Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

imperauit ventis Dominus excitatus

īſtrumēto ꝯpunctōis .ſ. ligno ⁊ ferro dn̄ice paſſiōisduriciam cordis ſui emollit ⁊ euertit ad pnīam ſicqꝫad bonos fructꝰ ferendos terrā cordis vomere pn̄ieaꝑit recolens dn̄icā paſſionē. Qui ſi ad relicta vitiadeſiderio rapit̉ a regno dei cuꝫ vxore loth excludit̉.Sctī em̄ poſterioꝝ obliti ſemꝑ in anteriora ſe extendūt. iuges ſuos .i. corpus ⁊ aīaꝫ qͣſi boues iugo deiꝯiūctos. a iugo eius nō relaxātes. ſꝫ ſemꝑ colla ſubdētes vt fructū plus afferāt. Et ſciēdū. ꝙ qͣꝫuis ſepelire patrē ⁊ renūciare bonis vl̓ amicis. ꝑ ſe nō impediāt hoīeꝫ a ꝑfectōe ⁊ regno dei. ꝑ accidēs tn̄ ⁊ ꝓpteraliqͣ ſuꝑueniētia immīet ꝑiculū retrocedēdi a via d̓i.qꝛ dū differt implere ꝓpoſitū pōt faciliter īmutari abeo qd̓ ꝓpoſuit ꝓpter intuitū eoꝝ q̄ dimiſit. vl̓ reuocaria ꝓpoſito ꝓpter ſuaſum ꝑentū. ſeu alioꝝ quos reliqͥtUt aūt dicit Augꝰ. in hoc capitulo. ⁊ hoc diſcimꝰ. qꝛquos voluit dn̄s hos elegit. Obtulit ſe vnꝰ vt eū ſeq̄ret̉ ⁊ reprobatꝰ ē. alius nō audebat citatꝰ ē. terciusdifferebat culpatꝰ ē. Nō ſis gͦ doloſus ⁊ ſuꝑbꝰ. ne cūprimo reproberis. ſed magis ſis ſimplex ⁊ deuotus. Oratio.vt cū duobꝰ alijs eligi merearis.Omine ieſu xp̄e magiſter bone inſpector cordiū ⁊ cognitor ſecretoꝝ. exclude ⁊ remoue ame oēm doloſitatē ⁊ ſimulatōeꝫ. ⁊ fac me vetū ⁊ fidelē tuū diſcipulū. ⁊ ſine fictōe ſequi te veracēmgr̄m. Da etiā mihi vt ꝓpter carnalē quorūcūqꝫ affectū te ſequi nō differā. ⁊ minus bonū maiori nō p̄feraꝫ. preſta mihi dn̄e deus meus. ne ad aratrū pn̄iemanū mittēs. ⁊ te ſeqͥ ꝑ melioris vite ſtatū ꝓponēs.reſpiciā retro. facto vl̓ ꝓpoſito. ad ſtatū priſtinū redeundo. vt nō efficiar ineptꝰ regno d̓i ꝯſequēdo Amē.De eo ꝙ dn̄s excitatus imꝑauit ventis ⁊ mari. Capitulum. XLVI.Oſt hec dominus ieſus dimittēs turbas aſcēdit ſero in nauiculā ad tranſeundē lacū genezareth vt inlocū remotū ꝓpter cauſas ſupra in prīcipio p̄cedentis capituli dictas cū diſciplis iret. Ut em̄ dicit. Remigiꝰ. Tria legit̉ habuiſſe dn̄s refugia .ſ. nauis. mōtis. ⁊ deſerti. ⁊ quotiēs a turbis cōprimebat̉ ad aliquod iſtoꝝ refugiebat. Ubi Origen. Cum multa magna ⁊ mirāda dn̄s on̄diſſet in terra. tranſijt ad marevt ibi excellentia oꝑa demōſtraret. qͣtenus terre mariſqꝫ dn̄m ſe oſtēderet. Et ſecuti ſunt eū diſcipū li eiꝰ.tranſfretantes .ſ. cū eo nō tm̄ greſſus ſequētes ſꝫ magis ſanctitatē ꝯcomitantes. Secuti quidē ſunt euꝫ.qꝛ trahebant ſuauitate ſermonis eius ⁊ admiratiōeoꝑis ⁊ bemgna ꝯuerſatione ipſius. ita vt eſſꝫ eis diſficile ip̄m relinquere. Ecce motꝰ magnus. vt maiusappareret miraculuꝫ. factꝰ eſt in mari. nō naturaliterex ſe ſed xp̄i imꝑio ⁊ ꝟtute. ita vt nauicula oꝑiret̉ .ſ.fere fluctibus inundantibꝰ. Et bene dicit operiret̉ nōſubmerget̉. qꝛ nauicula petri concuti pōt. ſed ſubmergi non poteſt. cuius figura in archa noe fuit. Ipſe vero dormiebat in puppi .i. in poſteriori ꝑte nauis iuxtatabernaculū. ſuꝑ ceruical nauis ligneum. on̄dens ẜmcriẜ. ſuam humilitateꝫ. Nec mirum ſi dormiebat. ip̄eem̄ multū denocte in orationibus vigilabat. ml̓tūqꝫde die in p̄dicatōibus laborabat. Dormiebat quidē

corꝑe. ſed vigilabat deitate. Unde ip̄e in cāticis dicitego dormio ⁊ cor meū vigilat. Ubi Criẜ. Aſcēdit paruā nauiculā ut nauigarꝫ. ille qui totū mūduꝫ diuinavirtute gubernat. Dormit in ſomnū. qui ppl̓m ſuū vigilia eterna cuſtodit. Uoluit āt dn̄s dormire multiplici de cā. Prīa ut veritatē hūane nature in ſe d̓mōſtraret. ī miraculis eī xp̄i ſꝑ aliqͥd ponit̉. ad on̄dendāveritatē humanitatis. ⁊ aliqͥd ad on̄dendū ꝟitatē diuītatis Scd̓a ut diſcipuloꝝ fidē ꝓbaret. nō ꝙ ip̄e corda eorū ignoraret. ſed ut ip̄i ſeip̄os agnoſcerent. Tertia ut diſcipuli magis timerent ⁊ ſic eos ad orōeꝫ prouocaret. ſi em̄ ut ait Criſo. eo vigilante tempeſtas facta eſſet. vel non timuiſſent. vel nō rogaſſent. Quartaut veritatem diuine nature ⁊ ſuā potentiā demonſtraret. que magis claruit in eo ꝙ mox excitatꝰ imperauitventis qui ei parebant Timentes ergo diſcipuli. ⁊in periculo poſiti. acceſſerunt recurrētes ad ip̄m. ⁊ ſuſcitauerunt eum dicētes. Dn̄e ſalua nos. tu eī potes⁊ nos indigemus. qꝛ perimus. ⁊ in ꝑiculo ꝯſtituti ſumus. Ubi Orige. O veraces diſcipuli. ſaluatorē vobiſcū habetis. ⁊ ꝑiculū timetis. vita vobiſcū eſt ⁊ d̓morte ſoliciti eſtis. Et id̓o qd̓ dixerūt ſalua nos. fuitfiducie. qd̓ ꝑimus fuit puſillanimitatis. qd̓ ſuſcitauerūt īfidelitatis. ꝓpter qd̓ increpādo dixit eis. Quidtimidi eſtis modice fidei Quaſi diceret. ſi haberetis fidē nō timerētiſ. ſꝫ faceretis qd̓ velletis. ⁊ vētos ⁊ mare placaretis. Ubi Cirillus In quo on̄dit ꝙ timoreꝫnō facit tēptatōnū inductio. ſꝫ imbecillitas mentis.Sicut eī auꝝ ꝓbat̉ in igne. ſic in temptatōibꝰ fides.Red arguit gͦ in eis duo .ſ. mētis puſillaīmitatē. qꝛ n̄debebāt timere eo p̄ſente. quē videbāt tot miracl̓a facere. ⁊ cui qͥ adheret ꝑire nō p̄t. ac fidei modicitatē. qꝛnō credebāt eū tm̄ poſſe in dormiēdo qͣꝫtū in vigilādovel tm̄ in mari qͣꝫtū ī terra. Argumentū hīc habemusqꝛ modice fidei eſt. qui in aduerſitate famīs p̄ſſure ⁊hmōi conſtitutus. murmurat timet ⁊ impatiēter fertUnde fides maxime neceſſaria eſt in ꝑiculiſ. hec ē em̄victoria que vincit mundū .i. mundi ꝑicula. fides nr̄aUt aūt dicit Ambro. iconia ſeruat̉ in apoſtolis. ut aduerſitas ſine tēptatione neminē poſſe ex hoc vite curriculo demigrare. qꝛ exercitiū fidei tēptatio eſt. Subiecti ergo ſumus neqͥcie ſpiritalis ꝓcellis. ſꝫ qͣi ꝑuigiles naute gubernatorē excitemus. Tūc ſurgēs ieſimꝑauit vētis ⁊ mari ſeuientibꝰ. ſicut dn̄s creature dicēs. tace ⁊ obmuteſce. ⁊ ceſſauit tempeſtas. ⁊ facta eſttrāquillitas magna ita qd̓ nec ſemita nec veſtigiū alicuius turbatōis remaneret. Sic itaqꝫ vtriuſqꝫ ſue nature .ſ. diuine ⁊ humane veritatē dn̄s ieſus xp̄s dignatus eſt hic ꝯmēdare. Quaſi eī hō nauē aſcēdit. ſꝫ qͣfideus mare ꝯturbat Quaſi hō in naui dormit. ſꝫ qͣi d̓svētis ⁊ mari imꝑat. ⁊ eoꝝ furorē ꝟbo cohercet. namſentiūt dn̄ꝫ mādantē. quoꝝ tn̄ inſenſibilis natura videt̉ Un̄ dicunt̉ d̓o obedire inaīata qꝛ ſolo ꝟbo de hisfacit qd̓ vult. ẜm quem modū loquēdi ſolet dici materia obediens. vel inobediens medicine. Porro homines ẜm Hiero. non diſcipuli. ſꝫ naute ⁊ ceteri quierant ī naui. mirati ſunt ex effectu virtutē d̓itatis eiꝰcognoſcentes. ac etiā confidentes. ⁊ admirādo dicetes. Qualis eſt hic ⁊ quātus .i. qͣꝫ magnus. qͣꝫ potensquante dignitatis ⁊ poteſtatis. quaſi dicerent. nō eſt