ eo ꝙ paſſioni xp̄i ⁊ humilitati ſue aliquidadijcere valeat. ⁊ ꝙ habeat vnde deo aliquid ſacrificet. ⁊ ideo oēs penas ⁊ aduerſitates occurrētes vnias cū penis ⁊ aduerſitatibꝰ xp̄i. ⁊ ex vniōe ipſoꝝ dulceſcant. ⁊ deo in ſumma patīa redoleāt. oīa gͦ que tibi aduenerint ſiue leta ſiue triſtia ex nimia caritate adeo tibi eē donata certiſſime ſcias. ⁊ oīno credas ꝙoīa ex tanto amore xp̄i tibi ꝓueniāt vt nihil aliud tibi aūt aliter euenire velles aut velle deberes ⁊ iō ꝓ ſingulis ei grās ⁊ laudes agas Irati itaqꝫ iacobꝰ ⁊ iohēs ꝯͣ ſamarita nos voluerūt ignē e celo ad ꝯſumendū eos īpetrare dicētes Dn̄e ſi vis dicimus vt ignisdn̄dat de celo. i. de alto. ſicut fulgura ⁊ hmōi. q̄ oīapeniūt de celo aereo ⁊ ꝯſumat illos te reciꝑe nolētesO qͣnta fiducia eoꝝ in dn̄o erat qui ſolo ꝟbo ſe poſſe credebāt vt ignis de celo dn̄deret. ac hmōi vindcāque laudata eſt in helia. in iſtis eſt a domino reproba
ta. qꝛ hoc nō apptebant ex caritate ⁊ amore correctōnis eoꝝ vel fimende in illis malicie ſicut ille. ſed eximpatiētia potius ⁊ indiſcretōe ⁊ appetitu vindicteIn quo innuit dn̄s ꝙ nō valet zelus niſi ſit diſcretavolūtas. Un̄ ꝟbis apl̓i petri ananias ⁊ vxor eius exanimes ceciderūt. nō odio ſed iuſta vindicta. ⁊ paulus q̄ndā pctōrē tradidit ſathane in interitū carniſvt aīa eſſet ſalua. Un̄ beda. Reprehēdit in iſtis dominus nō exēplū ꝓphete ſancti ſꝫ volūtatē vindicandi que adhuc erat ī rudibꝰ. aīaduertēs eos nō amore correctionē ſꝫ odio deſiderare vindictā Hec bed̓.Un̄ dicit eis Neſcitis cuius ſpūs eſtis .ſ. ſpūſſctīqui bonus eſt ⁊ ſuauis. hoc eſt nō bn̄ recognoſcitiscuius ſpū ſignati eſtis. ⁊ iō vultis ꝑ odiū exercerevindictā qd̓ nō licꝫ dei ſeruis In nouo em̄ teſtō qd̓eſt amoris ꝓcedendū eſt ſuauiter ⁊ benigne nō ſic̄ inveteri teſtō qd̓ eſt timoris vbi procedebat̉ aſꝑe ⁊ rigide. Un̄ gloſa. Cuius ſpū ſignati eſtis eius ⁊ actaīmitemī. nūc pie ꝯdolētes ⁊ in pn̄ti patīam hn̄tesſꝫ in futuro iuſte iudicātes cum ſedebitis ſuꝑ ſedesduodecim. Et ſubiūgit dn̄s. filius hoīs nō venit animas ꝑdere ꝑrigorē iuſticie ſtatī inferēdo penā mortis ſic̄ vos vultis. quinimo ꝑditio ē ex vobis ſꝫ venitſaluare aīas ꝑ mīam ⁊ pene relaxatōem fic̄ expeditmiſeris. ſaluant̉ em̄ melius clemētia qͣꝫ ſeuitia Et īhoc dat̉ exēplū p̄latis vt nō ſtatī cū impetu pctā puniāt ſꝫ magis tꝑs et locū expectent. nec ſꝑ in peccātes vindictā exerceāt. Un̄ amb. Qd̓ ꝟo diſcipulosincrepauit. qꝛ ignē ſuꝑ eos deſcēdere geſtiebāt quinō receꝑant xp̄m. on̄dit̉ nobis nō ſemꝑ in eos quipeccauerūt vindicādū qꝛ nōnūqͣꝫ amplius ꝓdeſt clemētia tibi ad patīam lapſo ad correctōꝫ Deniqꝫ ſamaritam citius credider̄t. a quibꝰ hoc loco ignis atcet̉. Dn̄s aūt nec in hos indeuote dn̄m refutātes ꝓpriū ꝯmouet̉ vt on̄deret qꝛ nō hꝫ vltiōis ſtudiū ꝑfecta ꝟtus. nec vlla ſit iracūdia vbi plenitudo eſt caritatis. nec excludēda infirmitas ſꝫ iuuāda. Procula religioſis indignatio ꝓcul a magnanimis cupiditas vltiōis. ꝓcul etiā a prudētibꝰ ꝯſiderata ꝯmotō⁊ incauta ſimplicitas. hec amb. Per iacobū ⁊ iohānē qui adhuc imꝑfecti erāt fignificant̉ hoīes imꝑfecti q̄rētes minis dure vindicari. ſꝫ mgt̄ ꝑfectiōis ꝓhibet hoc fieri. ¶ Et qꝛ ſamaritani noluerūt dn̄m ieſum ⁊ diſcipulos eius intra ciuitatē ſuam reciꝑe adhoſpitandū abierūt in aliud caſtellū. Circuibat eniꝫdn̄s ieſus ciuitates ⁊ caſtella predicādo ⁊ faciendomiracula ſic̄ ſupͣ dictū eſt. Uide nūc qūo dn̄s ieſuscuius eſt terra ⁊ plenitudo eius excluſus ab vno locopatiēter fert ⁊ trāſit ad aliū ⁊ habe patīaꝫ ſi ſil̓ia tibieuenerint imo gaude. qꝛ datū eſt tibi in tāt illo imitari dn̄m tuū. Hec igit̉ oīa ꝯſiderātes omnē amaritudinē ⁊ irā a nobis excludamus. ⁊ nō vlciſcentesnōfip̄os deo totū ꝯmitramus. Un̄ criẜ. Nūqͣꝫ inſidiemur alijs qm̄ aduerſus noſip̄os acuimus gladiū ⁊ꝓfūdiorē nobifip̄is plagā damus. ſꝫ triſtauit te qͥs⁊ vis in eū vlciſci. ne vlciſcaris. Ita eī vindicare poteris ſi nō vindicaueris nō ſi vindicaſti. Qm̄ nō vindicās deū ei ꝯſtituis inimicū. vindicaris autem nōadhuc. Mihi enim vindictam ⁊ ego retribuam dic̄dominus. Si em̄ famulos hēmus ⁊ ſi adinuicem