Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De nō theſauriſandoin terra

ſaurus tuus. ibi ē ⁊ cortuū. noli cū argēteis ſimulacris vili marſupio tuo. tuū inducere aīm. qͥ nūqͣꝫ cūnūmoꝝ pondere poterit tranſuolare ad celū. hoc autēẜm hiero. nō tātū intelligendū ē de theſauro pecunie.ſꝫ vniuerſaliter de cūctis voluptatibꝰ ac paſſiōibꝰ ⁊cͣGuloſi d̓s venter eſt. luxurioſi theſaurus epule ſunt.laſciui ludicra. amatoris libido. auari pecuia. ⁊ ſic intelligendū ē in alijs. huic em̄ ſeruit vicio vnuſquiſqꝫquo vincit̉ ⁊ ibi hꝫ cor vbi theſauꝝ ⁊ ad hanc ꝯuerſionē cordis ad amorē paſſionū ⁊ rerū hmōi ſeqͥt̉ auerſio a deo. Si gͦ in celo ē. mūdū ē. quia mūda ſunt celeſtia. Si aūt in terra volūtatur .i. ſi qͥd agat vt terrenaꝯſequat̉. quō mūdū ē. Un̄ augꝰ. Sorde ſcit aliqͥd cūinferiori nature miſcet̉. qͣꝫuis in ſuo genere nō ſordidet̉. qꝛ etiā de puro argēto ſordidat̉ aurū ſi miſceat̉.ita ⁊ aīmus nr̄ terrenoꝝ cupiditate ſordeſcit. qͣꝫuisrena in ſuo genera mūda ſint. Igit̉ vt ait richar. q̄cūqꝫ in mūdo ꝯcupiſcis. q̄cūqꝫ in mūdo metuis. impende libenter ꝓ libertate cordis. qꝛ vt dicit augꝰ. totum mūdū dꝫ ꝯtēnere. qui ſibi theſaurizat in celo. Etne timor ſurrepat diffidentie hn̄di vite neceſſaria. cōſequēter excludit diffidentiā. q̄ naſci poſſet ex ꝯditōeꝓpria dicēs. Nolite timere puſillus grex .i. ꝯgregatōhūiliū. qꝛ complacuit patri vr̄o celeſti dare vobis regnū. nō quidē ob merita vr̄a. ſꝫ ex mera liberalitate ⁊bonitate ſua diuina. Quaſi diceret. Exquo regnū celoꝝ paratū eſt vobis. paꝝ debetis curare de terrenis.Nō em̄ de vite neceſſarijs dꝫ diffidere. cui regnū vite ꝓmittit̉ in quo oīs ſufficientia habet̉. Dicit̉ autēgrex ꝓpter fidei obedientiā. puſillus ꝓpter voluntariepauꝑtatis ⁊ humilitatis deuotionē. qͣ ꝑuenit̉ ad celeſtis regni poſſeſſionē. Uel puſillus dicit̉ grex electoꝝreſpectu maioris numeri reproboꝝ. qꝛ pauci erāt fideles reſpectu infidelium. ⁊ pauci ſunt electi reſpectureproboꝝ. Utinā ⁊ ego merear de illis papcis vl̓ minimis eſſe. ⁊ cū eis regnū ꝑcipere. Peruenit̉ etiā adregni opulētiā. ꝑ ꝯſilioꝝ ſuꝑerogationeꝫ. qͥbꝰ itur adꝑfectionē. ⁊ ideo ſubrūgit. dicēs. Uēdite q̄ poſſidetisetiā neceſſaria. ⁊ date elemoſinā. q̄ ad ideꝫ regnū eſtvia. facite vobis ſacculos .i. repoſitoria bonoꝝ ⁊ locaad ponēdū mercedē elemoſinaꝝ vr̄aꝝ. q̄ nō vetreſcūt⁊ deficiūt .ſ. reponēdo elemoſinā in manus pauꝑū. q̄vobis ꝑ hoſtes ⁊ fures tranſeūtibꝰ pecuniā veſtrā vſqꝫ ad locū tutū portent. ne eā amittatis. theſauꝝ nondeficientē in celis ⁊ eternis. qꝛ merces elemoſine ineternū manet in celis. Naꝫ fructus elemoſine augetmerita. que ſunt theſaurus indeficiēs in patria. Et ſiꝑ elimonnā habemus in celo theſauꝝ meritoꝝ. ibi cornt̄m ſuſpiret ⁊ expectet theſauꝝ premioꝝ Deindedocet eos de oculo ſimplici habēdo. qd̓ attendere debemus in om̄i oꝑe nr̄o. vn̄ ait. Lucerna corꝑis tui eſtocl̓us tuus. Hic eſt locutio methaphorica. qꝛ corpꝰmorale hic accipit̉ ꝓ ꝯgerie oꝑatōnū. ſic̄ corpꝰ materiale ē q̄dā aggregatio mēbroꝝ diuerſoꝝ. ⁊ ideo ſicutocl̓us materialis regit totū corpꝰ materiale. ⁊ dirigitmēbra ad oꝑādū. ſic ocl̓us moralis .ſ. intētio regit totū corpꝰ morale. ⁊ dirigit varias oꝑatōes ī finē. Id̓oſubdit̉. Si oculus tuus fuerit ſimplex .i. intētio tuarecta. ſine plica ſimulatiōis ⁊ erroris totū corpus tuum lucidū erit .i. congeries oꝑationū tuarum erit bo

na ⁊ meritoria. etiā ſi nō ita hoībꝰ videat̉ dū tn̄ oꝑationes ſint boue d̓ genere vel ſaltē īdifferētes ⁊ licite. aliter nō caderēt ſub recta īte ntōe Un̄ ſene ca. Nihil interē quo aīo facis qd̓ vitioſuꝫ ē feciſſe qꝛ facta cernūt̉aīus nō videt̉. Si āt oculus tuus neqͣꝫ fuerit .i. intentō ꝑuerſa. totū corpus te nebroſuꝫ erit .i. ꝯgeries oꝑatōnum obſcura ꝑ peccatū ⁊ mala etiam ſ oꝑationes ſintbone de genere ⁊ hominibꝰ videant̉ recte. qꝛ opus bonum de genere. efficit̉ malum ex ꝑuerſa ītentōe. Uide ergo ne intentio tua ſit ꝑuerſa. quia ꝑ hoc corrūperentur omnia bona Si em̄ lumen qd̓ in te eſt tenebreſunt .i. ſi actio bona de genere que eſt quaſi quoddā lumen. efficit̉ mala propter defectum intentionis boneipſe tenebre quante erūt. quaſi diceret multo magisquia actio mala de genere que eſt qͣſi quedaꝫ tenebreſi cum hoc ſuꝑueniat intentio mala. eſt ml̓to deteriorqͣꝫ prima. Quando eī que ꝑ ſe mala ſunt etiā cū mala intentōe fiunt. tunc duplex obtenebratio eſt ⁊ praue intentionis ⁊ praue oꝑationis Nō ergo qͥd quiſqꝫſꝫ quo animo faciat cōſiderandū. ⁊ prīo circa puritatē intentōis laborādū ē. qꝛ ſine ip̄a opus ſequēs mhilvalꝫ. Itaqꝫ ſi bonū. bona intentōe feceris. nō hn̄s intua ꝯſcīa aliquā ꝑtē tenebroſe cogitatōis. illuīaturetiā factū tuū qͣlemcūqꝫ exitū habuerit ⁊ illuīabit te. i.ſplēdidū ⁊ fulgidū reddet̉. ⁊ hic ꝑ ſplēdoreꝫ gr̄e. ⁊ īfuturo ſplēdore gl̓ie. Et ſi bn̄ alicui ꝓueniat ꝙ tu nōrecta ⁊ mūda intentōe facis. quō tu feceris tibi imputat̉. nō quō illi ꝓuenerit. Igit̉ caue ne ip̄a cordis intentō q̄ lumē eſt aīe. vitioꝝ caligīe fuſcet̉. ut oculꝰ fimplex totum corpus faciat lucidū. quatenus quicquidfeceris. facias ꝓpter deum. ⁊ ad locū vnd̓ exeunt gratie. redeant ut iterū fluant Et quia aliquis cupiensaſſequi terrena ⁊ celeſtia poſſet dicere. ꝙ recta ⁊ ſimplex poteſt eſſe intentio. ut quis agat ⁊ propter temporalia. ⁊ propter deū bona que agit. hoc remouet exemplo duoꝝ contrarioꝝ dominoꝝ. quia nemo poteſt ẜuire duobꝰ dn̄is .ſ. contrarijs ⁊ diſparatis. ⁊ n̄ ſubalternatim poſitis. Nam ut ait beda. non valet ſimul trāſitoria ⁊ extrema diligere. Et ut dicit aug. Unus oculꝰnō poteſt videre incelo ⁊ in terra. Unde ⁊ ciprianusMūdi amor ⁊ d̓i. pariter ī vno habitare nō poſſuntquēadmodū oculi celū ⁊ terrā nequaqͣꝫ ꝯſpiciūt. Sicut āt d̓t philoſophus in li. de aīalibꝰ. Aues claudūtoculos cū palpebra īferiori. aīalia ꝟo groſſa cū ſuꝑioriPer aues intelligunt̉ viri ſpūales qͥ ad īferiora ⁊ terrena oculos claudūt. ꝑ aīalia ꝟo groſſa intelligūt̉ vri mundam. q̄ hn̄t oculos clauſos ad celeſtia ⁊ aꝑtosad terrena ⁊ ſecl̓aria. ẜm criſo. duos dn̄os d̓t qͥ ꝯtrariainiungūt. plures aūt idē iniungentes nō ſunt pluresſed vnū. nam cōcordia multos facit vnū. Iſti dominiquibꝰ nō poteſt ſimul ſeruiri ſunt vitia ⁊ ꝟtutes. celeſtia ⁊ terreſtria. deus ⁊ diabolus. caro ⁊ ſpūs. nam adcontraria trahūt. ⁊ ꝯtraria iniungūt. ⁊ id̓o cōſequēseſt. ut vnū deſerat. ⁊ alteri obtemꝑet. Unde quaſi declarādo ſubiungit. nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmone.Aammona māmone ſyriace dicitur diuitie latine. ⁊mammon māmonis nomen eſt demonis qui p̄eſt diuitijs ⁊ temptat de vicio cupiditatis. nō ꝙ in eius ditione ſint diuitie. ut dare eas poſſit vel auferre. niſi qn̄deus ꝑmittit ſed ꝙ his vtatur ad decipiendum ⁊ irre