Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

habente Capitulum. Lxxii.

peribꝰ inutiliter hꝫ Un̄ ⁊ ſeneca. qͣꝫ multa ſuꝑua cuaeſſent nō intelleximus niſi deeē ceperint Tota mihivita mentit̉. nccāria indicat. quoꝝ magna ꝑs ſuꝑuacua eſt. q̄ ſi qn̄qꝫ nccītas abſtulit nō ſentimus ablata Hec ſeneca. Non ſolū aūt ſuꝑuacua. ſꝫ ⁊ nccāria ſunt qn̄qꝫ ꝯtemnenda Un̄ iteꝝ ſeneca Nō te laudes. ſi ꝯtempſeris aureos lectos. ⁊ gemmea ſuppellectilem. q̄ eſt em̄ ꝟtus ſuꝑuacua ꝯtemere. Tuc teadmirare. cū ꝯtempſeris nccāria Non magnā remfacis ſi viuere ſine apparatu potes. tūc te mirabor. fiꝯtēpſeris etiā ſordidū pane. ſi tibi ꝑſuaſeris herbāvbi ncc̄ē eſt nō pecori tm̄. ſed homini naſci Et notandū ꝙ abſtractio a rebꝰ mūdams ẜm bern̄. fit tribꝰmodis. Primus modus ꝙ quis ſolum in nccārijsꝯtentet̉. ⁊ tanqͣꝫ aduenā ⁊ ꝑegrinū ſe reputans victu ⁊ veſtitu ꝯtentus. graue exiſtimet alijs onerari. qꝛẜm grego. Hoc ip̄m grauiter tolerant qd̓ feſtinātesad pr̄iaꝫ in itinere multa portant Secūdus moduseſt ꝙ quis nec in nccārijs delectet̉. ⁊ in nullo ad tꝑalia ſit affectus. ſꝫ tanqͣꝫ mundo ⁊ mūdialibꝰ mortuus. habūdantiā ⁊ defectū. laudē ⁊ opprobriū aqualiter accipiat. Mortuo em̄ ſi quid defuerit nō ſentit.ſic aīa in ſuis affectibꝰ mortificata. ꝯmodū ⁊ incommodū nō diſcernit. Tercius modus ē. ꝙ qͥs in vſunccārioꝝ nō ſolū non delectet̉. ſed potius affligat̉ ⁊cruciet̉ vt dicere poſſit cū apoſtolo. mihi mūduſcrucifixus ē. ⁊ ego mūdo. Talis nāqꝫ non ſolū mundoeſt mortuus. qꝛ mūdana nō ſentit ſꝫ etiā mūdo crucifixus qꝛ oīa velut ſtercora arbitrat̉ Tali pena ē rescreatas ꝓ quacūqꝫ nccītate ꝓſpicere. ſꝫ ſolū delectatur ꝑ amoreꝫ deo dulciter adherere. Nec tn̄ dn̄m inpauꝑtatē ꝑfecte imitari poteris quātūcūqꝫ te aſtrinxeris Nec videt ꝙ nr̄a pauꝑtas ſue equiꝑari poſſit.quantūcūqꝫ a nobis totis viribꝰ obẜuata fuerit Adqd̓ omiſſis alijs q̄ reddi pn̄t rōibꝰ .ſ. ⁊ qꝛ d̓s eſt. ⁊ qꝛditiſſimus ⁊ oīm dn̄s ⁊ qꝛ ꝑfectiſſimus ⁊ hmōi ſil̓ibus hanc ſpecialē adduco rōem qꝛ ip̄e nō ſolū pauꝑtatis penuriā. ſed eius obprobriū aſſumpſit Namnr̄a pauꝑtas qꝛ volūtarie ⁊ ꝓ dei amore aſſumpta ē.reputat̉ ⁊ ē ꝟtuoſa ⁊ iō nō obprobrioſa ſꝫ honorificahabet̉ etiā apd̓ malos Ip̄ius ꝟo nō ſic. nō em̄ ꝯgnoſcebat̉ nec ſciebat̉ ꝙ volūtarie pauꝑ eēt. ſꝫ credebat̉ꝙ nccāria pauꝑtas eū teneret ⁊ hec obprobriū ⁊ ꝯtēptū parit. Cū eēt abſqꝫ domo ⁊ poſſeſſiōibꝰ ⁊ d̓itijs.ſciētibꝰ hoc vniuerſis. magis hēbat̉ ꝯtēptui a multis. hmōi em̄ pauꝑes qͣſi ab oībꝰ ꝯculcant̉. ſi ſapientes ſunt nō eis credit̉. ſi nobiles nihilominus derident̉ ⁊ ꝯtēnunt̉ imo ꝙ plus eſt ſapiētia ⁊ nobilitas⁊ oīs ꝟtus in reputatōe hoīm in eis extincta videt̉.Deijciūt̉ em̄ qͣſi ab oībꝰ adeo vt nec amicicie antiq̄nec ſanguīs vincula vt plurimū eis ꝓſint. cū oēs fere tales amicos l̓ ꝯſanguineos hr̄e recuſent Uidesbn̄ quō nec eiꝰ pauꝑtati eqͥꝑari. nec eā imitari poteſin tā ꝓfūde pauꝑtatis ⁊ hūilitatis obiectōe Et ꝓpterea pauꝑes mūdi ꝯtēnendi nō ſūt q̄ ip̄m dn̄m reputant Quantū etiā nr̄a pauꝑtas a dn̄i pauꝑtate dīſtet. ꝯfiderare potes ex pluribꝰ q̄ ſil̓ tāgit. criẜ. d. Cūnaſciturus erat nō exqͥfiuit clarā domū neqꝫ mr̄emdiuitē ſꝫ pauꝑem. ⁊ ſponſum tectorē habentē Et intugurio naſcit̉. ⁊ in p̄ſepio ponit̉ Et diſcipulos eli-

gens. nō rethores. nō ſapiētes. nō diuites. nō nobiles ſed pauꝑes ⁊ ex pauꝑibꝰ ⁊ vndiqꝫ ignobiles elegit Et mēſaꝫ appones qn̄qꝫ quidē ordeaceos panesapponit. qn̄qꝫ aūt ipſo tēꝑe diſcipulos a foro emereiubet. Et ſed ilia faciēs de feno facit. Et veſtimēta induens vilia ⁊ a multis in illo tꝑe drn̄tia circūamictitur. domū aūt nō hūit Si aūt trāfire de loco ad locūoportebat ambulās hoc faciebat. ⁊ ita ambulās ꝙ fatigabat̉ Et ſedēs nō throno opꝰ ei erat neqꝫ puluīari ſꝫ pauimēto Sic gͦ xp̄s pauꝑ erat qui tn̄ dn̄s oīmrex expectabilis erat. hec criẜ. Attēdamus hec ⁊ erubeſcamus nos miſeri. qꝛ talibꝰ nō ꝯtenti dn̄m ꝯtēmnus imitari. ⁊ maxīe hoc tꝑe malo quo oīs qͥ panēhꝫ ꝯtentati deberet Un̄ hiero. Iuxta miſerias huiuſtꝑis ⁊ vbiqꝫ gladios ſeuiētes ſatis diues ē qͥ pane n̄indiget. ſatis potens qͥ ſeruire nō cogit̉ OrōOmine deus op̄s. qui oīa que celi ambituꝯtinent̉ ſub pedibꝰ hoīs ſubieciſti. vt ſolushomo tibi ſubiectus eſſet totus extertora nēpe ꝓ hoīs corꝑe cuncta creaſti. ipſum vero corpus ꝓaīa. aīam vero ꝓ te. vt tibi ſoli vacaret ⁊ te ſolū amaret. qui etiā das iumentis eſcā ipſoꝝ. ac volucribusceli ⁊ piſcibꝰ maris paſtū. da mihi huius vite nccāria ad ſalutē meam ⁊ laudem tuā. vt ſic ꝑ te ꝓuiſusmelius tibi vacare valeā. da mihi quoqꝫ in omni defectu ⁊ penuria patīam. ne puſillanimitate fractusdeficiam. Amen. De manco manū aridā hn̄te. Ca. LXXIIActum eſt autē poſthec in alio ſabbato vt intraret ieſus in ſynagogam eoꝝ ⁊ doceret. Nam ẜm hilarium. premiſſa in campo dicta ſunt ⁊ geſtaº. ⁊ poſt hocin ſynagogam ingredit̉. Sabbato intrauit ſynagogam ad docendū ꝓpter maiorem populi frequentiā ⁊ꝯuentū. Unde beda. Sabbatis precipue dn̄s in ſynagoga docet oꝑaturqꝫ virtutes non ſolum ꝓpter inſinuandū ſpūale ſabbatū ſed etiam ꝓpter celebriorēeo die populi ꝯuentū. cui tunc moris erat. qꝛ vacarea labore per legem iubebatur. legendis audiendiſqꝫſcripturis operam dare. Nam ſicut hi quibꝰ venādiars eſt. vbi feras. vbi piſces ⁊ volucres plus abūdare didicerint. ibi maxime ſua retia tendūt. Ita dn̄sſemꝑ docuit in ſynagoga ⁊ in templo quo oēs iudeiꝯueniebant. volens omnes homīes ſaluos fieri ⁊ adagnitōem veritatis venire. hec beda. Ecce in xp̄o triaſcꝫ mentis ſtabilitas qꝛ licet phariſei inſidiarenturei. non tn̄ metuebat venire vbi erāt. ⁊ hoc eſt ꝯtra puſillanimes. doctrina veritatis qꝛ in publico docebat⁊ hoc eſt ꝯtra hereticos. zeli immenſitas qꝛ totū hocꝓpter ſalutē animaꝝ faciebat. ⁊ hoc eſt ꝯtra eos quiinde querunt vanam gloriā vel tꝑale lucꝝ ſeuꝯmodum. Et erat in ſynagoga homo hn̄s manum aridam ⁊ ꝯtractam. ⁊ obſeruabant .i. doloſe ſeruabanteū phariſei. ſi ſabbato curaret. vt illū arguerent velaccuſarent. Unde interrogabant eū malicioſe. ſi licet ſabbatis curare. vt ſi diceret nō. arguerent eū demiſcd̓ia vel impotentia. ſi diceret ſic. accuſarent euꝫde ſabbati tranſgreſſionē. Ubi beda. Quia ſolutōeꝫſabbati quam in diſcipulis arguebant excuſauerat.R. iij.