et eius filia¶ Capitulum Lxxxix.
vero eregione mōſtrauit qꝛ deſidioſis; nec illa qͥdētribuit q̄ eris fuerāt p̄ꝑata. Demqꝫ illi nihil acceperunt īmo etiā ꝓpria ꝑdiderūt. Et ideo qꝛ minime q̄fierūt ne ſua q̄deꝫ acceperūt illa ꝟo qꝛ vehemēter incubuit vendicare ⁊ rē filioꝝ accepit canis Tm̄ q̄ppebonū eſt fides ſedula ⁊ dep̄catio ꝑſeuerans. Et īteꝝTn aūt intende qͣliter apl̓is victis ⁊ nō ꝑficientibꝰip̄a ꝑficit. taꝫ magnū qͥd eſt inſtantia orōnis etem̄ ꝓnr̄is norijs a nobis vult magis rogari qͣꝫ ab alijs ꝓnobis. Hec criẜ. De ſarepta ad duas leucas eſt ſydon ciuitas. an̄ cuius portā on̄dit̉ vna capella in loco vbi locutus eſt dn̄s chananee. ⁊ deinde ſanauit filia eius in via. q̄ ducit ceſareā philippi in ytuream.Sicut aūt fides matris cooꝑat̉ filie. ſic fides eccīeꝑnulis q̄ baptizant̉ in eius fide. Un̄ ẜm remi. daturhic exemplū cathez iſandi ⁊ baptiſandi infantes vtfideles ꝓ ſuis ꝑuulis deo fidē ꝓmittant. qͣtenus ſicut fide iſtius mulieris ſanata ē filia eius. ita ⁊ fidecatholicoꝝ viroꝝ pctā ꝑuulis relaxent̉. Per fidē eīeccīe ⁊ ꝯfeſſionē ſeu rn̄ſionē offerentiū in baptiſmoliberāt̉ a demonio ꝑuuli. qui necdū ꝑ ſe ſaꝑe vel aliqͥd agere pn̄t boni aūt mali ¶ Allegorice aūt ẜm eūdem Remigiū hec mulier ſanctaꝫ eccīam ſignat degētibꝰ ꝯgregatā Per hoc em̄ ꝙ dn̄s relictis ſcribis⁊ phariſeis venit in ꝑtes tyri ⁊ ſydonis. ſignat quiarelicturus erat iudeos ac tranſiturus ad gentes Eſtaūt hec mulier egreſſa a finibꝰ ſuis quia ſancta ecclefia receſſit a priſtinis erroribꝰ ⁊ vicijs Rogat quoqꝫꝓ filia .i. ꝓ ppl̓o ſuo nondū credente. ⁊ vt ip̄i abſoluant̉ a fraudibꝰ diaboli. Et ſi ad primā petitōnemeccīe dn̄s ſaluteꝫ aīe differt dare. non eſt deſꝑandūvel a petendo ceſſandū. ſꝫ magis precibꝰ inſiſtendū⁊ ad deū ⁊ ad ſanctos recurrendū ⁊ tūc ꝑficiet̉ orōvt ſequat̉ effectus. quantūcunqꝫ fuerit chananeusgētilis canis ⁊ immūdus. Merito aūt magna d̓r fides eccīe de gentibꝰ. qꝛ cum gentes nec lege fuerintimbute. nec ꝓphetaꝝ vocibꝰ inſtructe ad p̄dicatōemmox apl̓oꝝ in auditu auris obedierūt. ideoqꝫ ſalutēimpetrare meruerunt ¶ Moraliter aūt filia eſt aīa.vel ꝯſcientia cuiuſlibet intra eccīam diabolo mancipata. ꝓ qua mater eccīa orat vel ip̄e homo ꝓ fedataꝯſcientia Un̄ rabanus. Si quis ꝯſcientiā hꝫ alicuius vicij ſorde pollutā. filiam hꝫ a demonio vexataꝫEt ſi quis bona que geſſit peccatoꝝ peſte fedauit. filiam habet īmūdi ſpūs furijs agitatā Ideoqꝫ neceſſeeſt vt ad preces lachrimaſqꝫ ꝯfugiat. ſanctorūqꝫ interceſſiones ⁊ auxilia querat. Un̄ ⁊ criſo. Imitarechananeā. vir mulierem. Sed forſitan dicis Nonhabeo filiam que demonio plena fit. ſed habes aīampeccatis refertam. Dicito ⁊ tu miſerere mei dn̄e. qꝛanima mea male a demonio vexatur. grandis em̄ demon peccatum eſt. Hec criſoſto. Male aūt vexaturanima. quando vexatio non ſentit̉. peius qn̄ morbꝰeſpicitur. peſſime qn̄ medicus ꝯtemnitur. Ecd̓mtheophilum quoqꝫ. vnuſquiſqꝫ noſtrum cum peccatmulier eſt anima eius peccatrix id eſt fragilis infirma. cuius filia eſt operatio praua que filia a demoneeſt poſſeſſa. quia actus praui demonum ſunt. Peccatores nos auteꝫ exiſtentes nūcupamur catelli impleti īmūdicijs. ꝓpter qd̓ nō ſumus digni panē dei
reciꝑe. aut ꝑticipes fieri immaculatoꝝ miſteriorumdei. Si vero cognoſcentes noſmetipſos ꝑ humilitatem eſſe catulos. humiliter ꝯfiteamur pctā nr̄a. tūcſanat̉ filia. qꝛ delet̉ oꝑatio praua. Scd̓m vero augu.per mulierē chananeā p̄t intelligi rō ſuperior que legibꝰ eternis inſpiciendis ⁊ ꝯſulendis intendit. perdemonē aūt intelligendū eſt ipſa ſenſualitas que etiam per ſerpentē ſignat̉. Sic ergo pariformiter filiamulieris chananee vexat̉ qn̄ per ſenſualitatem inferior ratio ad ꝯſenſum peccati mortalis impellit̉. cūius ſanatio per mrēm .i. rōnem ſuꝑiorem a dn̄o petitur. nam ratio ſuꝑior ad optima deprecat̉. Et ſicutdn̄s diſtulit exaudire petitōem mulieris chananee.vt eius fides clarius appareret. ſic ⁊ dn̄s aliqn̄ dimittit impulſum rōis inferioris ꝑ ſenſualitatē diutiusꝓtrahi. vt augeat̉ meritū temptati. ꝓpter qd̓ paulopetenti ſtimulū carnis a ſe auferri dicit dn̄s. virtusin infirmitate perficit̉. Imitemur ergo ⁊ nos eccl̓iefilij hanc mulierē que de gentibꝰ credēdo mr̄ noſtrain fide effecta eſt. qꝛ de gentilitate venimus Habeamus fidem vt vnū ⁊ trinū deū credentes. quicqͥd iuſte ab eo petimus. nos īpetrare poſſe credamꝰ. Habeamus ꝯſtantiā. vt ſi diuina diſpenſatio p̄ces nr̄astardius exaudierit. tamdiu p̄ces p̄cibꝰ iungamusquouſqꝫ hoc qd̓ petimus impetremus Et ſi ad imptrandū nos idoneos nō ſentimus. ſpūaliū fratrumorōis adiutoriū q̄ramus vt ſi iſta mulier apl̓is ꝓ ſeinteruenientibꝰ qd̓ petebat ꝓmeruit. ita ⁊ nos ꝯmunibꝰ precibꝰ magiſqͣꝫ ſingularibꝰ ⁊ ꝓprijs adiuuaricredamus Habeamus humilitatē. vt alijs de nobismaiora exiſtimātibꝰ. nos minores iudicemus exemplo huius mulieris. q̄ cuꝫ a dn̄o canibꝰ ꝯꝑata eſſet.ip̄a de ſe hūilius ſentiens. catellis ſe coequit. Hāchūilitatem in corde habebat. q̄ deſpectus ab alijs dicebat. Ludaꝫ ⁊ vilior fiam pluſqͣꝫ factus ſum. ⁊ erohūilis in oculis meis. Oremus inſtanter dn̄m vtſanet filias noſtras. oremus vt ſanet a pctīs ⁊ libeberet nr̄as aīas. que male a demonijs ⁊ vicijs vexāt̉Clamemus humiliter ⁊ ꝑſeuerāter ad eū. dicētescum cananea miſerere mei dn̄e fili dd̓. ⁊ dn̄e adiuua me. Illa em̄ aīa a demonio vexat̉. que peccare nōceſſat. ⁊ in crimine perſeuerat Que ſi bene conuerſafuerit. ⁊ de criſti mīa non deſperauerit. dicetur ei apijſſimo dn̄o. fiat tibi ſicut vis. ⁊ ſanabit̉ ex illa hora qꝛ peccator quacunqꝫ hora ꝯuerſus fuerit. ⁊ ingemuerit. vita viuet ⁊ non moriet̉. Foli ergo deſperare vel a petendo ceſſare. qꝛ ſi cor de integro fideli ⁊puro in orōne ꝑſeuerans. coraꝫ deo tuo. humiliaueris. reputans te indignū omni beneficio ſuo. certiſſime credas ꝙ quecūqꝫ petieris obtinebis Et ſicutapoſtoli rogauerūt ꝓ chananea. ſic ⁊ angelus pro terogabit. ⁊ orationem tuam deo offerens. vtilitateꝫtuam procurabit.¶ OratioOmine iheſu xp̄e. te rogo ⁊ obſecro miſerere mei. ⁊ adiuua me in meis nccītatibꝰ. actēptationū ⁊ tribulationū vexationibꝰ. ⁊ ſidn̄e qꝛ canis ſum ⁊ apud te vixi vt canis nō ſum dignus integrū a te panē .i. magnitudinē donoꝝ tuorūrecipere. ſaltē da mihi micas ꝑuulas .i. aliquantulum de gratia tua. ſine qua anma mea male a demoX. ij.