Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

xpūm ſequi volentibus Capitulum. xlv.

ta mortuos in aīa. Inſtruimur gͦ hic. vt ꝓ maiori bono minus bonū deſeramus. Nā ſit meritū ſic ꝑenteꝫſepelire dignius ē tn̄ ꝟba vite docere Piū quippe ēqd̓ volebat facere. ſed docuit mgt̉ qͥd deberet p̄ponereMaius em̄ eſt aīas mortuoꝝ p̄dicando ad vitā reſuſcitare. qͣꝫ corpus mortui in terra abſcōdere. Maiuseſt p̄dicādo vnū ſaltē viuificare qͣꝫ oēs mortuos ſepelite Un̄ ambro. Cū religioſum humati corꝑis ſepeliendi acceꝑimus officiū. qūo hic paterni quoqꝫ funeris ſepultura ꝓhibet̉ niſi vt intelligas hūana poſt habenda d̓inis Bonū ſtudiū. ſꝫ maius impedimentumNam q̄ ꝑtit̉ ſtudiū. diriuat affectū. qui diuidit curaꝫdiffert ꝓfectū Ergo prius ſunt hn̄da q̄ maxīa. Qūogͦ mortui ſepelire mortuos pn̄t. niſi geminā hic intelligas mortē. vnaꝫ nature. alterā culpe. Eſt etiā morstercia. in qͣ pctō morimur. deo viuimus Nō gͦ patermfuneris ſepultura ꝓhibet̉. ſed neceſſitudini generisd̓ine religiōis pietas an̄fert̉ Illud ꝯſortibꝰ relīquit̉hoc mādat̉ electis Un̄ ⁊ criẜ. Incōueniēs em̄ erat. vtqui ſemel filio dei credēs. viuū ⁊ celeſtē deū pr̄em habere iā ceꝑat. de patre mortuo cogitaret Et ideo dn̄son̄dit p̄ferendā eē fidē ⁊ cognitōem xp̄i. hmōi pietatis officijs ꝓpter quē viuētes ꝑentes iubemur relinq̄re. Ieſus gͦ ꝓhibuit eū nō iubens ꝯtēnere honoreꝫ q̄eſt ad eos qui ꝓgenuerūt. ſꝫ monſtrās qm̄ nihil celeſtibꝰ negocijs magis nobis nccārium eē oꝫ. ⁊ qm̄ cūfaſtidio vniuerſoꝝ his iūgi oꝫ. ⁊ nec paꝝ tardare. ⁊ſi valde meuitabilia ⁊ incitantia fuerint q̄ attrahuntEtem̄ multo melius eſt regnū diuulgare ⁊ alios euellere a morte qͣꝫ mortuū q̄ in nullo inde vtilitatē hꝫ ſepelire ⁊ maxime cū fuerint qͥ hec vniuerſa ꝯplent. Nihil igit̉ aliud hic dicimus qͣꝫ qm̄ neqꝫ ꝯtingens tꝑsꝑdere oꝫ. ⁊ ſi decē milia q̄ ꝓuocat fuerint oībꝰ ⁊ maxime nccārijs ip̄is ſpūalia p̄ponere Hec criẜ. Moraliter mortui ſepeliūt mortuos qn̄ pctōres in pctīs ſuismutuo fouēdo celant ⁊ oꝑiunt ſemetipſos Unde ẜmgreg. ꝑ mortuos intelligi pn̄tadulatores. qͥ pctōresfouēt in pctīs. eoſqꝫ amplius ſepeliūt p̄mēdo terraꝫ⁊ terrena adulatōem ſuꝑ caput ip̄oꝝ. vt exercent̉ invitijs inſtitis. ligantes pedes eoꝝ. ne in vijs dei ambulēt. Et ait alter ad ieſum. Sequar te dn̄e. ſꝫ primūꝑmitte me renūciare his qͥ domi ſunt. volebat nūciareeis. ne forte. qūo fieri ſolet. q̄rerēt eū licēciando ſe abeis ⁊ dicturus valete. ac diſpoſiturus familie Sic helizeus reqͥſitus helyaꝫ ſequi dixit. oro te vt deoſculerprimū pr̄em meū ⁊ matrē meā ⁊ ſic ſequarte Sic hodie multi faciūt. qͥ inutiliter ingreſſum religionis velexecutōem melioris vite differūt ⁊ dicūt. diſponā prius de amicis vel de rebus meis ⁊ poſtea religiōem intrabo ſeu vitā emēdabo. Qd̓ hiero. diſſuaſit cuidameūqꝫ ab hac ꝑiculoſa dilatōe reuocauit dicēs. Nauicule herentis in ſalo. funē potius p̄cinde qͣꝫ ſolue Un̄⁊ criẜ Ne dicā diſſoluā negocia mea. primū principium deſidie. hec tardatio eſt Quoniā vehemēter inſtat diabolus ingreſſum quē deus volēs accipere. ⁊ ſiparuam vocationem ⁊ tardationem apprehendit magnam oꝑat̉ pigritationem. ꝓpter hoc āmonet quidaꝫne tradaueris de die in diē. Et hoc etiā remouet̉ ꝯuenienti exemplo cū ſubdit̉ Ait em̄ illi ieſus Nemomittens manum ſuam ad aratꝝ .ſ. pm̄e quā cor euer

tit̉ vt virtutibꝰ ſeīetur. mittens inqͣꝫ penitendo ⁊ xp̄mſequi ꝓponendo. ⁊ reſpiciēs retro facto vel ꝓpoſito adſtatū priſtinū redeundo. aptus eſt regno dei ꝯſeqn̄dovel predicando. Un̄ paulus regnū dei hītaturus ⁊ ipſum alijs p̄dicaturus ait. q̄ retro ſunt obliuiſcēs. qͣſidn̄s dicat ei. Vocat te oriens ⁊ tu attendis ad occidētem. Hic gͦ remouet̉ inutilis dilatio. qꝛ cū ꝓpoſitummutādi vitā ꝑentibꝰ reuelat̉ qn̄qꝫ ab eis reuocat̉ Arator quippe retro reſpiciens facit ſulcū tortuoſum ⁊ ineptū. ſic accipiens meliorē vite ſtatū ⁊ hn̄s affectū redeundi ad ſtatū priſtinū. ineptus eſt ad regnū dei adipiſcendū. Talis eſt religioſus q̄ mundū reliqͥt. ſꝫ admundū mente recurrit. nūc hos nūc illos. ſeu priushīta vel facta in corde reuoluendo ⁊ amorē ſeu delcātionē ad hmōi flectendo. Un̄ maximus ep̄s Oīs em̄arans ſi retroſpicit. aut tortuoſum ⁊ inutilē facit ſulcū. aut aratro boū ſuoꝝ veſtigia vulnerabit. Ita ⁊ quidirecto tramite ac ſpiritali vomere vitia mūdana perſulcās incedit ad dei regnū. ſi aſpectū ſuū ad impia ⁊vana ꝯuerterit. ⁊ iuges ſuos hoc eſt corpus ⁊ animāvulnerabit. ⁊ optimi itineris ꝑiculoſuꝫ nimis incurrit errorē. Un̄ ⁊ aug. Apponit manū aratro qͥ affectuoſus eſt ad ſeqn̄dū. retro tn̄ reſpicit qui dilatōeꝫ petitoccaſione redeūdi ad domū cū amicis ꝯferēdi. Un̄ ⁊ber. Si āt ſecuturus dn̄m diſcipl̓s. qꝛ vel domui renūciare velit arguit̉. qͥd fiet illis qͥ nulla vtilitatis. nullafidei edificāde gr̄a. ſepius ſuoꝝ quos in md̓o reliq̄redomꝰ reuiſere nō timent. hoc facit ꝯͣ monachos in domibꝰ ꝑentū ⁊ ſeculariū ꝯuinantes. Un̄ etiā criſo. on̄tꝙ qui ſeq̄ dn̄m d̓ſiderat. qui manū in aratro ponit .i.q̄ in ſpe crucis xp̄i euāgelica fide fundatꝰ ſcl̓o renūciat. reſpicere retro nō debeat .i. curſus ad ea q̄ ſcl̓o ſuntredire. ne ꝑ hmōi inanē ſeculi curā ⁊ vanā cupiditatēregno dei efficiat̉ indignus Un̄ nō immerito ⁊ apl̓usammonet ne ad infirma ⁊ egena md̓i reuertam. Un̄⁊ ber. Et hoc oīno timendū ē. ne quis aut corde ſolo.aut etiā corꝑe fiat apoſtata. Legimus em̄ de filijs iſtl̓qꝛ corde redierūt in egiptū. nā corꝑe reuerti. clauſuꝫpoſt eoꝝ tales rubꝝ mare vetebat. hoc ē qd̓ ego vereorfrēs. ne forte ſint aliq̄ quibꝰ ſi pudor negat apoſtaſiaꝫcorꝑis. tepor faciat apoſtaſiā cordis. vt viꝫ in hītu religionis cor ſcl̓are gerant. ⁊ quicqͥd ſcl̓aris ꝯſolatōisinuenire potuerint leti ſuſcipiāt. hec bern. Qui gͦ ſcl̓ore nūciauit nullatenus retro reſpiciat. qꝛ vt ait greg.nihil angel̓ carius. nihil deo acceptiꝰ. nihil hoī fructuoſius qͣꝫ in ſuſcepta religione ꝑſiſtere. iuraqꝫ obīe obſeruare ⁊ ꝯplere. Et vt ait yſid̓. atrociter in diſcuſſiōed̓im iudicij arguēdi ſunt. qui qd̓ ꝓfeſſione ſpoponderūt. oꝑe implere ꝯtēpſerunt. ⁊ iō cauti eſſe debemus.ne md̓o itaqꝫ retrahente. ⁊ poſt dorſum vt retro reſpiciamꝰ ſtrepente ſeducamur. ⁊ retro cū vxore loth q̄ inſtatuā ſalis ꝟſa eſt reſpiciamus Un̄ nota ꝙ ſtatua hꝫfigurā humanā. ſed nō ſentit nec mouet̉. ſic perſone q̄exierūt mundū hn̄tes cor adhuc ad negocia mūdi nōhn̄t ſenſum vel motū alicꝰ boni oꝑis. Itē terra vbi ſalſeīatur efficit̉ ſterilis. ſic tales reddunt ſociētatē in qͣſunt ſterilē. Item ſal prebet ſaporē alijs. tn̄ ꝑ ꝯſumptōem ſui. ſic tales ꝯſumunt̉ in religione ſine ꝓpria vtilitate. ⁊ dant alijs exemplū ꝯſeruationis. Scd̓m bedam etiam manū ad aratꝝ mittit. qui quafi quodam