Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulū nonū

malū rememorans Sed ⁊ nō poſſibile eſt viꝝ bonūaliqd̓ malū pati. Si aūt dixeris. qm̄ inflamatus esꝯtumelie memorās. recordare ſi aliqd̓ factū eſt tibibonū ab eo qui te ꝯtriſtauit. ⁊ quot tu alijs feciſti mala. Mala tibi dixit ⁊ ꝯfudit. reputa qm̄ ⁊ tu alijs dixiſti. Qualiter igit̉ potieris venia in quibꝰ alijs nōꝑcis Sed nulli male dixiſti. ſed audiſti dicentes ⁊acceptaſti. neqꝫ hoc eſt innoxiū. Nihil aūt ita dilectōem ꝯſeruat vt nō meminiſſe eoꝝ qui in nos pe ccauerunt. hec criẜ. Aduertendū aūt ꝙ licꝫ offenſa ſitſꝑ remittenda. nō tn̄ iniuria. Si em̄ ex remiſſiōe iniurie ⁊ pene debite ſequeret̉ ꝓnitas in eo cui remittitur ad facilius peccandū nō eſſet bonū ei remittere.Similiter ſi ex tali remiſſione eſſet ſcandalū alioꝝ⁊ obmiſſio iuſticie. Et ſic in caſibꝰ ꝯſimilibꝰ intellige. Dimittamus ergo debitoribꝰ noſtris debita pene pctī ſi peniteāt in nos peccaſſe. dimittere vero qd̓quis in deū peccat nō eſt noſtri arbitrij. Sed vt dicithiero. nos econtrario in dei iniuria benigni ſumus.in noſtris ꝯtumelijs odia exercemus OratioOmine ieſu xp̄e mihi indigno ꝓpicius cōcede vt frēm peccātē ꝟbis oportune corripiendo emendē. ⁊ ſi nō ꝟbis ſaltē orōibꝰ ⁊ bonis exēplis hoc facere nō deſiſtā Da mihi etiā vt invnitate eccīe ⁊ charitate fraterna ꝑmanēdo merearin orōibꝰ exaudiri. ⁊ te ꝑ fauorē ⁊ auxiliū in medionr̄m exꝑiri. q̄ hītatōeꝫ tibi ī pacificis collocaſti Inſuꝑ ⁊ hoc tribue mihi vt quotiēſcūqꝫ peccauerit frater ī metotiēs dimittā ei. ita ꝙ nec rācor interiusnec rancoris ſignum exterius in me valeat aliqualiter reperiri Amen De rege qui voluit rationem ponere cum ſeruis ſuis CapitulumlxUod aūt dimittēdū ſit frī peccāti ⁊ nō tm̄ ſepties ſꝫ ſeptuagieſſepties. ⁊ ꝙ hoc n̄ debeatalicui graue aut difficile videri ſi attendat̉ꝙ deus maiora remittit in ſe peccanti oſtēdit dn̄sꝑ exemplū qꝛ māgis ſumus debitores dei. ⁊ plus oſfendimus eū qͣꝫ homo poſſet offendere ꝓximū. tātaem̄ eſt offenſa qͣꝫtus ⁊ ille qui offendit̉. deus aūt eſtinfinitus. ⁊ iō offenſa in ip̄m ꝯmiſſa qͣꝫdā habet infinitatē. ⁊ tn̄ quotiēſcūqꝫ offendimus totiēs ip̄e ꝑatus eſt remittere. dū tn̄ velimus veraciter penitere. ergo ſi ip̄e qͥ eſt dn̄s ⁊ rex oīm dimittit ſeruo. ml̓to fortius ⁊ nos debemus dimittere peccāti in nos fratri⁊ ꝓximo. Et iō ꝓ exēplo ponit ꝑabolā de rege. qͥ voluit rōem ponere cū ẜuis ſuis ⁊ ī fine applicat ꝑabolā ad ꝓpoſitū. d. Sic ⁊ pr̄ meus celeſtis faciet vobiſSil̓r em̄ deus ponit rōem cū ſeruis .ſ. hoībꝰ. nā oīꝫactus d̓us diſcutit diligēter ⁊ merita cuiuſqꝫ examinat. ⁊ hoc ꝑ ſcripturas. ꝑ creaturas. ꝑ ꝯfeſſores. ꝑilluſtrationē ꝓprie ꝯſcientie. volēs rōeꝫ de factis humanis exigere. Pōt ergo ꝑabola ad ꝓpoſitū aptari. ⁊ ſic exponi. Sil̓e eſt regnū celoꝝ .i. ſtatus eccīemilitantis ſeu pn̄tis tꝑis que regnū celorū d̓r. tū qꝛlegibus celi ſubijcit̉. tum qꝛ de ea ad celū peruenit̉homī regi .i. xp̄o. qui eſt verus hō ⁊ verus deus. rex

regū ⁊ dn̄s dominātiū. qui voluit rationē ponere cūſeruis ſuis .ſ. hoībus quoꝝ eſt dn̄s. qꝛ ad ip̄ꝫ ꝑtinetexaminatio meritoꝝ quorūlibꝫ ⁊ ſingulorū Et notādū ꝙ dn̄s ponet nos ad rōem de oībus bonis nobisꝯmiſſis. ⁊ bonis obmiſſis. itēqꝫ de malis a nobisꝯmiſſis. ⁊ de malis nobis dimiſſis. De primo eſtꝑabola de villico iniquitatis ⁊ iſta ꝯputatio multūtimēda eſt. multa em̄ bona nobis ꝯmiſſa ſunt ⁊ magni valoris .ſ. bona nature gr̄e ⁊ fortune. de quibusom̄ibus oꝫ reddere rōnem qualiter eis vſi ſumus.Et ſi nō haberemus reddere rōem niſi de tp̄e multūeſſet nobis timendū. omne em̄ tp̄us hoī impenſumrequiret̉ ab eo qͣliter fuerit expēſuꝫ. ⁊ vna hora tꝑispoteſt hō abſolui a d̓bito. ⁊ regnū celoꝝ lucrari Deſcd̓o eſt ꝑabola de talentis. ⁊ hec etiā ꝯputatio multū eſt timenda cū dn̄s dicat ibidē inutilē ſeruū ꝓijciendū in tenebras exteriores. De tercio ꝯputatioetiā multū eſt timenda. cū dn̄s poſiturus ſit rōem etiā de cogitatōibꝰ ⁊ ꝟbis ocioſis. De quarto eſt ꝑabola pn̄s. ⁊ hec ꝯputatio multū eſt timenda ꝓpter viciū ingratitudinis qd̓ eſt valde ꝑiculoſum. Et cūincipit ponere rōem .i. merita ⁊ ꝯſcīas examinare. īqua examinatōe mō ſumus. ſed poſtmodū dabit̉ denobis ſnīa ẜm merita. offert̉ ei vnus debens decē milia talenta .i. obligatus ad magnā penā ꝓpter multapctā. In debito iſtius denotat̉ grauitas ⁊ numeroſitas pctōꝝ. ⁊ accipit̉ determinatus numerus pro indeterminatio. Un̄ aug. Quia lex in decē preceptisꝯmēdat̉ ille debebat decē milia talentoꝝ. ꝑ qd̓ omīapctā deſignant̉. que .ſ. ꝯtra legē fiūt. Cū aūt non hꝫvn̄ reddat .i. cū nō p̄t viribus ſuis deo ſatiſfacere ꝓpctīs. Hō em̄ ꝑ ſe pōtruere ſꝫ nō reſurgere. ꝑ ſe offēdere ⁊ peccare ac ꝑ hoc debitū ꝯͣhere ſꝫ nō ꝑ ſe ſatiſfacere. niſi gr̄a dei accedēte. ⁊ ſi hō ꝓ vno tm̄ pctō n̄ſufficit ſatiſfacere multominus ꝓ decē milibꝰ pctōrū talētis. iubet eū dn̄s venūdari in ſeruitutē pene.qꝛ ẜꝫ remigiū preciū huius vēditi ſuppliciū eſt damnati. ⁊ vxorē eius .i. ꝯcupiſcētiā ex qua ꝯcipiūt̉ mali filij. ⁊ filios eius .i. mala oꝑa. in hoīe em̄ ſpūs eſtvir. ſenſualitas mulier. ꝑ quoꝝ ꝯmixtionem filij. i.oꝑa generant̉. vxorē ergo ⁊ filios venūdari eſt ꝓ cōcupiſcētijs interioribꝰ ⁊ malis oꝑbꝰ exterioribuspenā ſoluere. qd̓ eſt preciū eius/ ⁊ oīa q̄ hēt .ſ. tꝑalia. qꝛ tota ſubſtātia ſua ꝓ magnitudine dilecti traditur qn̄qꝫ extraneis. vel oīa que ſpūs hꝫ ſunt vires anime ⁊ coꝑis. ⁊ etiā bona exteriora q̄ oīa in penamcōmutant̉. vt pena dn̄etur ei qͣꝫtum ad oīa in quibꝰpeccauit. Un̄ ſubdit̉. Et reddi. tūc em̄ debitum pctīreddit̉ cū pro eo pene preciū exoluit̉ Procidēs aūtſeruus ille .i. pctōr ꝑ pm̄am ⁊ hūilitatē ſui qui priꝰquaſi collū ꝯtra deū erexerat. obnixe rogabat eū. d.Penitentiā habe in me donādo mihi vite ⁊ pm̄e ſꝑaciū. ꝯdonando delictū. relaxando ſuppliciū ⁊ omīareddā tibi. oꝑa meritoria faciēdo ⁊ me emēdandotua patīa expectatus. tua gr̄a preuētus. tua miſcd̓iaadiutus Miſertus āt dn̄s qꝛ miſericors ⁊ miſeratordn̄s ꝑatus eſt miſereri ⁊ ꝑcere vere penitentibꝰ ſeruiillius ſic procidētis in cōtritiōe. ſic dicētis in ꝯfeſſion. ſic promittentis de ſatiſfactōe. dimittit eū liberū a captiuitate culpe. ⁊ debitū dimittit ei relaxan-