Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū xix. Secunde partis

pulis ſe occultās ad tꝑs. Ubi criẜ. Ipſi aūt qn̄ oēsletant̉ ⁊ feſtū celebrant. tūc occultant̉ ⁊ in ꝑiculisſunt. ſꝫ tn̄ ꝑmanebant cū eo. ſcd̓m illud. Uos eſtisqui ꝑmanſiſtis mecū in meis temptationibꝰ. Et ſicfugit dn̄s ante faciem nequiſſimorum ſeruoꝝ. ⁊ hocnon fecit ꝓpter potentie defectū. ſed vt alijs daret viuendi exemplū. Unde augu. Non qꝛ potentia eiusdefecerat in qua ſi vellet palam cū iudeis ꝯuerſaret̉⁊ nihil ei facerent ſed exemplum diſcipulis demōſtrabat. in quo appareret non eſſe peccatū ſi fideleseius oculis ꝑſequentiū ſe ſubtraherent. ⁊ furorē ſceleratoꝝ latēdo potius euitarēt qͣꝫ ſe on̄dendo magisaccenderēt. ſcd̓m origenē. Honeſtū ⁊ laudabile eſtimminēte iam ꝑiculo ⁊ agone ꝯfitendi iheſum noneuitare ꝯfeſſionē. nec recuſare ſubire mortē gratiaveritatis. ſꝫ nullus debet tradere occaſionē tāte temptationi. ⁊ hoc ꝓpter duas rōnes. Primo qꝛ valdepreſumptuoſum eſt ſe ꝑiculis ingerere ꝓpter in experientiā ꝓprie ꝟtutis. que ⁊ qn̄qꝫ fragilis inuenit̉⁊ ꝓpter futuri euentus incertitudinē Scd̓o ne nosingerentes perſecutoribꝰ occaſioneꝫ preſtemus eisvt magis impij ⁊ noxij fiant ⁊ nos de eorum delictodemus reſponſum ⁊ luamus penas. Proximū autem erat paſca iudeorum. Hoc ſubditur ad oſtendēdum ꝙ chriſtus paruo tempore in ciuitate ſe occultauit. quia ante paſca in hieruſalem venit. Et aſcenerunt multi de regione hieroſolimam ante paſchavt ſanctificarent ⁊ mundarent ſeipſos orationibus⁊ ſacrificijs ante feſtum ad digne comedendum agnum paſcalem. quem nullus comedere debebat niſimundus. Preceperat enim dominus per moyſen vtvndiqꝫ de tota iuuea ꝯuenirent ante paſca in hieruſalem. ⁊ ibi ẜm legeꝫ ante eſum agm̄ paſcalis ſe mūdarent. vt ſic purificati ſolemnitati ⁊ eſui agni mundi intereſſent Unde theophi. Aſcenderunt aūt antepaſca vt purgarent̉. qm̄ quicunqꝫ peccauerāt paſcanon celebrabāt. niſi prius expiarentur balneationibus ⁊ ieiunijs ac raſura. quinctiā quaſdam deputatas oblationes offerendo. Hec theophilus. Ubi informant̉ qui debent ꝯmunicare. qꝛ confeſſione. orationē. ⁊ ieiunio ante debent purificari. Si em̄ hoc fiebat d̓ agno figurali. multomagis ſe debꝫ homo ſanctificare bonis oꝑibus ad digne recipiendū veragnum immaculatū corpus chriſti. Sed iudei obliti ſunt ſanctificationis. tractabant de nece veri agni⁊ ipſum agnum ad immolandū querebant in ipſoloco orationis feſto ſanguinem innocētem miſcerecogitantes. Unde criẜ. Hi venerant in exterioribꝰſe mundare ⁊ in interioribus ꝑ homicidiū ⁊ ſanguinem ſe cornquinare. Inſidiabantur ei ⁊ tempus feſti tempus faciebāt occiſionis. Hec criẜ. querebātergo ieſum ⁊ colloquebāt̉ ad inuicem in templo ſtātes. Quid putatis. quia nō venit ad diem feſtū. qꝛenim mirabantur ꝙ in tanta cōgregatione ad docēdum non venerat. ideo querebant. non quidē bene⁊ ad honorandum ſed male ⁊ ad occidendum.Sed eſt notandū ꝙ quando eſt dies feſtus ⁊ agiturſancte ſemꝑ dominus eſt in die feſto. ẜm illud. Ubiduo vel tres ꝯgregati fuerint in nomine meo. in medio eorū ſum. ⁊ ideo nos ꝯgregati in domo dei que

ramus ieſum mutuo nos conſolando ⁊ exorando vtad diem feſtum noſtrum veniat. ⁊ nos ſua pn̄tia ſctīficet. qn̄ vero nō recte agitur feſtū tūc nō venit ięſusẜm illud yſaie. Feſtiuitates veſtras nō feram. Etſubdit euangeliſta quaſi reſpōdens queſtioni eoruꝫDederāt em̄ pōtifices ⁊ phariſei mādatū. vt ſi qͥscognouerit vbi ſit ieſus indicꝫ poteſtati publice. vtapprehenderēt eū .ſ. miniſtri poteſtatis ad occidendu propter hoc eī ab eis ſicut ab ingratis ⁊ obſtinatis receſſerat vſqꝫ ad tꝑus qd̓ ſue paſſioni diſpoſitūerat. Sed vt ait aug. Nos qui ſcimus vbi xp̄us eſt.qꝛ ad dexterā dei patris indicemus iudeis. vt ſic vtinā apprehendant eū ꝑ fidē. Conſpice igit̉ predictoſnepharios in ſuo ꝯſilio peſſimo eſtuantes ⁊ dn̄m ieſuꝫ ac diſcipulos tanqͣꝫ pauꝑes ⁊ imbecilles recedētes. Quid tūc putas magdalenā dixiſſe. Sꝫ ⁊ qualis animi mater dn̄i ieſu erat cum ſic eū recedere videret ⁊ audiret cauſam quare. quia .ſ. eū occidere vlebant. Potes hic meditari dominā ⁊ ſorores eiustūc cum magdalena remanſiſſe ⁊ dn̄m ieſum omēseas de cita ſua reuerſione tūc ꝯſolatum fuiſſe. Cōſira nūc quomō dn̄s ſuos aduerſarios. quos ſolonutu ꝑdere poterat tanqͣꝫ imbecillis recedēdo declinabat. nec ſe ſaltem ꝟbis excuſando defendebat. aceius manſuetudinē ⁊ humilitatē imitando oēm depone amaritudinē ⁊ furorē. qꝛ ſic ⁊ corꝑis ⁊ animeOratio.habebis requiem.Omine ieſu xp̄e magni conſilij angele. quicōſiliū malignantiū ꝯtra te fieri permiſiſti.nec illis reſiſtere ꝑ potentiā ſed magis cedere ꝑ patientiā voluiſti. ne derelinqͣs me in errāte iudicio aut noxio ꝯſilio mei arbitrij vel hoīm. neqꝫ inptāte aut tēptatōne demonū ſed tuip̄e clemēter meintus ⁊ foris diſpone ⁊ rege ac dirige in viam ſalutis eterne. Da mihi dn̄e. vt quidquid ꝯtra me dyabolice aut hūane moliuntur aduerfitates redigant̉ad nihilū vt illeſus ⁊ de om̄i ꝑiculo ereptus letus tibi referā actōes gratiarum Amen.De decem leproſis a domino curatis.xix. Capitulum Actum eſt aūt cū ꝯplerent̉ ⁊ appropinqͣrent dies aſſumptōis dn̄i ieſu a mūdo adpatrem ꝑ paſſionē ⁊ mortē nō diuertit ſꝫfirmauit faciē ſuam .i. voluntatē. nam ꝑfaciem deſignatur animi voluntas in locum paſſionis ⁊ vt iret in hieruſalem. quia ibi oportebat verūagnū immolari vbi figuralis agnus ſolebat offerri.Aſſumptionē ieſu dicit Luc. nō ſolum ẜm tꝑs quoaſſumi debebat ꝑ paſſionē de hoc mūdo ad pr̄em. qꝛoꝑtuit pati xp̄m ⁊ ita intrare in gloriā ſuā ſed etiaꝫẜm preceptū de agno paſchali qui decimo die menſis pͥmi aſſumebat̉ de grege ⁊ ad domū īferebat̉ ⁊ ẜuabat̉ vſqꝫ ad veſꝑaꝫ. xiiij. diei. ⁊ tūc īmolabat̉ Inhunc modū xp̄s decima die .i. ramis palmarū venitad locū paſſiōis .ſ. in hieruſalē vbi tāqͣꝫ verus agnꝰerat ꝓ nobis īmolādꝰ. māſitqꝫ ibi ⁊ c̓ca vſqꝫdū paſ-