¶ Capitulum. Lxxx.
humilitatem et mīamſeip̄m exaltaſſet. ad ſtatū illū non ꝑueniſſet. ⁊ ſtatimin eodē loco cecidit ⁊ a diabolo ſuffocatꝰ expirauitHeu qͣꝫ multi hodie dicūt̉ cordevel facto ſi nō ꝟbo.qͣſi nūqͣꝫ exaltari poſſent ſi ad hoc ꝑ ſe nihil facerentPer primū gͦ locū nō ſolū intelligit̉ hic honorabilior ſeſſio in ꝯuiuijs ſolēnibꝰ. ſꝫ etiā q̄libet dignitasī eccīa ſeu primatus. ad dignitates eī nulluſ catholicus ad xp̄i ⁊ eccīe nuptias inuitatus ſe dꝫ īgerere. ſꝫalios meliores p̄ponere quantū ē in ſe. alioqͥn īuitator prīcipalis .ſ. deus a quo ē oīs ptās. deijcit eū aſua dignitate ſaltē ſpūaliter ſm̄a eterne damnatōisaliqn̄ etiā deijcit tales pena damnatōnis tꝑalis Siaūt humiliter ⁊ ex corde refugiens. ſicut faciebāt antiqui pr̄es. vtgrego. ⁊ ꝯſimiles dignitatem ex obīaſuſceꝑit. ⁊ ex caritate fraterna bene ea vſus fuerit. tādem celeſtē gl̓am obtinebit Quia oīs qͥ ſe exaltat p̄ſumptuoſe ſe dignitatibꝰ ingerendo. hūiliabit̉ mōp̄dicto. ⁊ q̄ ſe hūiliat nō fallaciter ⁊ ficte. ſed veraciter ⁊ ex corde exaltabit̉. qꝛ ẜm qd̓ d̓r in ꝓuerbijs. humilē ſpūm ſuſcipiet gloria ¶ Ubi ſciendū ꝙ hūilitas meritoria cui debet̉ exaltatōis gl̓a. ꝯſiſtit in tribꝰPrimo in ꝓprie eſtimatōis ānihilatiōe. ⁊ hec inducit ꝯtēptum ſui. ita vt hō nihil reputet ſeip̄m. ⁊ oīmque hꝫ recognoſcat datoreꝫ eē deū. Quid em̄ habesinquit apl̓s qd̓ non accepiſti Scd̓o ꝯſiſtit in dignitatū vilipenſionē. ⁊ hec inducit honorē dei ⁊ hec habet̉qn̄ homo in magnis ꝟtutibꝰ. donis ⁊ honoribꝰ ꝯſtitutus. inde nō extollit̉ ſed totū illi infundit ⁊ integrūreſtituit. a quo oē bonū fluit Tercio ꝯſiſtit in aliorūſibi p̄latione. ⁊ hec inducit ꝓximi appreciatōeꝫ. quōſeruare potuerimus qd̓ d̓t apoſtolus. honore inuicēp̄uenientes. niſi alios digniores nobis in ꝟtutū meritis eſtimemus. Homo em̄ illū quo ſe digniorē eſtimatvix honorat. ſꝫ potius ꝯtemnit Poteſt ⁊ hoc qd̓dictū eſt de dignitate etiā accipi de meritoꝝ p̄ſumptionē Un̄ beda Miſtice quiſquis nuptias xp̄i ⁊ eccīeinuitatus adierit. mēbris eccīe ꝑ fidem ꝯiūctus. nōſe extollat. qͣſi ſublimior ceteris gloriādo de meritiſDabit em̄ locū honoratiori poſt inuitato. cū illoꝝ q̄ſe in xp̄o ſecuti ſunt agilitate p̄itur. Et cū rubore nouiſſimū locū tenet qn̄ de alijs meliora cognoſcens.quicquid de ſua operatione celſum ſentiebat humiliat. Sed recumbit aliquis in nouiſſimo loco. ẜmillud. quanto magnus es humilia te in oībꝰ. Ueniens aūt dn̄s quē humilem inuenerit amici nomē beatificans ſuꝑius aſcendere p̄cipiet. Quicūqꝫ em̄ humiliauerit ſe ſicut ꝑuulus iſte. hic ē maior in regnoceloꝝ Hulcre aūt d̓r. tūc erit tibi gloria ne nūc querere incipias. qd̓ tibi ẜuat̉ in fine. Poteſt etiā ⁊ hocin hac vita intelligi. qꝛ quotidie dn̄s ſuas nuptiasintrat ſuꝑbos deſpiciens. ⁊ humilibꝰ ſepe tanta ſuiſpūs onera p̄ſtans vt diſcūbentiū cetus eos admirādo gl̓ificet. Qui em̄ ſe de meritis eleuat. hūiliabit̉ adn̄o. ⁊ qͥ ſe de bn̄ficijs hūiliat. exaltabit̉ ab eo. Hecbeda. Cū gͦ inuitatus fueris a dn̄o ꝑ predicatores ſuos ad nuptias ſpūales. que ꝯſiſtunt in ꝯiunctōe xp̄i⁊ eccīe. ad quas nuptias īuitati ſunt oēs xp̄iam. quorum qͥdam ceteros dignitatē p̄cedūt. alij ꝟo meritoꝟtutum. excellit vnus vna ꝟtute ⁊ excellit̉ alia. alijxro excellunt ſacra intelligentia. nō diſcumbas in
primo loco. aut meritoꝝ tuoꝝ preſumptōne. aut bonoꝝ mūdanoꝝ ambitōe. aut appetitu īnanis glorieQuare aūt primus locus nō ſit ambiendus ꝓbat extribꝰ. Primo ex ꝯꝑatione dignioris ne forte honoratior .i. dignior maiori honore fit inuitatus ab eo ⁊ talem debes tibi preponere. Dignior em̄ maiori honore eſt virtuoſior. ⁊ iō quilibet quanta eūqꝫ dignitatepolleat hꝫ incitatiuū ſugiendi honorē. ſi attendat ꝙin ꝯgregatōe eſſe p̄t aliquis eo honoratior. Ron em̄dignitati debet̉ excellētia honoris. niſi qꝛ ipſa atteſtatur excellentia ꝟtutis. Scd̓o hoc idē ꝓbat ex indigni eiectōe. qꝛ locus ſublimis indigno nō ē ſtabilis.ſed ſepe inde eijcit̉. vnde d̓r. ⁊ veniens ꝑ effectū quite inuitauit ⁊ illū. dicat tibi. facto te .ſ. huīliando. ⁊aliū tibi preferendo. da huic locū quo reputabas tedignū. Hoc ſepe euenit ꝙ qui putabat ſe dignū honore eijcit̉ a ſua cogitatōe ⁊ expellit̉ inde. Tercō hocidem ꝓbat exꝯfuſione q̄ ſequit̉ Unde ſubdit̉. ⁊ tuncincipiēs cū rubore nouiſſimū locū tenere. erubeſcēs.ſ. qn̄ qͥ de te maiora preſumpſiſti incipiēs huīliari.quaſi deiectus in aīo tuo. aut eiectus de tuo officio.aut deiectus poſt mortē in inferno. Deinde on̄t qͥdſit obſeruandū ei qͥ vult honorē acqͥrere. qꝛ debet humilia de ſe ſentire. Unde d̓t. Sed cū inuitatus fueris vade nō te excuſa. ⁊ recūbe in nouiſſimo loco minorē te alijs reputando. ⁊ te eſſe in oībꝰ in ymo merito. ⁊ ſi forte ſis excellētior dignitate vel originis nobilitate. Et notādū ꝙ triplex diſtinguit̉ nouiſſimū.ſ. ſtatuū. graduū ⁊ locoꝝ Inter ſtatus locus nouiſſimus ē incipientiū. medius ꝓficientiū. ſup̄mus ꝑfectoꝝ Inter gradꝰ locus nouiſſimꝰ eſt ſubditoꝝ. medius p̄latoꝝ mīnoꝝ. ſup̄mus maioꝝ. Inter loca nouiſſimꝰ eſt inferni. medius mūdi. ſup̄mus celi. Recūbe gͦ aūt in nouiſſimo prīo .ſ. in ſtatu incipientiuꝫte reputando ꝑ hūilitatē. aut in nouiſſimo ſcd̓o .ſ. ingradu ſubditoꝝ ꝑ dei timorē. aut in nouiſſiō tercio.ſ. in inferno ꝑ iugē meditatōꝫ. ¶ Et adducit tria ꝓpter q̄ nouiſſimꝰ locus ē eligendus Primū eſt. qꝛ exhoc hr̄ gr̄a amicicie. vt cū venerit mētes vifitādo velmerita poſt mortē diſcutiendo. q̄ te inuitauit ad nuptias dicat tibi. amice .ſ. ꝓpter tuā huīlitatē. Secūdū eſt ꝯſecutio loci dignioris. aſcēde ſuꝑius ⁊ in pn̄ti ꝑ grāꝫ ⁊ in futuro ꝑ gl̓am. qꝛ te hūiliaſti. ⁊ qꝛ etiāamicus. Terciū eſt hōris gl̓ia q̄ ſequit̉ dignitatem.tūc erit tibi gl̓a honoris corā ſil̓ diſcūbentibꝰ in eadēfide. vel in eadē beatitudine quieſcētibꝰ. tū qꝛ humilis. tū qꝛ amicus principis. tū qꝛ alto gradu ſublimatus Et nota ꝙ dn̄s nō intēdit hic docere quō acquirere debeamus humanā gl̓am. ſꝫ exēplo acqͥrēdigl̓am iſtā humanā docet nos acqͥrere gl̓am celeſtemita ꝙ ſicut hūilitas eſt nccāria ei qͥ cupit exaltari honore eccīaſtico. ſic eſt nccāria ei qͥ cupit eraltari honore gr̄e ⁊ gl̓ie. Sed drn̄tia eſt. qꝛ quicūqꝫ ſe humiliat vt exaltet̉ ꝓmotōne eccīaſtica peccat. eſt em̄ falſa huīlitas in qͣ latet immūda ſuꝑbia. qui ꝟo ſe huīliat vt exaltet̉ donis gr̄aꝝ ⁊ premio gl̓ie. hꝫ rectā intentōem. qꝛ vt d̓t hiero. Sancta ſuꝑbia eſt virtutesappetere. Ultimo aſſignat rōnem dicti quantuꝫ adoīa premiſſa. qꝛ omnis ſiue laycus ſiue clericus ſiuereligioſus qui ſe exaltat .ſ. ſuꝑbiendo. humiliabiturT. iij.