Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. viii. Secunde partis

fidei oculis ⁊ mūdo corde non deſinūt intueri. Ibiſum in medio eoꝝ fauēs eis ⁊ aqͥeſcens bone voluntati ⁊ petitōi eoꝝ ac iuuās eos in oībꝰ Ip̄e em̄ qui ēpax ⁊ caritas ⁊ ſummū ⁊ cōe bonū ſedē atqꝫ habitatōnem ſibi in bonis atqꝫ pacificis collocauit qui cūpatre celeſti vnus d̓s que iuſte petūt in fide ⁊ gratiaꝯgregati. ꝯcedit ⁊ facit. vbi criẜ. Nō d̓t ſimplicitervbi ꝯgregati fuerint ſꝫ addit in noīe meo. qͣſi dicatSi quis ꝓpter me principalē amicicie cām ad ꝓximū habuerit cum eo ero. ⁊ ſic in alijs ꝟtuoſus erit.vbi ⁊ rabanꝰ. amat mediū mediator d̓i ⁊ hoīm qͥ inmedio doctoꝝ inuētus ē. medius ſtecit ad baptiſmūmedius pependit in cruce. reſurgens quoqꝫ ſtetit inmedio diſcipuloꝝ. medius quoqꝫ ad iudiciū veniēsſeꝑabit agnos ab hedis Hec raba. Ecce p̄miū ꝯcordie ad quā totus iſte ſermo vocat Un̄ hiero. Oīs ſuperior ẜmo nos ad ꝯcordiā ꝓuocauerat Igit̉ ⁊ p̄mium pollicet̉ vt ſolicitus feſtinemus ad pacē. cū ſe dicat inter duos vel tres mediū fore. Hec hiero. Confidera nūc quantā caritatē ⁊ diligētiā circa ꝓximūon̄dere debemus vt ip̄m ab errore reuocemus Noneſt em̄ maior caritas qͣꝫ frēm peccantē corriꝑe ⁊ ꝓ eomori Sꝫ heu in paucis ꝟa caritaſ ⁊ dilectio q̄ ꝓpterxp̄m eſt exꝑit̉. ⁊ in multis dilectio ⁊ amicitia fictareꝑitur. Un̄ hic ait criẜ. Plures videmus alias hn̄tes amicitie occaſiones. hic em̄ qm̄ diligit̉ diligit.ille aūt qm̄ honoratus eſt. ille aūt qm̄ in alio quodānegocio ſeculari fuit vtilis. ille aūt ꝓpter aliud taleꝓpter xp̄m aūt difficile eſt inuenire aliquē ꝓprie ⁊ vtoꝫ diligere eū ꝓximū quē diligit. ſꝫ oīa ꝑſcrutātesinuenimus apud multos amicitias poeticas .i. ficticias magis qͣꝫ hoc. Hec criẜ. Quia ꝟo dn̄s ſupraloqn̄s de correctione fraterna. induxit vt peccanti ⁊penitenti remittat̉ iniuria ne dubitet̉ de nūero querit petrus caput diſcipuloꝝ. quotiēs fratri peccantiſit remittendū. ⁊ petit ſi ſufficiat ad ſaluteꝫ dimittere ſepties peccanti in eū Cui interrogatōi benignus⁊ miſericors dn̄s rn̄dit. ꝙ nō ſolū ſeptiēs ſꝫ ſeptuagieſſepties remittendū ſit Scd̓m aug. ſolet ꝑ ſeptēcuiuſlibet rei aut tꝑis vniuerſitas indicari. Unde inpſal̓. canit̉. Septies in die laudē dixi tibi nihil aliud ē qͣꝫ ſemꝑ laus eius in ore meo. Undenarius ꝟotranſgreſſionē ſignificat. qꝛ vbi tranſgrederis denarium in quo decalogus ꝯſiſtit ad vndenariū vadis.tranſgreſſio aūt peccatum eſt. Oēm gͦ tranſgreſſionem ⁊ iniuriaꝫ ac oīa pctā intelligi ⁊ dimitti voluitqn̄ ſeptuagieſſepties dixit qd̓ ex numero vniuerſitatis ⁊ numero tranſgreſſiōis .i. ex ſepteꝫ ⁊ vndecimꝯpoſitū eſt. qꝛ ſi vndecim ducas ſepties fiunt ſeptuagieſſepties Uel ponit̉ hic numerus determinatusꝓ indeterminato ac ſi ẜm eundē Augu. diceret. totiens quotiens hoc eſt omnino quotienſcunqꝫ peccauerit. totiens dimittas. Ille vero numerus potiusponit̉ qͣꝫ aliquis alius. qꝛ ab adam vſqꝫ ad xp̄m fuerunt. lxxvij. generationes. ⁊ ideo ſicut xp̄us totiushumani generis deleuit culpas. ſic ⁊ homo omnesſuas debet dimittere iniurias. Si em̄ xp̄s milia peccatoruꝫ inuenit ⁊ tn̄ omnia donauit noli ſubduceremiſericordiam Unde ẜm criſoſto. cū d̓t ſeptuagieſſepties non numeꝝ certum ⁊ determinatū ponit ſed

quaſi infinitū. qd̓ ꝯtinue ⁊ ſꝑ eſt ſignificauit. Et ẜmhiero. ſeptuagieſſepties accipit̉ ꝓ ſepties ſeptuagīta vel ſeptuagies ſeptem .i. quadringentiſnonaginta vicibꝰ. vt totiens peccanti fratri dimittas in die.quotiens ille peccare poterit vel quotiens peccaueritvt non ſit modus in te. nec numerus in remittendo.ſed ſꝑ dimittas Et ſic prima expoſitio refert̉ ad omnem imiuriā. ſcd̓a ad omne tꝑs. Unde beda. Septenario numero non venie dande terminus ponit̉ ſꝫ velomnia pctā dimittenda vel ſꝑ penitenti dimittendūprecipit̉ Solet em̄ ſepe per ſeptē cuiuſlibet rei aut tēporis vniuerſitas indicari. ⁊ iteꝝ. Caute intuenduꝫeſt qꝛ nō paſſim peccanti ſed pm̄am agenti dimittere iubemur. Et primo quidem peccante miſcd̓iter increpare vt ſit cui poſtmodū habeamus iuſte dimittere. Qui ergo videns frēm peccare tacuerit non minus dn̄ici precepti tranſgreſſor eſt qͣꝫ is qui eideꝫ penitenti veniā dare noluerit. qꝛ qui dixit. Si penituerit dimitte. p̄miſit ſi peccauerit increpa. Itaqꝫ veniafratri poſt increpatōꝫ largienda eſt. ſed illi vtiqꝫ quipenitendo ab errore ꝯuertit. ne vel difficilis vema velremiſſa ſit indulgentia. hec beda. Peccantē itaqꝫ vtꝯuertat̉ corripiamus. ⁊ penitentē ſocia caritate colligamus. donantes nobiſmet ipſis ẜm apl̓m ſic̄ d̓sin xp̄o donauit nobis. Un̄ ambro. Diſcas freqn̄r ignoſcere nec indignatōem tenere. nihil enim eſt quopoſſit offendi cui ignoſcendi eſt ꝯſuetudo. Diſce donare iniurias tuas. qꝛ ꝑſecutoribꝰ ſuis xp̄s ignouit.hec ambro Utꝝ aūt quis teneat̉ remittere iniuriāinimico nō petenti eſt diſtinguendū. Ex iniuria eniꝫorit̉ primo rancor in affectu. ſcd̓o rancoris ſignū ineffectu. Primū tenet̉ quilibet ſtatī remittere etiaꝫ ſiiniurians nō petit veniā. ſcd̓m tenet̉ remittere veniaꝫꝟaciter petenti .i. ꝑato emendare ẜm ſuā facultatē.⁊ tenet̉ eī dicere aue. ⁊ ſubuenire ſibi ſi indiguerit.qd̓ nō petenti facere nō tenet̉ niſi ꝑfectus fuerit. Liꝫergo nō agat̉ hic niſi de dimiſſione penitētis. tn̄ ⁊ penitenti ⁊ nō penitēti tenet̉ quilibet rancorē odij dīttere. alioquin non hr̄ caritas. ⁊ in articulo nccītatisnccāria etiaꝫ miniſtrare. Perfecti vero qui oīa reliquerūt ⁊ penitentibꝰ ⁊ non penitentibꝰ tenent̉ veniādare. obuios ī via ſalutare. circa articulū nccītatisnccāria mīſtrare. ⁊ multa in hunc modū facere. adq̄ non tenent̉ imꝑfecti Utꝝ vero illi cui facta eſt iniuria dꝫ amiciciā querere. Sciēdū ꝙ duplex ē debitum. Primū eſt nccītatis ſine quo nō eſt ſalus. Secundū eſt ꝑfectionis Quantū ad primū debitū nontenet̉ quis recōciliatōem querere. ſed de ſcd̓o d̓t criſo. ꝙ talis debet reconciliatōem q̄rere vt duplicemcoronā aſſequat̉. vnā qꝛ iniuriā paſſus eſt. alteramqꝛ prior rogauit. Un̄ iteꝝ idē criẜ. Excogita quātūnox ius es ⁊ non ſolū non morā faciens ad remiſſionem qui tibi iniuſticiā fecerat. ſed ⁊ curres ad eos qͥte ꝯtriſtauerūt. vt fiat tibi remiſſionis occaſio. vt inuenias curatōem ꝓprioꝝ maloꝝ. Mercedē ineffabilem determinat deus vt preuenias illū qui iniuſta tibi fecit. qui ſi rogatus reconciliatus fueris. non adhuc dei p̄cepto facta eſt amicicia ſꝫ ſiudio illius Itaqꝫ ſine corona abſ cedis illo brauiū accipiēte. Sedmala paſſus es. ſꝫ nihil tm̄ quantū tibij pſi oꝑaberis