Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſurdo et mutoa demone

mo vexat̉. cū ip̄a ꝟo quantūcūqꝫ praua fuerit. a peccato ⁊ demomo liberabit̉. Nam gratia tua exiſtensin aīa. ⁊ delet oīa pctā. ⁊ ideo facit animam filiamadoptiuam Amen.De ſurdo ⁊ muto a demone poſſeſſo.Capitulū. XC.T lterum exiens ieſus de finibꝰ tyri. venit ꝑ ſydoneꝫ ad mare galilee inter medios fines decapoleosDecapolis eſt nomen regionis decē vrbes ꝯtinentiſ⁊ d̓r a deca qd̓ eſt decem ⁊ polis qd̓ eſt ciuitas ⁊ huius regionis vna ꝑs eſt vltra iordanem. ⁊ alia citraIgit̉ mare galilee qd̓ eſt quidam lacus per quē tranſit iordanis fluuius. reſpicit vtriuſqꝫ ꝑtis regiōis p̄dicte fines ⁊ terminos Et adducūt ei ꝑ fidei ſue deuotionē ſurdū ⁊ mutū Nō erat iſte talis a natiuitate. nec ab infirmitate ſuꝑueniente. ſꝫ a demone ip̄mobſedente. ac eius auditū ⁊ loquelā īpediente. ⁊ inip̄o tria miracula ꝯcurrūt. qꝛ auditus ⁊ affatus fuitei redditus. ⁊ a demone fuit liberatus Et de p̄cabāt̉eū vt imponat illi manū oīpotentē que ꝯdiderat euꝫefficax eſt em̄ manus xp̄i ad ſaluandū. Sanat̉ queꝫtangit ieſus. ſanat̉ que tangit ſaluator. qꝛ ip̄e eſt ſalus ⁊ vita. Non aliunde querit herbas. ip̄e eſt ⁊ medicus ⁊ medicina. Tangit ⁊ ſanat. reſpicit ⁊ medetur. Moraliter omnis xp̄i actio noſtra eſt inſtructio. Si ergo tu vis curari. ſequaris exemplareminſtructionem medici. Exeas de tyro id eſt de pctōper ꝯtritiōem. interpretat̉ em̄ anguſtia. venias perſydonē .i. confeſſionem. interpretat̉ em̄ venatio. etcōfeſſio venatur circūſtātias peccatorū. ad mare galilee tranſmigrando ꝑ fatiſfactionē a delectatiōibꝰcarnis ad oꝑa fatiſfactoria. ꝑ medios fines d̓capoleos. obſeruādo .ſ. decem precepta. Conducāt autemte timor ⁊ amor. Et apprehendens eū ieſus de turba ſeorſum. miſit digitos in auriculas eiꝰ. ⁊ expuens terigit ſputo linguā eius. xp̄s aliquādo ſanauitinfirmos tangendo eos corporaliter. vt on̄deret humanitatē ſuam eſſe deitatis inſtrumentū. quia ꝑ humanitatē faciebat miracula inſtrumētaliter. ſed perdeitatē principaliter. Et ſuſpiciēs in celū ingenuitex ꝯpaſſionē. vt querēs a deo auxiliū on̄deret ſe veꝝhoīem. ⁊ ait. effeta. quod eſt adaperire .ſ. tam in vinculis auriū qͣꝫ in vinculis lingue. vt audias ⁊ loquaris ꝑfecte. In quo on̄dit ſe eſſe verū deū. curādo ꝑ īꝑiū Hoc vno ſermone curauit eū. qꝛ ſtatim ad eiusimperiū aperte ſunt aures eius. ⁊ ſoluta eſt lingua ēius. ⁊ loquebat̉ recte. Miſtice per ſurdū ⁊ mutūaccipit̉ genus humanū. quod monita ſalutis nō audierat ⁊ a laude dei ceſſabat. Pro quo deprecabāt̉patriarche ⁊ ꝓphete. incarnationē xp̄i deſiderātes vtimponat illi manū miſericordie. que hominē ſanatꝑ aduentū eius in carnē. Sed ⁊ varia peſte ⁊ omniūfere morbo in primo parente ꝑcuſſum eſt genus humanū. Cecatur dū videt non videnda. Surdus fit.dū audit nō audienda. Dū odorat emūgitur. Obmuteſcit dū loquitur. Mancus fit dum manum erigit. ⁊ ad vetitum pomum extendit. Incuruatur. dūſuperbia erigitur. Idropicus fit. dum concupiſcit

claudus fit. dū progreditur. Lepra ſuffundit̉. duꝫꝟtutibus nudatur. Demone impletur. dum deitatēappetit. Moritur. dum audacter peccatū excuſat.Circa ſanationē iſtius languidi plura hic tangunt̉.Primum eſt eius adductio ad deū. ꝑ preces patrūſanctorū. Secundum eſt apprehenſio. vt em̄ genushumanū liberaret. naturā noſtrā apprehendit. Tercium eſt ip̄ius a turba ſequeſtratio vt doceret nos fugere inanem gloriā in actibus noſtris. Quartū eſtdigitorū immiſſio vt doceret in eius membris d̓initatem habitare. licet potens eſſet etiā verbo ſanare.Ligiti etiaꝫ qui in aures mittunt̉ dona ſpūſſanctiſunt. de quo dicitur. digitus dei eſt hic. Et ita digitos in auriculas mittit. cū ꝑ dona ſanctiſpūs aurescordis ad intelligendū verba ſalutis aperit. et preceptis ſuā gratiam obediendi tribuit. Quintum eſttactus lingue eius cū ſaliua. vt on̄deret ꝙ omīa mēbra ſacri corporis eius diuina exiſtūt ⁊ ſancta. ⁊ etiam ſputū quod vinculū ſoluit. etem̄ omnē ſputū ſuꝑfluitas quedā eſt. ſed in dn̄o omīa ſunt diuina. Saliua em̄ ex capite imos defluens. diuina ſapientia ēque vincula labiorū ſoluit. Et ſic expuens linguamtangit. cū ad fidei cōfeſſionem ⁊ predicationē ſapientiā dat ⁊ ora relaxat. Sextū eſt aſpectus in celumvt inde cunctis infirmitatibus medelaꝫ ac omne remedium querendū eſſe oſtenderet. ⁊ in celuꝫ thoſaurum cordis nolcei erigere. ⁊ ad deū intentionem noſtrā ſemꝑ dirigere doceret. Septimū eſt gemitus.nō qꝛ ip̄i opus eſſꝫ cum gemitū aliquid petere a pr̄equi cūcta petentibus dat cū patre. ſꝫ vt gemere nosdoceret. ⁊ gemendi exemplū nobis daret. cum pronoſtris ſeu aliorū exceſſibus ⁊ erroribus. vel defiderio patrie celeſtis ſuꝑne pietatis preſidia īuocamꝰ.Ingemuit etiā noſtram cauſam ſuſcipiēs in ſeipſo.ac nature miſertus humane. ⁊ ꝯpaſſus miſerie tantarum infirmitatū. in quas genus humanū inciditꝓpter peccatum. Octauū eſt xp̄i imperiuꝫ. cum ait.effeta. quod eſt hebreū. ⁊ idem quod adaperire. imꝑatiuum paſſiui verbi .i. ſis aꝑtus. quod licet ꝓprieloquendo ad ſolas aures referatur. tamen ꝑverbumiſtud dominus intellexit. ꝙ vtraqꝫ infirmitas curaretur. quod patet per effectum ſubſecutum. Ubi ẜmbedam. vtraqꝫ natura vnius ⁊ eiuſdem eſt xp̄i manifeſte diſtincta. Suſpiciēs em̄ in celum. quaſi homodeum precaturus ingenuit. ſed mox vno ſermone.quaſi potens diuina maieſtate curauit Aures demqinfirmi ad audiendū aperiuntur. ⁊ lingua ad loquedum ſoluitur. dum ſurdus qui preceptis diuinis aures cordis non cōmodat ⁊ mutus qui clauſa in diuinis laudibus ora tenet. ꝑ gratiā dei iuſtificatus vtrūqꝫ oꝑatur. vinculum quoqꝫ lingue ſoluitur quandoad orationem. ad proximi edificationeꝫ ad peccaticōfeſſionem. ⁊ ad dei laudem lingua vtimur. Hicigitur docemur. vt quollibet peccatores quotidie ꝑpredicationē noſtram deo adducere ſtudeamus. ⁊ꝓ illis iugiter exoramus. Deprecatio eī adducētiūſignificat eccīe interceſſionē. Unde beda. Surdus⁊ mutus eſt. qui nec aures hēt audiendi verba deinec os aꝑit pro loquēdis. quales neceſſe eſt vt hi qͥloqui iam ⁊ audire diuina eloquia didicerunt. do-